1. Recensie: Spec Ops: The Line
Spec Ops: The Line
0% hot!
0 members volgen dit
0 members willen dit
0 members hebben dit

Recensie: Spec Ops: The Line

Een shooter speel je niet omdat je een goed verhaal wilt beleven. Zelfs series als Halo, Killzone en Gears of War, die relatief zwaar daarop leunen, zullen geen prijzen gaan winnen voor het schrijfwerk en gebruiken het voornamelijk als reden om kogels te laten neerkomen als een regenbui. Jaren geleden probeerde Yager echter om dit stigma te doorbreken met een shooter genaamd Spec Ops: The Line.

Zoals je ongetwijfeld al had begrepen, is het die game die we vandaag onder handen gaan nemen op ye good old PlayStation 3. Dus reis met me mee naar een Dubai dat getroffen is door de zwaarste zandstormen ooit en nu het thuis is van de Damned 33rd Infantry. Deze herhaaldelijk onderscheden tak van het Amerikaanse leger besloot op eigen houtje Dubai binnen te vallen om hulp aan de bevolking te bieden, maar verdween hierna vrijwel volledig van de kaart. Uncle Sam besloot daarom een driemanscel van Delta Force naar de woestijn te sturen om de situatie in kaart te brengen.

Van kwaad naar erger

De voornaamste vraag waar Captain Walker (jij) en zijn kompanen Lugo en Adams antwoord op moeten vinden, is of Dubai nog overlevenden heeft die gered moet worden. De situatie is grim te noemen en de kans wordt klein geacht dat reguliere burgers het hebben weten uit te houden in een zandberg zonder stroom of water. Maar niet enkel vinden jullie al na enkele minuten overlevenden, ze ogen bovendien ook nog heel gezond…terwijl ze jullie onder vuur nemen.

Vanwege onduidelijke redenen heeft de bevolking van Dubai zich bewapend om zo te vechten tegen de Amerikanen die er zijn binnengekomen. Maar de 33rd waren hier om hulp te bieden? Wat is er misgegaan en zijn ze nog in leven? De vragen stapelen zich op en terwijl het verhaal vordert, lijkt het er steeds meer op dat één man de antwoorden heeft: Kolonel Konrad, de leider van 33rd.

Kogelregen

Een shooter heeft natuurlijk, als het goed is, behalve verhaal ook shootouts erin zitten. Immers zou het anders eerder een walking simulator zijn. Spec Ops laat je spelen met getrainde elitesoldaten, die zich raad weten met alle vuurwapens tussen een geweer en een raketwerper in. Verwacht enkel niet daarmee als een rambo over het slagveld te maaien. Want als het op realisme aankomt, ligt The Line veel dichter bij een Operation Flashpoint dan bij een Call of Duty. Walker en zijn mannen kunnen met één welgericht schot worden omgelegd en om te overleven moet je van cover naar cover rennen waarbij je zoveel mogelijk schiet in korte salvo’s en op gerichte doelen.

Om je te helpen bij deze pittige opgave, zijn er Lugo en Adams, wiens AI je uitstekend ondersteunt in de meeste gevallen en die je bevelen kunt geven op het slagveld. Op deze manier kun je een vijand in de flank aanvallen of prioriteitsdoelwitten laten omleggen. Maar zelfs met dit steuntje in de rug is elke confrontatie zelfs op de reguliere moeilijkheidsgraad een bittere overlevingsstrijd. Helaas is dat echter slechts maar deels te wijten aan design. De besturing en reacties van jouw karakter laten namelijk vaak te wensen over. Cover zoeken, naar cover duiken, sprinten en meer wordt allen met de X-knop gedaan (op PS3) en daardoor doe je te vaak iets anders dan bedoeld en mag je weer naar het laadscherm kijken.

Lagen

Een game die je dwingt om na te denken en slim om te springen met vuurwapens kan zo gemaakt zijn om een realistische ervaring te geven. Maar hoewel dat allicht een rol heeft gespeeld bij Spec Ops: The Line, is dat zeker niet de belangrijkste reden geweest. De game is uitdagend zodat je betrokken raakt bij je hoofdpersonen en hun bittere strijd. Wanneer jij iedere keer enkel op het nippetje overleeft, voel je de stress en de frustratie die de karakters op het scherm tonen. Jij mag dan wel niet in Dubai zitten, maar de overlevingsdrang bouwt zich ook in jou op, waardoor je langzaam maar zeker in de game wordt getrokken. En dat ga je weten.

Call of Duty. Battlefield. Wolfenstein. Halo. Het zijn allen games met duidelijke verhalen met een zwart-witte definitie van goed en slecht. Jij bent een soldaat of rebel die de kwaadaardige Russen, PMC, aliens of Nazi’s om moet leggen. Dat is echter niet hoe de wereld in elkaar zit. En dat is ook niet hoe het werkt in Spec Ops. De situatie in Dubai is complex en rommelig en elke stap die je neemt, zorgt ervoor dat je dieper verstrikt raakt in een web van leugens dat je zelf niet gesponnen hebt. Burgers kunnen wapens oppakken als ze zich bedreigt voelen, maar dat betekent niet dat ze je vijand zijn. Op dezelfde manier is een mede-Amerikaan niet per definitie een bondgenoot. Dit resulteert in een zeven uur durend verhaal vol twists en verrassingen, die op meerdere manieren kan eindigen. Maar hoe het ook voor jou eindigt, je zult het altijd met je meedragen…

Multiplayer

Spec Ops: The Line had bij launch een multiplayer, wiens servers nog altijd online zijn. Helaas is er echter niemand meer om nog meer te spelen. Dit aspect van de game wordt daarom niet meegewogen in het cijfer, hetgeen eerlijk gezegd misschien ook maar beter is. Niet enkel zou een multiplayer het geheel hoogstwaarschijnlijk omlaaghalen door het gebrek aan verhaal, maar de omgevingen zijn grafisch vrij achterhaalt, waardoor er lang naar staren geen leuk vooruitzicht is.

Conclusie en beoordeling

Recensie: Spec Ops: The Line

Ondanks de matige visuele presentatie, mijn problemen met de controls en het feit dat Spec Ops: The Line een shooter is, is het een verhaal dat je eigenlijk niet mag missen. Videogames verheerlijken al decennialang geweld en oorlog en het is mooi om te zien hoe Yager probeert om het medium in te zetten voor een ervaring die meer de geest prikkelt dan de trigger fingers. Je gaat misschien geen ‘’plezier’’ hebben met dit spel, maar je bent zeker wel een waardevolle ervaring rijker geworden als je het voltooit.
8,9
Score
89
Score: 90
  • Pluspunten
  • AI van kompanen uitstekend
  • Niet bang om conventies te doorbreken
  • Verhaal prikkelt
  • Minpunten
  • Grafisch niet al te indrukwekkend
  • Controls laten te wensen over

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Leuke review. Deze wordt vaak genoemd als onderschat pareltje. En terecht als je het mij vraagt. Ik kan mij vinden in je review. Goed verhaal, goede shooter, controles niet superstrak, en aardige graphics. Volgens mij had je wel nog iets meer in detail over de game kunnen vertellen. Hij doet wel een paar dingen dat net anders is dan veel andere shooters, zoals keuzes maken hoe je een bepaalde situaties aanpakt en de mogelijkheid om gebruik te maken van de omgeving om vijanden om te leggen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren