1. Ik wil een moderne Avatar-game – Column

Ik wil een moderne Avatar-game – Column

Een prachtige droom

Iedere gamefanaat speelt weleens met gedachten over hoe een zelfgemaakte game eruit zou zien. Sommigen voegen daad bij het woord en gaan aan de slag met Unity of Game Maker, anderen blijven eindeloos dromen over hun passieproject dat nooit zal bestaan. Wat zou ik doen als eigenwijze studio-eigenaar? Ik zou de Avatar-IP nemen, lenen of desnoods stelen en m’n droomgame maken.

Nee, niet die blauwe schepsels uit de inmiddels niet meer best verdienende film ooit (het is ons toch gelukt, mede-superheldenfans), maar de Nickelodeon-tekenfilm Avatar: The Last Airbender. In een tijdspanne van slechts twee jaar sprak de serie, onder leiding van visionairs Michael Dante DiMartino en Bryan Konietzko, een hele generatie aan door oorlog op revolutionaire wijze weer te geven in een cartoon. En hoewel ik lang niet alle klassiekers heb gezien, blijft Avatar voor mij de beste serie ooit gemaakt en bovenal perfect geschikt voor een moderne videogame.

Avatar The last airbender

De beste serie ooit

Grappig genoeg merk ik dat ontzettend veel leeftijdsgenoten daar hetzelfde over denken. De doelgroep is niet zo breed als die van Pokémon, maar ik durf te beweren dat iedereen tussen de 20 en 25 ooit in aanraking is gekomen met de serie. En dat is best knap, want Avatar behandelt onderwerpen die je als tienjarige helemaal nog niet hoort te begrijpen, maar brengt ze in de vorm van herkenbare personages toch behapbaar over. De serie heeft me geleerd dat er tijdens oorlog bloed kleeft aan de handen van alle partijen en dat ‘de vijanden’ ook gewoon mensen zijn. Avatar bracht me ook iets bij over omgaan met lichamelijke beperkingen, vergiffenis en leerde mij dat doelen behalen keiharde inzet vergt. Dát is de onschatbare waarde van de serie.

Onderdeel hiervan is de fantastische groei die personages meemaken, zoals Aang, die het hele red-de-wereld-gebeuren ook maar op z’n bord krijgt als twaalfjarige. Hij is verre van klaar om te doen wat de wereld van hem verwacht en groeit met horten en stoten naar een meester van alle vier de elementen. Eigenlijk maken alle personages een transformatie door die logisch, meeslepend en uiteindelijk bevredigend aanvoelt in de laatste paar afleveringen. Want een einde aan zo’n reis breien is ongelooflijk lastig - zo bewees Game of Thrones dit jaar - maar qua verhaal, actie en de fenomenale animatie is het einde van Avatar een hoogtepunt voor televisieseries an sich.

Avatar The last airbender

De wereld is al af

Maar goed, genoeg over de serie zelf,dit artikel legt fantastisch uit waarom je Avatar: The Last Airbender moet kijken als je niet overtuigd bent). In de loop der jaren zijn er verschillende Avatar-games uitgebracht, bijna allemaal door voormalig koning der AA-games THQ. Zoals een echte licentiegame betaamt was het overgrote deel echter slecht of bijzonder matig. De beste games zijn wellicht de handheldspellen, zoals The Legend of Aang voor de GBA en Nintendo DS. Deze actie-rpg bevat een fijn progressiesysteem, een handvol vindingrijke puzzels en laat spelers verschillende semi-open werelden verkennen. Best wel prima voor de Nickelodeon-kijkers dus.

Nee, ik wil een fantastische Avatar-game die de wereld met de huidige technologie in kaart brengt. Wellicht met de Decima Engine van Guerrilla Games of de engine van Breath of the Wild (DM’s staan open!). De wereld is inmiddels al in kaart gebracht en door de verdeling tussen de Vuurnatie, het Aarderijk, de Waterstammen in de poolgebieden en de Luchtnomaden is die behoorlijk divers, al is er genoeg ruimte om te schuiven vanwege de verschillende oorlogen.

Per boot de wereld bevaren – of natuurlijk gewoon rondvliegen op een luchtbizon – en elk rijk bezoeken om een nieuw element te leren is een fantastische basis voor een openwereldgame. Bovendien is de wereld rijk aan grote steden waar allerlei conflicten en mysteries plaatvinden, zoals de Dai Li in het Aarderijk Ba Sing Se. Ik zie mijzelf al uitkijken over het Aarderijk vanaf een bergtop om vervolgens met een vlieger naar beneden te razen.

Groeien als een meester

Elementen leren sturen en groeien als meester staat centraal in Avatar, wat natuurlijk een perfecte premisse is voor een actie-rpg. Stel je voor: je begint als een van de Avatars uit de geschiedenis van de franchise en kiest een afkomst, dat het fysieke beginpunt van de game én je primaire element bepaalt. Deze ontwikkel je, breid je uit met nieuwe technieken, totdat een nieuwe leermeester in een ander rijk je personage een nieuw element bijbrengt. Ik zie dan ook voor me hoe elk element bestaat uit een bescheiden skill-tree die betekenisvolle(!) technieken toevoegt en een beetje zoals de hexagonen uit Marvel Ultimate Alliance 3 met elkaar zijn verbonden. Dit dwingt spelers eerst hun primaire element te beheersen en daarna de volgende uit te bouwen.

Technieken keren terug als aanvallen in een NieR: Automata-achtig vechtsysteem: spectaculaire actie en een hoop acrobatiek, maar ook een lichte focus op statistische zwaktes. Het is de bedoeling dat elke nieuwe techniek voelt als een stap vooruit om meesters en monsters de baas te zijn, zoals het moment dat Katara de waterzweep leert of Zuko erin slaagt bliksemschichten terug te kaatsen. Het zou helemaal interessant zijn wanneer vaardigheden buiten gevechten bruikbaar zijn en je de wereld kunt beïnvloeden om puzzels op te lossen, of om gewoon maar wat te klooien. Een beetje zoals in Breath of the Wild, maar dan met landschappen die je volledig overhoop kunt halen door te aardsturen en meren die je kunt bevriezen om bijvoorbeeld tempels te bereiken. In de diepste regionen van elke tempel ontmoet je de geest van een voormalig Avatar, die je beloont met een skill point dat correspondeert met zijn of haar afkomst.

Mensen verenigen

Tot slot moet mijn moderne Avatar-game aan elkaar geregen worden door een goed verhaal, met een hoop kleine mysteries en verhalen om te beleven. Als Avatar ben je immers voorbestemd om mensen bij elkaar te brengen en door de speler lastige keuzes voor te schotelen kun je dit gevoel bewerkstelligen. Er is genoeg materiaal om inspiratie uit te halen, zoals het dilemma rondom terugkerende inwoners van het aarderijk, nadat doodnormale Vuurnatie-burgers daar inmiddels al jaren leven. Of twee stammen die met elkaar overhoop liggen, waarbij jij de keuze maakt wie er gelijk heeft of waar je een goede middenweg voor vindt. Spelers mogen best de ‘verkeerde’ keuze maken en daar de gevolgen van ondervinden.

Voor mij persoonlijk is het verhaal van een game de grootste drijfveer, dus ik wil dat mensen een band krijgen met de protagonist en af en toe een traantje laten. Wellicht is het daarom toch een beter idee om in ieder geval de persoonlijkheid van het personage vast te leggen en niet zomaar iemand samen te stellen. Ontwikkelaars veranderen ook constant van gedachten, dus dan mag ik het ook. Ik wil een toffe, onbekende Avatar uit de geschiedenis die op zijn of haar twintigste pas gevonden wordt. Laat Ashley Burch uit Horizon: Zero Dawn of Yuri Lowenthal uit Spider-Man maar in een bolletjespak hijsen om de Avatar tot leven te brengen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over ‘Team Avatar’, de evenzo belangrijke mensen om de Avatar heen.

Een prachtige droom

Waarschijnlijk krijgen daadwerkelijke ontwikkelaars een beroerte wanneer ze mijn verhaal lezen, maar dit is globaal hoe m’n droomgame eruit zou zien (lootboxen komen ná de reviews). Realistisch gezien denk ik niet dat er nog een Avatar-game verschijnt, laat staan een goede. Toch hou ik een beetje hoop nu het eerste boek is uitgebracht en er een Netflix-serie aankomt onder leiding van de originele bedenkers en componist. Dus wie weet krijg ik ooit m’n moderne Avatar-game, maar waarschijnlijk blijft het bij een prachtige droom.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jack O Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Helemaal gek van The Witcher 3, Pokémon, God of War en Uncharted. Zwak voor egels en andere beestjes.

Reacties

  • Mn favoriete serie aller tijden. Alles klopt, ik kan vrijwel elke aflevering in 3 talen meepraten haha. Was zeker niet enthousiast toen ik hoorde dat Netflix zich eraan gaat wagen. Zelfs met DiMartino en Konietzko achter het stuur. Ik ben bang dit dit kunstwerk niet te filmen is. Maar goed, wie ben ik, misschien verrassen ze me. Dimartino en Konietzko zijn immers echte genieën.

    Achter jouw prachtige droom sta ik echter volledig Jacco!
  • @CodyvandenBogert

    Ik hoop dat de Live-Action de serie zal rechtvaardigen, overtreffen zal het waarschijnlijk toch niet. Maar het verhaal vertellen door een andere lens, met meer mogelijkheden wegens speeltijd en een oudere doelgroep. ~ Jet zijn dood zal dus niet meer zo vaag blijven.
    Waarom ik vooral hoop dat dit een succes wordt, is dat wij hierna misschien ook The Legend of Korra kunnen krijgen, en die zou flink kunnen verbeteren door de langere speeltijd.

    Het is overigens ook mijn favoriete serie aller tijden. :)
  • @Ardyn Dat ben ik helemaal met je eens, ik ben inderdaad benieuwd hoe ze met 'geweld' omgaan. Het Jet-gedoe is hier een goed voorbeeld van ja. Ik ben overigens sowieso van mening dat ze beter voor een Korra live-action hadden kunnen kiezen. Daar mag je van mij best aan sleutelen, maar Aang kan je beter van af blijven denk ik..

    'Het is overigens ook mijn favoriete serie aller tijden' Dan zijn we nu officieel verbroederd! haha:)
  • @CodyvandenBogert

    Als de live-action van Aang op zijn minst goed is, ben ik tevreden.
    Ik vind het vooral mooi dat het nu meer aandacht gaat krijgen onder ouder(en jonger) publiek, hoe jammer het ook is dat ze de animatie vaak niet willen kijken.
    En als dit een succes wordt, wat het waarschijnlijk ook wordt, komt Korra vanzelf wel aan de beurt. Grootste probleem van die serie was de te snelle pacing, en dat wij de personages niet zo goed konden leren kennen. Zelf kan ik in ieder geval niet wachten. :)
  • @Ardyn Het is vooral afwachten inderdaad. Met Dimartino en Konietzko in de juiste functie mag het eigenlijk niet mis gaan. Die zullen er alles aan doen om de cartoon/comics zo goed mogelijk te vertegenwoordigen. Ik ben bang, maar heb er stiekem ook wel zin in. Ik ga er gewoon in met de verwachting dat het iets totaal anders is dan de echte serie, kan het alleen maar meevallen haha:)

    Een succes zou heel goed van de franchise zijn en dat kan inderdaad tot leuke dingen leiden!

    (Ga deze week het eerste Kyoshi-boek beginnen)
  • Ik was best onder de indruk van de bagua skills van die knakker in de film.. Had het niet verwacht iemand met acceptabele skills te zien.
  • Wow voor de tweede dag op rij een bijzonder goede column, zit hier een idee achter of is dit gewoon pure toeval?

    Verder ben ik het wel helemaal met je eens, sowieso zou ik graag meer franchises zoals bijvoorbeeld Star Wars, Pokemon of Harry Potter. Helaas blijft het nogsteeds heel erg moeilijk om een goede Openworld game in elkaar te zetten.
  • @Shuckles Thanks! Denk dat het toeval is, maar ik schrijf graag vaker dit soort dingen.
  • Avatar was best een aardige serie. Alleen jammer dat het einde zo veel teleurstellende momenten had. Een fatsoenlijk spel mag het best wel hebben, maar ik ga er niet om treuren als het er nooit van komt.
  • @Heer Mida

    Wat vond jij teleurstellende momenten in Avatar dan?
  • @Shuckles Het offensief op de Vuurnatie-hoofdstad liep af met een sisser. Aang vs Ozai had last van Dragonball-syndroom: de eerste helft van het gevecht is de ene veel sterker, de tweede helft is de ander veel sterker. Het maakt een gevecht niet interessant. Bij Zuko vs Azula werd Zuko het moment ontnomen om voor eens en altijd te bewijzen dat hij beter is dan Azula. In plaats daarvan mag Katara het karwei opknappen. Dan is er nog dat gedoe met Zuko's moeder wat in een of ander stripboek moest worden afgehandeld, wat ik nou ook niet vind getuigen van goed schrijfwerk.
  • @Heer Mida

    1. Aang vs Ozai was geen Dragon Ball gevecht, eerste deel ging aardig gelijk op, maar Aang wilde gewoon geen klappen geven. Tweede deel was ongelijk ja, maar dat is logisch wegens de situatie.
    2. Zuko die het leven van Katara red is toch wel een erg mooi moment.
    3. Het idee achter dat einde was dat de makers graag een animatiefilm voor TV wilde maken om het verhaal te vertellen. Nickelodeon weigerde dit echter, en koos voor een Book 2 van Legend of Korra.
  • @Ardyn
    1. Het maakt niet uit dat ze gelijkwaardig waren. Aang gedroeg zich als een bitch. Het maakt ook niet uit dat toen Aang in Avatar-modus ging hij Ozai verpletterde. Een gevecht waar de ene partij overduidelijk beter is dan de andere of de ander weigert is niet om aan te zien. Zie Gohan vs Cell.
    2. Ja, en het verandert niks aan wat ik zei. Het moest Zuko zijn, niet Katara die met zijn veren gaat pronken.
    3. Als ze niet eens de garantie hadden dat ze dat verhaal fatsoenlijk konden vertellen, hadden ze het niet zo moeten aanpakken. Geen excuss.
  • Hype. Niks doorslaggevends. Maar Hype.
  • Ben 31 en is ook voor mij een van de beste series ooit. Maar komop he… Wat is dat tegenwoordig met de geaardheid… Korra is bi en nu is Kyoshi ook bi…
  • @robertflappie

    En dit is een probleem omdat?
  • @Shuckles
    Omdat het nu in alle films en series de strot door word geduwd en het lijkt of bijna iedereen het is… Ieder zijn ding natuurlijk, maar er wordt voor mij een te dikke nadruk gelegt op anders zijn.
  • @robertflappie

    En waarom is dit precies een probleem?…
    Heb tot nu toe best veel goede dingen gehoord over Rise of Kyoshi, en we weten dat het waarschijnlijk tragisch zal aflopen tussen Kyoshi en Rangi. Aangezien Kyoshi uiteindelijk zou gaan trouwen met een man en een dochter krijgt.
  • @Ardyn
    Zie hierboven
  • Ik heb over dit idee zo vaak nagedacht, maar ik kan het nooit voor me zien.
    Wie deze code succesvol kan kraken, krijgt van mij een pluim. En met succesvol bedoel ik dan ook succesvol, als in, gemiddelde 85/100. Het moet wel zo goed kunnen zijn als de source material. ;)

    Deze serie keek ik voor het eerst toen ik 6(2006), en sindsdien kijk ik het elk jaar opnieuw. Het is ook de enige serie die ik ken, waarbij: je het als kind, tiener en volwassene kunt kijken, bij alle drie de leeftijden andere ervaringen kan hebben en alsnog net zo perfect vindt.
    Heel veel kinderen vinden bijvoorbeeld Aang het meest interessante personage, maar zodra men volwassen wordt, schuift het vaak naar Zuko.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren