1. IG Q-n-A: Welke game wakkerde je liefde voor games aan?

IG Q-n-A: Welke game wakkerde je liefde voor games aan?

We gamen allemaal. Althans, wel hier op InsideGamer. Maar waar welke game wakkerde onze liefde voor games aan? We vragen het de redactie in een nieuwe IG Q&A!

LArs Cornelis

Ieder jaar is er wel weer opnieuw een game die die liefde aanwakkert. Maar als ik zo terugkijk op een kwart eeuw gamegeschiedenis, zijn er denk ik drie games die eruit springen. Allereerst Wolfenstein 3D, mijn eerste serieuze kennismaking met games. Als drie of vierjarig jochie speelde ik dit spel (of ja, keek vooral mee met mijn vader) op een antieke Olivetti met MS-DOS. Ruim tien jaar zou ik voornamelijk first person shooters spelen, tot de winter van 2004/2005, toen Metal Gear Solid 3 en God of War mij lieten zien hoeveel meer er te beleven is. Beide games behoren nog steeds tot mijn all-time favorieten en hebben de fundering gelegd voor de brede gamesmaak die ik tegenwoordig heb.

Wolfenstein 3D

Jules schlicher

De eerste game die me echt een serieuze gamer maakte is Fable, maar ik denk dat BioShock me echt een beeld gaf van wat mogelijk is met het medium. Vrijwel alles in Rapture zorgt voor een zeer innemende en intense verhaalvertelling die leidt tot een heerlijke plotwending, die een commentaar levert op wat het betekent om een game te spelen. De verschillende vervallende omgevingen, de constante geluidseffecten, de audiodagboeken, om nog maar te zwijgen over de krankzinnige personages die je tegenkomt, met de charismatische Andrew Ryan als toppunt; het vormt samen een uitzonderlijk literaire plot voor een videogame. BioShock speelde ik met open mond, en sinds BioShock houd ik echt van dit medium.

BioShock

Jacco peek

Bij mij begon het bij Pokémon. Ik speelde hier en daar op de Game Boy van mijn vader, maar toen ik zeven werd en een Game Boy Advance kreeg, begon ik pas echt een beetje te gamen. Het idee dat ik eindelijk een eigen, nieuwe Pokémon-game kon spelen was fantastisch, en ik heb de game helemaal uitgewoond. Het was alsof ik een kleine, kleurrijke wereld in m'n zak had. En dat was, en is nog steeds prachtig.

Ruby

Dennis Mons

Als ik heel lang nadenk, zal het waarschijnlijk Super Mario Bros 3 zijn. Op één of andere manier raakte ik zo belachelijk hooked aan die game, dat ik met niets anders bezig was. Daarvoor speelde ik ook regelmatig games; veel point & clicks, ouderwetse, shitty platformers op pc, dat soort hoepla. Maar van SMB3 was ik echt niet te weg te meppen. En een leuk detail: een groot deel van mijn tijd dat ik die game heb gestoken, was in een V&D. Kon in eerste instantie namelijk geen NES noch die game betalen, maar daar stond een demo-pod. Wat zullen die medewerkers van me gedacht hebben... Ah well.

Super Mario Bros. 3

Geert de wekker

Een ochtend werd ik wakker en zette als altijd Fox Kids aan, ik zag net het einde van de eerste aflevering van Pokémon en dacht dit is gaaf! Nog nooit zoiets eerder gezien in mijn jeugd en een verslaving aan een nieuwe serie was begonnen. Het idee dat je eigen monsters kon vangen, verzorgen en ook nog eens kon gebruiken in gevechten, was in mijn ogen een ideale wereld. Toen ik de eerste Pokémon-game in handen kreeg, Pokémon Red, was mijn droom compleet. Ik kon zelf aan de slag met vangen en trainen van mijn favoriete Pokémon om kampioen te worden. Sindsdien heb ik elke Pokémon-game gekocht. Pokémon was mijn game die mij liet geloven in fantasie en liet genieten van games. (edited)

Pokemon Gold Silver

Arthur van vliet

Dat zijn er twee: Penguin Adventure en Road Fighter op de MSX. Ik speelde tientallen verschillende games op het apparaat, maar kon er niet zoveel van. Gevolg was dat ik vaak ergens bleef hangen op het eerste of tweede level van een game en dan weer verder keek. Ik wist daarom eigenlijk ook niet beter. Penguin Adventure - Hideo Kojima’s eerste game - en Road Fighter waren de uitzondering. In beide games vond ik op de een of andere manier de moed om als achtjarig broekie vérder te gaan, te blíjven spelen ook al faalde ik, te léren van wat ik fout deed. Ik kwam erachter dat elk nieuw level dat ik haalde een vreemd gevoel van trots bij me opwekte en tegelijkertijd verbazing: wow, games gaan veel verder dan ik eerst dacht! Road Fighter is ook de eerste game die ik ooit heb ‘uitgespeeld’ (je begon gewoon weer opnieuw als je het einde haalde) - als ik nu beelden terugzie voel ik me weer helemaal die basisschoolboyo.

penguin
road fighter

Dit artikel delen

Over de auteur

Jacco Peek Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Helemaal gek van The Witcher 3, Pokémon, God of War en Uncharted. Zwak voor egels en andere beestjes.

Reacties

  • De game waarbij het bij mij allemaal is begonnen is denk ik toch Zelda Wind Waker. Ik had daarvoor veel andere games gespeeld maar deze single player game heb ik het meest gespeeld. Ik weet nog wel dat er bij mijn Mario kart double dash een 2e schijfje zat met Zelda games en een wind waker demo van 20 min. Ik heb die demo wel 30x gespeeld!
  • Voor mij de SNES met Super Mario World. Ik was daarvoor al zeer geïnteresseerd in games, maar dit was mijn eerste eigen console en game. En wat een goeie game ook!
  • @Gaaiz
    Dit was voor mij ook mijn lievelings game uit mijn jeugd. Helemaal grijs gespeeld, volgens mij ook alle secrets unlocked. Inclusief de "herfst" overlay. Koopa's met mario maskers op.
  • Waar de liefde voor gaming echt begon is bij Metroid voor de NES. Tientallen keren uitgespeeld en vele NES en SEGA klassiekers volgden. Niet dat ik nu iets te klagen heb maar wat een mooie tijd was het, de 8-bit (en 16-bit) generatie.
  • Italy 1990 op de commodore 64. Nog steeds beter dan FIFA.
  • De games die mijn liefde hebben aangewakkerd zijn:

    Uit het floppy tijdperk:
    - Crystal Caves
    - Prince of Persia (originele)

    Mijn eerste PC game op een cd-rom:
    - Dust, a Tale of the Wired West

    Mijn eerste console games:
    - Fable
    - Jade Empire
  • Volgend mij de eerste game die ik heb gespeeld dat ik me kan herinneren. Was lion king op de pc. Maar het echte gamen begon met supermario allstars op de snes en tetris.
  • Dat moet toch wel Prince of Persia zijn. Ik was ongeveer 3 jaar oud toen ik door m'n vader voor de pc werd geplaatst en de game die hij toen opstarte was Prince of Persia en ik was gelijk insta verliefd op die game en van af dat moment werd gaming mijn nummer één hobby.
  • @Meta_coola

    Die delen wij, al moesten ze wel eerst altijd even het zwaard voor mij halen. Dat lukte mij nooit.
  • Fable 2 was mijn gateway drug op het gebied van games. Het avontuurlijke gevoel in die open wereld, interactie met die wereld en de (achteraf niet eens zo briljante) gevolgen die jouw acties hadden maakten veel indruk.
  • Slenderman, echt een parel
  • Geen idee, ik kreeg vroeger een Atari voordat ik een com 64 kreeg.. De meest logische volgende stap was nes . Ik heb dus geen idee wat mijn "eureka" moment was..
  • De snes met DKC was het begin van gamen voor mij. Door de Zelda Oracle games kwam ik in aanraking met die serie en vond het al super. Toen ik een reclamespot op tv voor windwaker zag was ik verkocht en heb ik niet lang daarna een GC met deze game gehaalt.
    Een 2 jaar geleden ongeveer was ik eigenlijk wel klaar met gamen. Ik had eindelijk de backlog op de ps3 weggewerkt en de behoefte was een beetje weg. BotW was ondertussen uit, maar om daar nog een console voor aan te schaffen… Gelukkig heb ik de perfecte vrouw die vorig jaar een mooi cadeau voor me regelde. De Switch met BotW. Dit was wel de game die me weer helemaal terug heeft gebracht naar het gamen. Het gevoel dat ik had bij dat spel had ik niet meer gevoelt sinds Baten Kaitos.
    Uiteindelijk dus meerdere momenten die het weer deden aanwakkeren.
  • Het allereerste spel dat ik ooit gespeeld heb, was Thro' The Wall op de ZX Spectrum en heb op dat apparaat nog wel andere leuke spellen gespeeld als Billy Bong, Horace Goes Skiing en Fred Loader, maar het was toch Prince Of Persia op de PC (met een monochrome monitor) dat destijds veel indruk maakte.
  • Crash Team Racing op de PSX.

    Breakout, Freddi Fish, Pac-Man en Batman Vengeance op Windows 95 en XP.
  • Eerste game die ik ooit speelde was of Wolvenstein of Cannon Fodder op een Amiga iig. Naam van die pc volledig weet ik niet meer is al zolang geleden.

    Maar het echte gamen is bij mij toch pas echt begonnen met de 8 bit master system en nes. Daarvoor wel eens op de amiga en oude atari consoles gespeeld, maar toen is nooit de echte liefde voor gamen begonnen.

    En nu anno 2019 begin ik games/gamen steeds minder leuk te vinden. Dit zette eigenlijk al laatste kwartaal van 2018 in. Geen idee waardoor het komt, maar de meeste games kunnen mij op 1 of andere manier niet meer bekoren.
  • @DefenseForceNL Dat heb ik ook. Supervaag!
  • Ik herinner me dat ik ooit bij een vriendje was en op de Commodore 64 een game speelde die ik vet vond. Daarna speelde ik bij hem ook vaak Adventure Island op één of andere nep console en zelf kreeg ik rond die tijd een NES met Super Mario Bros. 3.

    DIe laatste was voor mij het mooiste cadeau ooit en nog steeds mijn lievelingsgame.

    Penguin Adventure en Road Fighter kan ik me ook nog herinneren (al was ik die eerste eigenlijk al vergeten totdat ik dit artikel las).
  • Bij mij was het niet zo zeer één game die mijn interesse voor games wekte, maar bepaalde computer-tijdschriften waarin listings voor games stonden. Die kon je dan met de ingebouwde basic-interpreter voor de Commodore 64 intypen. Ook voor andere computer-consoles, zoals Atari en Spectrum bestonden specifieke game-bladen met spel-listings
    Ja, dat was een héééle lange tijd terug. Zo kwam de Commodore 64 in januari 1982 op de markt, dus ga maar na…
  • Red Alert 2!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren