1. De vijf beste Zelda-games

De vijf beste Zelda-games

De lijst waar niemand het over eens kan worden

Ga er maar aan staan: de vijf beste Zelda-games bepalen. Met de Switch-remake van Link’s Awakening in het vooruitzicht vonden we het toch echt tijd worden om het kaf van het koren te scheiden en de absolute toppers uit een kwalitatief duizelingwekkende reeks te kiezen. Besef wel dat dit een hoogst persoonlijke lijst is; elke Zelda-fan (en elke IG-redacteur) heeft waarschijnlijk wel een aantal van onderstaande titels in zijn lijstje staan, maar mogelijk ook een paar delen die hier niet in voorkomen. Oh, en let op: onderstaande teksten bevatten spoilers. Dat gezegd hebbende: hier zijn in willekeurige volgorde de vijf beste Zelda-games!

The Legend of Zelda: Ocarina of Time

Een lijst met de beste Zelda-games kan haast niet compleet zijn zonder een vermelding van Ocarina of Time. Mocht je tegenwoordig voor het eerst dit spel opstarten, dan begrijp je mogelijk niet waar al die poeha nou vandaan komt, maar vergis je niet: toen Ocarina of Time in 1998 uitkwam, was het spel revolutionair. Niet eerder gaf een consolegame de speler zo’n ultiem gevoel van vrijheid. De driedimensionale spelwereld lijkt barstensvol potentie te zitten, en wat de game zo ongelooflijk goed maakt, is dat het virtuele Hyrule die potentie dubbel en dwars waarmaakt. Waar je ook maar naartoe loopt – of rijdt, op je trouwe paard Epona – overal zijn wel nieuwe locaties om te ontdekken, geheimen om te vinden en kleurrijke personages om tegen het lijf te lopen.

Ondanks de sterk verouderde graphics hebben de verschillende plotpunten dankzij consistente animaties en sterke dialogen nog nauwelijks aan kracht ingeboet. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het feit dat het spel eigenlijk twee versies van dezelfde spelwereld biedt, en alle puzzels die bij het bijbehorende tijdreizen komen kijken. Ocarina of Time heeft niet alleen aan de wieg gestaan van de moderne Zelda-reeks, maar aan het openwereldgenre an sich. Het is niet voor niets dat het spel volgens veel gamers – en bijvoorbeeld Metacritic – nog altijd als de beste game ooit wordt beschouwd.

Ocarina of Time

The Legend of Zelda: A Link to the Past

Zo revolutionair als Ocarina of Time was A Link to the Past niet; de derde Zelda-game in de franchise pakte vooral wat zo goed was aan het allereerste deel, en deed het vele malen beter. A Link to the Past is wellicht de meest gepolijste 2D-Zelda die er bestaat, al komt The Minish Cap aardig in de buurt. De kerkers zitten stuk voor stuk inventief in elkaar, de lay-out van de map voelt perfect aan en de charmante SNES-graphics brengen Hyrule echt tot leven.

Net als in Ocarina of Time bestaat A Link to the Past uit twee spelwerelden. Toen het spel uitkwam en tijdens het spelen bleek dat er een complete ‘donkere versie’ van de wereld beschikbaar kwam, werden veel gamers weggeblazen door de hoeveelheid content in deze game. Het is niet voor niets dat A Link to the Past tot op heden de enige Zelda-game is die een direct vervolg heeft gekregen in de vorm van A Link Between Worlds.

A Link to the past

The Legend of Zelda: The Wind Waker

The Wind Waker is waarschijnlijk de meest omstreden game in deze lijst. Het begon al met de aankondiging van het GameCube-spel: na een voor die tijd indrukwekkende techdemo waarin een ‘realistische’ Zelda werd getoond, gooide The Wind Waker het over een compleet andere boeg met zijn cel-shaded graphics. Ook na de release was niet iedereen overtuigd van de kwaliteit. Zo voelde het spel ietwat incompleet aan, alsof er een aantal kerkers misten (wat uiteindelijk ook zo bleek te zijn), en was de schattenjacht tegen het einde van de game nodeloos saai.

Toch heeft The Wind Waker enorm veel te bieden. In 2002 waren we misschien massaal teleurgesteld dat we een zogenaamd ‘kinderachtige’ Zelda kregen, maar inmiddels kan haast iedereen de cartooneske grafische stijl van The Wind Waker waarderen. Nog nooit oogde Link zo expressief, met zijn grote ogen die zijn emoties uitbeelden of kijken naar een plek waar een mogelijk geheim op je ligt te wachten. Indrukwekkend genoeg staat de unieke grafische stijl bijna twee decennia later nog altijd fier overeind. Ook de grote open zee die je in The Wind Waker kunt verkennen is uniek voor de reeks, en het einde, waarin je een onderwater gelopen Hyrule bezoekt, is nog altijd een van de meest interessante locaties in de Zelda-franchise. De Wii U-versie van The Wind Waker voert daarbij enkele fijne verbeteringen door die het spel nog beter maken. Switch-versie, waar blijf je?

toon link

The Legend of Zelda: Majora’s Mask

Door gebruik te maken van dezelfde engine en (deels) dezelfde assets als Ocarina of Time, kon Nintendo na het verschijnen van die tijdloze klassieker relatief snel een tweede Zelda-game voor de Nintendo 64 ontwikkelen. En wat voor een: Majora’s Mask is een van de uniekste Zelda-spellen binnen de franchise. Link komt terecht in een andere dimensie, een vreemde wereld waarin personages en omgevingen die hij nog kent uit Ocarina of Time opeens heel anders aanvoelen. Het plot is ook erg duister voor een Zelda-game: de maan dreigt op aarde te vallen, en Link heeft drie dagen om dat te voorkomen.

Majora’s Mask is niet alleen zo goed dankzij dit griezelige verhaal of de zeer sterk vormgegeven kerkers. Ook de tijdsdruk – je hebt immers maar drie in-game dagen om de wereld te redden en anders moet je opnieuw beginnen – zorgt voor een uniek gevoel. Vooral indrukwekkend, zeker voor die tijd, is hoe de verschillende personages allemaal hun eigen leven leiden, en afhankelijk van de dag andere bezigheden hebben. De paniek die langzaam maar zeker uitbreekt terwijl de dreigende maan met zijn lugubere glimlach steeds dichterbij komt, is daardoor haast tastbaar. Majora’s Mask een favoriet van veel Zelda-fans; veel hopen er dan ook dat het aangekondigde vervolg op Breath of the Wild een vergelijkbare duistere sfeer krijgt.

The Legend of Zelda: Breath of the Wild

En dat brengt ons dus bij Breath of the Wild, de meest recente mainline Zelda-game in deze lijst. De lanceringstitel voor Switch gooit veel van de inmiddels welbekende Zelda-formule in de prullenbak en vindt de franchise daarmee opnieuw uit. Na een korte tutorial op een verhoogd stuk land krijg je als speler totale vrijheid om de gehele spelwereld – een gigantisch, wild landschap – te verkennen. Sterker nog, je kunt meteen naar Hyrule Castle rennen om het daar tegen eindbaas Calamity Ganon op te nemen, al is het natuurlijk nog maar de vraag hoe ver je komt.

Ondanks dat je geheel vrij bent om te kiezen waar je naartoe reist, zorgt het ijzersterke design van de spelwereld er voor dat je op natuurlijke wijze naar bepaalde aandachtspunten in het spel wordt getrokken. Ga maar na: hoeveel van jullie zijn meteen na de tutorial afgereisd naar de torenhoge Dueling Peaks? Het feit dat je op elk object en alle bergen in de spelwereld kunt klimmen in Breath of the Wild versterkt dat gevoel van vrijheid. Het enige grote minpunt is een gebrek aan echte kerkers – de vele inventieve Shrines en de vier Divine Beasts bieden een hoop interessante puzzels, maar komen niet in de buurt van de sfeer die reguliere Zelda-kerkers uitstralen. Een verbeterpuntje voor het vervolg dus.

Laat dat je niet afleiden van het feit dat Breath of the Wild zonder twijfel een van de beste games van dit decennium is. Waar je ook gaat of staat in deze gigantische spelwereld, overal is wel iets interessants te vinden. Zelfs de leegte van complete velden of gebergten heeft een functie in het spel, en roept bijvoorbeeld het gevoel van eenzaamheid, avontuur of angst op. De pittoreske dorpjes (waarvan je er eentje helemaal zelf opbouwt), het kooksysteem om je eigen voedsel te maken, de grote verscheidenheid aan wapens, de Blood Moon, de Rune-moves die je laten experimenteren met je omgeving, de manier waarop vuur realistisch op materialen en de wind reageert, de vele unieke locaties die je soms alleen per toeval tegenkomt zonder dat het verhaal je er naartoe leidt… Breath of the Wild is de ultieme openwereldgame en blaast nieuw leven in de Zelda-franchise. We zijn dan ook razend benieuwd wat Nintendo met het vervolg allemaal toevoegt.

Maar eerst…

Voordat het zover is, kunnen we vanaf 20 september eerst genieten van de remake van The Legend of Zelda: Link’s Awakening. Oorspronkelijk verscheen dit spel op de Game Boy, een paar jaar na SNES-game A Link to the Past. Je bekijkt deze Zelda-game dus van bovenaf en Nintendo heeft de remake van schitterend ogende graphics voorzien die de game op een grote speelgoeddoos laten lijken. De ultieme vrijheid uit Breath of the Wild ontbreekt hier, maar de klassieke gameplay zal zeker de oude garde aan fans bekoren. En daarbij: wie heeft nou niet zin om een mysterieus eiland te verkennen? Vanaf 20 september kunnen we met de game aan de slag, dezelfde datum dat de Switch Lite verschijnt.

links awakening

Wat zijn jouw favoriete Zelda-games? Je hebt vast een aantal compleet andere titels in je lijstje. Deel ze hieronder in de reacties!

Dit artikel delen

Over de auteur

Michel Musters Redacteur bij Gamer.nl en InsideGamer.nl. Houdt van allerlei soorten games, van klassiekers als Mario, Metal Gear en Zelda, naar moderne meesterwerken als Red Dead Redemption en The Witcher 3, tot experimentele hoogvliegers als Rez, Limbo en Lumines.

Reacties

  • Leuk artikel!

    3D Zelda games:
    OoT = TWW > BotW > SS > TP > MM.

    2D Zelda games:
    ALBW > OoA = LA > TMC > OoS > ALttP > Etc.


    Ik hoop dat Nintendo (na de release van LA en voor de release van BotW2) een Zelda bundel uitbrengt, met daarin TWW HD, TP HD en een nieuwe HD remake van SS. Zonder een nieuwe remake van SS zou ik 'm overigens alsnog wel willen.
  • @Piet S. horxo staat OOT gelijk met alle andere? En waar erger je het meest aan bij MM?
  • @Richh

    Dat antwoord durf ik je ook wel te geven bij MM.. die irritante tijdsdruk! Je wilt gewoon lekker exploren etc maar de opzet gooit echt roet in het eten..
  • @mondigmuiltje tijd genoeg om te exploren hoor. Link dies, maar jij niet haha. Weet je ook weer waar je gelijk naar toe moet.
  • @Richh

    En je verliest een bult items/geld, ook niet echt fijn.
  • @Richh

    OoT staat voor mij gelijk met TWW, vandaar '='. De rest vind ik net ietsjes minder.

    En begrijp me niet verkeerd. Ik vind MM echt een top game (9/10), maar komt i.v.m. de andere 3D games (in mij ogen) net iets tekort.
    Slechts 4 dungeons en daarnaast zo goed als geen mini dungeons, de tijdslimiet kan vervelend zijn en de eindbaas is tegenvallend (het gevecht zelf).
  • @Piet S. juist vernieuwend en doorbreekt herhaling. Quests. Gedurfd ook en duisternis gemengd. Goede combo.

    Die = was niet lekker geplaatst, maar snap het nu.
  • @Richh

    O, daar heb je helemaal gelijk in hoor. Het sfeertje van MM is lekker vreemd, creepy en (semi) duister en de (side) quests vind ik ook echt top! Het is een heerlijk game, maar voor mij is het (samen met TP) de 3D Zelda game met de meeste minpuntjes ('-jes', omdat het maar kleine dingetjes zijn), ook al zijn het er maar weinig.

    Het is voor mij uiteindelijk 'kiezen tussen alleen maar goeden', om het zo maar even te zeggen.


    PS: Bij vergelijkingen gebruik ik altijd '>' voor [beter dan], '<' voor [slechter dan] en '=' voor [is gelijk aan].
  • @Piet S. verschil mag er wezen
    OoT = TWW > BotW > SS > TP > MM. betekent letterlijk oot is gelijk aan alles
    Mist een teken a la
    OoT = TWW, > BotW > SS > TP > MM.
    OoT = TWW; > BotW > SS > TP > MM.
    of
    OoT = TWW en dan
    BotW > SS > TP > MM.
  • @Richh

    Ik snap wat je bedoelt met het '=' teken en dat de rest wat erna staat dan gelijk is aan wat voor het '=' teken staat, maar dit gaat (volgens mij) alleen op bij +, -, x, :, etc. en niet bij vergelijkingen (> en <) als deze.

    Bv.:
    5 = 2 + 2 + 1. Alles wat achter het '=' teken staat (opgeteld) is gelijk aan wat voor het '=' teken staat.
    5 = 4 + 1 > 2. Nu zeg je '5 is gelijk aan 4 + 1 en (die 2 zijn) groter dan 2' en niet '4 + 1 > 2 is gelijk aan 5'.
    Dat is het verschil tussen tussen bv. + en - en vergelijkingstekens. Vergelijkingstekens "breken" als het ware de berekening.

    Ik heb trouwens ook nog nooit een interpunctie teken in een vergelijking zien staan.

    Het kan zijn dat ik fout zit, maar een bron zou dan wel fijn zijn.
  • @Piet S.
    5 = 4 + 1 —> >2

    sla de schoolboeken erop na.

    Het is verder ook geen huge deal he, je hebt het al uitgelegd.
  • @Richh

    Dat heb ik net dus gedaan, maar geen voorbeeld m.b.t. deze situatie kunnen vinden, helaas.

    Verder is het inderdaad geen huge deal, maar ik vind dat soort dingen wel interessant. :P
  • Leuk artikel. Mijn favoriet is denk ik Breath of the Wild, maar ik vond twilight princess ook erg vet. Net als OOT en link between worlds.

    Wind waker vind ik eigenlijk de minste die ik gespeeld heb. Deze vond ik eigenlijk zelfs een beetje saai. Grote gedeeltes althans.
  • @Luigi1985 Ik heb ook intens genoten van Twilight Princess (op alle drie de consoles haha), ook bijvoorbeeld van Skyward Sword. Naar mijn mening ondergewaardeerde Zelda-spellen. Deden meer met me dan inderdaad Wind Waker. De rest van de lijst had ik hetzelfde ingevuld.
  • Oooooooooooooooooooooooooot, by far
  • BotW, AlttP, OoO, MM
  • Hahahahaha een gewaagd artikel inderdaad. Gelukkig is het in willekeurige volgorde, dat scheelt al weer een paar straatrellen. :)
  • Ocarina of time by far. Breath of the wild was voor mij iets te eentonig.
  • Majora's Mask en Ocarina of Time zijn Zelda's die ik tot in het einde der dagen zal spelen. BotW vond ik geweldig, maar die wereld heb ik zo gigantisch uitgeplozen, dat een tweede speelsessie voor mij enorm op zich gaat laten wachten. Het verhaal vond ik namelijk niet je van het (had meer uitgediept mogen worden), en zijn de hoofdkerkers (maar ook de Shrines) qua feel te veel eenheidsworst.

    Ik merk dat ik games die wat meer lineair zijn en de nadruk op verhaal hebben wat vaker herspeel. Dit meer om de momenten te herbeleven. Een open-wereld game moet voor mij herspeelbaarheid hebben waarbij een nieuwe spelronde iets nieuws levert, mocht ik het weer opnieuw op willen pakken.
    Zo had je in TES altijd de verschillende facties en veel verstopte quests die je nog wel eens over het hoofd zag. Daarbij heb je keuze uit verschillende speelstijlen. Dit alles zorgt voor herspeelbaarheid, Skyrim en Fallout 3 heb ik om die reden ook meerdere keren gespeeld.

    BotW kan ik echter niet op een andere wijze spelen (en nee, ik ben niet van de 'speel de game met 3 hartjes uit' uitdagingen die je voor jezelf stelt, een game moet mij nieuwe uitdagingen kunnen bieden). Want door het gebrekkige wapen-systeem heb ik alle wapens in de game gespeeld, ik heb alle recepten gemaakt en mijn zoektocht naar de laatste shrine heeft gezorgd dat ik de map en al haar uithoeken op mijn duimpje ken. De game als completionist uitspelen trekt mij ook niet, sinds het gewoon een saaie zoektocht naar Koroks end is.

    Er is dus weinig dat mij trekt om BotW te herspelen. Terwijl ik in MM de scénes met de reuzen, de verschillende tempels en overige scénes in de game graag wil herbeleven. Ditzelfde geldt eigenlijk voor alle andere Zelda games, maar ook lineaire games als The Evil Within, RE4 of bijvoorbeeld TloU. Er is te veel in die games dat je opnieuw wilt beleven zoals in een film, BotW heeft die aantrekkingskracht bij mij dus vele malen minder.
  • @benjaminben

    Ik ben het grotendeels met je eens op de punten mbt BOTW, alleen wat deze game zo bijzonder maakt is de uitgestrektheid, de grote vlaktes waar je echt soms een eenzaam gevoel van krijgt. Alsof je er werkelijk bent. Ik kan hem zo weer opstarten en even de sneeuwvlaktes bewandelen, alsof je op vakantie bent ;-)

    Dat gevoel heb ik weer niet bij de voorgaande games.

    Magische game BOTW, iets wat ik nog nooit heb ervaren bij welke game dan ook!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren