1. Mortal Kombat 11 Review - Compleet belachelijk

Mortal Kombat 11 Review - Compleet belachelijk

De kwalitatieve sprong ten opzichte van Mortal Kombat X is direct zichtbaar en voelbaar

Sinds het negende deel uit 2011, die de serie zowel qua verhaal als qua gameplay een vernieuwde richting wist te geven, wist Mortal Kombat opeens met de grote, competitieve jongens mee te spelen. Want ondanks dat direct, visceraal plezier altijd de grootste prioriteit is gebleven van ontwikkelaar NetherRealm Studios, is het mede dankzij hun werk aan de twee Injustice-games zichtbaar geworden dat ze de kneepjes van het vak steeds beter hebben leren kennen. Mortal Kombat 11 wordt dan ook gepresenteerd als de culminatie van hun carrière; als de beste vechtgame die ze tot op heden gemaakt hebben en als climax van een verhaal dat ze in 2011 begonnen te vertellen.

Bloed, zweet en tranen

Dit verhaal is voor veel spelers al jaren de belangrijkste reden geweest om Mortal Kombat te kopen. Nou klinkt het wellicht absurd om emotioneel geïnvesteerd te zijn in het verhaal van een competitieve vechtgame waarin je ruggengraten op gewelddadige wijze verwijderd, maar wie eerder een Story Mode van NetherRealm Studios gespeeld heeft, weet hoeveel bloed, zweet en tranen daar ingestoken is. Ook hier bestaat de Story Mode dus weer uit een zes uur durend epos dat vanuit het perspectief van meerdere personages ervaren wordt en waar tussen de tussenfilmpjes door gevochten moet worden. Elk van de twaalf hoofdstukken focust zich hierbij op één of twee delen van de cast, waardoor het uitspelen ervan je niet alleen beloont met een vermakelijke ‘film’, maar ook met een aardig idee van hoe het gros van de vechters wegspeelt. Ideaal voor beginners, dus.

Meer mortal modi

Mortal Kombat 11 komt geen speelbare modi tekort. Naast The Krypt zijn er meerdere manieren waarop de eenzame speler aan zijn of haar trekken kan komen. De uiterst cinematografische Story Mode is daarbij het paradepaardje, maar er kan ook voor Towers of Time of Klassic Towers gekozen worden, waarbij die tweede het MK11-equivalent is van de bekende Arcade-modus. Towers of Time is de nieuwe incarnatie van de Challenge Tower en Living Towers die we in de vorige games zagen: het is een immer veranderende verzameling uitdagingen, waarbij je vijanden moet verslaan onder speciale omstandigheden. Parameters als ‘de vijand heeft twee keer zoveel health’, ‘het scherm wordt om de paar seconden zwart’, of ‘je wordt tijdens het gevecht beschoten’ zorgen voor uitdagingen die om compleet andere benaderingen van de gameplay vragen. Erg uitdagend, maar je krijgt consumables tot je beschikking om het iets makkelijker te maken.

Het plot speelt zich direct na de gebeurtenissen van Mortal Kombat X af: de gevallen Elder God Shinnok is verslagen en bliksemgod Raiden zweert de aarde koste wat kost te verdedigen tegen soortgelijke, toekomstige dreigingen. Dit valt niet lekker bij antagonist Kronika, die niet alleen de moeder is van Shinnok, maar tevens godin van de tijd. Zij besluit in actie te komen om Raiden te straffen voor de wijzigingen aan de tijdslijn die hij in de afgelopen twee games gemaakt heeft en uiteindelijk de tijdslijn volledig te resetten. Hiervoor heeft zij echter een flinke hoop tijdsenergie en zielen nodig en daarvoor schakelt zij de hulp in van een heleboel bekende gezichten. Inclusief schurken die in voorgaande games het loodje hebben gelegd; dit door het verleden te kruizen met het heden. Met alle gevolgen van dien.

Gewelddadig meningsverschil

De Story Mode is uiterst vermakelijk, vooral qua eye candy, maar weet tevens de oppervlakkigheid van de vorige twee pogingen niet te ontstijgen. Het weet godzijdank interessanter uit de hoek te komen dan het saaie plot uit Mortal Kombat X, maar is nog altijd een inconsistent verzinseltje dat puur bedoeld is om een serie gevechten aan elkaar te lijmen; meer ambitie dan dat heeft het niet echt. Vooral jammer is het gebrek aan interne logica: het ene moment laat de game zien dat de lichamen van dezelfde personen aan elkaar gelinkt zijn (de jonge Johnny Cage ervaart dus op identieke wijze de pijn en wonden die de oude Cage oploopt, bijvoorbeeld), maar even later verwacht de game ook dat je als jonge Jax tegen de oudere versie van jezelf vecht. Ondanks dat dit door de eerder genoemde regel eigenlijk niet echt zou moet kunnen zonder dat het een héél eenzijdig gevecht wordt, dus.

Mortal Kombat 11

Het jammerlijke is dat de Story Mode conceptueel gezien ontzettend veel potentie had. Vechters uit het verleden en het heden die samenkomen? Geweldig idee; laat ons vooral zien wat voor gekke, ongemakkelijke, emotionele en hilarische interacties dat oplevert! Heel af en toe zitten er scènes tussen die dit lijken te snappen — vooral de twee Johnny Cages en twee Kano’s stelen de show — maar deze momenten vormen de uitzondering, niet de regel.

Hetzelfde geldt voor de manier waarop het verhaal de gameplay beïnvloedt: daar is nauwelijks sprake van. Halverwege de Story Mode is er een sequentie waarbij een ontvoerde Sonya Blade in een Fight Club-achtige situatie moet vechten zónder haar vertrouwde energiehandschoenen, wat zich vertaalt naar gevechten waar jij het gros van haar speciale moves niet kunt uitvoeren. Het is een erg toffe gimmick, één die je leert om beter te worden in de fundamentele onderdelen van het spel, maar is tevens iets wat vervolgens nooit meer op soortgelijke manier ingezet wordt. De modus is vermakelijk en aanlokkelijk voor nieuwkomers, maar een tweede playthrough zien we onszelf niet snel doen.

Enter the dragon

Waar Mortal Kombat 11 ons wél volledig mee weet te overtuigen, is het uitstekende, bijgeschaafde vechtsysteem. Deze bouwt op de conventies van voorgaande delen, maar maakt een paar hele slimme aanpassingen. De belangrijkste daarvan is de intimiteit van de gevechten: de algehele snelheid van de combat ligt iets lager en de interactieve levels zijn iets kleiner ten opzichte van Mortal Kombat X. Dit motiveert een strategischere aanpak; één die het makkelijker maakt om hyperactief button-bashen af te straffen, en die timing en positionering juist beloont.

Mortal Kombat 11

Een andere vooruitgang is het feit dat de visueel spectaculaire mechanic van de vorige twee games, de X-Ray Move, vervangen is door het nieuwe Fatal Blow. Fatal Blows zijn nog steeds even vernietigend en makkelijk uit te voeren (kwestie van twee schouderknoppen indrukken), maar nieuw is dat je ze alleen kunt uitvoeren als je minder dan 30% van je health overhebt. Ook kun je ze maar één keer per gevecht inzetten, en dit maakt Fatal Blows niet alleen een tactischer middel dan X-Ray Moves, maar ook een stuk spannender, vooral als beide partijen aan het eind van hun latijn zijn. Dat deze moves soms bijna net zo belachelijk en over de top zijn als de gruwelijke Fatalities — Liu Kang roept letterlijk een vuurdraak op die jou vervolgens verslindt, bijvoorbeeld — is iets wat we maar al te graag vergeven.

Kwantiteit over kwaliteit

Daarnaast zijn er van elk personage twee verschillende versies te kiezen, ieder met z’n eigen speciale moves. Ook heb je de mogelijkheid om een derde versie te creëren waarbij je zelf volledige controle hebt over de bijbehorende speelstijl en esthetische kwaliteiten. Wie bijvoorbeeld een hele ‘eigen’ versie wil maken van de iconische Scorpion, kan er dus voor kiezen om hem alleen maar speciale moves te geven die inhaken op zijn vuurspuwende krachten. Een ander kan zich juist focussen op z’n zwaarden of bekende speerketting. Tenslotte kun je jouw bespoke Scorpion afmaken door elk onderdeel van zijn presentatie te tweaken aan de hand van honderden cosmetische unlockables, van kledingstukken tot overwinningsanimaties. Erg indrukwekkend.

Mortal Kombat 11

Wel bevestigt Mortal Kombat hiermee nogmaals dat het vooral de koning is van kwantiteit. Hoe sterk, gepolijst en verbeterd het vechtsysteem ook is, het blijft op enkele gebieden de nuance en finesse missen die de fighters van bijvoorbeeld Capcom wél hebben. Zo houdt Mortal Kombat 11 nog steeds koppig vast aan z’n blockknop. Dit terwijl bijna alle andere 2D-fighters, waaronder de Injustice-games van NetherRealms zelf, allang het superieure richtingblocken hebben geïmplementeerd, waarbij je simpelweg naar achteren drukt om te verdedigen. Het doen van een tactische ‘crossup’ (de tegenstander op de achterkant van het hoofd raken om zo de block teniet te doen) is hierdoor nog steeds onmogelijk in Mortal Kombat 11. Dat is - gecombineerd met enkele lachwekkende animaties - nog steeds heel erg jammer.

Microtransacties

Niets representeert de dualiteit van Mortal Kombat 11 echter beter dan de terugkerende The Krypt-modus. The Krypt is de plek waar je verdiende in-game valuta spendeert om extra’s te vergaren, zoals artwork en de eerder genoemde aanpassingen die je aan de personages kunt maken. In Mortal Kombat 11 is deze plek mooier, uitgebreider en grootser dan ooit te voren. In Mortal Kombat X was het al een koddige minigame waarbij je sleutelitems moest verzamelen om elk deel van de kaart te kunnen ontgrendelen, maar hier is het helemaal een game op zich geworden. The Krypt beslaat hier het gehele eiland van Shang Tsung, waar je in volledig third-person rondloopt, schuifpuzzels oplost, sleutels zoekt en geheime muren openbreekt met je hamer, puur om je op spectaculaire wijze extraatjes te laten ontgrendelen. Er is overduidelijk heel veel tijd, moeite en liefde ingestoken.

Anderzijds zijn er zoveel kisten om te ontgrendelen en zijn ze allemaal dusdanig ‘duur’, dat je eeuwen zult moeten grinden om alles op het eiland te kunnen ontgrendelen. De reden hiervoor is natuurlijk dat uitgever Warner Bros. hiermee de speler hoopt te motiveren om echt geld uit te geven aan microtransacties. Dat blijft een praktijk die voor een nare nasmaak zorgt. Het maakt The Krypt direct een stuk minder charmant.

Nieuwe gezichten (om eraf te rukken)

De cast van Mortal Kombat 11 bestaat uit 25 vechtersbazen, waarmee het een mooi overzicht vormt van de afgelopen paar games. De meest iconische veteranen, zoals Scorpion, Sub-Zero, Johnny Cage, Sonya Blade en Raiden, zijn hier bijna allemaal aanwezig. Ze worden bijgestaan door een paar van de populairdere toevoegingen van Mortal Kombat X, zoals de insectachtige D’Vorah, de krachtige Kotal Kahn en de stoere cowboy Erron Black. Opvallend in hun afwezigheid zijn cybernetische vechters zoals Cyrax en Sektor; die laatste vooral omdat hij wél een vijand is in de Story Mode. Mogelijke dlc, wellicht? Mortal Kombat 11 bevat maar een handjevol nieuwkomers — namelijk de tijdmanipulerende Geras, de geniepige Kollektor en natuurgodin Cetrion — maar ze spelen alle drie dusdanig uniek weg dat ze zeer gewaardeerde toevoegingen vormen aan een erg sterk, vetloos roster.

Mortal Kombat 11

Eenzame spelers

Mortal Kombat 11 is alles behalve een teleurstelling. Het is echter onmogelijk om niet te zien hoeveel legendarischer de game had kunnen zijn als het zich niet zo had laten tegenhouden door een ondermaats scenario, enkele verouderde conventies en louche zakenpraktijken. De kwalitatieve sprong ten opzichte van Mortal Kombat X is direct zichtbaar en voelbaar, en kwantitatief heeft Mortal Kombat 11 dusdanig veel content te bieden dat je ’s werelds grootste zuurpruim moet zijn om dat te niet te kunnen waarderen. Voor de eenzame vechtersbaas is er geen leukere en completere titel dan Mortal Kombat 11.

Mortal Kombat 11 is sinds 22 maart 2019 verkrijgbaar voor PlayStation 4, Xbox One en pc. De fysieke Switch-versie komt in mei uit. De digitale Switch-versie is nu al verkrijgbaar. Voor deze recensie is de game gespeeld op een PlayStation 4 Pro.

Geschreven door Samuel Hubner Casado

Conclusie en beoordeling

Mortal Kombat 11

De Story Mode is lang niet zo goed als dat het denkt dat het is, de hoeveelheid unlockables loopt de spuigaten uit en we snappen niet waarom die verdomde blockknop er nog steeds inzit. Maar ondanks enkele twijfelachtige elementen is Mortal Kombat 11 met gemak de meest verfijnde versie van een fighter die zijn plek in het genre nu definitief geclaimd heeft.
8,1
Score
81
Score: 80
  • Pluspunten
  • Fatal Blows zijn beter dan X-Ray Moves
  • Veel singleplayercontent
  • Vechters kunnen volledig aangepast worden
  • Iedereen zien er menselijker uit dan ooit tevoren
  • Uitstekende netcode
  • Minpunten
  • Story Mode is niet bepaald Citizen Kane
  • Alles ontgrendelen duurt eeuwen
  • De blockknop bestaat nog steeds

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • Ik neem aanstoot aan de letter c in het woord kompleet van de titel.
  • @Heer Mida
    Hahaha, gemiste kans.
  • @Heer Mida Ha! Stom dat ik daar niet gedacht heb, inderdaad :) En dat terwijl ik me tijdens het spelen nog zo erg irriteerde aan het feit dat 'Confirm' en 'Cancel' in de menuutjes óók niet met een K wordt geschreven.
  • Wacht nog wel even met het aanschaffen van deze titel. Game wordt vanzelf wat goedkoper.
  • @legogamingfan

    Dat is bij elke game toch het geval?
  • @Shuckles

    Klopt hoe graag ik ook een game wil maar op Nintendo games na. Is even wachten een goede besparing op de portemonnee. Dat ga ik dit jaar ook doen. Zag het met Kingdom Hearts 3 ook gelijk gekocht en een 2 maanden later was die al de helft van de prijs.

    Maar MK11 lijkt mij wel echt een hele vette game alleen niet voor de full price eerder als hij 25-30 euro is.
  • Ik snap het volledig dat het een nare bijsmaak geeft dat Neatherrealm stuurt op microtransacties. Ik denk wel dat ze het heel handig doen: geen verplichting, maar als je veel wilt unlocken moet je wel.
    Ik hoop dat zo min mogelijk mensen er aan mee werken zodat dit soort praktijken niet standaard worden, al ben ik bang dat we beter kunnen wennen aan het idee dat dit de standaard wordt.
  • @Charlie Mopps
    Je zou in het vervolg eens beter opzoekwerk doen want het is al lang bevestigd door Ed Boon dat MK11 geen microtransancties gaat hebben.
  • @Krimson Sinister Je weet niet waar je het over hebt.
  • @Charlie Mopps Het is al een paar jaar een optie in veel van de grotere AAA-games, inderdaad. Heb er nooit zoveel last van gehad omdat het vaak inderdaad puur optioneel voelde, maar de grind die The Krypt deze keer van je verwacht is dusdanig groot dat er overduidelijk een correlatie is met de in-game purchases. Jammerlijk.
  • Ik skip
  • In een game met fatalities en al die heerlijke onzin zou ik ook het niveau Citizen Kane verwachten in de story mode.

    Wel jammer dat de game lijkt vol te zitten met al die lange grind bullshit als je je character(s) helemaal naar wilt maken. Drie currencies in een fighting game.

    En helaas is Mortal Kombat ook ten onder gegaan aan de slachtoffer social media warfare. Sinds de jaren 90 bestaan er al controverses rondom de game door alle gore, fatalities etc. En zover ik weet is men nooit gezwicht voor dergelijke praktijken door de game minder bruut e.d. te maken. Het is alleen maar lomper geworden, maar de dames moeten er nu wel respectvol uitzien. Een stukje digitaal sideboob is natuurlijk veel erger dan het compleet verwijderen van iemands ruggengraat. Spijtig dat men zich laat lijden door die hard schreeuwende, politiek correcte, lange teen hebbende minderheden.
  • @JaJa_jr

    Wil je blote tieten en naakt zien? Wel Mortal Kombat is een fighting game geen game waar je dagelijks op masturbeert.
  • @Krimson Sinister

    Volgens mij snap je niet wat ik bedoel met dat laatste stuk. Het heeft niks met bloot, sex of mogelijke frustratie daarvan te maken.

    Het gaat mij erom dat Mortal Kombat altijd al gezeik heeft gehad over hoe grof en bloederig het wel niet is. En zich daar nooit een donder van heeft aangetrokken. Maar nu dat doorgeslagen feministen en ander extreem doorgeslagen gespuis n platform heeft op social media wordt er rekening mee gehouden. En doet men het af als meer realisme en respect. Het enige tikkie realisme in MK zijn volgens mij de X-ray moves.

    Dus het heeft voor mij niks met bloot te maken, maar met het aanpassen van je ideeën voor n schreeuwende politiek correcte minderheid. En dat kan ik nog wel verder beargumenteren, maar ik ga nu ff m'n dagelijkse ruk sessie doen.
  • @JaJa_jr

    Nergens hebben feministen liggen eisen om de vrouwelijke karakters te bedekken want dat was een beslissing van NRS zelf. Ik ben feminist en mij boeit het niet hoe vrouwen gekleed zijn in games. Mij gaat het vooral om dat in het algemeen vrouwen als minder worden gezien dan de man en ook zo behandelt worden door de wet en de maatschappij en dat kan niet en daar ligt het probleem en niet on de games.
  • @Krimson Sinister
    En juist daarom is het best vreemd dat de mannen in de game wel massaal met ontblote torso's lopen. Maar goed het maakt mij vrij weinig uit al ben ik het met JaJa eens wat betreft luisteren naar politiek geneuzel van sommige groeperingen die in elk simpel dingetje iets willen Zoeken. Met de nadruk op het woord zoeken dus.
  • @xevulutionx Ontblote mannelijke bovenlichamen worden ook niet (automatisch) geseksualiseerd zoals dat bij vrouwen wél gebeurt. Vergelijking gaat dus niet helemaal op.
  • @Spainkiller
    Misschien niet helemaal omdat vooral mannen de game spelen en er wellicht zo niet naar kijken. Maar kom op waar hebben we het over. Dit is toch aanstellerij en de reden die nrs opgaf is wat vreemd lijkt mij. Namelijk dat vechters (en blijkbaar alleen de vrouwen) meer kleding moesten want in gevecht is weinig kleding niet optimaal. Vervolgens loopt de mannelijke helft veelal zonder bovenkleding.
  • @xevulutionx

    Dan moet je toch nog eens goed kijken want Scorpion, Noob Saibot, Raiden, Kung Lao, Kabal, Erron Black, Sub Zero, Kollektor, Jax zijn allemaal bedekt.
  • @Krimson Sinister
    Er zitten per personage tig skins in. Sowieso Jax heeft talloze skins zonder bedekking, Kung Lao heeft er ook minimaal 1 en als ik me niet vergis geldt dit ook voor Subzero en Scorpion. Dan feliciteer ik je dat je er 5 gevonden hebt die niet voorzien zijn. Mijn post vermelde ook "veelal" dus niet allemaal maar wel een groot deel.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren