1. Oddworld: Stranger’s Wrath review – Laatste kans voor vreemde vogel

Oddworld: Stranger’s Wrath review – Laatste kans voor vreemde vogel

Oddworld: Stranger’s Wrath mag gerust een cultklassieker genoemd worden. Het spel verscheen oorspronkelijk alleen op de originele Xbox, waar het geen verkoopsucces was. In de bijna vijftien jaar na de oorspronkelijke releasedatum is het spel echter in waardering gestegen. Een van de redenen daarvoor is dat Stranger’s Wrath in de loop der jaren op zo’n beetje ieder noemenswaardig platform opnieuw is uitgebracht.

Na de vorige generatie consoles, pc en zelfs Android en iOS is de Switch nu ook aan de beurt. Het is daarom een uitgelezen moment om weer – of voor het allereerst - in deze vreemde wereld te duiken en te ontdekken wat Stranger’s Wrath zo geliefd maakt.

Nog steeds uniek

Wat meteen opvalt: Stranger’s Wrath is nog steeds een vreemde vogel. Het spel is een combinatie van typische platformer met een derdepersoonsperspectief en een gekke first-person shooter. Met een druk op de knop wisselen spelers naadloos tussen die twee stijlen.

Het springen, rennen en klimmen in de door Westerns-geïnspireerde wereld is niet zo bijzonder, maar verdienstelijk genoeg om niet in de weg te zitten. De schietactie is juist waar Stranger’s Wrath altijd al uniek in is geweest. De beestachtige Stranger is namelijk bewapend met een kruisboog die levende ammunitie gebruikt. Dikke strontvliegen, harige onderkruipsels en praatgrage eekhoorns kunnen gebruikt worden om je vijanden lastig te vallen.

oddworld strangers wrath

Ammojacht

Tussen het schieten door moet er daarom zo nu en dan ook gejaagd worden op nieuwe kogels, best een grappige onderbreking van de actie. Dankzij de levende ammunitie is er ook volop ruimte om te experimenteren. De bandieten waar je het als premiejager op gemunt hebt leggen namelijk niet zo snel het loodje. Het is daarom soms slimmer om hun aandacht te trekken met een eekhoorn om ze vervolgens de afgrond in te duwen met een goed gemikte bromvlieg.

Stranger’s Wrath kan in sommige opzichten dus nog prima mee als vijftien jaar oude game, maar op andere gebieden schijnt de leeftijd van het spel door. Grafisch gezien is het allemaal wel heel erg verouderd, en hoewel het spel nog steeds erg uniek speelt zijn de meeste games vandaag de dag toch net wat prettiger te besturen. Neem bijvoorbeeld het feit dat het spel naar het derdepersoonsperspectief wisselt nadat je een vijand bewusteloos hebt geschoten en hem gevangen probeert te nemen. Tijdens een grote shootout even wat boeven inrekenen is daardoor best onhandig, omdat je daarna weer snel naar het andere perspectief moet wisselen om met de rest af te rekenen.

oddworld strangers wrath

Oud maar nog steeds bijzonder

Het lijkt misschien op een klein kritiekpunt, maar Stranger’s Wrath heeft wel meer van dit soort irritante tekortkomingen. Onhandige lange animaties, eentonige eindbazen en een missiestructuur die al snel in herhaling valt zijn allemaal niet zo vreemd voor een spel uit 2005, maar na de zoveelste heruitgave wordt het toch wel eens tijd om voor wat grotere veranderingen. Tijdens het spelen van Stranger’s Wrath kon ik daarom maar moeilijk uit mijn hoofd zetten dat de wereld eigenlijk niet nog een keer een port van dit spel nodig heeft. Een uitgebreide remake zou veel gepaster zijn om de ware potentie van deze bijzondere spelwereld te benutten.

Dat blijft waarschijnlijk bij dromen, want zelfs anno nu is het gemakkelijk te zien waarom Stranger’s Wrath geen enorme hit is geworden bij het grote publiek. Alles in dit spel is net even wat vreemder dan gemiddeld. De bolle kippen met piepstemmen die de slaperige dorpjes bevolken of de monsterlijke aardmannetjes die Stranger moet inrekenen – in sommige opzichten was deze game misschien zijn tijd wel ver vooruit. Stranger’s Wrath is daarnaast ook geregeld grappig en leuk geschreven. Het is daarom extra jammer dat de humor soms wordt teruggehouden door houterige animaties en tussenfilmpjes die overduidelijk niet in HD zijn.

Voor wie is deze port van Stranger’s Wrath uiteindelijk? De al bestaande fans kunnen deze heruitgave van hun cultklassieker opnieuw te spelen, maar de nieuwkomers zijn waarschijnlijk wat minder makkelijk te overtuigen door de Stranger die steeds meer grijze haren heeft gekregen.

Conclusie en beoordeling

Conclusie

Conclusie: Stranger’s Wrath heeft nog steeds genoeg charme, maar begint met deze nieuwste port steeds duidelijker zijn ouderdom te tonen. Deze eens zo unieke game speelt niet meer zo fantastisch als toen, is wat aan de eentonige kant en steekt bij vlagen zelfs onhandig in elkaar. Voor de echte fans van deze cultgame hoeft dat geen probleem te zijn, maar Stranger’s Wrath aanraden aan een nieuwkomer wordt daardoor toch net iets lastiger.
6,5
Score
65
Score: 65
  • Pluspunten
  • Nog steeds uniek
  • Grappig geschreven
  • Minpunten
  • Een volledige remake was meer op zijn plaats geweest
  • Veel ruwe randjes
  • Allang niet meer mooi

Dit artikel delen

Over de auteur

Thijs Barnhard Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Laat mij je uitleggen waarom Spelunky, Overwatch, Hollow Knight, Super Mario World en Burnout Paradise de beste games ooit zijn.

Reacties

  • Ik kan niet wachten op nieuwste Oddworld. Ik hoop dat ze weer geld kunnen maken om deze franchise voort te zetten. Oddworld is echt een jeugdsentiment voor mij
  • Wat was ik Jaloers op Xboxbezitters om Morrowind, Fable, Conker Remake maar ook zeker deze game. Nooit gespeeld, wellicht op de Switch na een aanbieding maar eens oppakken.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren