1. Daedalic Days - Hands-on met State of Mind

Daedalic Days - Hands-on met State of Mind

Berlijn, 2048. Lydia, een jonge vrouw, praat met een professor die duidelijk niet het beste met haar voor heeft. Hoewel ze hem smeekt haar te helpen nu haar huidige lichaam snel aftakelt, wil de professor niet een van zijn kweeklichamen aan haar kwijt. Ten einde raad moet ze de professor uitschakelen, maar hoe? Dat is hoe onze hands-on speelsessie met State of Mind begint.

State of Mind is een futuristische actiegame die zich qua thema’s laat vergelijken met Deus Ex. In deze bizarre alternatieve realiteit is de mensheid verdeeld over het gebruik van robots, het menselijk lichaam en het eigenaarschap daarvan wordt constant ter discussie gesteld, en enkelen strijden tegen het systeem. Echter maken we tijdens onze speelsessie weinig heftige actie mee en is het vooral een kwestie van onderzoeken en puzzelen. In de voornoemde scène met Lydia bijvoorbeeld, moet je een brouwsel maken om de professor mee in te injecteren. Dat doe je op basis van aanwijzingen in de ruimte. Zo is er een notitie waarop staat dat je nooit alcohol moet gebruiken in combinatie met een ander middel. Maar ja, wil je iemand dood hebben, dan doe je dat dus juist wel.

State of Mind

Backtracken

Zo zijn er door de hele ruimte heen verschillende notities verspreid waarmee je je langzamerhand naar een uitkomst puzzelt. Het is geen grote uitdaging, gezien de grote pijlen die de oplossing aanwijzen . Je moet daarbij alles op een specifiek moment doen, want er wordt in dit spel ook backtracken verwacht. Zo kun je soms langs allerlei objecten gaan en alleen hun beschrijving lezen, om vervolgens na een bepaald gesprek met iemand ineens nog een keer de kamer door te moeten om bij diezelfde objecten ineens de optie te krijgen ze mee te nemen.

In het geval van de professor hoef je alleen te lezen, dus is dat niet van toepassing. Wel moet je goed onthouden waar de aanwijzingen op duiden en daar (dodelijke) chocolade van maken. Meng je de middelen goed, dan kun je de professor zijn spuitje geven en de ruimte verlaten, op zoek naar een lichaam om jezelf in leven te houden. Dat kan, want het is 2048 en tegen die tijd hebben mensen de mogelijkheid hun brein te uploaden en lichamen zijn dus verwisselbaar, en ze worden gekweekt.

State of Mind

Overigens draait de game niet om Lydia, zij is slechts een van de zes personages die je bestuurt in dit vijftien uur durende spel. Het gaat eigenlijk om Richard Nolan, een journalist die met geheugenverlies wakker wordt en ontdekt dat zijn vrouw en kind zijn verdwenen – hen onthoudt hij wel nog dus. Hij gaat dat tot op de bodem uitzoeken, waarbij hij constante in strijd verwikkeld is met zowel andere mensen als robots.

Robotvrienden en -vijanden

Robots hebben in 2048 alle assisterende banen op zich genomen, waardoor je ze regelmatig nodig hebt om iets aan te vragen. Ze worden daarnaast ingezet om objecten te bewaken die je wilt bereiken, dus je hebt niet altijd even vriendelijke interacties met de androids. Natuurlijk kun jij robots ook gebruiken op verschillende manieren. We hebben bijvoorbeeld op handige wijze langs een aantal dreigende bewakingsscanners geslopen door met een drone grote pods neer te zetten om ons achter te verschuilen.

Dit alles vindt plaats in een verdorven toekomstversie van onze wereld, waar gelukkig een paradijs te vinden is om aan de dystopie te ontsnappen: City5. Het is een mooie, idyllische plek in de vorm van een soort digitale wereld, en je kunt hem aanzienlijk meer naar je hand zetten. Helaas zien wij maar weinig van de stad, maar ons wordt een voorbeeld getoond in de vorm van een museum. Daar kun je objecten die bepaalde geluiden maken door de ruimte laten zweven en maak je zo je eigen minisoundtrack, of je kunt de hele ruimte laten glitteren door de speciale omgevings-tool te gebruiken.

State of Mind

Naast je controle over (delen van) City5, heb je later in de game ook meer invloed op het verloop van de game. State of Mind is enerzijds lineair opgezet, maar er schijnt namelijk meer ruimte te zijn om zelf je missies te kiezen met een soort openwereldgevoel, en er zijn zelfs drie verschillende eindes. We zijn benieuwd hoe die verandering van lineair naar open uitpakt ten opzichte van hoe het verhaal ontvouwt. Sowieso is dat een van de spannendste dingen uit State of Mind: hoe goed is dat verhaal?

In een game waarin een nieuwe wereld is geschapen die veel uitleg nodig heeft, kan dat misgaan. Gelukkig zijn er voorbeelden waarin dat juist heel goed gaat, zoals het eerdergenoemde Deus Ex. We spelen een gedeelte uit het midden van de game en kunnen daardoor niet echt in het verhaal duiken. Daarentegen leren we de personages best goed kennen.

HOPELIJK HOORDE NIEMAND DIT!

De personages die we besturen lijken namelijk uitgebreide achtergrondverhalen te krijgen. Richard, bijvoorbeeld, denkt vaak terug aan zijn gezin en dat wordt weergegeven in herinneringen . Wat opvalt is dat hij en de andere personages veel hardop in zichzelf praten. Soms maakt dat de game wat ongeloofwaardig, omdat wat ze zeggen prima als innerlijke gedachten had gewerkt, door bijvoorbeeld een echo toe te voegen aan de gesproken tekst, waarbij de mond niet beweegt.

State of Mind

Als Richard met iemand anders in een ruimte is dan is dat hardop denken niet zo vreemd, want dan gebruikt hij het deels om iets aan de ander duidelijk te maken en om zijn eigen gedachten op een rijtje te zetten. Als hij daarentegen aan het sluipen is en hij met een doffe dreun een robot uitschakelt, dan is het gek om hardop te zeggen: “Ik hoop dat niemand dat (lees: die klap) heeft gehoord.” Jammer, want verder is de door Daedalic geschapen wereld enorm overtuigend.

Bovendien lijkt State of Mind spelers veel content te bieden met de zes speelbare personages en de drie eindes. Als de verhalen goed in elkaar worden gevlochten en de eindes ook echt van elkaar verschillen, dan is de game hopelijk meerdere playthroughs waard. Sowieso lijken de personages goed te worden uitgediept, maar waar State of Mind echter vooral in uitblinkt is het scheppen van een nare, futuristische wereld, tegenover een bijna hemel-achtige virtuele omgeving.

Voor studio Daedalic breekt er een spannende tijd aan. De ontwikkelaar, bekend van Deponia en Blackguards, bekendstaat om zijn point-and-click-avonturen, heeft gekozen voor een ambitieuze actietitel waarin zowel actie, puzzelen als verhaal de boventoon moeten voeren. Met de puzzels en de spelwereld lijkt het goed te zitten, maar of er in deze indrukwekkend neergezette setting genoeg actie is en een goed verhaal, dat weten we pas op 16 augustus, wanneer State of Mind verschijnt op pc, Mac, Linux, PlayStation 4, Xbox One en Nintendo Switch.

Dit artikel delen

Over de auteur

Laura Kempenaar Roots in Nintendo-games, als puber veel uren in PC-spellen gestoken en nu kan ze niet kiezen welke console haar favoriet is. Haar favo game wel: Super Mario World, hoewel ze altijd openstaat voor een nieuwe nummer 1. Praat veel, maar tikt nog liever. Als het niet over games gaat, dan over films en tech. Schattige dierenplaatjes zijn altijd welkom.

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren