1. De beste games van 2019 volgens Michel Musters

De beste games van 2019 volgens Michel Musters

Plus de game van het decennium en de grootste flop van het jaar.

Het jaar is zo goed als voorbij, dus is het tijd om terug te kijken op ons gamejaar. In deze reeks rangschikken onze redacteuren hun top 3 games van het jaar, alsmede de grootste flop van het jaar en de beste game van het decennium. Vandaag de eindejaarslijst van Michel Musters!
michel
Michel met zijn vader

3. Swingen met Cadence of Hyrule

Wat ben ik blij met Nintendo deze generatie. Natuurlijk, de Switch is een groot succes en het is erg fijn dat alle games nu op één platform verschijnen (smartphonegames daargelaten), maar het belangrijkste vind ik dat ze een van mijn favoriete franchises nieuw leven in hebben geblazen. Met Breath of the Wild heeft Nintendo een enorm verfrissende game afgeleverd, zowel binnen de Zelda-reeks als binnen het openwereldgenre an sich. Het is wat mij betreft de één na beste game van deze generatie, alleen verslagen door die andere titel die je verderop dit artikel tegenkomt.

Maar ook de tweedimensionale Zelda-games waren wat mij betreft een beetje stoffig geraakt. Dat werd eens te meer duidelijk toen ik dit najaar de remake van Link’s Awakening speelde: inmiddels is de gameplay en structuur van 2D-Zelda zó bekend dat ik het zo nu en dan zelfs saai begon te vinden. Gelukkig bewijst Cadence of Hyrule dat je nog steeds erg spannende dingen kunt doen met de formule. Niet Nintendo zelf, maar de makers van Crypt of the NecroDancer hebben dit pareltje afgeleverd.

In feite lijkt Cadence of Hyrule enorm op klassiekers als Link’s Awakening en A Link to the Past. Ik zeg expres ‘lijkt’, want qua gameplay is het een heel ander beestje. Op het tempo van de muziek (geweldige remakes van Zelda-klassiekers) loop je met Link door de verder zo herkenbare spelwereld. Elke stap zorgt ervoor dat de vijanden op het scherm ook een beweging maken. Deze macabere dans is zeker in het begin bikkelhard; ik ben de eerste paar uur in het spel misschien wel honderd keer doodgegaan. Maar dan klikt de ritmische gameplay opeens en kun je de game niet meer wegleggen. En het mooie is: omdat de spelwereld bij elke nieuwe playthrough random wordt ingevuld, is het spel in feite oneindig speelbaar. Het levert de meest originele Zelda-game in jaren op.

Cadence of Hyrule

2. Angsten overwinnen in Resident Evil 2 Remake

Ik ben een gigantisch mietje wat horrorgames betreft. Het ongemakkelijke gevoel trek ik héél slecht en op horrorgames die de voorkeur aan actie geven na (zoals Resident Evil 4) raak ik nooit ver in dit soort spellen. Ik ben gewoon bang voor de uitdaging die achter iedere deur verscholen zit. Als ik het spel dan na een paar uur uitzet, krijg ik mijzelf er niet toe gezet om hem ooit weer op te starten.

Resident Evil 2 Remake heeft mij wat dat betreft genezen: het is mij gelukt om dit spel te doorlopen. Natuurlijk had ik ook hier in het begin erg last van mijn zenuwen, maar dankzij de geweldige productiewaarde en vooral de structuur van het spel heb ik het toch niet opgegeven. Wat bleek? Onder de enge schijn van het spel zit een verslavende Metroidvania-light verscholen. Netjes werkte ik kamer na kamer van het lugubere politiebureau af, in het begin vooral gedreven door de prachtige graphics en sfeer, maar uiteindelijk ook door de solide gameplay die mij stapsgewijs deze gigantische uitdaging liet overkomen.

Het heeft er zelfs voor gezorgd dat ik heb doorgezet wanneer de spanning echt om te snijden was, zoals dat moment dat Mr. X opduikt en je door het gehele spel blijft achtervolgen. Wát een sterke remake is dit toch. Ik kan dan ook niet wachten op de remake van Resident Evil 3, om nog maar te zwijgen over de onvermijdelijke Resident Evil 4 Remake…

Resident Evil 2 Remake

1. Pakketbezorgertje spelen in Death Stranding

Wat lopen de meningen over Hideo Kojima’s nieuwste creatie toch uiteen. Om eerlijk te zijn vind ik dat alleen maar leuk: hoe vaak komt het nou voor dat recensenten én gamers massaal verdeeld zijn over de kwaliteit van een spel? Het houdt zowel mijn werk als onze gezamenlijke passie spannend!

Ik ben een van die mensen die Death Stranding een ongelooflijk bijzondere ervaring vindt. Het verhaal is hiervan nog de minst belangrijke oorzaak; die is zo nu en dan overdreven verwarrend en gecombineerd met een aantal onhandig geschreven dialogen soms tenenkrommend. Maar de setting an sich is geweldig origineel en laat zich nog het beste vergelijken met een David Lynch-film. Dat komt vooral doordat de game doet alsof al het vreemde wat in deze spelwereld gebeurt, vanzelfsprekend is. In het Amerika van Death Stranding hebben mensen nou eenmaal te kampen met Timefall-regenhozen en daar horen nu eenmaal griezelige geesten bij uit een andere dimensie die je in een poel van olie proberen omver te trekken.

Maar ook de gameplay vind ik uitermate bevredigend. “Je bent pakketjes van punt A naar B aan het vervoeren, meer doe je niet”, hoor ik de mensen die niks met Death Stranding aankunnen vaak zeggen. Dat klopt helemaal, net zoals je in Mario van punt A naar B loopt, of in Fifa een bal in het doel van de tegenstander moet schoppen. Het gaat om hoe je dat doet. In Death Stranding zit de lol hem in het zo kundig mogelijk stapelen van je pakketjes en vervolgens de ideale route vinden om je einddoel te bereiken. De beloning is het moment dat je een zware klimtocht naar de top van een berg hebt gehad en een uitzicht van heb ik jou daar voorgeschoteld krijgt, de camera uitzoomt en er een emotioneel nummer van de IJslandse band Low Roar wordt ingezet. Wees stil, mijn hart!

Death Stranding

Grootste flop van het jaar: E3

E3 wordt met het jaar minder boeiend. Steeds meer uitgevers kiezen ervoor om niet aanwezig te zijn – dit jaar ook Sony – en de aankondigingen zijn bij veel uitgevers ook niet zo interessant meer. Nu was dit jaar extra saai omdat de industrie zijn adem aan het inhouden is voor de aankomende volgende generatie – logischerwijs was Nintendo’s vooraf opgenomen video een van de interessantere ‘presentaties’ – maar ik denk dat het ook tekenend is voor het afnemende belang van een fysieke beurs. En dan lekt de organisatie achter E3 ook nog eens de persoonlijke gegevens van talloze journalisten. Met name leden van de Amerikaanse gamepers moesten massaal hun telefoonnummer en emailadres veranderen. Waar ben je dan mee bezig als ESA zijnde?

Beste game van het decennium: Hollow Knight

Mijn beste game van dit decennium speelde ik toevallig pas dit jaar. Ik heb enkele jaren gewacht tot ik Hollow Knight aanschafte, simpelweg omdat ik het spel fysiek wilde hebben. Dat maakte de ervaring toen ik het spel deze zomer speelde niet minder indrukwekkend. Wat een prachtige, unieke Metroidvania! De vormgeving is niets minder dan schitterend, met gevarieerde gebieden en lelijke en tegelijk schattige personages, de muziek is zo goed dat ik de soundtrack zelfs af en toe nog aangooi, en die heerlijke gameplay waarin je de tientallen uren dat je in dit spel vertoeft steeds beter wordt!

Het is allemaal des te indrukwekkender wanneer je je bedenkt dat het grootste gedeelte van deze game door een team van twee mensen is ontwikkeld. Alles aan dit spel klopt gewoon, van de strakke besturing van het hoofdpersonage tot het mapsysteem dat precies op het juiste moment verwarring zaait of juist duidelijkheid schept. Hollow Knight is daardoor wat mij betreft niet alleen de beste metroidvania ooit gemaakt, maar ook met gemak dé game van dit decennium.

Hollow Knight

Dit artikel delen

Over de auteur

Michel Musters Redacteur bij Gamer.nl en InsideGamer.nl. Houdt van allerlei soorten games, van klassiekers als Mario, Metal Gear en Zelda, naar moderne meesterwerken als Red Dead Redemption en The Witcher 3, tot experimentele hoogvliegers als Rez, Limbo en Lumines.

Reacties

  • Qua top 3, vind ik je nummer 3 verrassend, aangezien niet veel mensen CoH ZO tof vinden (overigens vind ik het wel echt een leuke game) en je nummer 1 had ik al voorspeld voordat ik het topic open geklikt had, omdat ik je review op Gamer.nl gelezen heb! :P

    Verder was de E3 van dit jaar, voor mij als voornamelijk Nintendo gamer, echt top! Niks kon op tegen de BotW2 aankondiging! :)

    M.b.t. Hollow Knight: Echt een HELE toffe game en ik kan dan ook echt niet wachten op deel 2, maar voor mij zeker niet de game van het decennium. Die eer gaat naar BotW!

    Leuk artikel om te lezen!
  • Erg goede top drie en een terechte nummer 1.

    De E3 was dit jaar inderdaad best wel een flop te noemen ja.
  • Weet je wat het grappige is Michel? Ik merk in je artikelen dat wij qua mening en (game)smaak vaak hartstikke tegenovergesteld zijn. Maar toch lees ik ze altijd met plezier omdat ze lekker weglezen en sterk onderbouwd zijn. Kan dat erg waarderen!
  • @That Mr Awesome ik heb ook regelmatig niet dezelfde smaak als Michel, maar zijn artikelen lezen inderdaad heel fijn weg. Voor mij is resident evil 2 trouwens de goty. Zo hoort een remake te zijn!
  • Nou mensen, dat zijn opmerkingen die het hart van deze op dit moment hondszieke gameredacteur een beetje verwarmen. Thanks!
  • @MichelMusters graag gedaan en beterschap!
  • @MichelMusters
    Te ziek om te gamen? Anders is het soms nog niet eens zo verkeerd. Anyway, beterschap!
  • Beterschap Michel en de E3 was inderdaad een beroerde vertoning. Nederlands game sites kunnen dit bedrijfsuitje wel schrappen als de belangrijke uitgevers weer ontbreken en het budget aan een betere website besteden.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren