1. Limburgse gamer in New York #5 – Mafia

Limburgse gamer in New York #5 – Mafia

Little Italy is niet wat ‘t ooit was

De lente is tijdelijk aangebroken, en dat betekent avonturen buitenshuis. Dit weekend ben ik bijvoorbeeld eropuit in Boston, en binnenkort trek ik de bossen en bergen van de staat New York in. Afgelopen week hield ik mijn lente-uitjes nog klein, met een ontspannen terrasje in Little Italy, dat helaas maar een schim is van wat het vroeger was. Eer ik er was leek het namelijk eerder alsof ik door Chinatown liep.

In de dichtstbijzijnde metrohalte, Grand Street, stuit je namelijk al meteen op reclameposters met Chinese teksten, en op straat laten de winkels, kraampjes en restaurants er geen twijfel over bestaan: hier huist een grote Chinese populatie. Vijf minuutjes lopen bracht me desalniettemin naar Little Italy. Vijf minuten waarin ik door dikke walmen van Aziatisch voedsel stapte, links en rechts goedkoop uitziende massagesalons zag, nog goedkopere elektronicazaken, en supermarkten die uitpuilden van de verse vis, uitgestald in grote bakken ijs. Voorbij dat alles kwam ik in Little Italy terecht.

Little Italy

Het was vroeger een grote buurt, met flatgebouwen vol Italiaanse immigranten en hun Italiaans-Amerikaanse families, en overal typische en authentieke kleine restaurants en winkels. Waar je je toen kon wanen in een Amerikaans Italië, voelt het nu meer als een toeristische buurt, waar er simpelweg wat meer Italiaanse eterijen zijn dan ergens anders in New York City.

Bij zo’n eettentje streek ik neer aan een tafeltje buiten. Ik genoot in de avondzon van een goede maaltijd, een wijntje en een goed boek, en van de mensen die voorbijkwamen. Twee van de obers van ‘mijn’ restaurant keken naar de overkant van de straat, naar hun ietsje chiquere concurrent, en ze losten een salvo boegeroep. Tegelijkertijd pakte een oude geezer zijn accordeon erbij om wat muziek te spelen. En wat koos hij? Het thema van The Godfather natuurlijk.

Dat kon niet anders dan een brede grijns op mijn gezicht toveren. Het voelde te melig, om daar die muziek te spelen. Een flauwe, opzettelijk ironische grap. The Godfather heeft me nooit heel veel gedaan – ik vond de film te lang en traag – maar die muziek is desondanks iconisch. Maar, liever hoor ik het thema van Mafia: The City of Lost Heaven. Die warme, duistere bas die op elegante wijze onder je huid kruipt en je moeiteloos die klassieke misdaadgame in trekt.

In Mafia stap je in de schoenen van Tommy Angelo, een taxichauffeur die in 1930 in de georganiseerde misdaad terechtkomt nadat twee gangsters op de vlucht zijn rijkunsten nodig hebben. Tommy, die begint als een goudeerlijke vent, raakt steeds verder verstrikt in een wereld die steeds complexer en gewelddadiger wordt. Voor de Salieri-familie vecht hij samen met collega’s Paulie en Sam tegen een rivaliserende familie, neemt hij zelfs deel aan een levensgevaarlijke race, en voert hij natuurlijk allerlei gangsterklusjes uit.

Het verhaal is sterk geschreven en nog sterker tot leven gebracht. Vooral de tussenfilmpjes maken indruk, dankzij de geweldige stemacteurs (waarvan sommigen in televisieserie The Sopranos speelden) en uitstekende animaties, die vandaag de dag nog steeds overtuigen. Gedurende de gameplay, waarin je veelal door de stad Lost Heaven (een fictieve stad gebaseerd op New York, Chicago en Los Angeles ten tijde van de drooglegging) rijdt, word je ook getrakteerd op gesprekken tussen Tommy en de mensen voor wie hij chauffeert.

Dat rijden is daarbij een van de beste onderdelen van de game. Je kart in verschillende klassieke wagens die met veel liefde zijn vormgegeven, en ze hebben zo’n heerlijk ouderwets lomp gewicht! Het rijden vereist inspanning en geduld, en voelt mede daardoor vele malen realistischer dan dat het in de Grand Theft Auto-reeks ooit geweest is. Bovendien is het een genot om door Lost Heaven te rijden. Er vallen veel klassieke beelden te herkennen, zoals de verhoogde trams, iconische bruggen en een mooie mengelmoes van architectuur. Bovendien leeft de stad door de rondwandelende bewoners, auto’s en natuurlijk de politie, die je maar wat graag bekeurt voor te hard rijden, rood licht negeren, tegen iemand aan botsen, en de incidentele moordpartij.

Mafia heeft boven alles iets nets. De game vertelt op knappe, intrigerende wijze een meeslepend verhaal en doet dat in een indrukwekkend geschapen wereld. Je leeft mee met Tommy en de broeders die hij vindt binnen de Salieri-familie, deelt zijn smart wanneer hij voor moeilijke keuzes staat, en wanneer hij koelbloedig aan zijn einde komt zie je dat met lede ogen gebeuren. Het minder sterke Mafia 2 rukt in feite het hart uit van fans van het origineel, door spelers de moordenaar van Tommy te maken. Een narratieve meesterzet in een verder tekortschietend vervolg, en een zeer wrange. De scène mist alleen de muziek uit het eerste deel om hem af te maken.

En terwijl die ouwe zot zijn Godfather-deuntje bleef spelen, met hier en daar een tempovariatie om zijn kunde tentoon te stellen, dacht ik terug naar toen ik Mafia voor het eerst speelde. Ik was toen elf of twaalf jaar oud. Een van mijn ooms had de game gedownload en aan mij gegeven, samen met Call of Duty en de game van The Thing – die laatste heb ik nooit aangeraakt. Beide titels maakten een grote indruk op me, maar Mafia behoudt de meeste allure. In Little Italy, of wat er ook van over is en blijft, kreeg die titel voor mij een extra laagje glans, zoals die stijlvolle bolides waarmee je door de spelwereld reist.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jules Schlicher (Eind)redacteur InsideGamer. Speelt graag alles, maar komt aan veel te weinig toe, en gaat dus maar door aan Fable en The Witcher 3. En vooral Xbox-games. Limburgse zaligheid sinds 1991.

Reacties

  • Staten Island is de plek met de meeste Italiaanse immigranten. Little Italy is eigenlijk maar 1 straat wat niet zoveel voor stelt. Jaartje in New York gewoond na mijn studie om te werken. Ik kon langer blijven, maar kreeg ontzettende heimwee. Voor mij geen bestemming waar ik snel naar terug zou gaan.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren