1. The Outer Worlds review – Nieuwe ster aan de hemel

The Outer Worlds review – Nieuwe ster aan de hemel

The Outer Worlds kan trots op eigen benen staan

Rondlopen in The Outer Worlds is veel meer dan rondlopen in een veredelde Fallout-kloon. The Outer Worlds is dan op veel vlakken vergelijkbaar met die serie, maar streeft het op net zoveel vlakken voorbij. Obsidian maakte eerder het beste deel uit de Fallout-serie, en met The Outer Worlds hebben ze er de beste Fallout-vervanger gemaakt. The Outer Worlds is prachtig, interessant, grappig en smaakt vooral naar meer. Veel, véél meer. Want het avontuur zal sommigen te snel voorbij zijn.

De game speelt zich niet in één wereld af, maar in een compleet universum aan te bezoeken planeten en ruimtestations. Hoewel er een duidelijke overkoepelende stijl is, zijn de werelden enorm divers en biedt elke locatie prachtige omgevingen. De soort wazige 3D-filter die over de spelwereld ligt zal niet iedereen aanspreken, maar niemand kan ontkennen dat de alle locaties desondanks enorm sfeervol zijn.

Outer Worlds

Mafkezen

Een andere overeenkomst tussen de planeten is de briljante wijze waarop ze balanceren tussen krankzinnig en bloedserieus. Het universum biedt ruimte voor beide, maar geen van de twee overheerst. Dat is knap, gezien de zeer serieuze ondertoon van de game, en diens soms geflipte inwoners. In The Outer Worlds zijn enkele enorme corporaties de baas in het universum. Het zijn bedrijven waarbij winst maken belangrijker is dan duurzaamheid en welzijn. Ze domineren elk onderdeel van het leven, waardoor medewerkers eerder slaaf zijn dan arbeider. Men kan niet meer vrij spreken en het bedrijfsbelang gaat voor dat van het individu. Tenzij je onderdeel bent van de elite, die zwemt in het geld en deze scheve verhouding koste wat het kost in stand wil houden.

Misschien komt het door die verschrikkelijke verstandhoudingen dat vrijwel alle personages een beetje verknipt zijn. Veel van de personages, allen voorzien van meer dan uitstekende voice-overs, geven je het gevoel dat je een beetje in de maling wordt genomen. Alsof het allemaal toch een grap is en de wereld niet werkelijk zo moreel verknipt is. Maar precies op dat moment schotelt de The Outer Worlds je een schrijnende situatie voor die je aan het denken zet. De keuzes die je moet maken zijn ook niet mals, en hebben zelden een duidelijk goede of slechte uitkomst. De game vergeet niet je daar ook op te wijzen. Heb je gekozen voor de vluchtelingen in plaats van het bedrijf? Dan komt de baas van dat bedrijf je nog wel even vertellen dat hij waarschijnlijk wordt vermoord door zíjn bazen, en dat de medewerkers zullen omkomen van de honger. Was dat echt de bedoeling?

Net zo vaak als je zult slikken van dit soort situaties, zul je lachen om de geweldige humor en de maffe maar interessante personages, mede dankzij de sterke dialogen. Het is bijna bizar hoe goed dit werkt, gezien de combinatie.

Outer Worlds

Een hackende priester die je knar wegblaast met een shotgun. Omdat het kan.

De wereld redden van alles overheersende bedrijven is lastig in je eentje. Gelukkig kun je hulp zoeken bij diverse personages die je vergezellen als bemanning van je schip The Unreliable. Zo kun je gebruikmaken van een nogal cynische, maar oprechte priester, een verlegen maar ontzettend innemende technicus, een omgebouwde schoonmaakrobot en nog meer unieke personages.

Allemaal zijn ze vanaf het moment dat je ze ontmoet interessant, en dit wordt alleen nog maar versterkt door de missies die zij bieden als inkijkje in hun achtergrond. Als je ze meeneemt op een missie, wat overigens optioneel is, kunnen ze zich ook mengen in de gesprekken die je voert. Ook praten ze tijdens missies met elkaar en met jou en kom je meer over ze te weten, wat ze van elkaar vinden en van hoe ze jouw keuzes beoordelen.

Bemanning meenemen is niet alleen leuk omdat het ontzettend toffe, memorabele personages zijn, ze leveren ook flink wat voordeel op. Zo hebben ze allemaal hun eigen specialiteiten, wat jou bonussen voor je skills oplevert. Zo is de priester niet alleen een vrome man, maar kan ‘ie ook bijzonder goed overweg met computers, waardoor jij gemakkelijker kunt hacken. Ook heeft elk personage een eigen actieskill om los te laten op je vijanden. Dit biedt wat diepgang aan de gevechten in de game.

Dat kan het ook wel gebruiken, want het knalwerk is niet het sterkste onderdeel van de game. De wapens komen in diverse soorten, maten en types. Van giftige zwaarden en retro cowboygeweren, tot plasmagranaatwerpers en bliksemmachinegeweren. Al deze wapens, en ook je andere uitrusting, kun je aanpassen aan jouw gewenste speelstijl door middel van modificaties en upgrades. Al is dit allemaal niet helemaal nodig.

Outer Worlds

Homo universalis

Er is namelijk één groot, en deels gemakkelijk te verhelpen, probleem: de standaard moeilijkheidsgraad is te laag. Veel van de bovenstaande onderdelen worden buitenspel gezet door het feit dat je met een redelijk standaard uitrusting al door de game heen vliegt en diepgang opzoeken niet nodig is. In het begin moet je nog even opletten en af en toe naar je inhalator grijpen, die dienstdoet als medpack, maar al snel ben je zo sterk en heb je zoveel skills in huis dat je jezelf overal uitpraat, naar binnen hackt, of iedereen die een bedreiging vormt over de kling jaagt. Hoewel de game je vaak genoeg interessante gameplayopties biedt, is het veel simpeler om je ergens naar binnen te knallen.

Zo kun je een laboratorium vol laten spuiten met een bedwelmend gas. Om dit voor elkaar te krijgen, moet je eerst flessen vinden en die vervolgens heel sneaky activeren door middel van een te hacken computer. Leuk, maar die ‘levensgevaarlijke’ beesten die er huizen kun je ook simpelweg afknallen in een fractie van de tijd. Ook hoef je maar heel zelden te letten op wat voor soort wapen je gebruikt, want elk type wapen is prima en blaast alles omver, met overigens erg fijne geluidseffecten. Om het nog wat gemakkelijker te maken, kun je gebruikmaken van een slowmotionfunctie waarmee je heel gericht kunt schieten op bepaalde ledematen. Het is vergelijkbaar met de functie in de Fallout-serie, maar omdat het hier in real time ingezet kan worden, voelt het vele malen beter aan en werkt het veel soepeler.

Zet de moeilijkheidsgraad echter op ‘Hard’ en je hebt ineens een hele andere game: ineens is run-‘n-gun niet meer de standaard, maar een noodgreep. Ineens moet je goed opletten dat je niet afgeschoten wordt, en goed letten op je wapentypes omdat sommige wapens nauwelijks effect hebben. Dan wordt die optie om die gasflessen te verzamelen plotseling reële, omdat de eerder genoemde beesten nu wel daadwerkelijk levensgevaarlijk zijn. Maar ook op deze moeilijkheidsgraad krijg je eigenlijk te veel skills tot je beschikking, waardoor een specifiek soort personage maken niet nodig is: uiteindelijk kun je vrijwel alles.

Outer Words

Ruimte-TROS

Het is niet raar de een game van deze grootte bugs bevat. Het zijn er gelukkig niet veel, maar ze zijn wel erg storend. Zo is de pop-in enorm, wat de immersie verstoort. Laadschermen zijn sporadisch, maar lijken te kort te duren: je ziet eerst nog snel wat onderdelen van de wereld inladen, en effe oppervlakken krijgen plots textures toegewezen. Verder zijn sommige verslagen vijanden zijn niet te looten, glitchen personages af en toe door je scherm, en een enkele keer lijkt de ai niet goed te werken waardoor vijanden niet op je reageren. Ook klinken de vele personages in de game wat vergelijkbaar. Alsof iedereen eigenlijk één grote familie is. Dat is geen groot probleem, maar soms voelt het alsof je een nieuw persoon al eens eerder hebt gezien.

Wat ook jammer is, is dat je na het uitspelen van de laatste missie niet verder kunt. Als je dan nog meer wilt zien van de wereld, moet je terug naar een moment van voor je het lot van de wereld bepaalt. In totaal ben je een uur of vijftien bezig met het hoofdverhaal. Normaliter zou dat te kort zijn voor een game als deze, maar gezien de keuzevrijheid die je geniet en de hoeveelheid enorm belangrijke keuzes die je hebt moeten maken, is het een perfecte lengte om de game een paar keer door te spelen. Los van het hoofdverhaal zijn er nog vele uren aan te vinden zijmissies, die je snel over het hoofd ziet in de drukke steden.

De keuzevrijheid tijdens het uitvoeren van de vele (zij)missies is een van de tofste eigenschappen van de The Outer Worlds. Geen zin om de maffe wetenschapper die de corporaties omver wil werpen te helpen? Je kan ‘m ook aangeven bij diezelfde bedrijven. Je kunt soms zelfs een volledige quest omzeilen met een sterke leugen, of door inzicht juist een quest ontfutselen aan een personage die iets eigenlijk niet kwijt wilde. En als je het echt niet meer ziet zitten met een bepaald persoon, kun je diegene nog altijd overhoop knallen.

Outer Worlds

Corruptie smaakt naar meer

The Outer Worlds biedt zo veel moois. Niet alleen letterlijk door de prachtige en sfeervolle stijl, maar vooral door de vele memorabele personages, het overkoepelende verhaal, de keuzevrijheid en de perfecte balans tussen absurde en serieuze momenten. Het schietwerk is dan niet revolutionair, maar ook zeker niet vervelend. Op hogere moeilijkheidsgraden biedt de game bovendien flink wat uitdaging en kun je heerlijk de diepte in met statistieken en mogelijkheden om van alles naar wens aan te passen.

Het universum van The Outer World is dan wel corrupt, moreel verrot en bevat wat bugs, maar het is het eerste universum in tijden waar ik na het uitspelen direct meer van wil zien en graag nog een keer doorloop.

The Outer Worlds is vanaf 25 oktober verkrijgbaar voor Windows, Xbox One en Playstation 4. Later de Nintendo Switch-versie volgen. Voor deze review is de game gespeeld op een Windows pc.

Conclusie en beoordeling

The Outer Worlds

The Outer Worlds lijkt dan wel sterk te zijn geïnspireerd door de Fallout-serie, deze gloednieuwe franchise kan trots op eigen benen staan. Met een compleet universum vol memorabele personages, interessante verhalen, schitterende omgevingen en pittige keuzes is dit een heerlijke game om jezelf in te verliezen. De game is niet de langste, maar wel uitermate geschikt om gemaakte keuzes over te doen.
8,2
Score
82
Score: 80
  • Pluspunten
  • Perfecte balans tussen absurd en serieus
  • Herspeelbaarheid
  • Keuzevrijheid
  • Geweldige sfeer
  • Minpunten
  • Standaard te gemakkelijk
  • Pop-in

Dit artikel delen

Over de auteur

Bert de Vries speelt maffe games, games die wat anders doen dan andere games. Maar ook reguliere games. Dus eigenlijk alle games, zolang er geen bal in zit.

Reacties

  • Toch (voor mij) verrassend positieve review. Had ik niet verwacht. Misschien haal ik m wel.
  • Hoorde dat deze ook gereleased wordt op Gamepass, dit weekend even downloaden dus, als ik het niet te druk heb met Modern Warfare dan.
  • Ok dit klinkt best goed. Misschien dan toch nog maar 1 game kopen dit jaar.
  • Nice, ik had slechtere reviews verwacht. Deze gaat zeker een keer in huis komen!
  • Wat ik nog een beetje ben vergeten te melden in de review: de game draait als een zonnetje op de pc.
  • Kijk, dat is leuk nieuws! En goed om te weten dat ik 'm gelijk even op "hard" moet zetten. Goeie tip!
  • @Gaaiz het maakt de (al leuke) game echt leuker.

    EDIT: check ook hoeveel ammo en medpacks ik heb verzameld op mijn screenshots ;) mijn eerste playthrough was dus op "normal"
  • Oehh snel proberen op de Gamepass!
  • Is het coöp?
  • @CyberFl Nee, solo. Maar je kan met max twee companions op pad.
  • Ik dacht dat dit eerder een Borderlands-cloon zou worden. De humor vond ik in de trailer al tof. En als Bertjuh hem tof vindt, dan Wil ik het best proberen ;)
  • @benjaminben jij gaat 'm vast waarderen :) en bedankt voor het vertrouwen!
  • @BertdeVries

    Die heb je zelf verdiend;)
  • Fallout heeft me nooit genoeg kunnen intrigeren om het te spelen. Deze sci-fi-versie evenmin.
  • Mooie review, bedankt Bert, die zet ik op mijn lijstje "games die ik niet kan kopen";-)
  • @tielo dankjewel en graag gedaan! Waarom ga je 'm niet (te zijner tijd) halen?

    Er is ook een "story mode" moeilijkheidsgraad, waarmee je op het verhaal kan focussen. En verhaal > knalactie in deze game
  • @BertdeVries Daarom komt ie op dat lijstje Bert. Zodra er een leuke aanbieding is en mijn financiën laten het toe zal ie er zeker komen.
    Is dit trouwens een afgerond verhaal met een einde of is het open ended om een vervolg te forceren?
  • @tielo beide: het einde rondt het verhaal van de game af, maar laat meer dan genoeg ruimte over voor een vervolg. Het creëert de context voor deel twee (hopelijk!)
  • Goh ik weet het nog niet, ben nu terug bezig met destiny, Apex en borderlands 3, deze is teveel van het goede vrees ik.
  • Had hem al gedownload op de Xbox game pass toch eens proberen. Mooie score. Side missies altijd leuk. Was met de witcher 3 ook altijd uren bezig daarmee.
    Story zelf komt later wel.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren