1. De beste games van 2019 volgens Esmee Otter

De beste games van 2019 volgens Esmee Otter

En ook de grootste flop van 2019

Het jaar is zo goed als voorbij, dus is het tijd om terug te kijken op ons gamejaar. In deze reeks rangschikken onze redacteuren hun top 3 games van het jaar, alsmede de grootste flop van het jaar en de beste game van het van het decennium. Vandaag de eindejaarslijst van Esmee Otter!

Het jaar 2019 is alweer bijna voorbij. Wat vliegt de tijd toch! Nu heb ik dit jaar weinig nieuwe spellen gespeeld, dus het is voor mij extra makkelijk om een top 3 beste games te maken.

esmee
Check mijn retegave Geralt Ronin Figure

3: Huilen door Sekiro: Shadows Die Twice

Ik huil niet om de kwaliteit van de game, want het is een geweldig mooi spel. Ik huil om de frustratie die dit soort moeilijke games bij mij opwekt. Normaal blijf ik hiervan weg; ik heb bijvoorbeeld Dark Souls geprobeerd en al heel snel opgegeven. Vorig jaar waagde ik me aan Bloodborne en ik ben best wel trots dat ik de eerste baas heb weten te verslaan, maar verder dan dat kwam ik ook niet. De gameplay vond ik stiekem erg gaaf, maar ik speel games dus liever op ‘easy’.

Huiverig als ik was, haalde ik toch Sekiro: Shadows Die Twice in huis. De Japanse setting maakt me namelijk enorm enthousiast over dit spel, ondanks de moeilijkheidsgraad. De zinderende kersenbloesem, adembenemende gebouwen en brute vijanden zijn een lust voor het oog, en de grappling hook is een gave mechanic die ik verder alleen uit Dying Light ken. Ook geniet ik erg van de mysterieuze sfeer, het gebrek aan uitleg en dat ultieme overwinningsgevoel wanneer ik een pittige vijand versla. Toch moet ik na Sekiro vaak nog even iets makkelijks spelen om mijn tranen te drogen.

Sekiro

2: Op avontuur in Final Fantasy 14: Shadowbringers

Vorig jaar ben ik helemaal verknocht geraakt aan Final Fantasy 14. Sinds het spel Rappelz, dat ik vanaf mijn dertiende tot mijn achttiende speelde, hebben mmo’s een speciaal plekje in mijn hart. Na vele andere mmo’s te hebben gespeeld, van Perfect World International tot World of Warcraft en TERA, miste ik toch iets wat Rappelz wel bood. Hoewel ik mijn vinger er nog steeds niet op kan leggen, heb ik datgene wel gevonden in Final Fantasy 14.

Samen met vrienden heb ik het basisspel en de uitbreidingen Heavensward en Stormblood uitgespeeld en vervolgens Shadowbringers besteld. De uitbreiding brengt onder andere de twee nieuwe rassen: Viera en Hrothgar, een extra reden om de tijdsgebonden Full Active Time Events te voltooien en tussenfilmpjes te bekijken waarin de speler zelf keuzes kan maken. Ik kan weer lekker nieuwe gebieden ontdekken, meeslependere quests voltooien en nieuwe Beast Tribes ontmoeten.

Vooral door het verhaal zelf en de muziek (oh, de muziek!) ben ik verliefd geworden op Shadowbringers. Het verhaal zette me behoorlijk aan het denken, met name vanwege een nieuw personage: Emet-Selch. Zijn sarcasme en charme trekken me dieper het verhaal in en zijn opvattingen doen me zelfs twijfelen over de eeuwige strijd tussen goed en kwaad. Dat is misschien wel het vetste aan Shadowbringers.

Final Fantasy 14

1: Heerlijke chaos in Borderlands 3

Dat Borderlands 3 mijn favoriete game van 2019 is, staat buiten kijf. Ik keek al tijden uit naar een derde deel en toen die dan eindelijk werd aangekondigd, heb ik gelijk de Special Edition besteld.

Het verhaal vind ik persoonlijk wat minder boeiend in dit deel – ik heb niet zoveel met sektes – en er zitten nog genoeg bugs in de game, zoals her rare zwevende pistolen in tussenfilpmjes. Toch is Borderlands 3 uiteindelijk mijn favoriete game in de reeks geworden. De gameplay is aanzienlijk verbeterd sinds het eerste deel en ik houd ervan dat de humor nog steeds gitzwart is – vooral het personage Tannis is hilarisch. Er zitten ook veel leuke easter eggs in de game, zoals verwijzingen naar Rick & Morty en One Punch Man. De nieuwe omgevingen zijn ook erg gaaf, met name Jakobs Manor en de jungle vol razende aapjes.

De verschillende Mayham-gradaties maken de endgame erg boeiend en doen me een beetje denken aan de Torment-moeilijkheidsgraad in Diablo 3. Het is simpelweg een veel betere manier om legendarische wapens te farmen dan het jagen op Vaults. Zelf houd ik wel van grind-spellen, vooral als het verfrissend blijft door nieuwe dlc en in-game evenementen. De tijdelijke Heck Hole-map en bezeten vijanden zijn bijvoorbeeld een leuke toevoeging, vooral als je ook de exclusieve uitdagingen behaalt waarmee je een nieuw uiterlijk voor je personage en wapen vrijspeelt.

Borderlands 3 wordt natuurlijk pas echt leuk als je met meerdere mensen speelt. Soms heb je niet eens meer door wat er gebeurt door de regen van kogels die je om de oren vliegt, explosies en gekke effecten van Annointed vijanden. Deze complete chaos maakt het soms ronduit hilarisch om neer te gaan in het spel.

Borderlands 3

Grootste flop van het jaar: de verschrikking genaamd Brightburn

Ik heb bijna geen goed woord te zeggen over de film Brightburn. Vol goede moed en nieuwsgierigheid zat ik in de bioscoop met mijn zakje M&M’s en een flesje drinken. De film begon en de eerste vijftien tot twintig minuten waren wel leuk, met zo’n moordlustig kind en geinige special effects. Daarna ging het echter snel bergafwaarts. De mensen in de film werden plotseling complete idioten (als ze dat al niet waren), elke denkbaar cliché passeerde de revue, het verhaal werd slapper en slapper en de dialogen gingen geen kant op. Mijn tenen stonden volledig krom aan het einde van de film. Het liefst was ik uit de zaal gelopen, maar ik bleef hopen dat het beter zou worden. Tevergeefs. Ik was blij toe dat ik er niet voor betaald had, vanwege de Movie Pass, maar wat was Brightburn een verspilling van mijn tijd!

esmee

Beste game van het decennium: The Witcher 3: Wild Hunt en The Last of Us

The Witcher 3: Wild Hunt en The Last of Us blijven voor mij de twee beste games van de afgelopen tien jaar. Er zijn maar weinig titels waar ik zoveel voldoening uit heb gehaald. The Last of Us heb ik meerdere malen uitgespeeld - zelfs op de hoogste moeilijkheidsgraad - en de post-apocalyptische setting met een unieke vorm van zombies is hélemaal mijn stijl. Met name als je door een rustig gebouw loopt, het zonnetje door de kapotte ramen schijnt, de muziek aanzwelt en luistert naar de opmerkingen van Joel en Ellie. Dankzij de interactie tussen hen en het verhaal zelf behoort het spel tot mijn top drie games aller tijden.

Bij The Witcher 3 zijn het vooral de prachtige wereld, de gave lore en de prettige gameplay die mijn hart veroverden (nou ja, op het besturen van Roach en de valschade na). Ik heb ruim honderd uur in de game gestoken en ik ben nog steeds niet uitgespeeld. Van kleine zijmissies tot duistere grotten verkennen en de prachtige nieuwe regio van de Blood and Wine-uitbreiding: The Witcher 3 is prachtig. Ik had graag nog een uitbreiding voor de game gezien of natuurlijk een nieuw deel, maar dat blijft afwachten. Eerst Cyberpunk 2077 maar eens uitproberen.

The Witcher 3

Dan wil ik jullie verder graag mooie feestdagen wensen en het beste voor het nieuwe jaar! Er staan wat mooie titels op de TBA-lijst, dus dat belooft fijn voer voor streams.

Dit artikel delen

Over de auteur

Esmee Otter Hier ook wel bekend als Esmee in Cosplay. Favo games van het moment: The Witcher 3, The Last Of Us en Persona 5.

Reacties

  • Dat Borderlands 3 bij mij niet op 1 staat komt doordat ik een eenzame xbox speler ben die geen vrienden heeft die dit spel ook leuk vinden. Geloof me,de endgame is in je eentje (bijna) niet te doen,helaas.
    Heb uiteraard wel de gold versie aangeschaft,dus de 19e gaan we even stoppen met COD en verder knallen met Zane.
    Tot slot fijne feestdagen toegewenst Esmee!
  • Honderd uur flaneren door de wereld van The Witcher 3 is echt héél erg kort..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren