1. Metro Exodus review – Roadtrip door dystopie

Metro Exodus review – Roadtrip door dystopie

Die soms blijft hangen in het verleden

De laatste uren van Metro Exodus zijn angstaanjagend en claustrofobisch. Het gebrek aan kogels, de radiatie die gasmaskerfilters verslindt alsof het druppels water zijn in de warme zon en een kapotte lamp (waarschijnlijk een bug) doen ons verlangen naar de buitenlucht. Metro Exodus laat wat steken vallen en is soms ontzettend ongepolijst, maar uiteindelijk is het een uitstekende survival-shooter en het beste deel uit de reeks.

We kennen 4A Games’ Metro-titels als verhalende, lineaire shooters in donkere metrotunnels met vieze mutanten. Exodus bevat deze kenmerkende eigenschappen nog steeds, maar dropt spelers ook gauw in de eerste open wereld in de serie, en dat is een frisse ervaring. Artyom, de nog altijd stille hoofdpersoon, besluit namelijk per trein door Rusland te trekken in de hoop op een beter leven. Spoilers: de rest van het land is ook flink getroffen door nucleaire bommen en de lange reis aan boord van de Aurora-trein zit vol met obstakels.

Metro Exodus

Uitgestrekte omgevingen

Tot op zekere hoogte werken de open werelden, die je achtereenvolgens en gedurende elk jaargetijde betreedt, ontzettend goed. Praktisch gezien zijn ze niet heel groot, maar het aantal vijandige mensen en monsters en mooie vergezichten wekken de illusie dat je je begeeft in een groot gebied. Daarbij wandel je niet zomaar van A naar B, want overal waar je kijkt zijn beesten die in de aanval gaan zodra ze Artyom zien. In Metro Exodus moet je letten op elke stap en zoveel mogelijk conflicten vermijden, want de kans dat je het loodje legt is groot als je dit niet doet.

Net als de vorige games kun je missiedoelen als waardevolle info of een extra wagon voor de Aurora stilletjes benaderen, maar dankzij de uitgestrekte omgevingen wordt deze optie eindelijk volledig benut. Met je verrekijker een toren van piraten bekijken, je terugtrekken naar de dichtstbijzijnde basis om te wachten tot de zon ondergaat en vervolgens in het donker en de stromende regen toeslaan is slechts een voorbeeld van de mogelijkheden.

Metro Exodus

Hoewel per boot of auto (lees: rijdend koekblik) de ontzettend gevarieerde omgevingen doorkruisen een prettige en spannende ervaring is, blijkt hier en daar dat de 4A Engine niet geoptimaliseerd is voor zo’n grote schaal. Artyom blijft af en toe hangen aan objecten op de grond en zelfs een trap op rennen voelt een beetje klunzig. Metro Exodus is op een aantal gebieden vrij ruw en door gedateerde ontwerpkeuzes speelt de game wat stroef. Zo moet je een knop ingedrukt houden om ladders op te klimmen, duurt laden op onze Xbox One X lang, clippen vijanden door objecten heen en missen kogels hun doelwit terwijl op momenten dat dat eigenlijk niet mogelijk zou moeten zijn.

Deze technische mankementen staan overigens in contrast met de grafische stijl van Metro Exodus. Nu Artyom zonder gasmasker aan de oppervlakte kan rondbanjeren is er letterlijk meer ruimte om de game te laten stralen. Omgevingen ogen nog altijd somber en verlaten, maar verwacht meer kleur en variatie dan je ooit hebt gezien binnen de franchise. Daarnaast zijn subtiele details als vlekjes op je vizier en regendruppels nog altijd haarscherp.

Marketing

We begrijpen dat 4A Games en Koch Media graag pronken met de veelzijdigheid van Metro Exodus. De game speelt zich af gedurende een jaar en biedt daarmee een rijke verscheidenheid aan open werelden. Helaas is de keerzijde dat het overgrote deel van deze open werelden al is getoond in de trailers en previewsessies, waardoor er weinig verrassingen overblijven. Ons advies is daarom om de trailers te laten voor wat ze zijn.

Metro Exodus

Schaarste

Desondanks moet er absoluut nog wat gepolijst worden aan de game, maar je zou kunnen stellen dat de voorgestelde stroefheid enigszins past bij de gameplay van Metro. Richten en schieten voelt lekker zwaar, waardoor mutanten die rondspringen, je grijpen vanuit het water, of je als een muis van de grond plukken, zweetdruppels op ons voorhoofd toveren. Ze zijn niet alleen lastig te raken, maar ook zijn Artyoms middelen zo beperkt dat elke kogel telt.

Metro Exodus zet namelijk veel hoger in op de survivalelementen die in 2033 en Last Light zijn geïntroduceerd. Je kunt nog steeds wapens tot in de puntjes afstellen op de situatie en tegen het einde van de game een Frankenstein van een pompgeweer bouwen. Nieuw is het crafting-systeem, waarmee je onderweg essentiële objecten als medicijnen, filters, werpmessen en bepaalde kogels maakt. Het systeem is dankzij een beperkt aantal grondstoffen lekker overzichtelijk en schotelt spelers lastige dilemma’s voor. Zelfs als je elke steen omkeert en alle vraagtekens op de kaart bezoekt heb je nooit genoeg om alles te craften. Met name in de ondergrondse of afgesloten stukken van de game is het gokken wat je het meeste nodig gaat hebben en of je niet ontdekt wordt en je laatste tien kogels erdoorheen jast.

En in de buitenlucht heeft Artyom nog de mogelijkheid om zich terug te trekken, maar eens hij een bunker met walgelijke beesten betreedt en de klok op zijn horloge begint te tikken is Exodus op zijn spannendst. Je ziet geen hand voor ogen, komt waarschijnlijk zonder munitie te zitten en er is weinig tijd om spullen te craften. Het klinkt wellicht negatief dat Metro Exodus op z’n best is wanneer de game teruggaat naar de wortels van de serie, maar juist de mix van lineaire gameplay, overlevingselementen en grote werelden is ijzersterk.

Metro Exodus
Metro Exodus
Metro Exodus

Monotoon

Bovenstaande scenario’s fungeren als bruggen tussen bestemmingen van de Aurora en geven de game een fijne lineaire structuur. Metro Exodus voelt daadwerkelijk als een roadtrip door Rusland, en dus niet als de zoveelste openwereldgame. Het verhaal is an sich een prettige uitbreiding van de Metro-wereld voor geïnteresseerden en er zijn boeiende verhalen te vinden voor wie de moeite neemt om in gesprek te gaan met de bemanning van de Aurora en de gekke facties van de game.

Helaas laat de presentatie te wensen over, want de ingesproken stemmen voelen vaak zowel geforceerd als monotoon. De bittere commandant Miller en Artyoms vrouw Anna komen soms nog weg met hun dialogen, maar anderen kunnen behoorlijk lachwekkend overkomen. Het verhaal mist hierdoor wat emotionele impact, wat wellicht verholpen kan worden door de game in het Russisch te spelen. Dat is echter ook geen optimale ervaring, omdat personages regelmatig door elkaar heen praten. Het is spijtig dat Exodus zichzelf hiermee in de weg zit, want de game doet een goede poging om de broederschap aan boord van de trein over te laten komen. Bovendien begrijpt het hoe belangrijk rustmomenten zijn in een wereld waar alles draait om dood en verderf.

Wellicht raak je zoals wij gewend aan het acteerwerk en laat je je meeslepen door de spannende gameplay die Metro Exodus biedt. Net als de Aurora zelf verloopt niet alles in Exodus soepel, maar ben je dolblij als je na de weerzinwekkende finale het eindstation haalt.

Conclusie en beoordeling

Metro Exodus

Metro Exodus is ruw en stroef, maar tegelijkertijd sfeervol, beklemmend en razend spannend. Als je geen moeite hebt met de technische mankementen en zwakke stemacteurs staat je een uitstekende survivalshooter te wachten.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Gevarieerde open werelden
  • Meer keuzevrijheid in je aanpak
  • Schaarste zorgt voor constante spanning
  • Ondergrondse omgevingen angstaanjagend beklemmend
  • Minpunten
  • Technisch ruw en stroef
  • Zwak acteerwerk zit verhaal in de weg

Dit artikel delen

Over de auteur

Jacco Peek Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Helemaal gek van The Witcher 3, Pokémon, God of War en Uncharted. Zwak voor egels en andere beestjes.

Reacties

  • Ik beantwoord graag jullie vragen!
  • @Jack O

    De framerate is in orde ?
    Verder geen vragen. Dit lijkt me gewoon een logisch vervolg op Metro Last Light…….niets mis mee dus. Krijg ém morgen al binnen !
  • @Cypher ik heb hier en daar wel wat dips gehad, maar niets wat me echt in de weg zat. De game heeft met name moeite met rookeffecten, maar daarom zijn die vermoedelijk erg schaars.
  • @Jack O
    OK, dank voor het antwoord.
  • @Jack O
    Kun je ook de bus nemen ipv de metro?
  • @CyberFl ja, je rijdt zo nu en dan rond in een bus.
  • "You were almost a Jill sandwich."
  • Goed om te lezen dat de game trouw aan zichzelf is gebleven. Ik was bang dat de open wereld de game niet ten goede zou komen, maar zoals ik het lees pakt het goed uit.
    De Engelse stemmen werden in de eerste twee delen ook vaak als negatief ervaren. Ik heb er persoonlijk nooit moeite mee gehad. Deze komt zeker in huis.
  • Ik heb deze games dan ook met de Russische taal aan uitgespeeld want deze moet je dan ook in het Russisch spelen.
  • Hoe is de HDR? Is er een luminance slider?
  • @Sausbert er is alleen een Gamma-slider en ik heb het idee dat het verschil tussen SDR en HDR erg klein is. Ik vermoed dat het zelfs 'nep' is, maar dat kan ik niet bevestigen.
  • Heb de PU review gelezen maar daar kan ik me niet echt in vinden. Meer het idee dat hij zelf wilt opvallen ipv een game reviewen. Dit is een beter oordeel.

    Hoe lang duurt het spel ongeveer? Wat denk je als je alles wilt onderzoeken en uitspelen?
  • @WHATXB1 Wouter heeft zich inderdaad flink zitten ergeren aan de voice-acting en bugs. Hij heeft dat nu eenmaal zwaarder gewogen, en dat is prima.

    Ik heb ongeveer 20 uur over de game gedaan. Hier en daar heb ik een zijmissie gedaan, maar dus niet alles. Je hebt tussen de drie en vijf zijmissies/points of interest per open wereld en een hoop te lezen, dus ik gok een uur of dertig.
  • Op hoeveel verschillende niveau's kun je het spel spelen, en wat is het verschil in ervaring?
  • @MrReinier je hebt Reader, Easy, Normal, Hardcore en de moeilijkste (ben de naam ff kwijt). Het verschil is dat je bij de moeilijkere sneller doodgaat, vijanden minder snel doodgaan en er nog minder resources te vinden zijn.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren