1. De PSVR Showcase 2018 toont een diversiteit aan vr-ervaringen

De PSVR Showcase 2018 toont een diversiteit aan vr-ervaringen

Geen killer app, wel innovatie

Sony toonde in Londen onlangs een nieuwe lichting virtualrealitygames die - samen met de recente prijsverlaging van de headset - twijfelaars over de streep moeten trekken. Hoewel er niet specifiek een bepaalde game aanwezig is om dit voor elkaar te krijgen, draagt het wél bij aan een steeds aantrekkelijker wordende catalogus aan vr-ervaringen. De felbegeerde killer app is wellicht afwezig, maar het brede scala en vooral de diversiteit aan games maakt een positieve indruk.

De sneltreinvaart waarmee in het Shoreditch Electric Light Station ontwikkelaars hectisch hun vr-kindje moeten presenteren, zorgt echter niet voor de meest ideale omgeving. Het is als een wijnproeverij waarbij je om de vijftien minuten een plastieken headset op je zwetende voorhoofd moet plaatsen; de haastig gegorgelde slok wijn geeft een lichte impressie, maar je weet niet of je hier nog hetzelfde over denkt wanneer de lege fles de glasbak in verdwijnt. In het geval van vr is het een zeer toepasselijke vergelijking, gezien hoofdpijn en misselijkheid altijd op de loer liggen.

Geweld voor de zintuigen

Die verontrustende knoop in de maag – alsof je organen een satanistische stoelendans uitvoeren – is kortstondig aanwezig wanneer ik om half tien in de ochtend een futuristisch autoritje in WipEout Omega Collection maak. De eerste looping met supersonische snelheid zorgt voor koud zweet op het voorhoofd, maar mijn lichaam acclimatiseert zich vrij snel aan het geweld op de zintuigen. Eenmaal gekalmeerd blijkt de racer uitermate geschikt voor vr. WipEout heeft al weinig moeite met het overbrengen van snelheid, maar er wordt hier nog een aardig schepje bovenop gedaan. Het is vooral het vermelden waard dat het hier gaat om een inmiddels beschikbare gratis update voor een momenteel zeer riant geprijsde PS4-game.

WipEout Omega Collection

De voet wordt even van het gaspedaal gehaald in de tactische multiplayershooter Firewall Zero Hour, dat gebruikmaakt van het kunststof prullaria dat bij menig persoon waarschijnlijk ergens stof ligt te happen: de VR Aim-controller. Het is mogelijk de game met DualShock-controller te spelen, maar de korte demo maakt de impulsaankoop van dit gevaarte vrij aantrekkelijk. Niet alleen zijn alle tactische opties ontzettend intuïtief naar alle knoppen vertaald, het zorgt voor een daadwerkelijk gevoel van immersie. De game is een 4v4 team based shooter in de stijl van een Counter-Strike en Rainbow Six: Siege. Niet baanbrekend, maar het creëert in vr een beklemmende sfeer en doet mij even vergeten dat ik wild met een stuk plastic zwaai terwijl het ontwikkelingsteam toekijkt.

Firewall Zero Hour

Plezierige speeltuin

Blood & Truth

De kracht van dit prachtige medium is het spelen; de simpele doch bevredigende interactie met een schijnwereld aangaan. Dit kan op een intellectueel niveau door bijvoorbeeld een sterk verweven narratief, of het richt zich volledig op escapisme dat spelen in diens puurste vorm naar voren schuift. Zowel Blood & Truth (boven) als Smash Hit Plunder bedienen zich van die laatste vorm: geen betekenisvolle boodschap, maar slechts een speeltuin om gedachteloos plezier te hebben. De ontwikkelaars van beide games hebben echter een geheel eigen invulling aan wat plezier voor hen betekent.

Voor Blood & Truth is stijlvol overdadig geweld de manier om even aan de dagelijkse sleur van het leven te ontsnappen. Het spirituele vervolg op de VR Worlds-techdemo London Heist is een on-rails shooter dat ditmaal leentjebuur speelt bij actiefilms als John Wick, in plaats van de gangsterfilms van Guy Ritchie. Zo gracieus als een bewapende circusartiest laat je je pistool om je vingers draaien terwijl je in bullet time een gang vol hersenloze vijanden een lading lood bezorgt. Oppervlakkig en banaal, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik niet hardop lachte toen ik iemand midden in zijn verhaal per ongeluk voor zijn porem schoot, omdat ik tijdens een cool geweertrucje op de verkeerde knop drukte.

Smash Hit Plunder is ook extreem gewelddadig, maar dan cartoonesk en eigenlijk gooi je alleen maar vazen op je speelpartner en ren je hysterisch rondjes. De naam omschrijft de game in diens volledigheid, want je slaat dingen kapot en plundert de munten die er uitvallen. Het is in de trant van een Job Simulator: het laat je op humoristische wijze los in een omgeving waar het enkel draait om plezier maken zonder dat er echt een doel is. Of dit langdurig voor lachbuien zorgt is de vraag, maar de tiende keer dat ik driftig bijna de Move-controller door de ruimte smeet omdat ik een bord wilde gooien, moest ik nog steeds hardop lachen. Het zou dus zo maar eens kunnen.

Geestverruimende creativiteit

Het daadwerkelijke spelen van een game is wellicht de essentie van het medium, maar het uitdagen van je eigen fantasie is eveneens een belangrijke pilaar. Zij het een eigen narratief bouwen, of je instrumenten in handen geven om je creativiteit te ontplooien. Zowel Track Lab en Cool Paint VR begrijpen hoe geestverruimend het tastbaar maken van je fantasie is en verlagen daarbij de drempel van het creëren aanzienlijk.

In Cool Paint VR is er weinig voor nodig om onder de indruk te zijn van eigen creatieve onkunde. Je trekt met de Move-controller sierlijke verfstroken in een 3d-omgeving waar je omheen kunt stappen om je creatie volledig in je op te nemen. De game een breed scala aan vormen en kwasten om sculpturen te maken, dat mij nostalgisch doet denken aan de tijd waar ik als kind mijn beperkte artistieke kwaliteit op MS Paint losliet. Het resultaat is ditmaal echter iets dat je met trots aan je moeder kunt laten zien.

Track Lab speelt dan weer op de muzikale zintuigen en geeft zelfs de meest amuzikale onder ons de kans om een nummer te bouwen dat zowaar op muziek lijkt. De kracht van de game ligt op het volledig behapbaar maken van - voor een leek -ondoorgrondelijke muzieksoftware. Door het introduceren van puzzelelementen leer je spelenderwijs de diverse bouwstenen eigen te maken en ook de toevoeging van een eigen muziektaal zorgen er voor dat je vrij snel een nummer maakt. Spiegels kaatsen bijvoorbeeld de beat door en verlengen het nummer en pijlen splitsen de beat dan weer af richting nieuwe muzikale elementen, zoals een pianoloop of een extra ritmesectie. Track Lab laat je op een ontzettend intuïtieve wijze communiceren met de taal van muziek en dat leidt tot een van de beste impressies van de dag.

De PSVR Showcase 2018 wordt zodoende verlaten met gemengde gevoelens; hoewel er enkele uitschieters aanwezig waren, is er geen game aan te wijzen die moet overtuigen om de headset aan te schaffen. Kijk je echter naar het volledige aanbod aan games, dan blijken er steeds meer diverse en interessante ervaringen te zijn die deze keuze aanzienlijk makkelijker moeten maken. Voor wie zich al volledig in het virtuele ecosysteem heeft opgesloten, is het echter vooral heel geruststellend dat er een aantal innovatieve ervaringen aan de horizon prijken.

Dit artikel delen

Over de auteur

Derek Taal Schrijft onder andere recensies van games die soms leuk zijn en soms niet. Zoekt momenteel een sponsor voor zijn Katamari Damacy e-sportcarrière, en het telefoonnummer van Kiryu Kazumas stemacteur.

Reacties

  • Echt mega vette vr games allemaal! De toekomst gaat enorm veel moois brengen op dit gebied denk ik!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren