1. De beste games van 2019 volgens Wesley Akkerman

De beste games van 2019 volgens Wesley Akkerman

Het jaar is zo goed als voorbij, dus is het tijd om terug te kijken op ons gamejaar. In deze reeks rangschikken onze redacteuren hun top 3 games van het jaar, alsmede de grootste flop van het jaar en de beste game van het van het decennium. Vandaag de eindejaarslijst van Wesley Akkerman!

Voor mijn werk speel ik ontzettend veel games. Dat betekent dat je veel meekrijgt, maar minstens evenveel gemist hebt. Zo heb ik Sekiro nog niet eens aangeschaft, moet ik Luigi’s Mansion 3 nog uit de seal halen en ben ik te vroeg met Control gestopt omdat de volgende game zich alweer aandiende. Het zijn vaak keuzes die je niet vrijwillig maakt; je moet nou eenmaal verder, omdat er meer titels op je liggen te wachten.

Maar om hier nu een definitief lijstje te maken met de beste games van het afgelopen jaar, vind ik lastig. Games maken indruk om verschillende redenen, redenen die veelal niet met elkaar te vergelijken zijn. Is een game goed omdat ik er honderd uur in heb kunnen stoppen? Of is een game goed omdat de graphics helemaal top zijn? Persoonlijk ben ik meer een gameplay-boven-graphics-persoon en houd ik van de mogelijkheden die spellen me aanbieden. Als ik het idee heb iets zelf bedacht te hebben – binnen de regels van de wereld – dan is de kans groot dat ik het spel ontzettend gaaf vind.

Dat verklaart niet echt waarom ik voor deze nummer één gekozen heb, dat heeft weer een compleet andere reden. Wat ik al zei: het is lastig. Bovendien wil ik het lijstje zo persoonlijk mogelijk houden en me niet laten leiden door cijfers, want daarvoor kun je lekker naar Metacritic.

wesley

3. Dragon Quest XI S: Echoes Of An Elusive Age

Het is misschien een beetje flauw om met een port te beginnen, maar daarom heb ik hem op nummer drie gezet: Dragon Quest XI S: Echoes Of An Elusive Age. Ik had niet heel veel redenen nodig om een destijds PlayStation 4 Pro in huis te halen. Dit spel, samen met Persona 5 en Horizon Zero Dawn, gaven me genoeg redenen. Op de PlayStation 4 ben ik er nu bijna doorheen, maar ondertussen ben ik ook lekker aan de Switch-versie begonnen. Want wat kan mij het ook schelen. Wat een fantastische belichaming van het genre en wat een ongelooflijk vette game is dit.

De Switch-versie mag er grafisch dan wat minder uitzien, maar daar hoor je me niet over klagen. Er zijn meer dan genoeg verbeteringen doorgevoerd die voor een aangename of betere ervaring zorgen, dat ik het spel met liefde nog een keer doorloop. Dit keer ben ik echter niet vastgeroest aan de bank en kan ik me ook laten vastroesten op andere plekken. Dat maakt het spel wat mij betreft alleen maar toegankelijker. De gameplay leent zich ervoor even wat potjes grinden of nog even dat stukje verderop ontdekken. En met de optie om teksten veel sneller over het scherm te laten scrollen gaat het ook allemaal een stuk vlotter. Als liefhebber van jrpg’s kun je niet om dit spel heen.

2. Fire Emblem: Three Houses

De Nintendo Switch is één van m’n favoriete consoles van dit moment en de Fire Emblem-serie is er eentje die ik altijd een warm hart toegedragen heb. Toen beide elementen dit jaar samenkwamen, heb ik meteen 45 uur van mijn gespendeerd aan dit strategische rollenspel. De game voelt wel iets gemakkelijker aan dan voorgaande titels, maar een hoge moeilijkheidsgraad vind ik persoonlijk niet belangrijk om van een game te kunnen genieten. Bovendien kun je het jezelf altijd moeilijker maken als je dat wilt. Ik speel echter voor m’n ontspanning, dus ik ben er helemaal oké mee.

De basis van het spel is prima vertaald naar de Nintendo Switch-versie. Daar bovenop komt nu een soort Persona-achtig sociaal leven, waarin je contacten en relaties moest onderhouden met je studenten. Ook kun je een romantische relatie beginnen met één van de personages, waardoor je in-game altijd het gevoel had ergens naartoe of aan te werken. En voor een strategische role playing game met een hoop micromanagementelementen werkt dat perfect. Bovendien kon Fire Emblem: Three Houses door die gameplayopzet ook de jeuk wegkrabben die Persona 5 eerder achterliet.

fire emblem three houses

1. The Outer Worlds

The Outer Worlds is een game die me op het lijf geschreven is. Niet alleen vanwege de humor en de vlotte dialogen (ik heb meer dan eens moeten lachen om de dingen die Parvati zei), maar ook vanwege de world building en uitgebreide gameplaymogelijkheden. Het is een relatief kort spel, maar die indruk geeft het je nergens (behalve wanneer je ineens de credits voorbij ziet rollen). Dat heeft Obsidian knap gedaan, door een geloofwaardige wereld met dito personages af te leveren.

Wat ik ontzettend gaaf vind, is dat je missies vaak op meerdere manieren kunt benaderen en voltooien. Je hebt de klassieke opties in de vorm van vechten versus praten, maar je kunt ook rondsluipen, zakkenrollen en deuren kraken. Soms heb je een combinatie nodig die alleen werkt omdat je die zelf bedacht hebt – en de game je vervolgens de middelen geeft die je nodig hebt. En als het dan ook nog eens werkt wat je bedenkt, dan geeft dat een ontzettend fijn gevoel. In verschillende missies loop je vaak van persoon naar persoon (lange leve fast travel), maar de dialoogopties die dan in beeld verschijnen openen weer andere mogelijkheden, tot zo’n gesprek een climax bereikt die je meestal zelf voor ogen had. Dan weet je dat er op details gelet wordt. Het spel mag dan niet zo lang zijn, de invulling ervan staat zo vast als een huis.

De grootste tegenvaller van 2019: Pokémon Sword en Shield

Ik ben me ervan bewust dat er slechtere games zijn uitgebracht in 2019, maar gelukkig heb ik het gros daarvan niet hoeven spelen. Daarom wil ik hier ook niet spreken van een flop, maar een onvervalste tegenvaller: Pokémon Sword en Shield. Ik ben al twintig jaar fan van de serie en had hoge verwachting voor deze twee delen, maar de games konden die helaas niet waarmaken.

Waren mijn verwachtingen te hoog? Ik denk het niet. Ik hoef geen mmo waarin ik met Jan en alleman speel, train, vecht en ruil. Ik wil een solide avontuur dat compleet aanvoelt en elementen van voorgaande games op een logische wijze implementeert. Oftewel: de manier waarop je vervolgen dient te maken in mijn boekje. Ik hoef ook niet per se constant nieuwe elementen te zien die gekoppeld worden aan een regio en ik zie liever dat sommige dingen terugkeren als ze werken. En hoewel graphics niet belangrijk zijn, was het wel fijn geweest als er iets meer aandacht uitgegaan was naar de omgevingen. En als we het daar dan toch over hebben: volgende keer wel even een volledige 3D-wereld maken, want de huidige combinatie werkt helaas niet.

En nee, ik hoef geen duizend pokémon in mijn Pokédex, maar begrijp niet altijd de keuze voor de monsters die in Sword en Shield zitten. Het spel redt zichzelf vanwege de solide basis en de designs van de nieuwe pokémon, maar dat is écht het minimale wat je moet kunnen verwachten.

pokemon

Beste game van het decennium: The Elder Scrolls V: Skyrim

Man, waar zal ik beginnen. Dit spel heeft me jaren vast weten te houden. Tijdens het spelen, maar ook wanneer ik niet met Skyrim bezig was, dan was ik met Skyrim bezig. In m’n hoofd hield ik bepaalde plekken bij waar ik nog niet geweest was, om vervolgens even lekker de tijd te nemen om die locatie te verkennen. Soms was ik niet sterk genoeg en werd ik overrompeld door vijanden, maar dan kwam ik op een later moment terug om wraak te nemen op alles en iedereen wat me destijds dat laadscherm instuurde.

Aan opties geen gebrek. Aan locaties geen gebrek. Aan personages geen gebrek. En aan gameplaymogelijkheden ook geen gebrek. Zelfs nadat ik 200 uur in de wereld had doorgebracht en nog steeds niet alles gezien had (ja, 200 uur is vrij weinig, maar ik moest soms ook wat anders doen oké), ontdekte ik nog nieuwe dingen door op YouTube mijn avontuur voort te zetten. Gamers die allerlei potions met elkaar combineerden waardoor je geen valschade oploopt of waardoor je armor rating door het plafond gaat. En dat zonder het spel zelf te breken. Het fascineerde me.

M’n favoriete moment is wellicht toen ik in Blackreach arriveerde. Het was een zondagmiddag en ik zat lekker binnen met de honden (malteses), terwijl het buiten regende. Ik zat op een kussen op de grond tegen mijn hoekbank, met één hond in m’n nek en de andere languit op de bank. Ik wist niet wat me overkwam na uren in de ondergrondse gangen van de dwergen rondgedwaald te hebben en Falmer en allerlei mechanische dwergrobots te hebben bevochten. Er zit nog een stad onder de grond?! Het spel gaf me het geval dat ík degene was die de locatie ontdekt had. Dat is een machtig gevoel dat weinig spellen me daarna konden geven.

Dit artikel delen

Over de auteur

Wesley Akkerman Freelance tech- en gamejournalist. Heeft Persona 5 hoog in het vaandel staan. Speelt voornamelijk (J)RPG's, maar kan ook genieten van LEGO- en puzzelgames.

Reacties

  • "Je moet nu eenmaal verder, omdat er meer titels op je liggen te wachten".

    Heel herkenbaar, maar in mijn geval niet per se vanwege mijn werk. Vaak koop ik een titel die ik eerst links had laten toch nog in de aanbieding. Onlangs bijvoorbeeld Just Cause 4, Anthem en Metro Exodus in de sale gekocht. Ik moet ze alledrie nog spelen, maar ben nu helemaal verslingerd aan Modern Warfare.
    Ook the Witcher 3 maar weer eens gedownload, moet alle DLC nog spelen, dus dat lijkt me een mooi excuus voor een nieuwe playthrough.
    En wanneer kan ik aan Star Wars beginnnen? Man man man, de dagen zijn te kort.
  • @gertjun ik heb The Witcher 3 gelukkig inmiddels met DLC en al uitgespeeld, maar dat duurde wel jaren. Het is dat vrienden met er constant op wezen dat ik terug moest keren naar deze wereld, maar anders was om doorgegaan met wat anders. Ik ben heel blij dat ik het uiteindelijk gedaan heb. Mijn game van het decennium was bijna Witcher 3 geworden, maar Skyrim voelde toch persoonlijker aan.
  • Ik had exact hetzelfde gevoel toen ik in skyrim blackreach had bereikt. Dat, en holy shit ik kan hier soulgems mijnen!
  • @Fodder_man en natuurlijk die draak die tevoorschijn komt :p

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren