1. Limburgse gamer in New York #16 – Het avontuur is voorbij

Limburgse gamer in New York #16 – Het avontuur is voorbij

Weg uit deze bijzondere landmassa

Vrijdagmiddag. Het begint met een bliksemschicht net achter het Vrijheidsbeeld. Zo eentje die er meters dik uitziet, talloze vertakkingen heeft en een volle seconde lijkt te blijven hangen, in plaats van voorbij te flitsen. Ik sta te wachten op de boot om van Ellis Island naar Manhattan terug te varen, en binnen de kortste keren regent het pijpenstelen, komt het gedonder dichterbij en grijpt iedereen steeds naar zijn of haar telefoon, aangezien er constant overstromingswaarschuwingen binnenkomen. En we moeten staan onder een rij bomen. Terwijl het bliksemt als de tering. Twee uur later kom ik volledig doorweekt en buiten adem aan in Brooklyn, om daar mijn spullen in te pakken, want ik ga morgen naar huis. Bedankt voor deze geste, New York, ik ga jou ook missen.

Dit schrijf ik terwijl ik op vliegveld JFK zit te wachten op de eerste van mijn twee vluchten terug naar huis, en wanneer jullie dit lezen vlieg ik als het goed is over Nederlands grondgebied. Mijn avontuur in de Verenigde Staten is nu dan ook echt voorbij. De stage is klaar, ik heb nog wat kunnen reizen, dus het is tijd om weer naar de echte wereld te gaan en mijn opleiding af te maken. Weg uit dit dikwijls vreemde land.

In pakweg vier maanden tijd heb ik een geweldige stageperiode gehad, heb ik van kust tot kust nieuwe vrienden gemaakt en bezocht ik verschillende fascinerende en prachtige plaatsen. Ik heb maar een fractie van Noord-Amerika gezien, met de maanden in New York en uitstapjes naar Boston, Philadelphia, Phoenix, Washington D.C., San Francisco en natuurlijk het Catskillgebergte en Minnewaska. Het smaakt naar zoveel meer. Ik begrijp het dat veel mensen hier hun land zelden verlaten, omdat hier al zoveel te zien en te doen is. Daarentegen heb ik genoeg Amerikanen ontmoet die nog nooit uit hun eigen staat zijn geweest.

Vliegtuig

Ik heb hier de vuiligheid van de steden kunnen zien, evenals de hypermoderniteit, het onvervalste kapitalisme en consumentisme. Maar ook de bijzondere stedenbouw die dikwijls interessante geschiedenissen herbergt, de herwaardering van stadsgroen en de ontelbare culturen die zich hier constant vermengen. Bovendien heb ik kleine gedeelten van de ongerepte schoonheid van het land aanschouwd, wat een leven in de steden draaglijker maakt.

Daarnaast vielen me de enorme verschillen tussen de mensen op. Van de onvoorstelbare rijkdom van wijken in Manhattan en Brooklyn, tot de armoede en treurnis van mensen die in vuilniszakken op de straten van San Francisco slapen, of een vrouw die in Manhattan in een juten zak op straat zat te rillen en in snikken uitbarstte toen ik haar een warme kop koffie bracht. Dit is een land waar contrasten flagrant zijn.

Het was sowieso een aparte tijd om nu in de Verenigde Staten te zijn. Het land verkeert in tweestrijd en shock. Dagelijks komt er immer beschamender, walgelijker en bizarder nieuws naar buiten over de overheid, haar beleid en natuurlijk haar kopstuk, en mensen verzuchten dat dit nu eenmaal de situatie is. Er heerst teleurstelling en woede, ‘on many sides’. Maar overduidelijk is er strijdbaarheid die mensen thuis en in de regering aanzet tot verzet en hard werk om het land in een goede richting te sturen.

Jules in de regen

Desondanks is mijn ervaring van de VS een positieve. Ik heb zoals gezegd veel van het land kunnen zien en heb veel mensen ontmoet die me veel hebben geleerd. Daarnaast heb ik een van mijn helden ontmoet, ben ik op plaatsen geweest waar ik me jaren geleden al waande in films, games en series, en heb ik zelf wat van mijn eigen grenzen opgezocht. Zo heb ik in San Francisco voor het eerst in mijn leven een kleine set stand-up comedy opgevoerd, in een kroeg vernoemd naar Kasteel Edinburgh, waar ik ooit naast heb gewoond.

Ook genoot ik van mijn wekelijkse artikelen voor IG. Ik heb lange tijd niets over games geschreven, hoewel ik wel degelijk met InsideGamer en met games bezig was. Deze serie was dan ook een plezierige terugkomst naar waarom ik onderdeel van de redactie van deze site wilde zijn. In mijn teksten probeerde ik wat aspecten van Amerika of mijn tijd hier te benaderen vanuit verschillende games die zich hier afspelen of iets illustreren. Het werden luchtige stukken met wat hints naar diepgang, en ik hoop dat ze fijn zondags leesvoer waren (zijn?).

Bedankt voor het lezen van deze serie.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jules Schlicher (Eind)redacteur InsideGamer. Speelt graag alles, maar komt aan veel te weinig toe, en gaat dus maar door aan Fable en The Witcher 3. En vooral Xbox-games. Limburgse zaligheid sinds 1991.

Reacties

  • Een bijzonder land en een ervaring die je je leven lang bij je zal dragen. Ikzelf heb 3 maanden in de VS geleefd en gewerkt (en jaren later 11 jaar een huis gehad in Orlando). Een nacht doorgebracht slapend op de grond in Port Authority tussen duizenden daklozen en rondgereden in een stretchend limo.
    Het land is in wording, onvolwassen. Ze zijn nu in de middeleeuwen beland, slotgrachten, muren en poorten. Kerk en kapitaal regeren het land met angst en oorlogen. Maar de mensen op straat zijn open, bijna naïef.
    Ik heb je verhalen met enorm veel plezier gelezen, thanks.
  • @tielo Erg bedankt voor je reactie! Echt tof om te lezen dat je de serie met plezier gevolgd hebt!

    Gaaf dat jij er ook zo lang hebt geleefd (neem ik aan als je er elf jaar een huis hebt gehad). En ik ben met je eens dat het nog een land in wording is, het wordt ook nog steeds het 'American experiment' genoemd, en de chemie is explosief daar. Ik ben benieuwd waar het op uitloopt.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren