1. Limburgse gamer in New York #9 – Tien jaar InsideGamer

Limburgse gamer in New York #9 – Tien jaar InsideGamer

Tien jaar bij een club mafketels

Sinds deze week zit ik op ongeveer de helft van mijn tijd hier in de Verenigde Staten. Ik heb een mooie eerste helft achter de rug, met als een van de hoogtepunten een tocht naar het Catskillgebergte, een prachtig natuurgebied waar ik mijn volgende blog deels aan wijd, en tot aan eind juli ligt er nog veel moois in het verschiet. Deze week kijk ik daarentegen kort terug, omdat ik sinds 4 juni tien jaar redactielid ben van InsideGamer.

Ik kwam in 2006 voor het eerst op de site, doordat de website van het televisieprogramma Gammo (wie kent het nog?) gebruikmaakte van de nieuwsberichten van InsideGamer. Eindelijk een mooie website gevonden voor al het gamenieuws! De memberrecensiefunctie trok daarbij meteen mijn aandacht. Leden konden zelf hun meningen neerpennen en delen op de website – wat gaaf! Ik trad vrij snel tot die groep schrijvers toe (met een ‘recensie’ over Fable, aanvankelijk bestaande uit vijf woorden: ‘Ik maak hem later af.’), en het viel meteen op hoe bijzonder die club was.

Destijds was er een grote groep leden die recensies en allerlei soorten weblogs schreven en bovendien elkaar commentaar gaven op die schrijfsels, gevraagd of ongevraagd. Iedereen wilde graag wat publiceren, in wat voor vorm dan ook, tot op het punt dat sommigen hele liefdesgeschiedenissen deelden in de weblogs, of voorzichtig fictie begonnen te plaatsen in verschillende afleveringen. Met de adviezen die van verschillende kanten kwamen, werden de schrijvers steeds beter, aangevuld door de persoonlijke drang die de meesten voelden om sterkere schrijvers te worden – dat moest, want aan het einde van de maand was er immers de kans om genomineerd te worden om je tekst.

En toen traden leden ook toe tot de redactie. Davy de Rauw werd als eerste gevraagd door toenmalig manager Kris Boon om redactielid te worden. Niet veel later, toen er een soort sollicitatieronde kwam waar je je voor kon opgeven, werden Gerard van Nieuwenhuijzen en Joey de Mol aangenomen. Ik stuurde ook mijn sollicitatiebrief in, maar viel buiten de boot. Een paar maanden later, na een mail die hoofdredacteur Jelle op een haar na niet verwijderde – wat wil je ook, een emailadres als disturbed_jules@hotmail.com met als naam Pietje Puk en onderwerp ‘An offer you can refuse, but are advised to accept’ – werd ik echter uitgenodigd voor een gesprek en werd ik aangenomen.

Toevallig was dat een maand voor de E3, die toen voor het tweede en laatste jaar in juli werd gehouden. Voor dat festijn reisde ik af naar Amsterdam Sloterdijk, waar InsideGamer gevestigd was. Redactieleden Gerard, Joey, Korneel, Lauran en ik tikten ’s avonds (gevoed door pizza, cola en bier) nieuwsberichtjes uit op kantoor. Omdat het snikheet was en het bier dan ook snel lauw werd buiten de koelkast, zette Lauran de nog onaangeraakte flesjes in de vriezer. Door alle drukte vergaten we de drank vrij snel, en de volgende ochtend kregen we (Lauran en ik waren er toen weer na een aparte avond stappen in Utrecht) flink op onze kop van Koen (alias Sméagol), door de rotzooi die dat opleverde.

Nintendo’s onvergetelijke demonstratie van Wii Music tijdens die E3

In tien jaar tijd is er behoorlijk wat gebeurd. De site is natuurlijk erg veel veranderd en steeds werd de boel wat professioneler. Toen ik begon was de thuisredactie nog op vrijwilligersbasis, hoeveel werk je ook deed. Voor sommige echt grote titels en wat uitgebreidere projecten werd betaald. Maar daar kwam gelukkig verandering in. Doelen werden daarnaast ambitieuzer. Kantoren en uitgevers werden ingewisseld. Er kwam zelfs een televisieprogramma. En natuurlijk zijn talloze, verschillende redacteuren er bij gekomen en weer gegaan, en Jelles vertrek in 2013 kan niet ongenoemd blijven.

InsideGamer staat gewoon nooit stil. We blijven manieren zoeken en vinden om de site te verbeteren, wat helaas zelden volgens planning verloopt. Op tekstueel niveau loopt dat gelukkig wat sneller, en sinds ik in 2014 eindredacteur werd, heb ik daar veel ontwikkeling in gezien. Ik kijk inmiddels het gros van de artikelen die op de website verschijnen na, en ben in feite steeds minder gaan schrijven – tot deze serie artikelen dan. Ondanks mijn rol op de achtergrond, ben ik echter net zo betrokken bij de site als tien jaar geleden.

Sowieso heb ik veel te danken aan deze webstek. Mede in de community en later in de redactie heb ik leren schrijven, en daar heb ik een passie voor ontwikkeld. Hier begon ik daarnaast te redigeren, iets dat ik nu als mijn werk doe en zelfs mijn studie aan wijd – ik hoop bovendien als redacteur bij een (literaire) uitgeverij te werken wanneer ik die studie afsluit. Dat begon op InsideGamer. Ik hoop dan ook dat de website voor meer leden zo’n positieve invloed kan hebben. De community blijft centraal staan met wat we schrijven en toevoegen aan de site, en we blijven dat met enthousiasme doen.

Afijn… het is leuk om even terug te blikken en te reflecteren, zo net voor de leukste tijd van het jaar. Dit weekend zit ik zelfs enigszins in de buurt van Los Angeles. Of ja, in een naburige staat, Arizona – dus nog steeds veel te ver weg om iets van het E3-festijn mee te krijgen. Maar ik ben nog nooit zo dichtbij geweest! Desalniettemin draag ik mijn steentje bij aan de verslaggeving, door de teksten van Dennis, Jacco en Wouter na te kijken. Ik ben benieuwd wat we allemaal te zien en te lezen krijgen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jules Schlicher (Eind)redacteur InsideGamer. Speelt graag alles, maar komt aan veel te weinig toe, en gaat dus maar door aan Fable en The Witcher 3. En vooral Xbox-games. Limburgse zaligheid sinds 1991.

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren