1. Limburgse gamer in New York #10 – Bergen, bossen en Alan Wake

Limburgse gamer in New York #10 – Bergen, bossen en Alan Wake

Op pad met katten, bevers en auteurs

Vandaag breng ik voor de tweede keer een bezoek aan het Catskillgebergte. Een week voor de E3-gekte begon was ik er voor het eerst en nu de E3 weer voorbij is moet ik er weer zijn. Het is een plek van rust en stilte, maar ook van avonturen die niet op schermen te vangen zijn. Sommige gedeeltes van dit gebied zijn immers zo goed als onaangeraakt gebleven door mensen, op een paar padenmakers na. Desalniettemin doet het dichte Amerikaanse bos daar mij denken aan de game Alan Wake, maar daarover later meer. Eerst even terug naar die eerste dag in de Amerikaanse bergen.

The Catskills zijn nog ruig genoeg dat een gids geen overbodige luxe is – of voldoende hike-ervaring en wat broodnodige uitrusting. Onze gids Dave DiCerbo wordt zelfs bijgestaan door niemand minder dan zijn hondje Winnie, een drie maanden oude herdershond. Een tomeloos vrolijk duo, en Winnie is zelfs op haar jonge leeftijd al zo verantwoordelijk om de achterblijvers op te jagen, zodat onze groep compleet blijft.

Winnie en Dave

Ik voel me in dit beboste gebergte meteen ontspannen, op een manier die ik in New York City niet voor mogelijk houdt. Het enige geluid hier komt van de Beaverkillrivier en van ons. Telefoonbereik is ondenkbaar. Felle neonlichten zullen hier nooit alles en iedereen wakker houden. Daarnaast is in de Catskills de lucht schoon en helder; het is alsof ik hier pas voor het eerst in de VS echt kan ademhalen zonder dat ik tien jaar van mijn leven verlies aan fijnstof.

Met volle teugen geniet ik van vandaag. Dave vertelt gaandeweg over de verschillende soorten flora en fauna, brengt ons flarden geologie en overlevingskunde bij, en deelt een verhaal over hoe hij televisiepresentatrice Megyn Kelly en haar familie van een beer heeft gered. In de middag maken we een kampvuur, waarbij ik me ontpop als een uitstekende zoeker van brandhout – dat dank ik zonder twijfel aan de uren die ik gamend voor een scherm heb doorgebracht.

Het valt mij op dat onze groep bestaat uit grofweg twee soorten mensen: mensen die sowieso van ‘the great outdoors’ houden, en mensen die even uit de verstedelijkte wereld weg moeten. Een van de wandelaars ontwerpt software voor een bank, en doordat er naast haar kantoorgebouw een nieuw kantoorgebouw is opgetrokken, heeft zij geen raam meer om daadwerkelijk zonlicht te zien. Ze gaat zo vaak ze kan op deze begeleidde uitstapjes.

Stromend water in het bos

Ik merk ook hoe goed het me doet om hier te zijn, ook al is het een enigszins korte dag. Met de kalmerende geluiden van wind door de bladeren en een rustig stromende rivier, een dik bladerdak om een felle en hete zon ietwat af te weren, en de aardse geuren die je alleen in dergelijke bossen vindt, is dit het tegenovergestelde van de aanslag op de zintuigen van de grote stad. Het liefst zit ik hier een paar uur in m’n eentje te lezen, te schrijven, of een dutje te doen – voor zover ik dat kan.

Het gebied waar ik ben doet me zoals gezegd denken aan Alan Wake. Die game uit 2010 staat bekend om zijn sterke sfeer, en die is voor een groot deel te danken aan de setting. Geïnspireerd door het werk van Stephen King, die uit Maine komt, vindt Alan Wake plaats in de wildernis rondom het afgelegen dorp Bright Falls, gelegen in het beboste New England, waar het ’s nachts niet pluis is voor auteurs met slaapproblemen. De mensen zijn het soort maf dat je erg ongemakkelijk maakt, en het groen van de omgeving is niet uitnodigend en vriendelijk, maar koud en gevaarlijk.

Wake kwam aanvankelijk naar Bright Falls om van zijn writer’s block af te komen, maar na een ruzie met zijn vrouw, verdwijnt zij op mysterieuze wijze in een meer. Om haar te vinden moet de auteur zich ontpoppen als actieheld, wat hij met zijn ergerlijk trage rentempo maar half voor elkaar krijgt. Hij doet er alles aan om haar te vinden en moet mysteries oplossen terwijl hij achterna gezeten wordt door allerlei bezeten mensen en voorwerpen. Vooral die voorwerpen stralen gevaar uit, omdat ze geboren zijn uit glitches: tijdens het ontwerpen van levels begonnen willekeurige dingen te zweven en schudden, en ze konden uit het niets een bepaalde kant op schieten. Die onvoorspelbaarheid zou perfect zijn als horrorelement, en het komt overduidelijk goed uit de verf.

Dat geldt niet voor alle onderdelen van Alan Wake. De shooteractie in de game is aardig en enigszins origineel (vijanden kun je pas beschieten als je hun ‘duisternis’ hebt ‘verjaagd’ met je zaklamp), maar doordat Wake soms onhandig beweegt, voelt het geheel wat onbeholpen. Het grootste plezier zit ‘m dan ook in hoe het verhaal zich ontplooit, hoe gekker de personages worden die Wake ontmoet, en hoe geweldig muziek wordt toegepast in de verschillende hoofdstukken van de game.

Vervelend genoeg is het nog steeds onduidelijk of dat alles ooit een vervolg krijgt. Er is dlc verschenen die het verhaal een soort van afsluit, maar wat het vooral doet is spelers lekker maken voor een tweede deel. Remedy heeft eraan gewerkt, maar Microsoft zag destijds liever Quantum Break dan Alan Wake 2. In Quantum Break zit een filmpje dat draait om Alan Wake, maar aangezien de Finse studio nu werkt aan de multiplatformgame Control, is het nog maar de vraag of en wanneer het verhaal van Alan Wake een conclusie krijgt. Ik hoop dat het er komt.

In elk geval hoop ik dat als het vervolg komt, het zich ook afspeelt in New England. Zo’n Noord-Amerikaans woud heeft wat speciaals en unieks. Ze zijn in zekere mate ongerept en wild, en waar ze op sommige plekken uitstekende uitstapjes voor rust en schoonheid bieden, vormen ze ook een perfect toneel voor horrorverhalen. Je voelt je er namelijk makkelijk afgezonderd. Ik ben dan ook blij er vandaag weer op pad te zijn, met Dave en Winnie aan kop.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jules Schlicher (Eind)redacteur InsideGamer. Speelt graag alles, maar komt aan veel te weinig toe, en gaat dus maar door aan Fable en The Witcher 3. En vooral Xbox-games. Limburgse zaligheid sinds 1991.

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren