1. Tetris Effect laat mij één voelen met het universum

Tetris Effect laat mij één voelen met het universum

Games van het jaar

2018 is praktisch voorbij en daarom blikt de InsideGamer-redactie terug op het afgelopen gamejaar. Wat zijn onze favoriete games? Welke trends hebben we gespot? Lees het in onze Games van het Jaar-reeks, met vandaag Michels ode aan Tetris Effect.

Ik heb altijd al een zwak gehad voor media – zij het films, muziek, boeken of games – die mij meesleuren naar een andere dimensie, die mij alles om mij heen doen vergeten. Wie anders dan de maker van games als Rez en Lumines kon mij met zijn nieuwe game Tetris Effect daadwerkelijk een out-of-body-ervaring bieden?

Naast alle toffe games die voor het ‘platte’ scherm zijn uitgekomen, zoals God of War en Red Dead Redemption 2, staan er daardoor ook een paar vr-games op mijn lijstje met absolute toppers. Tetris Effect is daar één van.

Audiovisuele prikkelingen

Ik vind Tetsuya Mizuguchi een meester in zijn vak. Zelfs zonder vr krijgt hij het voor elkaar om mij helemaal op te laten gaan in zijn games en in een trance te brengen die mij emotioneel weet te raken. Dit bewerkstelligt hij door naadloze ervaringen in elkaar te zetten bestaande uit audiovisuele prikkelingen. Rez is een van de bekendste voorbeelden, maar ook opvolger Child of Light is een spektakel, en zijn game Lumines is naast Tetris misschien wel mijn favoriete puzzelgame ooit. De muziek reageert in zijn games op de invoer van de speler, waardoor je het gevoel hebt samen te smelten met hetgeen je op dat moment speelt.

Natuurlijk had ik kunnen weten dat Tetris Effect met een vr-helm op die ervaring naar een hoger niveau zou tillen. Het is sowieso al makkelijk om in een gamersflow te komen tijdens het spelen van Tetris – daar is zelfs een naam voor, ‘Tetris effect’, waar deze nieuwe game naar vernoemd is – maar gecombineerd met die helm op je hoofd en oordopjes in je oren komen de flitsende graphics en de prachtige muziek opeens wel héél dichtbij.

Ik ben er eens een avondje goed voor gaan zitten. Helm op het hoofd, telefoon uit, alleen in het huis, geen afleiding om mij heen. Zo ben ik die avond door de singleplayermodus gegaan. In één ruk speelde ik door alle verschillende ‘stijlen’ – de verschillende schermen met ieder een eigen uiterlijk en eigen muziekje, vergelijkbaar met hoe Mizuguchi Lumines heeft opgebouwd. Dat beide games hetzelfde in elkaar steken is geen toeval, want de beste man wilde Tetris altijd al naar de moderne tijd brengen. Omdat hij de licentie niet te pakken kreeg ontwikkelde hij eerst maar zijn eigen puzzelgame.

Tetris Effect

Een stevige bries

Tetris Effect werkt in de paar uur die de campagne duurt overduidelijk naar een hoogtepunt toe, een moment dat alles samenkomt. De soms abstract klinkende muziek maakt steeds vaker plaats voor nummers waar meer ‘lucht’ in lijkt te zitten, met pianoklanken en een zangeres die met de klank van haar stem je verzekert dat alles goedkomt in het leven. De omgevingen passen zich daar ook naar aan. Na donkere, benauwende ruimtes zwelt een emotioneel nummer aan en hang ik opeens in de lucht met onder mij besneeuwde bergtoppen, en ik zweer je dat ik op dat moment een stevige bries tegen mijn lichaam voelde slaan, ook al zit ik in feite in een goed opgewarmde huiskamer. Ik bén daar op dat moment, hangend in de lucht, met een Tetris-grid en vallende blokken voor mijn neus.

De finale van het spel, waarin je negentig lijnen moet maken terwijl een prachtig muzieknummer je trommelvliezen masseert, voert je mee door het universum, laat je door een tunnel vliegen alsof je een bijna-doodervaring meemaakt en plaatst je na een spectaculair snelle reis langs de sterren terug op aarde, waar je vervolgens door het DNA van de mens vliegt. Einde spel. Na de aftiteling zette ik de vr-helm af en kon ik haast niet geloven dat ik nog gewoon in mijn huiskamer zat. Ik had het gevoel dat ik een onvergetelijke reis had gemaakt. Of beter gezegd: dat mijn ziel een reis had gemaakt, door de ruimte en verschillende dimensies, terwijl mijn lichaam zich al die tijd nog op aarde bevond.

Wanneer je dat voor elkaar krijg met een game, de nog vrij rudimentaire techniek achter de PlayStation VR en niet te vergeten zoiets basaals als een potje Tetris, dan ben je een groot ontwikkelaar. Ik bewaar Tetris Effect voor het volgende moment in mijn leven dat ik de dagelijkse beslommeringen wil vergeten en mij weer moet beseffen dat ik een piepklein onderdeel ben van iets veel groters. We’re all connected, zo wordt er gezongen in de soundtrack van de game. Na het spelen van Tetris Effect in virtual reality klinkt mij dat volkomen logisch in de oren. Lees ook onze review van Tetris Effect op InsideGamer.nl.

Tetris Effect is nu beschikbaar voor PlayStation 4 en VR.

Dit artikel delen

Over de auteur

Michel Musters Redacteur bij Gamer.nl en InsideGamer.nl. Houdt van allerlei soorten games, van klassiekers als Mario, Metal Gear en Zelda, naar moderne meesterwerken als Red Dead Redemption en The Witcher 3, tot experimentele hoogvliegers als Rez, Limbo en Lumines.

Reacties

  • Prachtig geschreven Michel.
    Ik zou er zo een PSVR voor aanschaffen maar ik denk dat met de nieuwe console ook een versie 2.0 van de PSVR komt dus ik wacht nog even.
  • @tielo Ook zonder PSVR is het een vette game trouwens

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren