1. Review: Mugen Souls Z

Review: Mugen Souls Z

Het doel van een review is om mensen te informeren of een game wel of niet aan te raden is. Het was dan ook een rare gewaarwording toen ik mijzelf tijdens het schrijven van deze review erop betrapte dat ik niet kon verklaren waarom ik aan Mugen Souls Z begonnen was. De originele game had immers behoorlijk grote minpunten en de DLC liet hiernaast een bijzondere nare smaak achter. Maar dankzij dit tweede deel in de serie weet ik nu eindelijk wat mij eerder heeft doen besluiten om het origineel weer op te pakken. Laten we echter niet op de zaken vooruitlopen…

Wanneer ons tweede avontuur in dit universum begint, doet Chou-Chou exact dat wat ze besloot aan het einde van het eerste deel: ze reist naar een ander sterrenstelsel om daar de planeten over te nemen als de ‘’Undisputed God of the Universe’’. Helaas voor de rozeharige narcist wordt er echter al snel roet in het eten gegooid. In dit sterrenstelsel is de God namelijk gesplitst in twaalf delen, die zich hun verenigen met behulp van een doodskist die goddelijke krachten absorbeert. En in exact dat geval komt ze terecht, waardoor ze het overgrote deel van haar krachten én lengte verliest.

Een frisse start


Met Chou-Chou is deze staat is ze niet meer in een positie waarin ze kan optreden als hoofdpersoon. Voor dit vervolg is die rol daarom weggelegd voor Syrma, een van de twaalf Goden van deze planeten en degene die Chou-Chou’s krachten heeft ontvangen. Die is echter allesbehalve een geboren leider. Onze minimegalomaan gebruikt haar daarom als haar persoonlijke paard en geeft commando’s vanaf haar hoofd. Dankzij deze plotlijn kunnen nieuwe spelers op een natuurlijke wijze de ridicule gameplay-concepten leren waar Mugen Souls op gebouwd is, terwijl diegene die over zijn komen waaien van het eerste spel kunnen genieten van alle knipogen en verwijzingen in het verhaal.

Dit concept heeft overigens een tweede voordeel: het polijsten van bestaande mechanics. Want omdat Syrma’s eigen krachten zich gemengd hebben met die van Chou-Chou, werken dingen net iets anders dan in zijn voorganger. En in veruit de meeste gevallen is dat een goed iets.

Vreemde regels


Hetgeen waar Mugen Souls (en in het verlengde ervan Z) zich mee onderscheidt van andere JRPG’s, is dat het verslaan van vijanden in vrij standaard turn-based combat met strategische positionering van je party feitelijk zelden het doel is. In plaats daarvan probeer je ze te charmeren, waarna je ze met je goddelijke krachten kunt omvormen tot slaven genaamd Shampuru, die jouw krachten op hun beurt weer op verschillende manieren boosten. Maar natuurlijk heeft niet iedereen dezelfde smaak in vrouwen. Daarom is een andere gave van Chou-Chou en Syrma de kracht om van vorm te wisselen. Daarmee neemt ze een ander uiterlijk en een andere persoonlijkheid aan, die ze kan aanwenden om alle harten te veroveren. Deze acht vormen – narcist, sadist, masochist, bipolair/tsundere, hyperactief, afwezig, kortaf en sierlijk – dienen bovendien als de elementen van het spel. Zo gebruiken monsters met een sadistische affectie vuur, maar zijn de hyperactieve soorten gelieerd aan wind.

Wanneer de Syrma / Chou-Chou-combi aan zet is, kun je er dus ervoor kiezen om te transformeren naar een vorm naar keuze om monsters op het veld te charmeren. Dit doe je door een drietal acties te kiezen die, afhankelijk van de smaak van de vijand en diens gemoedstoestand, invloed uitoefenen op een drietal metertjes. In de vorige game was dit voor een groot deel een kwestie van trial-and-error, dat verder bemoeilijkt werd door strenge limiteringen op de transformaties. Maar in Z is dit drastisch verbeterd. Je enige limiet is nu dat je eens per beurt kunt transformeren en wanneer je jouw charmeoffensief start krijg je een duidelijke voorspelling van wat jouw acties uithalen en hoe groot de kans is dat ze falen. Dit maakt het farmen van Shampuru of voorwerpen, hetgeen nodig is als je ergens wenst te komen in het spel, een stuk efficiënter én minder vervelend.

Deze verbeteringen zijn ook voelbaar in andere mechanics, zoals het overnemen van een gebied om de planeet te veroveren. Je ziet nu op de kaart op welke plekken je moet zijn en je krijgt een stuk duidelijkere hints over wat van je verwacht wordt, waardoor een guide erbij zoeken niet langer nagenoeg een vereiste is. En zelfs de mini Peon Ball en reguliere Peon Ball hebben een oppoetsbeurt gekregen. Als je nu een vijand weet te charmeren kun je de vrijgekomen energie gebruiken om aan te vallen, te healen of je team verschillende boosts te geven, terwijl je jouw minions ook kunt gebruiken in een verwoestende superaanval die je enkel kunt gebruiken als aan specifieke eisen wordt voldaan. Deze kracht kan ook opblazen in je gezicht, maar omdat je nu veel makkelijker kunt charmeren, hetgeen de kans hierop verkleint, is dat niet meer een kwestie van net pech hebben. Je gaat hierdoor een stuk sneller door het verhaal heen.

Blokkades


Omdat Compile Heart zich dit ogenschijnlijk ook leek te beseffen, hebben ze blokkades opgeworpen die voorkomen dat je op een luie zaterdag door het verhaal heen bent. Deze nemen de vorm aan van Planet Spots, de eerdergenoemde plekken waarmee je een gebied kan veroveren. Deze vereisen namelijk met regelmatig een zeldzaam voorwerp waarvoor je het huidige gebied moet verlaten of een X-aantal verslagen vijanden dat doorgaans een stuk hoger ligt dan wat je met reguliere gameplay bij elkaar gesprokkeld hebt. Met name richting het einde van het spel kan dit dan ook zorgen voor uren extra grinding, hetgeen de levensduur wel verlengd, maar de ervaring zeker niet ten goede komt. Gelukkig is het verhaal echter slechts de introductie van het spel.

Hoewel Mugen Souls Z komt van Compile Heart, de makers van games als Hyperdimension Neptunia, Dragon Star Varnir en Omega Quintet, is er ook bijgedragen door het Disgaea-team van NIS. Deze invloed zie je het sterkste terug in de post-game, waar de levels en stats absurde vormen aannemen en grinden hetgeen is dat de klok slaat. En met dat bruggetje gaan we door naar het onderwerp van mijn vorige artikel op deze website…

DLC


In dit artikel heb ik geprobeerd om, net als het ontwikkelteam, zowel zij die onbekend zijn met de serie als terugkerende spelers op hun wenken te bedienen door zowel uitleg te bieden als vergelijkingen te trekken. Maar voor dit deel van de recensie kan ik niet anders dan verwijzen naar degene die hem voorging om grote stukken herhaling te voorkomen. Mocht je het willen, dan kun je die hier lezen.

In dat artikel beschreef ik hoe Compile Heart DLC verkocht die verhulden wat voor een grindfest Mugen Souls eigenlijk was. Door ons in principe shortcuts aan te smeren werd de game een stuk aangenamer om te spelen, maar dat riekte naar praktijken die we vandaag de dag associëren met microtransacties. In Z pakt men het beter, maar tegelijkertijd ook slechter, aan.


Om te beginnen met goed nieuws: er zijn bergen gratis DLC die je op weg helpen en de grind is zelfs zonder veel minder dan dat het was in het eerste deel. Waar die makkelijk in de honderden uren kon lopen, kun je Mugen Souls Z met enkel de gratis DLC onder de honderd uur voltooien met een Platinum Trophy. Maar er is ook slecht nieuws.

Wie namelijk niet zolang wilt grinden, zal noodgedwongen wederom moeten uitwijken naar tientallen betaalde DLC die je zaken als wapens en outfits geven. En wanneer je ze allemaal wilt kopen, kosten ze meer dan de game zelf ooit heeft gekost. Het is een stuk minder erg dan het was bij het eerste deel, maar het feit blijft dat je veel betaalt maar weinig ervoor in ruil krijgt. Dus nog altijd proef je de microstransacties, want dat zijn ze feitelijk gewoon.

Conclusie en beoordeling

Review: Mugen Souls Z

Mugen Souls Z zet op bijna alle fronten noemenswaardige stappen vooruit ten opzichte van zijn voorganger. Het grinden is binnen de perken gehouden, absurde mechanics als de peon ball en het charmeren zijn gestroomlijnd, DLC is niet meer zó hinderlijk als het ooit was (maar nog steeds te veel én te duur) en Planet Spots behoeven geen guide meer. Het is daarom jammer dat ze het nodig vonden om de levensduur kunstmatig op te rekken met blokkades, die de vaart enorm uit het spel halen.
8,2
Score
82
Score: 80
  • Pluspunten
  • De absurditeit zit gameplay niet meer in de weg
  • Z is zowel voor nieuwkomers als veteranen geschikt
  • De game is op elk gebied verbeterd ten opzichte van zijn voorganger
  • Minpunten
  • De kunstmatige blokkades halen het tempo eruit
  • DLC doet af aan het spel
  • Zelfs met verbeteringen blijft het een grindfest

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hé Sil,
    ten eerste bedankt voor het schrijven van een recensie bij een game die (naar mijn beleving) wat minder bekend is. Leuk om eens wat over games te lezen die mij nog niet eerder onder ogen zijn gekomen. Ook echt top dat je zo lekker aan het schrijven bent, de reacties zijn hier niet altijd enorm maar ga a.u.b. door. Ik vind het altijd tof om member-content te lezen.

    De pluspunten:

    - Je laat op veel plaatsen zien over een toegankelijke en prettige schrijfstijl te beschikken, met name de inleiding leest lekker vlot weg en maakt mij benieuwd naar wat komen gaat. Dit omdat het geschreven is zoals jij het eventueel ook als persoon tegen mij verteld zou kunnen hebben.
    - Je recensie heeft een prettige lengte, niet te lang maar ook niet te kort.
    - Je schrijft met enthousiasme, dat leest prettig weg.
    - Prettige lay-out en indeling. Je alinea's zijn van een prettige lengte en bieden daardoor een overzichtelijk artiekl.
    - De stukken met je mening heb je goed onderbouwt, ik weet door jou wat ik in deze game kan verwachten en hoe ik het zou kunnen ervaren.

    De werkpunten (mijns inziens):

    - Je doel was mensen die onbekend zijn met de serie op hun wenken te bedienen door hen inzicht te geven. Dit doe je zeker, alleen is de brok info die je voorschotelt iets te veel van het goede. Je recensie bestaat nu voor 1/2 uit een beschrijving, en de rest bestaat uit waar een recensie ook uit moet bestaan ; jouw mening en jouw ervaring bij de game. Ik snap de goede bedoeling, maar helaas merkte ik dat ik mijn aandacht verloor bij de wat meer beschrijvende alinea's. Het is soms heel moeilijk om in een recensie niet te beschrijvend te worden, want je wilt mensen ook uitleggen wat voor game het is. Maar geloof mij dat zij hier vanzelf achter komen. Je zou eigenlijk in een kleine alinea al moeten kunnen vertellen wat voor game het is, daarna is de rest van de tekst er om je mening te geven. Dit is de hoofdreden waarom mensen een recensie lezen ;)

    - Maak zinnen niet te lang en ingewikkeld. Je inleiding was pakkend omdat deze toegankelijk geschreven was ; korte zinnen en recht voor de raap. Later (met name in de beschrijvende secties) gooi je er soms zinnen uit die echt knap maar ook onnodig complex geschreven zijn. Een voorbeeld :

    'Hetgeen waar Mugen Souls (en in het verlengde ervan Z) zich mee onderscheidt van andere JRPG’s, is dat het verslaan van vijanden in vrij standaard turn-based combat met strategische positionering van je party feitelijk zelden het doel is.' Misschien ligt het aan mij, maar dit vond ik een ongemakkelijke zin om te lezen. Zo zitten er meer van dit soort zinnen in. Want volgens mij wil je gewoon zeggen:

    'Mugen Souls onderscheidt zich van de standaard JRPG vanwege haar unieke gevechtssysteem. Waar je in Oosterse-RPG's normaal gesproken met een groepje vechters beurtelings monsters afslacht, is het in MG juist de bedoeling deze duistere wezens met je goddelijke krachten te charmeren. Dit alles met als doel hen te transformeren naar persoonlijke slaven die je bijstaan in de strijd.'

    Het is niet mijn doel om je schrijfstijl uit handen te nemen en om te vormen, maar ik wil enkel een voorbeeld geven hoe ik het uitgelegd zou hebben (dit is mijn schrijfstijl en ik zeg absoluut niet dat dit beter is :P).

    Hopelijk heb je wat aan mijn feedback, maar het belangrijkste is ; blijf vooral schrijven op een manier die jij tof vindt. Neem feedback waar je wat in ziet te harte, maar blijf bij jezelf. Zet hem op kerel!
  • @benjaminben

    Ik begrijp je kritiekpunten helemaal, maar heb in deze er heel bewust voor gekozen veel tijd te besteden aan de uitleg. Mugen Souls Z is namelijk heel anders dan zijn genregenoten, waardoor aannames die kunnen worden gedaan aan de hand van voorgaande kennis niet kloppen. Ik heb meerdere vrienden zich zo zwaar in het spel zien vergissen, vandaar de grote aandacht. De zinnen is iets waar ik eens naar ga kijken.

    Dank voor de reactie en feedback!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren