1. Unpopular Opinions

Unpopular Opinions

Unpopular Opinions: een nieuwe rubriek, gewoon omdat je soms even wil ventileren. Tegen alle gebruikelijke meningen in. Drie boute stellingen. Soms gerelateerd aan actuele nieuwtjes, soms volledig willekeurig, altijd een beetje gechargeerd. En misschien blijken de opinions helemaal niet zo unpopular en zijn er genoeg medestanders. Hoe dan ook, de eerste drie die van mijn hart moeten, zijn de volgenden:

The Witcher 3 is niet zo'n mooie game

There, I said it. Ik heb genoeg uren rondgelopen in Novigrad, Gwent gespeeld in een taverne en op Roach door Skellige gereden. Dat leverde mooie verhalen op en encouters met indrukwekkende monsters, maar één ding steekt mij nog altijd een beetje. Ik vind de game grafisch niet zo mooi.
De grote open wereld komt niet zonder concessies en die zijn dus ook zichtbaar, helemaal op consoles. Waar ik maar niet doorheen kon kijken was voornamelijk de natuur van de Northern Realms . Weinig detail in bomen en planten en de bewegingen die de wind moesten voorstellen, lijken eerder op spasmen. Maar ook aan een flink aantal npc’s is merkbaar minder aandacht besteed, net als de (onder)watereffecten die ondermaats zijn.

Met de Xbox Series X en PlayStation 5 in aantocht en de recente opleving van remasters, remakes en oppoetsbeurten lees je allerlei suggesties welke games mensen wel opnieuw zouden willen spelen met een nieuwe lik verf. Mijn onpopulaire suggestie: The Witcher 3 Wild Hunt. Want hoewel een goeie zonsondergang in White Orchard best de moeite waard is, heb ik niet het gevoel dat we in de buurt zijn gekomen van de pracht in de eerste trailers.

De volgende game van Rockstar moet niet GTA 6 zijn

Na twee megalomane projecten in de vorm van GTA 5 en Red Dead Redemption 2, sijpelen voorzichtig de eerste berichten naar buiten dat Rockstar nu werkt aan het vervolg van hun Grand Theft Auto serie. En daar baal ik van. Persoonlijk ben ik namelijk veel meer fan van het Rockstar gedurende de PS360-generatie. Meer kleinere, lineaire games als Max Payne 3 en LA Noire waren het summum van verhaalvertelling. Innovatief op het gebied van gamedesign, prachtig in beeld gebracht en verteld door meesters van de storytelling.

Die kwaliteiten zijn ook heus aanwezig in hun open werelden, maar hier wordt het constant onderbroken door oeverloos heen en weer reizen tussen A en B, talloze vraagtekentjes die je afgaat op de minimap en zij-activiteiten die aanvoelen als werk. Als je bovendien zit te hopen op een mooie uitbreiding van het verhaal, raak je snel teleurgesteld. De complete focus is post-launch namelijk alleen nog maar gegaan naar het door microtransacties geïnfesteerde online gedeelte.
Natuurlijk, werk lekker aan die enorme nieuwe titel. Maar laat het niet ten koste gaan van de compactere ervaringen die de vele studio’s van Rockstar Games als geen ander kan maken. Sandbox-games zijn er in overvloed, maar na een paar ervan te spelen, slaat bij mij de moeheid toe. Ik heb meer behoefte aan verhalende singleplayers op het hoogste niveau. En tot ik een PlayStation heb aangeschaft, is mijn hoop gevestigd op Rockstar. Kom maar door met Max Payne 4 en Seattle Noire.

We gaan de E3 nog keihard missen

Bevalt het jullie al, het E3-loze jaar? Mij niet. De daadwerkelijke beurs die 25 jaar geleden voor het eerst werd georganiseerd, is vooral een gemis voor de pers. Maar misschien ook dat niet eens, aangezien al jaren geklaag te horen is dat het concept verouderd is. Wat het jaarlijkse gamespektakel wél altijd voor elkaar kreeg was het centraliseren van één week in het begin van juni waarin alles draait om de nabije toekomst van onze favoriete hobby. En ook al stonden steeds meer partijen in een eigen theater of gewoon buiten het Convention Center op de parkeerplaats, het bleef voor de kijkers thuis een week vol spraakmakende onthullingen en nieuwtjes.

Wat we daarvoor in de plaats hebben zijn dagelijkse geruchten op de hoeveelste juni Sony eindelijk meer gaat vertellen over hun nieuwe console. Een klungelige show van Microsoft zonder beloofde gameplay, maar mét de slechtst denkbare webcams. En een complete radiostilte van Nintendo, die hun grote Direct-stream waar we normaal van genieten tijdens E3 maar helemaal niet meer lijkt te willen doen.

Aan goedbedoelde alternatieven is geen gebrek. Geoff Keighley zag meteen zijn kans om maar weer eens de held uit te hangen en kwam met Summer Game Fest. EA en Ubisoft gaan gewoon hun eigen showtje streamen en andere third parties als Bethesda en Warner Bros zullen vast ook een persberichtje eruit doen als ze eindelijk besluiten Starfield en de nieuwe Batman game te willen laten zien. Maar zo’n uitgesmeerde zomer met toevallig tot stand gekomen reveals gaat het nooit halen bij waar E3 voor stond: kerst in juni. Nachtjes doorhalen met persconferenties van een paar uur, een uitbarsting van nieuwe games en hype. Die E3 was zo slecht nog niet.

Dit artikel delen

Over de auteur

COSMIC_TSAR Enthousiaste gamer met Xbox als main platform sinds de 360. Altijd open voor een goeie discussie, maar altijd met nuance en respect voor andere platformen. Bijna geen enkel genre sla ik over, maar over het algemeen speel ik het liefst Westerse consolegames. Tot mijn all-time favorieten behoren Patapon, Mass Effect, Portal, Batman Arkham, Borderlands, Ori en de games van Remedy.

Reacties

  • @xevulutionx
    Ja, ik speelde hem op de base Xbox One. Zal niet meehelpen, maar een One X patch lost weinig op van de 'problemen' die ik zie. Maar ik kijk dus erg uit naar de next gen. Vanaf de launch Xbox gaat het een mooie stap worden eind dit jaar :)
  • Mijn meest onpopulaire mening.. Dragon Quest XI is zeker niet de beste JRPG of all time, misschien zelfs de meest cliché en slechtste zelfs (Al helemaal op de PS4).
  • @Morgana
    Oei, ben helemaal niet thuis in dat genre, maar dat is volgens mij met recht een onpopulaire mening!
  • Mijn hemel wat bij jij een appeltaart mr (not at all) awesome!
    The Witcher 3 is prachtig! Van moerassen en bossen en van dorpen naar hele steden, het heeft allemaal hun eigen sfeer. Geholpen door het puike weer-systeem. Wat speel je, een fucking pixel of een game.
    Voor wat betreft Ruck Star moet ik je helaas gelijk geven. Van GTA heb ik de laatste 2 delen geprobeerd en niet uitgespeeld en dat komt niet vaak voor. Wat een overbralde kut spelletjes zijn dat. RDR1 was nog leuk maak die paardeklotensimulater van een opvolger was zo opwindend als Rutten in z'n saaie pak. En dan de personages in GTA, de game met slechte shooter EN rij eigenschappen, bijna allemaal net zo sympathiek als Trump, OJ simpson het hele team van Voetbal Insaai-d. Zo voorspelbaar, zo boring, bah! Meer Noir, meer goede single player games!
    En nee, mr fartsome, niemand met een beetje IQ mist de E3. Eerst kijken naar een suffe show waar je Phil Spencer hip probeert te doen met een suf jasje aan terwijl hij kijkt alsof hij net heeft staan te fappen achter de schermen en ieder kutfilmpje aangekondigd wordt met "world exclusive" en om wat voor reden weer zo'n auto op het podium toont ter compensatie van de matige presentatie terwijl het ingehuurde klapvee als een stel idioten tekeer gaat.
    Of Sony die filmpje naar filmpje laat zien, afgewisseld met een concert van dwarsfluit en tamboerijn waar niemand op zit te wachten.
    Alle lekkages die nog geen gezinsverpakking Tena lady lijkt te kunnen voorkomen waardoor die shows al lang en breed gespoild zijn en dan als klap op de vuurpijl "influencers" zoals poepie pie en kaal kotsman die voor een grijpstuiver "hun" kijkvee vertellen hoe geweldig iets is.
    Daarna komt er zo'n 3 tot 12 uur later slecht geschreven stukjes op game sites van zogenaamde "game journalisten" die dronken gevoerd zijn en volgestopt met hippe hapjes op feestjes van de uitgever een slechte interpretatie neer pennen van wat we de vorige dag al uitgebreid gezien hebben en waar we inmiddels ook een een developer interview van hebben kunnen zien waar overigens zonder uitzondering iemand van de afdeling marketing met een tranquilizer gun de loop van het interview bepaalt.
    Nee, het is nu niet anders maar gelukkig met minder irritante flauwekul eromheen.

    Kortom leuk stukkie, lekker geschreven ;-)
    Je zou mijn stem krijgen als member content van de maand maar de redactie, die dat aspect het meest belangrijk vind van IG, zit thuis en speelt spelletjes om ons te "vermaken".
  • @tielo 'Paardenklotensimulator' :D. Wat een gehyped kutspel was rdr 2 toch.
  • @Charlie Mopps

    Mensen die RDR2 een klotenspel noemen en er alleen maar negatief over kunnen zijn trek ik wat in twijfel. Ik vraag mij serieus af of mensen met deze mening de game ook daadwerkelijk een eerlijke kans hebben gegeven. Want als het gaat om het open-wereld genre, dan heeft RDR2 dit op veel fronten naar een nieuw niveau getitld. De game oogt prachtig, de spelwereld zelf leeft omdat NPC's niet voortdurend een bandje lijken af te spelen en reageren op actuele zaken (niet zoals in TW3 'we've been catching SNAILS' no-shit), ga de natuur in en je hebt echt het idee met een ademend eco-systeem te maken te hebben, de spontane situaties die zich voordoen zijn interessant en variabel (mooie kleine verhalen en dus niet een bende dieven die het keer op keer op je hebben voorzien als je door een stad loopt - Witcher 3) en ook de verhaallijn is over het algemeen gewoon tof om te volgen.

    Natuurlijk is de game niet perfect, het kent zeker zijn problemen. Maar om dit af te schepen als een kutspel of een paardensimulator (serieus, af en toe je paard een appel geven en even afstoffen is al een simulator?) te noemen is echt bullshit. Ik was blij verrast door RDR2, maar ik kies er dan ook voor om niet mee te gaan in hypes. Je moet alleen wel houden van trage games, want dat is dit, een trage game. Maar wel een prachtige trage game die mij heel wat memorabele momenten heeft geleverd. Het heeft deel 1 niet overtroffen, maar mag er met rechte rug naast staan.

    Je mag de game kut vinden hoor, maar alleen als je het ook echt een kans gegeven hebt. Die kans kost voor dit genre helaas wat meer uur dan de wat kleinere games. Ik heb RDR2 namelijk een kleine 10 uur gespeeld na aankoop, en was wat teleurgesteld en verloor mijn interesse. Pas een jaar later heb ik hem opnieuw opgepakt en écht een kans gegeven. Toen ik er eenmaal goed inzat, kon ik de game niet meer wegleggen. Het is dus echt een game die , met name aan het begin, een investering van je vraagt. Had ik deze investering niet gedaan, dan had ik dit waarschijnlijk ook een trage overhypte kutgame gevonden.
  • @benjaminben Ik ken "mensen" niet, ik kan alleen voor mijzelf spreken. Ik heb de game gekocht, geïnstalleerd, uitgespeeld (tot het einde) en er geen plezier aan gehad anders dan de mooie graphics. Niets maar dan ook niets aan de gameplay vond ik leuk en ook het verhaal kon mij niet boeien. Het was een enorme teleurstelling want RDR1 vond ik geweldig. Dat doet niets af aan jouw spelplezier en ik ben blij voor je dat je het een leuke game vond. En ik ben blij voor mijzelf dat ik 'm voor 45 euro heb kunnen verkopen. Maar we zijn niet allemaal hetzelfde toch.
  • @tielo

    Dat zijn wij zeker niet, want ik zou nooit een game van deze omvang uitspelen als ik er gaan plezier aan zou beleven. Ik vraag mij ook af wat jouw motivaties zijn geweest om dit wel te doen. Maar als je RDR 1 geweldig vond, hoe kun je dan amper plezier uit RDR2 halen? Wat doet deel 2 volgens jou zoveel beroerder dan deel 1? Bedoel dit niet aanvallend, ik ben gewoon oprecht interesseert in je antwoord.

    Ik ben er ook niet om uit om mensen te verplichten deze game leuk te vinden, alsjeblieft zeg, zal mij een rotzorg zijn wat je leuk vindt en wat niet. Een mening vorm je nu eenmaal, daar kan en wil ik weinig aan veranderen.Zo had ik bijvoorbeeld een hekel aan Bioshock Infinite, die vond iedereen ook geweldig. Ik was zwaar teleurgesteld. Mensen bleven maar op mij inpraten waarom dit een parel van een game was, maar ik heb er toch echt weinig plezier aan beleefd. De game deed te veel dingen fout helaas. Dus wat dat betreft snap ik je gevoel bij RDr 2 zeker (gezien je deze tegen vindt vallen maar deel 1 wel erg kan waarderen), want ik keek uit naar deze 3e Bioshock. Helaas mondde dit uit in een zware teleurstelling. Dit terwijl anderen juist lovend waren, ik zag alleen niet in de game wat zij kennelijk wel zagen.

    Zolang je de game gespeeld hebt en je kunt argumenten geven waarom je het niet tof vindt, dan waardeer ik iedere mening. Maar dat populaire gedoe om grote games kut te vinden om welke reden dan ook trek ik niet zo best (niet dat ik je hier van beschuldig, zeker niet, maar dit zie ik in zijn algemeenheid veel gebeuren).
  • @benjaminben De rede waarom ik de game uitgespeeld heb is tweeledig. Ten eerste stop ik niet snel met een game (wat jij na 10 uur heb gedaan) omdat (net zoals jij zegt) de game soms na een tijdje wel leuk gaat worden. Daarnaast is het een financiële kwestie. Ik heb een beperkt budget en wil graag gamen dus ook games die tegenvallen probeer ik uit te spelen. Ik heb van de grafische pracht van de game genoten en voor iemand die weinig de deur uit komt is dat al heel wat.

    Deel 1 was veel minder een simulator en veel maar een game. Dat gezeik met je paard borstelen en dat soort flauwekul is realistisch maar niet leuke en de game zit vol met dat soort zaken. Daarnaast vond ik de hoofdpersonage veel sympathieker in deel 1 en dat is blijkbaar belangrijk voor mij en het verhaal was leuker.
  • @tielo

    hmmm, tjah duidelijke punten die ik deels wel begrijp. Alleen vind ik het gehele simulatie gedeelte wel meevallen als ik eerlijk ben. Het was aanwezig, maar niet dusdanig dat ik hier last van had. Het verzorgen van je paard was echt in een paar animaties klaar. Dat je in koude gebieden andere kleren aan moet doen, je het sneller koud krijgt in de regen, je af en toe wat moet eten, je baardgroei en kapsel bij moet werken en wat medicatie achter de hand moet hebben vond ik niet vervelend maar passen bij het realisme dat de game in bepaalde aspecten probeert uit te stralen. Dus jammer dat dit het deels voor jou heeft verpest, ik heb ze in ieder geval niet als dusdanig ervaren.

    - Oké, vanaf hier spoilers voor iedereen die de game niet tot het einde uitgespeeld heeft -

    Over het personage in vergelijking met John ; Had je mij de eerste 20 uur gevraagd welk personage ik sympathieker vond ; Arthur of John, dan was John absoluut mijn favoriet. John is één van die personages die ik niet vergeet, zijn tragische en backstabberige einde blijven mij voor altijd bij. Arthur vond ik daarentegen maar een mannen-mannetje die het vuile werk voor Dutch opknapte, en daardoor niet meer dan een waakhond zonder eigen smoel. Pas later in de game (Wanneer hij Dutch en zijn idealen in twijfel trekt en dus meer zijn eigen keuzes begint te maken) begon Arthur echt bij mij te groeien qua personage. Door de keuzes die deels door jou als speler te maken zijn, zet je hem gedeeltelijk naar je eigen hand. Door mijn keuzes was hij niet langer de bruut die enkel zijn vuisten liet spreken om zijn doel te bereiken, maar juist wat meer sympathie kreeg voor andere mensen en inzag dat zijn acties negatieve en zware consequenties hebben gehad. Voor hemzelf, maar ook voor de mensen om hem heen. Mijn Arthur trok het boetekleed aan, en dat sierde hem. De goede vent in deze psychopaat kwam wat meer naar voren, en dat liet hem bij mij groeien.

    Daarbij vond ik het bijzonder dat het hoofdpersonage ongeneselijk ziek werd. Dit heb ik in games nog niet op deze wijze ervaren. Het gaf de game een emotionele laag die mij aangreep. Ik heb mijn pa 2 jaar terug verloren aan kanker en zijn hele ziekbed van gezonde man tot menselijk wrak meegemaakt. Dit heeft er voor gezorgd dat dit onderdeel van Arthurs verhaal mij vaak raakte, ik had een link die ik kon leggen en zonder dat ik dit wilde legde ik deze ook. Het einde van Arthurs verhaallijn vond ik dan ook slikken. Met name omdat ik het personage steeds meer begon te waarderen.

    Daarbij heb ik in RDR 2 ook meer genoten van de spontane zij-verhalen, dan van het hoofdverhaal (want deze bestond wel eens uit ongelofelijk knullig schrijfwerk, het verhaal na het zinkende schip ging zelf op dat moment ook naar de bodem. Dat hele segment sloeg helemaal nergens op en paste totaal niet bij de rest van de game). Wat dat betreft hebben RDR 2 en TW 3 dit gemeen, want ook in deze laatst genoemde haalde ik meer plezier uit de 'losse' verhalen.

    Dit is dan ook een game die je moet spelen wanneer je aan een dergelijk game toe bent. Die keer dat ik 10 uur in RDR 2 stopte was ik niet toe aan een trage game in een grote open-wereld. Ik ben toen de Dead-space triologie en de twee The Evil Within games gaan spelen, want die behoefte had ik toen. Maar na veel lineaire en wat kortere games gespeeld te hebben, was ik weer wat meer toe aan een groots en lang avontuur. RDR 2 bood mij toen precies wat ik zocht.

    Dus dit is mijn kant van het verhaal rond mijn mening bij RDR 2. Maar ik kan ook heel goed snappen dat er veel mensen zijn die deze game helemaal niks vinden. En dat is prima.

    ff een vraag los van dit, maar ben gewoon een benieuwd;

    Wat is jouw favoriete game ooit Tielo?
  • @benjaminben Mijn favoriete game is de volgende game die ik ga spelen, misschien.

    Maar serieus, er zijn zoveel verschillende type games en ik speel al zoveel jaren en mijn smaak is door de jaren heen verandert en dat doet het nog steeds. Ik ben blij met iedere nieuwe ervaring (er is een hoop van hetzelfde) en ik ga tegenwoordig voor de mooie single player games met een (hopelijk) goed verhaal.
    Ik kijk dan ook uit naar TLoU2, Cyberpunk 2077 en Ghost of Tsushima.
    Laatste game die ik gespeeld heb is Days Gone en The Evil Within 2 (via PSNOW) en Maffia 3 heb ik eindelijk af kunnen spelen ivm pijn, ik was vergeten dat ik nog niet alle DLC gespeeld heb maar door de "definiteve edition" werd ik eraan herinnerd. Alle games vond ik leuk en Evil Within was een verrassing want ik hou meestal niet zo van dat soort survival horror games. Maar dus geen favoriet (net als met film, boeken enz).
  • @tielo

    haha, nee heb ik ook niet echt hoor. Heb wel veel favorieten, deels door nostalgie en deels omdat games ook echt goed waren. Zelda Majora's Mask blijft één van mijn toppers, de sprookjesachtige sfeer in die game blijft iets magisch hebben. Het is een game waar ik naar blijf terugkeren, als een kleuter die keer op keer hetzelfde prentenboek voorgelezen wil hebben. Dungeon Keeper, Heroes of Might and Magic 3, Black and White en American Mcgee's Alice doen hetzelfde, dat zijn ook games ik tot mijn einde der dagen blijf spelen. Geen idee waarom, wellicht omdat het letterlijk herinneringen zijn die je opnieuw af kunt spelen. Alsof je naar een oude VHS met home-video's kijkt ;)

    TEW 2 vond ik een ontzettend tof spel, de sfeer, gameplay en variatie aan vijanden vond ik echt subliem. Zo subliem dat TLOU (die ik na deze game speelde) echt tegenviel. Het verhaal was tof, maar qua gameplay en variatie in vijanden en speelstijlen had TEW (1+2) mij te veel verwend. Had TLOU wellicht moeten spelen toen hij uitkwam, want de impact die deze game kennelijk op anderen had kwam bij mij niet aan. Oh well..
  • @benjaminben
    Ik snap je vraagtekens. Maar die ervaring zoals jij omschrijft heb ik er niet uit gehaald.
    Ik heb RDR 2 geleend van een maat en de campaign helemaal uitgespeeld. Het verhaal vond ik net leuk genoeg om mij door de game heen te trekken. Net als Tielo vond ik RDR 1 helemaal te gek en heb ik kapot gespeeld. RDR 2 pakt mij gewoon niet. Het schieten is echt megaslecht uitgewerkt, zowel voor een shooter als in vergelijking met RDR 1. Waar RDR 1 mij overrompelde met de sfeer en 'spontane' gebeurtenissen, werd het bij RDR 2 al gauw saai en meer van hetzelfde (hoe vaak heb ik wel niet gezien dat iemand door z'n paard omver werd geschopt). Bij RDR 1 was het nieuw en pikte je dat, bij RDR 2 zou het veel meer random zijn. Rockstar heeft gewoon niet waargemaakt wat ze van te voren hebben gezegd. Voor mij was RDR 2 eigenlijk RDR 1 maar dan met mooiere graphics en dat vond ik een dikke tegenvaller, want ik had er veel meer van verwacht. In plaats daarvan deed RDR 2 in mijn optiek alles fout wat RDR 1 goed maakte: het schieten was slecht, veel minder wapens (noem één vervolggame die minder wapens heeft dan het eerste deel), het was traag, je kon niet fast-travellen, geen noemenswaardige characters en het verhaal was minder goed. Ik vond het 'realisme' dat was toegevoegd superirritant. Het haalde mij zo uit het spel. Alleen al dat je je paard kwijt kon raken vond ik zo idioot. Ik speel een cowboy dus ik wil op een paard rijden en geen gedoe dat ik die kan kwijt raken, of moet borstelen en weet ik wat. En je kon echt niemand voor de gein omknallen, want echt overal waren getuigen en voordat je het wist had je weer een bounty.
    Als je het mij vraagt was RDR 2 ook geen echte westerngame meer. Het miste de westernsfeer die RDR 1 nog wel had. RDR 2 hadden ze eigenlijk in elke setting kunnen maken. Dat vond ik ook een dikke teleurstelling aangezien ik westernfan ben. Ik heb ook weinig gemerkt van hoe de game verandert op basis van je speelstijl. Bij RDR 1 was het duidelijk, ging je de foute kant op kreeg je dikke korting in de Thieves Landing. Even een huid van een dier scoren en verkopen was zo'n gedoe aangezien de huid het meeste opbracht als die ongeschonden was. Alles was zo omslachtig in RDR 2, alleen maar om het realistischer te laten lijken. Ik heb er weinig goeds over te vertellen en ik heb het echt geprobeerd.
    Mooi voor jou dat jij er wel van hebt genoten! Zo heb ik wel genoten van Bioshock 3, al is deel 1 niet overtroffen wat mij betreft.
  • @Charlie Mopps

    haha mooi he, hoe meningen uit elkaar staan. Ik ben namelijk wel een kritische gamer, een game moet voor mij iets speciaals doen wil ik er echt enthousiast over worden. Het trage aan RDR2 was juist iets dat mij trok. En de punten die je noemt kloppen allemaal, dit zijn ook allemaal zaken die jij hebt gezocht maar in deze game niet hebt gevonden. Ik daarentegen zocht en verwachte niet hetzelfde in en van deze game.

    Nu heeft RDR 2 het nadeel dat RDR 1 er is. Deze game deed heel veel dingen voor het eerst en vernieuwde daardoor. Die game voelde inderdaad meer als een western doordat het zich wat meer in woestijnen en andere uitgedroogde gebieden begaf. RDR 2 is veel groener en veel weelderiger dan RDR 1 was. Toch wil dit niet zeggen dat deze gebieden ook niet bij het Western genre horen, het is alleen zo dat wij deze associatie minder hebben. Het voelde dus minder Western, die geef ik je, maar de gebieden in RDR 2 trokken mij wel veel meer. Heb echt genoten van iedere bioom met haar eigen Flora en Fauna.

    Natuurlijk ontkom je er niet aan dat je in een spelwereld van deze grootte dezelfde encounters treft, ook ik heb meerdere slangenbeten, omvergetrapte ruiters en ontvoerde vrouwen getroffen. Maarrrr… daarnaast waren er ook heel veel unieke situaties aan te treffen, deze waren in veel grotere mate aanwezig dan in RDR 1 (SPOILERS: dat huis met die incest broer en zus, de twee broers die van alles doen om een vrouw voor zich te winnen, het spontane ontdekken van een crime-scene die uitmond in het ontmaskeren van een seriall-killer, het helpen van een vrouw die alleen in de wildernis woont, het op weg helpen van twee ex-gevangen White en Black etc.). Kleine verhaaltjes waar ik van heb genoten, maar die ook een vervolg haddendan ook dat het exploreren van de wereld loonde. Ook fijn dat RS ervoor gekozen heeft deze niet te voorzien van icoontjes die je met één blik op de map gelijk kon treffen, je moest echt op ontdekking om deze ervaringen op te doen. Een eenzaam huisje op de map? Rij er heen en wie weet zit er weer een klein verhaal achter, ik hou daarvan.

    Het verhaal zelf vond ik in grote lijnen boeiend genoeg (er zitten zelfs hele mooie momenten in), al had ik liever een nieuw en vers verhaal gezien. Het bleef in mijn hoofd zitten dat ik al wist hoe dit verhaal af zou lopen. RDR 1 had ook een goed verhaal, maar vond ik niet meesterlijk veel beter dan het verhaal in RDR 2. Het was alleen dat een dergelijk verhaal destijds gewoon echt iets nieuws was, vooral door de setting. RDR 2 had een hoge lat te leggen in vergelijking. Daarbij vond ik het jammer dat RDR 2 het imago van Jonh uit deel 1 wat voor mij verpeste. Hij was in het eerste deel namelijk echt een bad-ass met het hart op de juiste plek. In RDR 2 werd hij een beetje neergezet als het lulletje van de groep die geen ruggengraat bleek te hebben. Daarbij vond ik hem ook een wat zeurderige jankerd in de missies die je met hem deed. Jammer, want het personage staat mij toch echt anders bij dan dat hij in RDR 2 neergezet werd.

    Dus ook ik zie de minpunten wel, maar heb ook echt genoten van alle positieve zaken. Want qua NPC's heeft deze game echt grenzen verlegd. Ze reageren op werkelijk alles, met name in het kamp heb je echt het idee met levende personen te maken te hebben. Hier heb ik van genoten. Maar ook de rust die deze game met zich mee kan brengen ; op je hurken door het gras tijdens het jagen, even met een bootje de rivier af, of 's nachts onder een met sterren gevulde hemel in je winterjas door de sneeuw baggeren ; prachtig ;)

    Dank voor je uitleg BTW, smaken verschillen en dat is prima. Mooi dat je jouw mening even onderbouwt :D

    p.s. Ik merk dat ik aardig door kan blaten als het om deze game aankomt, check al die tekst :P Kan d'r wel een artikel van maken.
  • @benjaminben

    Het is niet te lang hoor. Leuk om te lezen wat jij er zo leuk aan vind en wat de verschillen zijn in ervaring. Ik denk wel dat het klopt dat het voor RDR 2 een nadeel is dat er al een RDR 1 was. Als RDR 2 de eerste game zou zijn, zou ik er net zo lyrisch over zijn als ik over deel 1 was.
    Hij verschilde naar mijn mening te veel van deel 1.
    Ik ben het ook eens over wat je schrijft over John. Hij werd te veel afgedaan als een lulletje rozenwater in RDR 2. Vond ik ook jammer.
    Die huisjes afstruinen was ik even vergeten en ik moet wel zeggen dat ik dat al met al wel het tofste vond aan de game. Dat was uniek en erg leuk om te doen. Altijd een verrassing wat je stond te wachten en die scenes, ademden vaak wel weer wat meer Western uit als er ineens twee boeven de hoek om komen of er een grizzlybeer in het huis staat :D
  • @tielo
    Hahaha, nice!
  • Ik vond Duke Nukem Forever te gek! Technisch geen hoogstandje, maar heb mij er super mee vermaakt.
  • @Charlie Mopps
    Niet gespeeld, maar kan me soms ook uitstekend vermaken met een game met allerlei mankementen en matige reviews. Laatst nog Darksiders 3.
  • De reboot van God of War (2018) is enorm overrated. Ik heb de game weliswaar uitgespeeld maar had er daarna echt genoeg van. De combat in de game was kut en die geforceerde puzzelstukken waren nog erger waardoor de vaart er helemaal uit ging. De brute baasgevechten waar GOW om bekend stond waren er nauwelijks en er werden steeds mini bosses gerecycled. Geen slechte game maar ook gewoon lang niet zo goed als iedereen beweert.
  • @Davey666
    Ja, er zijn inmiddels best wat PlayStation exclusives die ik wil spelen, maar God of War staat niet op dat lijstje. Wat ik ervan zie, is het ook niet voor mij. Thanks voor het lezen!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren