1. Q-n-A: Wat is je moeilijkste in-game-beslissing ooit geweest?

Q-n-A: Wat is je moeilijkste in-game-beslissing ooit geweest?

Pas op voor spoilers!

Beslissingen nemen in games is niet altijd even makkelijk, kies je voor goed of kwaad? Vaak hebben deze beslissingen ook veel invloed op de rest van het verhaal. In de wekelijkse Q-n-A vroegen wij aan onze redactie-helden wat hun moeilijkste in-game beslissing is geweest tot op het heden.

Arthur van Vliet

De Geth-Quarian-oorlog is een van de beste en meest genuanceerde verhaallijnen in de Mass Effect-reeks. Het in drie games zorgvuldig opgebouwde conflict komt tot een kookpunt in Mass Effect 3. Wanneer het zover is, heb je een band opgebouwd met twee geweldige personages aan beide kanten: Tali en Legion. En dan moet je kiezen. Het is een dilemma van galactische proporties: sta de Geth toe om de Quarian te vermorzelen en verlies een van je beste vrienden, of hack de Geth naar hun grootje en verlies een van de coolste robots in scifi-geschiedenis. Ik kwam er pas bij m’n tweede playthrough van ME3 (verder echt een verschrikkelijke game) achter dat als je maar goed genoeg je best doet, je de keuze helemaal niet hoeft te maken. Te laat: ik had toen al een keer Tali met een melodramatische backflip een ravijn in zien duiken.

Jacco Peek

Spoilers voor Life is Strange (Please, speel die game)!

Een hoop momenten in Life is Strange grepen me heel erg aan, zoals de scène waarin Max het ongeluk van Chloe’s vader voorkomt door terug in de tijd te gaan, maar zo per ongeluk Choe voor de rest van haar leven verlamt. Ook zit de game vol met lastige keuzes, waarvan de allerlaatste me écht in tweestrijd bracht. Minutenlang staarde ik naar de volgende opties: Chloe opofferen en Arcadia Bay opofferen (Bay) óf ervandoor gaan met Chloe en de stad opofferen (Bae). Uiteindelijk ging ik, met een flink schuldgevoel, voor die laatste. Ik kon Chloe niet achterlaten, niet na wat ze allemaal heeft meegemaakt.

Chloe

Lars Cornelis

Gedurende de hele Mass Effect trilogie probeerde ik beslissingen te maken die volledig paste binnen de persoon die ik in dat universum wou zijn. Daar zaten best wat interessante keuzes tussen. Jammer genoeg werden die met Mass Effect 3 door de plee gespoeld dus die ga ik nu niet noemen. Een beslissing die wel flinke indruk op me heeft gemaakt, was stiekem helemaal niet aan jou als speler. Aan het einde van Metal Gear Solid 3: Snake Eater, na het emotionele eindgevecht met The Boss, besluit het spel dat je er niet zo gemakkelijk van af komt als speler door alleen een cutscène te kijken. Nee, op het moment dat Snake de trekker definitief moet overhalen, krijg jij ineens weer de controle. Of althans, dat dacht ik. Ik heb ieder knopje geprobeerd, ik heb geprobeerd te wachten, te saven, te bellen met de codec. Ik zocht naar die andere keuze-mogelijkheid om niet te schieten. Die was er niet. Het is niet jouw beslissing om te schieten, maar die van haar. En dat is misschien wel de moeilijkste beslissing die ik ooit in een game heb meegemaakt.

Overigens ook nog een shoutout voor Spec Ops: The Line, maar Sam heeft al perfect verwoord hoe die game je als speler mentaal behoorlijk in het kruis schopt.

Cody van den Bogert

Ik ben nooit goed in spellen als Infamous of Fable, ik wíl altijd de held worden, maar eindig altijd als de badguy. Het is voor mij vrijwel elke keuze in dit soort spellen, waarom weet ik niet, maar ik kies altijd voor het kwaad, of naja, ik kies vaak de verkeerde optie dat leidt tot het kwaad. Zo is het me ook al in twee playthroughs gebeurd dat ik Gerald zijn relatie met Yenn verpest omdat ik te veel met Triss bezig ben. Gelukkig ben ik op het moment de Witcher-boeken aan het lezen, daar mag Geralt het allemaal zelf bepalen.

Triss Yenn

Dennis Mons

Er is altijd één moment die me bij dit soort vragen direct te binnenschiet: Het al dan niet vuren op een religekkie in Heavy Rain. Je gaat namelijk als Agent Norman Jayden met luitenant Carter Blake op bezoek bij Nathaniel Williams, een nogal doorgedraaide religieuze fanaat die een potentiële verdachte is in de Origami-zaak. Op een gegeven moment is er een stand-off met pistolen waarbij ik koos om Nathaniel te kalmeren. Maar tijdens het inrekenen grijpt hij ineens naar zijn binnenzak en krijg je weer de optie om te schieten. En dat deed ik... Maar Nathaniel wilde slechts een kruis pakken. Zelden zo'n klote beslissing genomen in een game en me er zelden ook zo belabberd over gevoeld.

Heavy Rain

Wesley Akkerman

Rood, groen of blauw. Niet alleen omdat mijn Shepard per se goed of slecht was, maar ook omdat ik besefte dat alles dat daarvoor kwam eigenlijk weinig tot geen waarde heeft met betrekking tot het einde. Terwijl me dat wel beloofd werd. Het voelt nog steeds een beetje aan alsof ik van een pakkend einde beroofd ben. Mass Effect 2 deed nog wel iets cools: Shepard kon daar doodgaan op het einde als je verkeerde opties koos gaandeweg. Maar in Mass Effect 3 stond er gewoon niets op het spel. Uiteindelijk koos ik de eerste keer voor groen, want zowel rood als blauw was het niet helemaal. Maar de tweede keer, toen ik speelde met m'n lesbian renegade femshep, koos ik rood -- en dat bleek uiteindelijk de beste keuze te zijn die ik gemaakt heb. En ach, meestal draait het om de reis en niet om het eind, maar zeg dat maar tegen al die Mass Effect-fans.

mass effect 3

Sam Beesems

Spoilers voor Spec Ops: The Line

Ergens halverwege het extreem ondergewaardeerde Spec Ops: The Line krijg je de keuze of je een vijandelijk kamp wil passeren door er doorheen te sluipen of door de hele bende plat te gooien met witte fosfor. Voor wie het niet kent: witte fosfor is de doorgesnoven, met steroïden ingespoten, mentaal onstabiele grote broer van napalm. Het plakt aan je huid en veroorzaakt chemische brandwonden tot op het bot. Ik besluit ondanks deze bijsluiter toch voor het grote vuurwerk te gaan. Ik heb de vijand namelijk live mensen zien martelen en besluit dat ze niet veel beter verdienen. Terwijl ik door het plat gebombardeerde kamp loop valt mijn oog op een omheind gedeelte. Daarbinnen liggen en hangen de zwaar verkoolde lijken van onschuldige gevangenen, waaronder kleine kinderen. Die had ik even over het hoofd gezien. Ik heb met tranen in mijn ogen de controller weggelegd om maar eens even goed te overdenken wat ik had gedaan. Ik heb het er nog licht moeilijk mee als ik er zo veel jaar later aan terug denk. Man man man, wat een game.

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • Het einde van Dark Souls vond ik een pittige. Maar ook veel keuzes in de eerste Walking Dead waren niet altijd even makkelijk. In Fable het masker van Jack of blades behouden of de lady grey keuzes waren ook lastig. Fable 2 vond ik lastig wanneer je als gevangene keuzes moet maken in de toren.

    Black and White had soms ook pittige kwesties.
  • "Name your character: ______________"
  • @Prof_Nakayama
    Tegenwoordig is de vraag "are you a boy or a girl?" voor velen al te lastig om te beantwoorden.
  • @blue_blade_3

    Heerlijke sneer naar die jankmaatschappij van nu. Ik vind namelijk ook dat games bijv. hetero transeksuele metromannen met biseksuele voorkeuren moeten hebben. Hoe moeten deze mensen zich anders identificeren met een game?… Kots
  • @benjaminben
    Haha jij snapt hem. Gezeik van tegenwoordig altijd:p
  • @blue_blade_3

    😝
  • @Prof_Nakayama

    Dat is voor mij gelukkig geen moeilijke keuze. Dat is altijd Coola en als een achternaam mogelijk is of moet gekozen moet worden dan is dat altijd Kakihara.
  • Ik gebruik m'n i'll pass kaart :P

  • No russian in call of duty op 1.
    Op 2 heeft Bioschock ook grote indruk gemaakt.
    En op gepaste afstand verschillende momenten in Assassins creed Origins/Odessey…
  • "Press any button to continue"… Daar kom ik al niet aan uit
  • @AWESOMEDUDE3
    Ik kan de "any"-button vaak ook niet vinden
  • Voor dit soort dingen ben ik te nuchter. Zoals ik al wel vaker vermeld heb, vind ik verhalen in games meestal niet boeiend genoeg om te volgen en kies ik altijd snel iets.

    Heavy Rain was mss wel een vd weinige games waarin t verhaal me wel wist te boeien en daar heb ik wel wat keuzes gemaakt maar ook onthouden wat die keuze was zodat ik t daarna nog eens geheel anders kon uitspelen.
  • Nier Automata had de lastigste keuze voor elke gamer ooit, maar dat kan ik hier niet gaan spoilen iedereen die die game heeft gespeeld snapt wat ik bedoel ;)
  • Net nog, aan het eind van de Gears 5 campagne. Holy shit.
  • MGS 3 finishing the boss. ik heb volgens mij een halfuur de controller apart gelegd in de hoop dat er een cutscene zou komen
  • Fire emblem Three houses de Black eagles route. Iedereen die het spel speelt snapt waarom
  • Life is Strange. Wat een einde!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren