1. De beste games van 2019 volgens Wes Rijckaert

De beste games van 2019 volgens Wes Rijckaert

Plus de flop van 2019 de beste game van het decennium

Het jaar is zo goed als voorbij, dus is het tijd om terug te kijken op ons gamejaar. In deze reeks rangschikken onze redacteuren hun top 3 games van het jaar, alsmede de grootste flop van het jaar en de beste game van het van het decennium. Vandaag de eindejaarslijst van Wes Rijckaert!

2019 was een jaar om niet snel te vergeten. Een van mijn lang gekoesterde dromen is namelijk in vervulling gegaan: ik ben op reis geweest. Niet zomaar een reis, niet zomaar een paar weken, maar een periode van drie maanden. Op mijn werk kreeg ik het allemaal geregeld en ik ben zodoende in mijn eentje naar de andere kant van de wereld getrokken. Iets wat ik al langer wilde doen, maar nooit heb gedurfd. De reis begon – wat waarschijnlijk voor velen een droombestemming is – in Japan. Het was alles wat ik ervan had verwacht en meer.

De games- en manga- gekte blies mij helemaal omver en de rijke historie, cultuur en de Japanners zelf waren de kers op de taart. Ik wil niemand verplichten om ergens heen te gaan, maar mocht je als gamer toch ergens heen willen gaan, dan zou ik Japan adviseren. Het voelt toch een beetje als thuiskomen. Nu hoor ik je zeggen ‘wat heeft je reisverhaal met games te maken?’. In dit geval heel veel. Een groot deel van het jaar ben ik dus onderweg geweest waardoor mijn gameconsumptie voornamelijk uit Nintendo Switch-games bestond. Helaas geen Sekiro, Control of Resident Evil 2 voor mij.

wes
Midden in de verboden stad

3. Super Smash Bros. Ultimate-dlc

Yup, een game van vorig jaar op de lijst. Tijdens mijn trip heb ik aardig wat in de trein gezeten (o.a. de Transmongolië Express van China via Mongolië naar Rusland), waardoor de Switch naast mijn laptop (om alles van Games of Thrones te zien) overuren maakte. Elk personage wat dit jaar in de game verscheen, trok mij dieper en dieper in deze iconische serie. Fantastisch om een nieuwe vechter te bevingeren en te ontdekken waar zijn of haar plus- en minpunten liggen, of het nu Joker is met zijn Persona-meter of Hero met zijn immense arsenaal aan spreuken. E

lke vechter dit jaar bracht iets naar het Smash Bros-festijn, waardoor ik het gevoel had dat mijn lievelingsgerecht keer op keer net iets anders werd bereid en ik keer op keer bleef opscheppen. Een ideale game om te socializen in de trein, waardoor talloze gesprekken zijn ontstaan en een huilpartij van een klein kind in Ueno park in Tokyo. Oeps, iets te fanatiek terwijl ik hem inmaakte...

Super Smash Bros

2. Star Wars: Jedi Fallen Order

Jedi Fallen Order is een van de weinige games die ik dit jaar heb gespeeld op de PlayStation 4 en holy shit wat een game. Als we het Star Wars-aspect even achterwege laten blijft een – het is helaas al honderd keer gezegd – Demon’s Souls achtige game over waar ik heel erg blij van word. Het is minder streng dan de From Software-games, waardoor ik het gevoel heb dat mijn tijd daadwerkelijk gerespecteerd wordt. Anderzijds geeft Fallen Order ook beloningen in de vorm van dat energieke gevoel, net nadat je een lastige vijand heb verslagen waar je al een aantal keer van hebt verloren.

De verhaallijn is voor iedereen leuk en intrigerend om te volgen en de algehele Star Wars-saus zorgt voor een feest van herkenning. Het gevechtssysteem is enorm gaaf om te leren en laat je – indien je weet wat je doet – echt voelen als een badass door force-krachten met een lightsaber te combineren. Laten we eerlijk zijn, er is niks toffer dan het rondzwieren van een lightsaber. Ik heb mezelf in ieder geval 30 tot 40 uur lang Jedi gevoeld, en ook dat noem ik een kleine droom die in vervulling is gegaan.

star wars

1. Fire Emblem: Three Houses

Op voorhand baalde ik een klein beetje dat deze game was uitgesteld en ik deze dus niet tijdens mijn reis kon spelen. Achteraf gezien ben ik er enorm blij mee, want ik heb zoveel uur in deze game gestopt dat ik waarschijnlijk minder van m’n trip zelf had genoten. Three Houses is een prachtige combinatie van Fire Emblem en Game of Thrones. De verschillende huizen hebben namelijk allemaal eigen belanen in de wereld van Fodlan.

Elk personage in deze huizen speelt zijn eigen politieke spel en biedt een interessant verhaal als je genoeg in ze investeert. Dat maakt het gecombineerd met de strategische en doordachte gameplay van de serie tot een tijdinvestering (meer dan 200 uur) waar velen zich niet aan wagen. Ik wel, want op het strijdveld kwam de ware maarschalk in me naar boven door tactvol om te gaan met mijn krijgers en flink te wikken en wegen om het beste resultaat te behalen.

Fire Emblem is een game waar ik mezelf helemaal in verloor. Tijdens het afsluiten van elke speelsessie was ik alweer aan het nadenken wat er nog zou komen. Wat ik anders kon doen om de strijd in mijn voordeel te beslissen. Ik heb dan ook enorm veel tijd in Fire Emblem zitten buiten het spelen om. Dat klinkt misschien wat raar, maar ik heb verschillende artikelen gelezen en video’s gekeken om erachter te komen wat onder andere de beste vaardigheden en wapens zijn.

Voor mij is het verreweg de beste game van het jaar en ik kan dan ook niet wachten om opnieuw te beginnen met Three Houses. Niet om weer het verhaal van het Golden Deer huis te beleven, maar juist om te kijken wat er bij de Black Eagles of Blue Lions plaatsvindt. Keuzes, keuzes keuzes. Wat mij betreft zou de cirkel dan ook rond zijn als we in Super Smash Bros. een Three Houses-personage krijgen. Het liefst een soort Pokémon-trainer, maar dan met de leiders van elk huis.

fire emblem three houses

Grootste flop van het jaar:

Oef, echt heel moeilijk. Van de E3 heb ik niet gek veel meegekregen, omdat ik toen in Rusland zat. Ook het einde van Game of Thrones vond ik geen ramp, omdat ik pas een maand van tevoren was begonnen met de serie en geen jaren heb hoeven wachten op het einde. Lastig om dus iets op te noemen. Ik ben sowieso niet iemand die lang blijft hangen in teleurstellingen dus ik houd het bij geen flops voor 2019!

Beste game van het decennium: The Last of Us

In mijn optiek zijn er weinig games waarbij het verhaal zo naadloos aansluit op de gameplay. Ongelofelijk dat ik constant een benauwend gevoel had tijdens het spelen van The Last of Us. Ik had het idee altijd op mijn hoede te moeten zijn omdat het gevaar constant op de loer lag. Iemand met de hand in elkaar slaan voelde grof en echt aan en midden in de strijd het menu openen om een molotov cocktail te maken leverde altijd stress op.

Het verhaal is op fabelachtige wijze neergezet door de acteurs en greep mij zo vaak aan dat ik af en toe nog steeds scènes terug kijk op YouTube. Voor mij is dit een game waar elke ontwikkelaar naar moet kijken om er iets van te leren, ongeacht het type game. Een game zoals deze zien we niet vaak en hopelijk krijgen volgend jaar een net zo goed vervolg. Ik luister alvast naar de verbazingwekkend goede soundtrack om het wachten wat draaglijker te maken.

Dit artikel delen

Over de auteur

Wes Rijckaert Fan van games. In vrijwel elke vorm dan ook. Enorme zwakte voor alles wat zijn eigen naam kan uitspreken.

Reacties

  • Eens met je top game van het jaar. Fire Emblem Three Houses is voor mij ook dr beste game van het jaar.
  • @blue_blade_3
    F*ck. Ik ben groot fan van de traditionele games. Maar sinds Awakening is er zoveel verandert dat het voor mij niet meer lekker aanvoelt. De nog meer veranderingen in dit deel waren voor mij de reden hem niet te halen. Maar als ik dan dit soort artikelen en reacties lees beginnen de twijfels toch weer.
  • @robertflappie
    Wat vind je niet tof aan de veranderingen dan? Want wellicht dat dat in deze game juist weer heel anders is.
  • @robertflappie
    Bij mij precies het zelfde. Ik heb geen zin om een school te runnen, maar wil gewoon oorlog voeren.
    Maar naar aanleiding van al die positieve berichten ga ik 'm toch maar zodra ik klaar ben met Xenoblade Chronicles 2.
  • @Gaaiz

    Het valt reuze mee. In eerste instantie is het even uitvogelen, maar het geeft een extra diepgang aan de personages. Mocht het helemaal niet je ding zijn is het gelukkig ook niet verplicht. Je kunt deze dagen gelijk overslaan, waardoor je snel door kan met gevechten. De oude wijze van spelen is er dus nog wel, maar zit een beetje verstopt ;)
  • @Wes Rijckaert
    Ik vond het heerlijk om tussen de gevechten door een klein beetje verhaal te hebben, maar dat het hoofdzakelijk om de gevechten draaide en je favoriete personages levelen. Character dood? Gameboy uit en opnieuw beginnen. En de moeilijkheidsgraad lag een stuk hoger. Awakening gooide het roer om met alles waarvan ik hield. Ik heb het spel uitgespeeld, maar wil hem nooit meer aanraken.
  • Ik kan me helemaal vinden in de beschrijvingen van star wars jedi: fallen order en the last of us.
  • Grappig hoe jij twee games in je lijst hebt staan die enkele collega's als flops beschouwen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren