1. Q-n-A: Wat is de meest frustrerende game die je ooit hebt gespeeld?

Q-n-A: Wat is de meest frustrerende game die je ooit hebt gespeeld?

Ori, Overwatch, Cuphead en Super Mario World

We hebben allemaal wel eens een game gespeeld dat het bloed onder je nagels vandaan haalt. Dit weekend zijn we opzoek naar het spel waar jij het meest gefrustreerd van raakt. Het hoeft echt niet te betekenen dat je dit spel niet leuk vond, iets leuks kan ook ontzettend frustrerend zijn natuurlijk. Wij deden een rondje langs de velden op de redactie.

Jacco Peek

Ik heb een haat-liefdeverhouding met Super Mario World. Ik kreeg de game toen ik zeven was, en was er ontzettend slecht in. Grappig genoeg kan ik er nog steeds niks van en ben ik erachter gekomen dat ik überhaupt heel slecht ben in 2D-platformers. En vooral die game, want in de meeste platformers, laten we zeggen Rayman, sta je als een huis als je landt na een sprong en kun je vrij soepel draaien. Mario daarentegen glijdt altijd een stukje door, waardoor ik ALTIJD van een fucking randje afglijd, tegen een Goomba aan schuif of m’n volgende sprong zo slecht time dat ik de afgrond in stort. Mijn god, wat haat ik dat.

Super Mario World

Dennis Mons

Er zijn vast talloze oudere games ik die ik op kan dreunen die me knettergek hebben gemaakt, maar de meest recente blijft natuurlijk het beste hangen: motherf*cking CUPHEAD. Alles aan die game is awesome, de stijl, de stemmen, de muziek, de sfeer: het is helemaal een game die bij mij past... behlave de moeilijkheidsgraad. Echt vanaf het begin van de game krijg je dingen om je oren gesmeten die echt onnoemelijk lastig zijn en daardoor voelde ik me zo enorm n00b. Dus na talloze malen bijna met mijn Switch te hebben gesmeten, heb ik het opgegeven. Ik moet het gewoon bij Tetris houden, of zo.

Cuphead

Dagmar de Groot

Tja, jongens, ik ga het toch zeggen... The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Nou, laat mij mezelf even uitleggen. De game is fantastisch en prachtig gemaakt, mijn frustratie met de game komt waarschijnlijk van mijn eigen onbenul. Ik ben niet zo heel slim, hè, en BOTW geeft mij veel te veel vrijheid! Ik weet niet eens waar ik ben, naar toe ga of wat dan ook! Ik hou van open wereld, maar ik heb wat steun nodig jongens! Ik speel al zo'n twintig uur en ben nog steeds niet bij de uitleg over die Divine Beasts, terwijl mijn zusje er in haar weekenden bij mij doorheen blaast! HOE!?!?!?

The Legend of Zelda: Breath of the Wild

Cody van den Bogert

Dat is voor mij toch echt Overwatch. Wat frappant is, want dit is tegelijkertijd één van mijn favoriete games ooit. In het kort: Ik kan héél slecht tegen teamgenoten die gewoon lak aan alles hebben, maar tóch ranked gaan spelen! Ik bedoel, als je niet zo goed bent, oké, daar kan je niks aan doen. Maar als je gewoon Wrecking Ball kiest om non stop om dezelfde paal heen te slingeren.. of metTorbjörn constant Hello There! en Ahooyy Matey blijft roepen terwijl je de map afspringt, dan heb je aan mij de verkeerde..

Lars Cornelis

Ori.

Ori and the Blind Forest

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • Eens met Dagmar en cody. Bij BotW heb ik me de eerste 20 uur zwaar geïrriteerd. De wapens gingen telkens kapot en de meest simpele vijanden hadden me binnen secondes dood. Door het "ontbreken" van een echt Zelda verhaal dacht ik echt "waarom ben ik dit aan het spelen?". Toen ik er eenmaal in zat vond ik het wel een super toffe game!

    Bij overwatch heb ik precies hetzelfde. Ik zat eerder tegen Grandmaster rank aan, maar een maat van mij zat veel lager. Ik ben toen 2 weken lang aan het eind van de avond bewust de game verlaten voordat het begon om omlaag te ranken (op die manier hadden anderen er geen last van). Hierdoor kwam ik wel bij alle smurf accounts en mensen die het leuk vinden om anderen te kutten. Laat had ik iemand die in zijn PSN had staan dat hij bewust ging throwen. Wat een kansloze mensen.

    Zo lekker lang bericht!
  • @blue_blade_3 Ja dat kan mij ook echt opfokken inderdaad haha. Die manier van jou is prima; op het einde weggaan terwijl het er niet meer toe doet is perfect. Echt spijtig dat een deel van de Overwatch-community zo toxic is.. (btw: waarom moet het altijd Torbjorn zijn!!) Wanneer je boven 3000 zit is het allemaal prima te doen, tussen 2500 en 3000 is Overwatch-pergatory
  • @CodyvandenBogert
    Dan moet je eens 2000 tot 2500 proberen. Daar zitten alle smurf accounts die er ook gewoon niks van bakken. Ik kom met healers niet meer omhoog geranked. DPS daar weet niet wie ze moeten focussen
  • Ik sluit me aan bij Cody. De teamgenoten zijn vaak de grootste factor. Lig je dood te gaan terwijl er een medic naast je staat bij BF spant voor mij toch wel de kroon.

    Wat games betreft waren het toch sommige Valkeries bij de laatste GoW op God of War mode waar ik met regelmaat een oerkreet heb gemaakt.
  • @AWESOMEDUDE3 Oja.. ook zo iets inderdaad. Healers die gewoon lak aan alles hebben. Een Mercy die haar ult zet en vervolgens met haar pistooltje op Reinhardts schild staat te schieten. I mean cmon!
  • Breath of the Wild.

    Wat een potentiële 10 had kunnen zijn is voor mij een 'magere' 8.4 geworden, als ik er toch even een cijfer aan mag geven.

    Waarom was deze Zelda, zeker de eerste helft van de game, moeilijker dan Dark Souls of Bloodborne? Ik heb nog steeds nachtmerries van die Lynel's. Dat je wapens om de paar slagen breken, maakt het er zeker niet makkelijker of leuker op.

    Ik raakte verder ook behoorlijk gefrustreerd van de motion-control puzzels. Buiten de shrines om heb ik ook behoorlijk, maar frustrerend was het zeker, moeite gehad met het vinden van bepaalde locaties zoals die van de foto's en de DLC-kisten. Maar dat valt misschien te verwijten aan mijzelf en niet aan Ninty.

    Maar de eer van grootste ergernis en zeker de allergrootste vijand uit de game gaat naar: de fucking regen. Hoe vaak ik niet 10 minuten echte tijd halverwege een rots/berg/klimwand heb gehangen en maar een flinke pauze nam tot het stopte met regenen zijn niet op twee handen te tellen. Dan nog de keren dat ik het toch probeerde te halen maar een flink eind naar beneden kelderde.

    Zoveel verloren tijd en zoveel frustratie. Zonde voor zo'n mooie en bijna perfecte game. Alsjeblieft Nintendo, laat de wapens bij de sequel gewoon heel en geef vroeg in de game gripvaste handschoenen als item. Wat meer dungeons en iconische Zelda-muziek zou ook niet verkeerd zijn!


    tl;dr
    Zelda: Breath of the Wild omdat lynels, breekbare wapens, motion-control puzzels, vinden van bepaalde locaties en vooral de regen.
  • @Rahl

    Hoezo vind t iedereen BOTW zo moeilijk? Hij was niet gemakkelijk aan het begin, maar echt niet frustrerend moeilijk. Eindelijk weer eens een pittige Zelda, tof ;)
  • @benjaminben

    Daar snap ik ook echt niets van, haha.
    Al helemaal niet omdat er zoveel mogelijkheden zijn om dingen te doen.
  • @benjaminben

    Omdat in de meeste games je handje wordt vastgehouden van start tot eind. Je hoeft niet meer na te denken. Ik speel momenteel AC odyssey, het is eigenlijk lachwekkend hoeveel je wordt voorgekauwd in vergelijking met BotW.

    Breath of the Wild is meer van: Zoek het lekker uit en denk voor de verandering eens zelf na. Eigenlijk precies zoals een open world game hoort te zijn en waar het om draait: exploration.

    Er is eigenlijk niks moeilijk aan BotW. Die lynels kunnen vervelend zijn. Heel vervelend als je geen idee hebt je doet. 😂
  • @Rahl

    Sorry, maar BOTW is écht niet moelijk. Uitdagend, maar heel erg ook weer niet. Ik heb de game 100 % gehaald en het was soms lastig, maar niet bijzonder lastig.
  • @Rahl

    Ik kan me wel een beetje vinden in het beklimmen van bergen en de soms wat onnodige motion controls

    Ik heb verder nooit het idee gehad dat ik een lastige game aan t spelen was en van die wapens heb ik ook weinig hinder ondervonden.
  • @benjaminben
    @Piet S.
    @DopieJopie1

    Ik had er dus wel (zeker early game) last van. Verder heb ik Dark Souls 2 en Bloodborne uitgespeeld. Ook andere moeilijke games in het verleden. Ik vond Breath of the Wild toch echt af en toe lastig, vooral door de breekbare wapens. Dat had van mij dus echt niet gehoeven.
  • @Rahl

    Breekbare wapens vond ik ook kut, ze verloren daardoor hun waarde. Irritant.

    Bloodborne vind ik dan weer enorm pittig. Vooral die 3 nazgull bazen, tering wat lastig. Maar BOTW vond ik prima te doen, die Lynels leer je wel te dodgen en aan te pakken.

    Het meest frustrerende aan Zelda vond ik het niet lekker door Kunnen rennen. Je werd altijd geremd door die kut energy-meter. Slaat nergens op.
  • @benjaminben

    Bloodborne was dan ook echt heel erg moeilijk. Maar wel op de goede manier en erg belonend. The Witcher 3 heb ik op Death March uitgespeeld en dat voelde ook zo enorm lekker. De oude Donkey Kong Country games waren ook heerlijk lastig. Ik bedoel hiermee dat het wel op de goede manier kan, maar dat voelde bij Breath of the Wild helaas niet zo aan. Maar natuurlijk waren die Lynel's en die moeilijkste combat shrines later prima te doen, daar zit ook een bepaalde leercurve.

    Verder was de moeilijkheidsgraad dan nog het minst vervelend van de game hoor. Regen, durability van de wapens en die verplichte motion-control shrines waren vervelender. Het is helaas niet de perfecte game geworden voor mij.
  • Lars. Gvd.
  • @Piet S.

    Hij noemt em ook gewoon #Larsoporilogmars
  • @benjaminben

    🤣
  • Tja, hangt er vanaf. Tegenwoordig valt het allemaal wel mee, je hoeft meestal niet van zo heel ver te beginnen als je af gaat.
    Vroeger was dat wel anders. Al je levens en continues op? Jammer dan, gewoon helemaal opnieuw beginnen.
    En dan waren er ook nog games zoals Last Battle en Shadow of the beast waarbij je maar één leven kreeg…
  • Games als Cuphead of Celeste frustreren me niet, want ik weet dat ik ze ga halen. Wat me wel frustreert is wanneer een game te weinig check/savepoints heeft of op de verkeerde momenten. Zo was er bijv een missie is GTA IV waarbij je steeds eerst tien min in de auto zat, toen ergens zo’n pakhuis in ofzo waarbij er maar vijanden bleven komen. Ondertussen was je al 25 min verder, ging je dood en moest je weer starten. Na een keer of vijf/zes ben je er dan wel klaar mee.

    Wat me ook frustreert is bijv dat games als
    Bayonetta en onlangs ook Astral Chain je dingen laten doen die totaal niet bij het spel passen en je uit t ritme halen. Bayonetta had die belachelijk irritante quick time events en bij de eindbaas van Astral Chain heb je ook een platformsectie die maar half werkt. Als dat niet lukt, dan word ik echt chagrijnig en ben ik in staat gewoon te kappen.
  • @Luigi1985
    ‘Games als Cuphead of Celeste frustreren me niet, want ik weet dat ik ze ga halen. Wat me wel frustreert is wanneer een game te weinig check/savepoints heeft of op de verkeerde momenten. Zo was er bijv een missie is GTA IV waarbij je steeds eerst tien min in de auto zat, toen ergens zo’n pakhuis in ofzo waarbij er maar vijanden bleven komen. Ondertussen was je al 25 min verder, ging je dood en moest je weer starten. Na een keer of vijf/zes ben je er dan wel klaar mee.’

    PRE-CIES dit!
    Het laatste level van de nieuwe Yooka-Laylee is ook 20 min. lang en heeft echt asociaal moeilijke platform stukken, ZONDER checkpoints of momenten om te healen.
    ‘O, je bent op 3/4, maar je redt het net niet? Begin maar ff helemaal opnieuw!’
    Mijn concentratievermogen verdwijnt dan ook echt als sneeuw voor de zon, haha.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren