1. Ori: Prachtige game met oppervlakkige spelwereld – Column
Ori and the Blind Forest
0% hot!
0 members volgen dit
0 members willen dit
1 member heeft dit

Ori: Prachtige game met oppervlakkige spelwereld – Column

Ook in The Definitive Edition op de Switch

Xbox One-eigenaren kunnen al jaren genieten van de prachtig ogende metroidvania Ori and the Blind Forest en afgelopen week kwam de game eindelijk uit op de Switch. Het blijkt een soepel lopende overzetting van het origineel, al weet het spel wat mij betreft niet de status van moderne klassieker te bereiken.

Een paar voetnoten (ironisch genoeg bovenin de tekst) voordat we van start gaan: ik heb de Xbox One-versie van Ori nooit gespeeld. Daarnaast ben ik niet van plan het spel opnieuw te recenseren – hier kun je de omstreden Xbox One-recensie van collega Lars Cornelis lezen. Kijkend naar dat cijfer ben ik iets positiever over het spel, maar ik ben niet weggeblazen door de game.

Ori and the Blind Forest

Metroidvania-liefhebber

Ik ben een groot liefhebber van de moderne metroidvanias. De Castlevania-games en oudere Metroid-spellen zijn niet echt mijn ding, maar tijdens het spelen van Metroid Prime werd ik mij bewust van mijn liefde voor het verkennen (en uitkammen) van doolhofachtige spelwerelden. Recente metroidvanias waar ik van heb genoten zijn Yoku’s Island Express, Steamworld Dig 2 en vooral Hollow Knight. Laatstgenoemde game heb ik eerder dit jaar voor het eerst helemaal doorgespeeld en het spel blies mij echt omver dankzij de gigantische, sfeervolle spelwereld, uitdagende gevechten en audiovisuele presentatie.

De Switch-editie van Ori and the Blind Forest kwam dus als geroepen. Ik zat te springen om nog een metroidvania om mijn tanden in te zetten. En dat viel zeker niet tegen. Het spel loopt ongelooflijk soepel; ontwikkelaar Moon Studios vond het belangrijk om de 60 frames per seconde uit de Xbox One-versie aan te houden, en dat is gelukt. Gecombineerd met de indrukwekkende graphics – vooral de felle lichteffecten bliezen mij omver – en de prima muziek zit het met de presentatie van de Switch-versie wel snor.

Ori and the Blind Forest

Focus op platformen

Als fan van Hollow Knight is het wel duidelijk bij Ori dat de nadruk qua gameplay elders op ligt. Waar Hollow Knight uitblinkt in ingewikkeld gestructureerde spelwerelden en pittige baasgevechten, daar draait Ori vooral om uitdagende platformsecties. Om maar een voorbeeld te geven: aan het einde van de ‘kerkers’ in dit spel neem je het niet op tegen echte eindbazen, maar moet je zien te vluchten. Deze platformsecties zijn eigenlijk de eindbazen van het spel.

Deze focus vind ik helemaal prima: het is eens wat anders dan de soms wel erg uitdagende gevechten in Hollow Knight en op deze manier vullen beide games een ander segment van het metroidvaniagenre in. Daarbij ben ik nooit vies geweest van platformsecties die veel van mijn skills vergen, al vind ik Ori nooit extreem frustrerend worden.

Ori and the Blind Forest

Waar is die klik?

Toch had ik net iets meer van Ori verwacht na alle lofzang die mij ten gehore is gekomen. Ja, bovengenoemde platformsecties zitten zeker vernuftig in elkaar en het is een genot om met de soepel bewegende gelijknamige held door de sfeervolle spelwereld rond te lopen en springen. Maar de spelwereld zit wat mij betreft net iets te simpel in elkaar. In een metroidvania wil ik een zekere ‘klik’ ervaren. Die klik ervaar ik door soms verdwaald door een nieuw gebied te lopen en na lang ronddolen eindelijk te begrijpen waar ik ben in verhouding tot eerder verkende gebieden. Die klik voel ik ook al ik nieuwe vaardigheden ontgrendel, waarmee ik compleet nieuwe gebieden kan verkennen die eerst nog waren afgesloten.

Dat laatste doet Ori wel, maar ik raakte nimmer verdwaald, ook niet een klein beetje. Het is altijd glashelder waar je naartoe moet en waar je je bevindt in de spelwereld. Natuurlijk is een ingewikkeld leveldesign niet verplicht voor een metroidvania, maar ik vind de spelwereld in Ori wel érg simpel opgezet. Daar had wat mij betreft iets meer mee gedaan kunnen worden.

Ori and the Blind Forest

Ook op Switch een aanrader

Ondanks dat ik in dat facet van de game licht teleurgesteld ben, vind ik Ori and the Blind Forest wel een zeer vermakelijke game. Het gevechtssysteem lijkt in eerste instantie oppervlakkig, maar door het ontgrendelen van verschillende moves krijg je uiteindelijk toch de vrijheid om vijanden op verschillende manieren aan te vallen en ze een onderdeel te maken van de platformflow. Het levelontwerp mag dan erg simplistisch zijn; aan variatie in omgevingen en prachtige vormgeving is geen gebrek. En de besturing is heerlijk soepel; de snelle bewegingen die je maakt zijn ergens een verademing na het langzamere Hollow Knight. Ori and the Blind Forest is dus ook op de Switch een aanrader, al mis ik tijdens het spelen de desoriëntatie en de bijbehorende opluchting wanneer je je weg terugvindt die zo tekenend is voor het genre.

Ori and the Blind Forest: Definitive Edition is nu beschikbaar op Switch. Het spel is al geruime tijd uit op Xbox One en pc.

Dit artikel delen

Over de auteur

Michel Musters Redacteur bij Gamer.nl en InsideGamer.nl. Houdt van allerlei soorten games, van klassiekers als Mario, Metal Gear en Zelda, naar moderne meesterwerken als Red Dead Redemption en The Witcher 3, tot experimentele hoogvliegers als Rez, Limbo en Lumines.

Reacties

  • Ik heb hier ook een onpopulaire mening over. Ik keek erg uit naar Ori op de Switch. Maar ik vind het tegenvallen. Ook hollow Knight vond ik een zeer matige metroidvania. Eigenlijk ken ik naast metroid geen goede metroidvania. Sommige zijn redelijk vermakelijk, maar zodra je de vergelijk trekt met een super metroid of een andere gba metroid mist er gewoon teveel.
  • Ik heb mijn mening hier jaren geleden al over gegeven. Ik vind het qua sfeer een zwaar uniek iets en als totaal pakket de fijnste die ik gespeeld heb. Hollow Knight vond ik ook heel tof maar die bracht zeker in de beginfase een sleur voor mij mee. Ori heeft iets unieks wat wellicht niet iedereeen dan zo ervaart maar vooral de 3 tussenlevels met de bombastische muziek en wanneer je een berg extra vaardigheden hebt voelt t als een heerlijke flow. De meeste metroidvania's voel ik iig niet qua verhaal zoals Ori dat weet te doen. Het weet iets extra's over te brengen. Wat mij betereft is de game nagenoeg perfect en dat is de reden dat ik m 3x voltooid heb.
  • @xevulutionx

    De besturing van Ori is wel hemels (super meat boy-achtig). Daar hou ik wel van. Beter dan een hollow knight en zelfs een metroid. Met de Sfeer snap ik ook wel wat jij bedoelt, maar persoonlijk geef ik meer om de gameplay. Besturing is perfect, maar het level design doet me niet veel.

    Ori is een metroidvania met nadruk op platforming, maar die komt helaas niet in de buurt van een Mario (maker/bros) level design of een celeste waar je soms verbaast achteroverslaat van unieke en vooral leuk om te spelen levels. Maar ik volg je zeker wat betreft goede besturing en sfeer.
  • @Newgamessuck
    Ja Celeste vond ik ook heel tof al laten alle games zich wat moeilijk echt vergelijken voor mij. Ze doen allemaal iets anders. Zo is het mario leveldesign altijd top maar ziet er voor mij duidelijk sterieler uit qua sfeer en beleving. Het blijft Mario maar het doet emotioneel niets extra's. Het is vooral nostalgie wat t m doet. Dat was wat ik dan zo uniek aan Ori vond dat men dat stuk wist toe te voegen aan een erg leuke platformer/vania game.
  • Jullie worden volgens mij gerund door Sony ;)

    Ik heb de game nooit gespeeld, maar hij staat zeker op mijn lijst voor dit najaar.

    Hoe lang ben je zoet met de game?

    Is het wel een metroidvania? Niet gewoon een platformer?
  • @Luigi1985

    Het is een Metroidvania met VEEL Platformer elementen. Het verhaal is zo'n 10 tot 12 uur lang, als je de game voor de eerste keer speelt (mits je niet rusht). Ik heb het verhaal op de Switch in +/- 6 uur uitgespeeld, maar dat was m'n 2e walkthrough (m'n eerste keer was jaren geleden op de X1 - ook 100% uitgespeeld).

    Ik ga de Switch versie ook zeker 100%'en!

    Ori krijgt van mij een: 9+/10.


    O en onthoud: Doodgaan is helemaal niet erg.
    Waarom ik dit er specifiek bij zeg? Daar kom je nog wel achter! :P
  • @Luigi1985
    Eigenlijk omschrijft Piet het al heel goed. Ik ging overigens ruim 550 keer dood in mn eerste playthrough, dat weet ik toevallig nog. Deed er zelf zo'n 10 uur over en later de tweede keer ook zo'n 6-7 waarbij ik tempo maakte. De derde keer heb ik de game ge100%t. geen idee hoe lang ik er die keer over duurde maar denk zo'n 10 uur.
  • @xevulutionx

    100%'en kost inderdaad nog wel wat extra uurtjes! Maar hoe meer uurtjes Ori, hoe beter! :P
  • @xevulutionx

    Thanks voor de antwoorden beiden. Ik heb geen problemen met vaak doodgaan. In Celeste ben ik volgens mij zo’n 11.000 keer door magere Hein opgehaald.

    Zoals jullie het beschrijven, klinkt t wel echt als een game die in mijn straatje past en ideaal is voor de handheld.

    Als ik Astral Chain eindelijk uit heb (missie 8 nu) dan schaf ik deze en zelda gelijktijdig aan.
  • @Luigi1985

    Dan heb je nog wat erg leuke game uurtjes te gaan! :D
  • @Luigi1985

    Ik 2800+ keer in alleen al chapter 9. :)
  • 'al mis ik tijdens het spelen de desoriëntatie en de bijbehorende opluchting wanneer je je weg terugvindt die zo tekenend is voor het genre.'

    Dit wordt hier als nadeel genoemd, maar ik zie het als voordeel. In de Metroid games was ook 95% van de tijd duidelijk waar je moest zijn en was ECHT verdwalen ook moeilijk. In Hollow Knight heb ik echt UREN rondgedwaald, op zoek naar de juiste weg. Zeer frustrerend, als je het mij vraagt (overigens vind ik Hollow Knight wel echt een hele vette game)!

    Is zie het dus als pluspunt. :)
    Het enige "nadeel" van Ori is dat de game relatief kort is (vind ik), maar dan ben ik echt aan het mieren neuken.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren