1. Gamen als vader: het wordt alleen maar leuker, deel 2

Gamen als vader: het wordt alleen maar leuker, deel 2

Boy! Go read this text!

Let op: de onderstaande tekst bevat een beschrijving van The Last of Us over de relatie tussen de hoofdpersonen. Dat kan een spoiler zijn, maar laat het vooral een prikkel zijn om deze fenomenale game te checken, als je dat nog niet hebt gedaan! En, zoals gisteren beloofd, is dit de afsluiter van het tweeluik ‘Gamen als vader’.

Als vader ben ik niet bewust op zoek naar games waar vaders in zitten, maar als ik games speel waar geloofwaardige vaders in zitten, dan voegt dat iets voor me toe. Het is namelijk best interessant om te ontdekken hoe die digitale vaders hun kroost in verschillende gevaarlijke werelden grootbrengen.

Gelukkig zijn er steeds meer games te vinden waar familierelaties een centrale rol innemen. Zelfs een enorme blockbuster zoals de nieuwe God of War maakt er dankbaar gebruik van. Maar er zijn meer titels te vinden.

Gamen als vader 2

Denk bijvoorbeeld aan The Walking Dead, waarin Lee min of meer per toeval de surrogaatvader van de kleine Clementine wordt in een wereld die steeds verder wegrot door de allesomvattende zombie-uitbraak. Wat daarbij zo interessant is, is dat jij als speler ook echt de vaderlijke keuzes moet maken. Je maakt die keuzes dan niet eens meer zozeer als gamer die de game uit wil spelen, maar ook een beetje als vader.

Zo ook in The Last of Us. Wat in de game voor mij het meest bijzonder is – naast alle andere bijzondere dingen, in deze uitzonderlijk vette game – is de relatie tussen Joel en Ellie. In de game breekt er een paddenstoel-variant op een zombie-virus (het is veel cooler en wreder dan het klinkt) uit waardoor, net als bij The Walking Dead, de wereld er niet veel beter op wordt.

Joel wordt gepresenteerd als goede gozer en fijne vader van een lief, slim en bijdehand meisje. Wanneer hun stad wordt overrompeld door de geflipte paddo-zombies en Joel samen met zijn dochter wil vluchten, wordt zij doodgeschoten. Maar niet, zoals bij Game of Thrones, voor shock value of om even een twist in het verhaal te gooien, maar om de onmenselijkheid van de mens aan te tonen. Dat gebeurt in de game constant, eigenlijk. Zijn dochter wordt, in Joels armen, getroffen door kogels en sterft terwijl ze verschrikt om zich heen krabbelt naar haar vader, die niks anders kan doen dan zijn dochter in zijn armen zien sterven.

Gamen als vader 2

Holy fucking shit. Ik kan dat netter verwoorden, maar dat doe ik niet. Die woorden waren namelijk precies wat ik fluisterde toen ik de controller even naast me neerlegde op de bank. Die game opent, toont een oprecht fijn gezin, zorgt in minder dan een paar minuten dat je binding voelt met de personages, om je vervolgens met een mokerslag vol in je gezicht te raken: kijk, zo voelt het om je kind te zien sterven. Leuk, man, videogames.

Toe nou man, geef dat meisje een knuffel!

Het verlies van zijn dochter drukt enorm op Joel en vormt hem. Als je, twintig jaar later, Ellie ontmoet, is Joel eigenlijk een beetje een eikel. Hij is een overlever geworden die alles doet om te blijven ademen en is daardoor niet meer de perfecte vader die hij voorheen leek te zijn. Wanneer hij en Ellie op pad gaan (niet Joels keuze) ziet hij haar dan ook als een blok aan zijn been, wat in een wereld vol levensgevaarlijke zombies een zekere dood betekent. Hun relatie is in het begin van de game op z'n best als ‘koeltjes’ te omschrijven. Ellie is echter maar een jong meisje. Ze is pas veertien jaar oud en oogt wellicht stoer en zelfverzekerd, maar is net zo onzeker en afhankelijk als elk ander kind van die leeftijd. Als ik dan zie hoe ze soms naar Joel kijkt, op zoek naar een complimentje of wat warmte, en hij haar wegdrukt als vervelend zeurkind dan denk ik wel: toe nou man, wees even een goede vent!

Maar Joel verandert in de loop van het verhaal, en het is werkelijk een feest om dat mee te maken. Met pijn en moeite gaat hij Ellie steeds meer vertrouwen en geeft hij steeds iets meer om haar. Het gaat in het begin heel subtiel met een knikje hier of een soort-van complimentje daar, maar langzaamaan zie je hem weer in die rol komen die hij ooit had als opvoeder van een jong meisje, als beschermer en vader. Het einde – en dat ga ik hier niet weggeven – is echt episch en stelt de speler, met name als die speler een vader is, een belangrijke vraag: zou jij dit ook zo doen?

Gamen als vader 2

We zijn ver gekomen

Ik weet dat het misschien raar klinkt om naar games te kijken om te zien hoe je een goede vader moet zijn, en het is ook zeker niet de enige bron van kennis. Ik heb uiteraard zelf ook een vader waar ik veel van heb geleerd en ik heb familie en vrienden die goed bronmateriaal vormen. Maar toch kijk ik ook naar games. Ik heb echt even stiekem een traantje weggepinkt bij een paar scènes in What Remains of Edith Finch om daarna de game even te pauzeren en mijn dochter te knuffelen. Die game laat zien wat de waarde van familie is, hoe waardevol het is als je al die mensen nog om je heen hebt. Dat je het leven moet vieren, want het kan zomaar voorbij zijn. Dat zijn dingen die misschien een beetje zwaar zijn, maar die ik wel wil overbrengen op mijn kinderen. Het leven is niet alleen maar een prachtig sprookjesbos, het zit ook vol met gevaarlijke eindbazen en sneaky vijanden. Dus koester dat wat je hebt.

Games zijn tegenwoordig veel meer dan de games die ik speelde toen ik klein was. Duck Hunt is leuk, maar staat qua verhaalvertelling in schril contrast met een The Last of Us of Life is Strange. Zoals we lering trekken, al dan niet bewust, uit films en literatuur, zo zijn we nu aanbeland op een punt waarop games diepgaand genoeg zijn om ook daar inspiratie uit te halen.

Gamen als vader 2

Joel is in The Last of Us uiteindelijk echt een held voor me geworden. De manieren (met name de kleine dingetjes in een rustig moment) waarop hij Ellie even geruststelt, helpt, laat lachen of dingen leert zijn echt interessant en als vader ook leerzaam. Juist omdat hij het soms ook verkeerd doet en niet perfect is.

Vader zijn is voor mijn namelijk precies dat: je probeert maar wat en soms werkt dat en soms niet. Je moet het leren door het simpelweg te doen. Natuurlijk stoelen mijn keuzes op logica en ervaring, maar als vader, zeker bij je eerste kind, komen er zo veel nieuwe dingen op je af waar je werkelijk nog nooit aan had gedacht en zo veel situaties waar je mee moet omgaan die je jezelf voorheen niet eens kon voorstellen. Dan kun je niet teruggrijpen op ervaring en moet je het doen met logica in soms hele onlogische situaties. Wat doe je dan? Dan denk ik aan hoe anderen dat zouden doen. Wat zou mijn eigen vader doen? Mijn oom?

Daarna denk je aan hoe dat van invloed is op je kind, waarbij je ook soms denkt aan die situaties in games. Hoe pakte Joel dat aan? Lee? Je wilt niet je kind wegdrukken zoals Joel doet bij Ellie en je wilt ook niet dat je kinderen zich schuldig moeten te voelen over iets zoals Chloe. Ik weet ook wel dat Joel niet meer is dan een hele hoop lijntjes code in de editor van een ontwikkelaar, maar zijn al die bijzondere personages in al mijn favoriete boeken dan niet ook enkel inkt en papier?

Gamen als vader 2

Momenteel ben ik heel erg benieuwd naar God of War. Om heel eerlijk te zijn trekt de serie van de schreeuwende barbaar die alles kapot moet maken me niet zo. Ik heb ooit eens een redelijk vermakelijke PSP-game gespeeld, maar dat was het wel. Maar nu is die schreeuwlelijk ineens vader – dat was-ie natuurlijk al, maar nu van een levend kind. Wat doet dat met 'm? Blijft dat gezicht de gehele game op het welbekende standje onweer staan? Of blijkt deze eendimensionale mensenhakker toch meerdere lagen te hebben? En hoe zal de relatie tussen vader en zoon zich ontwikkelen?

Sinds ik vader ben, heb ik er niet alleen een hele nieuw bron van plezier bij in de vorm van mijn dochters, ik ga ook mijn bestaande bronnen steeds meer waarderen. Hoewel ik minder game, game ik veel bewuster en krijgen spellen voor mij meer waarde omdat ik ze nu ook op een andere manier bekijk. Ik let meer op het verhaal, op de rollen daarbinnen. Ik kan me nu beter inleven in die familierollen, snap ze beter. En ik kan er nu ook van leren. Ze hebben meer waarde voor mij, als vader. De vraag is nu: ben ik nu gewoon een mafkees, of zijn er meer gamende vaders die zo spelen?

Dit artikel delen

Over de auteur

Bert de Vries speelt maffe games, games die wat anders doen dan andere games. Maar ook reguliere games. Dus eigenlijk alle games, zolang er geen bal in zit.

Reacties

  • En wederom weer een tof artikel!!
    En the last of us wat een prachtige game is dat wtf. Dat was het eerste spel dat mij emotioneel pakte, ik had wel van die verhaalende spellen gespeeld die intresant waren maar niks zoals dat. Op de manier hoe ze naar elkaar toe groeien en elkaar met hun leven vertrouwen en alles doen voor de ander, dat was prachtig.en ik weet nog wel dat ik het spel uitspeelde en dacht wow hoe tof zou het zijn een dochter te hebben.(en dat terwijl ik een hekel heb aan kinderen, helemaal niet mijn ding) en sinsdien ben ik gek van verhalende spellen en zou ik niet zonder kunnen.
    En op het moment net paar uur begonnen met god of war en doet me erg aan the last of us denken, kratos met zijn zoon, dus ik ga lekker verder spelen en wens jou ook alvast veel plezier met god of war!!
  • @rpenning Wat tof dat je die game zo beleefd hebt, en het einde. Ik had toen ook echt even een momentje van reflectie: wat zou ik hebben gedaan?

    Maar ook het deel daarvoor wat zo lijkt op het begin (maar dan natuurlijk met Sarah) was echt cool.

    Bedankt voor het checken van m'n teksten en goed om te horen dat je ze ook met een milde hekel aan kinderen kan waarderen!
  • Wederom leuk om te lezen. Sinds ik vader ben kijk ik ook anders op de hele wereld. Ik kan soms wel janken als ik bepaalde beelden zie op tv. En dat is eigenlijk net zo met gamen, eigenlijk beleef je de game nog heftiger dan vroeger als het om “zielige” scenes met kinderen gaat..een extra knuffel voor de kleine meid zodra ze weer wakker is bedenk ik mij dan altijd..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren