1. Limburgse gamer in New York #14 – Finales en tennisgames
Grand Slam Tennis
0% hot!
0 members volgen dit
0 members willen dit
0 members hebben dit

Limburgse gamer in New York #14 – Finales en tennisgames

Liefde voor de sport, hopen op de game

Vandaag is een mooie dag voor sportliefhebbers en bankhangers. Natuurlijk is er de finale van het WK voetbal, maar ook is er de finale van Wimbledon, en het zijn beide wedstrijden met onverwachte finalisten en underdogs. Hoewel ik weer de Catskills in trek, zit ik met mijn hoofd in Londen, bij het heilige gras van Centre Court. Tennis is met afstand mijn favoriete sport. Zonder de sport zou ik niet eens bestaan.

Afgelopen vrijdag begaf ik me zelfs in Queens, om daar de beroemde sporttempels van Flushing Meadows te zien. Dan bedoel ik niet Citi Field, het stadium van de New York Mets, maar het Billie Jean King National Tennis Center. Terwijl ik er liep luisterde ik naar de haperende radio, naar de derde set van de wedstrijd Nadal-Djokovic. Internet hielp niet mee, dus bleef ik rondlopen om maar een goed signaal te krijgen. Desondanks keek ik met ontzag naar het Arthur Ashe Stadium, dat ik alleen kende van de televisie en natuurlijk games als Top Spin. Er hangt een poster aan het hekwerk voor een tenniskamp waar John Isner ook zijn zegje komt doen. Ik heb met hem te doen, de arme man.

Het stadion waar de US Open gespeeld wordt

Als tennisfan keek ik dit jaar erg uit naar Tennis World Tour, een enigszins veelbelovende game die eerder dit jaar uitkwam. Eindelijk weer een volledige tennisgame sinds het geweldige Top Spin 4 uit 2011, en dat na jaren waarin titels als NBA 2Knogwat uitstekende voorbeelden boden van hoe uitstekend sportgames kunnen zijn. Maar nee, Tennis World Tour blijkt een aanfluiting. Dan maar die game van zeven jaar geleden maar weer opstarten en daar van genieten, want na dat vierde deel in de illustere serie Top Spin is er geen enkele noemenswaardige (realistische) tennisgame uitgekomen (Mario’s uitstapjes tel ik dus niet mee).

Ik herinner me nog een game van EA uit 2012 die pronkte met de aanwezigheid van Wimbledon als officieel toernooi, evenals het commentaar van John McEnroe. Het is een onevenwichtige game, die aanvankelijk pismakkelijk is en vervolgens idioot moeilijk. En dat commentaar bestaat uit vijf regels die tot vervelens toe naar je hoofd geslingerd worden. De besturing daarentegen, geïnspireerd op de nauwkeurige en bijna waarheidsgetrouw te noemen pookjesbesturing die met Skate geïntroduceerd is, werkt ontzettend goed. Maar Grand Slam Tennis 2 is geen hoogvlieger, eerder een koe die in de sloot moet blijven.

Nee, dan liever Top Spin. De serie steekt met kop en schouders boven de rest uit (al heeft Virtua Tennis natuurlijk zijn charme en historie), wat al begon met het eerste deel. Toen ik de game voor het eerst zag, op Gammo nota bene, viel me op hoe realistisch het er allemaal uitzag. Ik was vooral onder de indruk van het opwaaiende zand op de gravelbanen – dat zijn pas details voor een game uit 2003! Daarnaast is de sfeer van een tennisstadion goed gevangen in die eerste titel, en zijn de speelstijlen van een Lleyton Hewitt of Pete Sampras prima te herkennen, zelfs met de basale animaties van toen.

Desalniettemin verbleekt dat eerste deel in vergelijking met Top Spin 4, vooralsnog (en teleurstellend genoeg) het summum van tennisgames. De game weet op sterke wijze het belang van timing, plaatsing en strategie in de sport weer te geven, en op de hogere moeilijkheidsgraden is een potje tegen de betere spelers een heerlijke uitdaging. Een goede tennisgame houd je met gemak op het puntje van je stoel terwijl je een tegenstander probeert af te troeven, en Top Spin 4 weet dat als geen ander te bewerkstelligen.

Bij veel spelers was de hoop dan ook groot dat er op een gegeven moment een vervolg zou komen. Tennis World Tour had dan ook dat vervolg moeten zijn. Grafisch leek het niet 'je van het' te worden, maar als de gameplay goes was… Maar het mocht niet zo zijn. Hoe kon het ook, als een game die bij lange na niet af is op de markt gedumpt wordt? Het is beschamend dat uitgever Bigben Interactive de game naar publicatie gejaagd heeft, maar het is ronduit walgelijk dat het bedrijf dit wanproduct en masse verscheept heeft naar verkopers die geen optie hebben om het spel terug te sturen. De toestand van de game en deze praktijken ten spijt verdient de uitgeverij dus geld aan de titel.

Buiten dat dit een ongelooflijke gang van zaken is, legt dit tennisgames in het algemeen geen windeieren. Met jaren van tegenvallende realistische tennisgames, met Tennis World Tour als een schandalig dieptepunt, bedenken spelers zich wellicht een paar keer eer ze tot een aankoop overgaan, en wordt het voor ontwikkelaars en uitgevers steeds lastiger om zich te wagen aan een tennisgame. Mario Tennis Aces is een prachttitel, natuurlijk, maar dat is een heel ander beestje en schijnbaar staat een vervolg op Tennis World Tour al op de planning – maar wie heeft daar in hemelsnaam zin in?

Laten we desondanks hopen op een game die het stokje van Top Spin kan overnemen. De serie werd immers eind 2011 stopgezet door 2K, en zij verdient een opvolger. Zou EA het wellicht op een gegeven moment weer aandurven? Een titel met net zo’n verhaalmodus als de ‘trilogie’ van de nieuwste Fifa-games? Met tennis valt ongekend drama te vertellen, kijk maar naar Isner. Of Ivanisevic. En wie weet, naar Anderson en Djokovic vandaag.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jules Schlicher (Eind)redacteur InsideGamer. Speelt graag alles, maar komt aan veel te weinig toe, en gaat dus maar door aan Fable en The Witcher 3. En vooral Xbox-games. Limburgse zaligheid sinds 1991.

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren