1. De beste games van 2019 volgens Bert de Vries

De beste games van 2019 volgens Bert de Vries

Plus de game van het decennium en de grootste flop van het jaar.

Het jaar is zo goed als voorbij, dus is het tijd om terug te kijken op ons gamejaar. In deze reeks rangschikken onze redacteuren hun top 3 games van het jaar, alsmede de grootste flop van het jaar en de beste game van het van het decennium. Vandaag de eindejaarslijst van Bert de Vries!

Dit jaar heb ik de bevestiging gekregen van wat ik eigenlijk al heel lang wist, namelijk waarop mijn lijstje met beste games moet worden gebaseerd. Als ik kijk naar wat ik het meest gespeeld heb, dan staat Destiny 2 met stip op plaats één. Als ik kijk naar wat ik grafisch de meest indrukwekkende game vind, dan komt Red Dead Redemption 2 voor de pc op de eerste plek. Kijk je naar cijfers die ik zelf heb gegeven, dan zou The Division 2 op één komen.

Toch ziet mijn lijstje er heel anders uit. Dit zijn de drie games die mij het afgelopen jaar de meest toffe ervaringen hebben geboden en me het langst zijn bijgebleven. Voor mij wordt het steeds duidelijker dat er meer is dan gameplay en grafische pracht en praal: de blijvende ervaring die uit die beide onderdelen voortkomt. Het heeft er alles mee te maken, maar staat er toch ook een beetje los van. Mijn nummer één is grafisch zeker in orde, maar niet wonderschoon. Ook is de gameplay niet de revolutionair, maar wel dik in orde. Maar de game heeft mij bovenal echt geraakt. En geraakt worden door games, daar ben ik echt naar op zoek geweest dit jaar. Gelukkig heb ik een drietal hele fijne games mogen spelen die mij lang zijn bijgebleven.

bert

3. Blair Witch

Er is geen betere vorm van horror dan de gemene, sneaky horror uit films zoals The Ring en Hereditary, of uit games zoals Amnesia: The Dark Descent en tot op zeker hoogte Resident Evil 7. Het is het type horror dat het niet moet hebben van simpele schrikeffecten, maar je hoofd vult met een soort verstikkende narigheid, het kwaad als iets ontastbaars. Eigenlijk raar om dat leuk te vinden als je het zo op papier zet, maar ik ben altijd wel in voor een potje narigheid. En narigheid heeft Blair Witch in overvloed. Sterker nog, de game is zo naar dat zelfs de aanwezigheid van trouwe herdershond Bullet niet kan voorkomen dat deze game je op het puntje van je stoel doet zitten en bij vlagen een alt+F4 oproept.

Het speelt zicht af na de gebeurtenissen uit de welbekende film, zo rond 1995. Je speelt als ex-agent Ellis, die in de bossen op zoek gaat naar een vermiste kleine jongen. Al snel blijkt dat niet alleen de wezens in de bossen de boel op stelten zetten, ook Ellis’ eigen half verwerkte trauma’s zorgen voor flink wat problemen. Het is een hele toffe ervaring die zeker niet perfect is. Zo zie je af en toe rare grafische glitches en blijft je hond met enige regelmaat vastzitten in struikjes. Stiekem ook wel prettig, om even herinnerd de worden aan het feit dat je een spelletje speelt en niet echt in gevaar bent. Natuurlijk zitten er een paar lekkere jumpscares in, maar dat nare gevoel heeft absoluut de overhand. En daar heb ik nog lang van genoten.

bert

2. The Outer Worlds

Het kan nog steeds: goede games in de stijl van Fallout maken. Ontzettend fijn, want Bethesda doet ook in 2019 haar best om het tegendeel te bewijzen. Toch is The Outer Worlds veel meer dan een simpele kopie. Het is een hele toffe game, gebaseerd op een soms herkenbaar fundament. The Outer World bevat een heerlijke collectie werelden waarin ik met alle personages wil spreken, omdat ze vrijwel allemaal boeiende verhalen te vertellen hebben. Met name sterke mix van absurde personages, bizarre verhalen en een bloedserieuze ondertoon is iets wat me lang bij zal blijven, en wat ik nog veel vaker hoop te zien in games.

Dat er onlangs een speedrunner is geweest die de game in minder dan een kwartier wist uit te spelen, is wat mij betreft enorm positief. Deze game geeft je echt veel vrijheid om een heerlijk ruimte-avontuur te beleven dat zo lang kan duren als je zelf wilt. Of dat nou een kwartier is, of zeventig uur.

bert

1. A Plague Tale: Innocence

Kun je je dat gevoel herinneren toen Joel daar aan het begin van The Last of Us stond, met zijn dochter in zijn armen? Dat gevoel van milde paniek dat zich vermengt met bittere verontwaardiging omdat die smerig briljante game dat jou als speler flikt? Dat heb ik ook een paar keer gehad in A Plague Tale, een parel waarvan ik vrees dat te weinig mensen deze gespeeld hebben. Een stel kinderen aansturen in een brute wereld waarin ze veel te snel volwassen moeten worden, is een pijnlijk mooie ervaring. De wijze waarop grote zus Amicia de kleine Hugo probeert te beschermen tegen alle narigheid (die je ten dele ook zelf veroorzaakt) is zowel prachtig als gruwelijk.

Ook de rest van de cast heeft zijn sporen in mijn geheugen nagelaten. Zo aan het einde gaat er iemand op bijzonder heroïsche wijze dood, maar diens dood wordt zo naar in beeld gebracht dat het weinig heroïsch is. Uiteindelijk is het een dood kind, volgeschoten met pijlen, dat uitgezakt tegen een hek aan ligt. Die hele scène (mede door de sublieme Franstalige voice-overs, en de ontzettend lieve woorden van het slachtoffer) is mij zo bijgebleven dat ik niet anders kan dan deze game op één te zetten. Speel dit als je op zoek bent naar meer dan mooie plaatjes en gelikte gameplay.

bert

Bonus: de penis van The Division 2.

Soms ga je op zoek naar bijzondere ervaringen, naar diepgang en horror. En soms wil je gewoon een enorme penis in een blok beton schieten. Dat laatste heb ik gedaan, tijdens een preview van The Division 2. Samen met een maatje hebben we die preview mogen checken en dat was erg tof. Hoewel de preview soms wat anders deed vermoeden, is The Division 2 gelukkig een dijk van een game geworden. Maar tijdens al die serieuze besprekingen en analyses van wat we konden verwachten, hebben we ook gewoon een gigantische penis op de kiek gezet. En laat die penis nou door meerdere mensen zijn overgenomen. Ik zag ‘m in membercontent, ik zag ‘m bij Wat spelen we dit weekend? en nog een paar andere teksten. We hebben er flink om gegiecheld.

bert

De grootste flop van 2019: Anthem

Ik heb geen écht slechte games gespeeld dit jaar. Ik heb wel een tweetal games gespeeld waarvan ik had gehoopt dat ze veel beter zouden zijn, of in elk geval veel meer hadden kunnen zijn: RAGE 2 en Anthem. Beide konden mijn hoge verwachtingen niet waar maken, al biedt RAGE 2 wel meer gevarieerde gameplay dan Anthem. Daarom voer ik die laatste op als mijn teleurstelling van 2019.

Anthem heeft een paar onderdelen die echt heel tof zijn, zoals het vliegen, de geluidseffecten en de spectaculaire explosies. Voor de rest lijkt de game haast met opzet de speler te frusteren. Zo ontzettend zonde, want ik had wel zin in een titel om nog jaren te spelen. Zo negatief als veel anderen ben ik niet (daarom ook de 6,5 in mijn review), maar het had zo veel beter moeten zijn. Zeker als je weet hoe men EA en BioWare de game in de markt hebben gezet: als een game om nog jaren te spelen, terwijl ontwikkelaar BioWare eigenlijk geen idee had wat ze aan doen waren. Ik denk ook niet dat deze game nog te redden is en in 2020 een comeback gaat maken. Jammer.

bert

Beste game van het decennium: Minecraft

Ik speel een beetje vals, want Minecraft is al sinds 2009 beschikbaar, maar kwam pas echt uit in 2011. Het is niet de game die ik het afgelopen decennium het meest heb gespeeld, maar wel de game waar ik het vaakst naar ben teruggekeerd. Elke keer weer om even te checken wat ik kan creëren of wat er nu weer is toegevoegd. Het gevoel van vrijheid dat de game mij geeft was in eerste instantie heel verwarrend. Toen ik rond 2010 begon met spelen was er lang niet zoveel info beschikbaar als nu, en ook de game zelf deed weinig moeite om je te leren hoe alles werkte. Er zat gelukkig wel een soort logica in waardoor je zelf flink wat kon uitvogelen, en dat gevoel was geweldig. Later werd de speler meer bij de hand gehouden en eerlijk is eerlijk: dat is eigenlijk beter. Deze game kan zoveel toffe dingen dat het zonde is als je aspecten zou missen omdat je het simpelweg niet ontdekt.

Zelfs als je niks hebt met het heerlijk rustgevende blokkenbouwen, dan kun je ook niet om de game heen. Het is inmiddels een gigantische franchise met diverse spin-off games, legio boeken, fanclubs en bizarre hoeveelheden merchandise. Mede dankzij de overname door Microsoft is het wellicht de bestverkochte game ooit.

Het mooiste van alles? Minecraft laat aan ontzettend veel mensen die eerder niet in contact kwamen met games zien dat het medium meer inhoudt dan geweld. Minecraft is niet een volledig rustgevende ervaring door de met monsters gevulde nachten, maar met name de creatieve modus brengt zoveel mooie dingen voort. Creativiteit, vindingrijkheiden samenwerking: het fascinerend om te zien wat mensen het afgelopen decennium voor elkaar hebben gebokst met deze game.

Geen enkele andere game is afgelopen decennium zo lang relevant gebleven als Minecraft. En het ziet er niet naar uit dat dit snel zal veranderen. Binnenkort met een nieuwe game voor consoles en een mobiele AR-game waar ik stiekem heel veel zin in heb. Eerst nog even die server van de paus checken. Zou er een leeftijdsgrens op zitten?

bert

Dit artikel delen

Over de auteur

Bert de Vries speelt maffe games, games die wat anders doen dan andere games. Maar ook reguliere games. Dus eigenlijk alle games, zolang er geen bal in zit.

Reacties

  • De laatste twee alinea's zijn hetzelfde! Verder interessant stuk! Ik ga toch maar is een keer plague spelen lijkt me erg tof.
  • @xcollin Whoops! Aangepast, dankjewel :D
  • @dagmardg Graag gedaan! Benieuwd naar de volgende artikelen!
  • Heerlijk artikel Bert. Je bent nog steeds een zeer fijne aanwinst en aanvulling voor de redactie. Met name ook door je gamesmaak.
  • @The Decider Dat is oprecht heel fijn om te horen, thanks :)
  • Bijzondere keuzes waarvan ik er helaas geen een van heb gespeeld. Maar A plague tale: Innocence staat wel op mijn lijstje en heeft een bump omhoog gekregen.
  • @tielo Ik wilde nog even checken of de game zo'n impact had, als toen ik 'm speelde. Ik wil natuurlijk geen onzin verkopen ;)
    Toen heb ik even die ene scene opgezocht op youtube (SPOILERS! https://www.youtube.com/watch?v=YhT4oLtRBkg) en ik zat er meteen weer in.

    En dit is dan in het Engels. In het Frans vind ik het zo veel mooi en beter klinken (game speelt zich ook in Frankrijk af).
  • @BertdeVries Ik ga niet naar de link, je advies is voldoende. Frans prachtig maar ik kan 't niet verstaan en word moe van ondertiteling dus ik ga voor het Engels.
  • Mooie top 3 heb je. Blair Witch heb ik niet gespeeld maar The Outer Worlds (ben ik nu mee bezig) en A Plague Tale Innocence vind ik 2 geweldige games.
  • Bedankt allemaal :) Ik wist niet dat ik al met m'n bakkes op frontpage stond :P

    Mooi dat jullie de games waarderen, want ik heb er zeker van genoten!
  • Toffe lijst, en Anthem is inderdaad errrug jammer..
    Ik hoop en hoop ook ECHT dat ze Bioware gewoon weer singleplayers laten maken.
    Mass Effect en Dragon Age hebben allebei een comeback verdient!
  • Kijk precies zoals wij van je gewend zijn ; niet het meest standaard en voorspelbare lijstje. Tof geschreven en bedankt voor de BW game, die is mij ontschoten.

    Zoals eerder gezegd ; je bent een mooie aanvulling op IG, mede door je voorliefde voor het obscure ;)
  • @benjaminben thanks :) Altijd goed om te horen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren