1. Van Jackal tot Joseph

Van Jackal tot Joseph

De interessantste slechteriken uit de Far Cry-reeks

De laatste jaren zijn de persoonlijkheden van veel personages in videogames gecompliceerder geworden. Veel gamers hebben behoefte aan unieke verhaallijnen en diepgaande personages. Dit resulteert in steeds minder eendimensionale helden. Waar veel studio’s graag de diepte ingaan met hun hoofdpersonages, richt Ubisoft met Far Cry de spotlight echter liever op haar bad guys. En met succes: personages als de geflipte piraat Vaas Montenegro uit Far Cry 3 zijn een schot in de roos.

Ubisoft besefte dat men met de focus op een opvallende, goed uitgewerkte antagonist goud in handen hebben en is om die reden flink gaan voortborduren op haar lijn van bijzondere bad guys. Ook in de meest recente game uit de serie, Far Cry New Dawn, drukken de slechteriken – tweeling Mickey en Lou – hun stempel op je avontuur. Maar in de voorgaande Far Cry-games waren er genoeg interessante vijanden, zoals onderstaande top 6 uitwijst. De lijst is overigens niet geheel spoilervrij.

Far Cry New Dawn

6. Dr. Krieger en Harland Doyle (Far Cry)

In de eerste Far Cry stond de slechterik nog niet zo centraal in de franchise als tegenwoordig. In eerste instantie vormt dokter Krieger je grote tegenstander, maar tegen het einde van het spel blijkt plotseling dat raadgever Harland Doyle de echte onruststoker is. Een beetje jammer, aangezien je het hele spel lang je zinnen zet op het neerhalen van dokter Krieger.

Persoonlijk vond ik beide antagonisten niet memorabel. Van dokter Krieger weten we dat hij een doorgeslagen wetenschapper is die zijn mutanten, de Trigens, aanstuurt. Zijn hoofddoel is om de mensheid te verbeteren op zijn eigen zieke manier. Harlard Doyle is onze contactpersoon wanneer we op het eiland aanspoelen. Hij is een undercover CIA-agent die aangeeft dat hij wil ontdekken wat dokter Krieger allemaal precies aan het uitspoken is. Uiteindelijk blijkt hij er met het mutantengen en het fortuin dat eraan verbonden zit vandoor te willen gaan en ontmaskert hij zichzelf als de ware tegenstander. Hoewel ik zo’n twist ergens wel kan waarderen, hebben we veel te weinig van hem en zijn kwaadaardige karaktertrekken gezien om hem daadwerkelijk als een interessante antagonist te beschouwen.

5. Ull en Batari (Far Cry Primal)

De gameplay en setting van Far Cry Primal waren eventjes wennen. Waar ik in de andere games graag gebruikmaak van een breed scala aan geweren, was ik hier vooral aangewezen op handgemaakte speren. Ik vond het destijds erg tof dat Far Cry het aandurfde om voor een compleet andere tijdsperiode te gaan. Het was verfrissend en gedurfd. Helaas vond ik ook in Primal de antagonisten niet speciaal. Ull en Batari zijn de leiders van hun eigen stammen en hebben elk zo hun eigen visies. Ze zijn gemeen, gewelddadig en schreeuwen vooral heel veel. Helaas hebben zij als personage weinig invloed op de beleving van het gebied waarin je speelt en zijn de personages niet uniek genoeg om echt te blijven hangen. Vooruit, het helpt misschien ook niet mee dat hun woordenschat nog niet optimaal geëvolueerd is. Tsja.

4. The Jackal (Far Cry 2)

Met The Jackal speelt Far Cry voor het eerst met de dreiging van één antagonist die een hoop spanning creëert binnen het land waarin hij opereert. Want hoewel The Jackal niet extreem veel wrok koestert naar jou als speler, heeft hij een enorme impact op het leven in het fictieve, Afrikaanse land waarin hij wapens verhandelt. Het is voornamelijk het geweld dat zijn wapens veroorzaken dat hem een constant aanwezige factor maakt. Hoewel veel Far Cry-fijnproevers dit tweede deel als grote favoriet zien, kan ik The Jackal vooral waarderen om de grote voorzet die hij gaf voor de antagonisten die na hem volgden.

3. Pagan Min (Far Cry 4)

Pagan Min is met zijn fabuleuze fashionkeuzes en excentrieke gedrag een opvallende verschijning in het rijtje. Daarnaast is hij misschien wel de machtigste tegenstander die we in de Far Cry-franchise tegenkomen. Pagan Min is geen wapenhandelaar of stamleider, maar de huidige tiran van Kyrat die maar al te graag laat zien dat zijn gezicht op briefgeld gedrukt staat. En ondanks dat het personage lichtelijk overdreven overkomt, vind ik dat hij goed vertolkt wordt door Troy Baker.

Far Cry 4 zit vol met constante gevoelsmatige tegenstrijdigheden. Pagan Min’s gedrag schakelt over van charmant en verwelkomend naar onvoorspelbaar en meedogenloos. Die switches lopen parallel met het feit dat hij door verzetsgroep the Golden Path wordt afgeschilderd als verschrikkelijke dictator, terwijl Pagan Min jou als speler juist constant rustig en zelfs beleefd benadert en kansen blijft geven.

Het zorgt voor innerlijk conflict en ik vroeg mij tijdens het spelen af wie nu eigenlijk de held van het verhaal is. Hij? Ik? Of the Golden Path? Direct nadat ik er voor koos om Pagan Min dood te schieten, voelde ik mij dan ook schuldig. Als speler voelde ik me gebruikt door de verzetsstrijders die na de moord doodleuk de macht overnamen en de tirannie zelf voortzetten. Alleen al het feit dat ik een nare nasmaak van mijn eigen keuze kreeg aan het einde van de game, maakt Far Cry 4 interessant en uniek. In mijn ogen krijgt de game te weinig lof voor dit onderliggende thema van conflict en tegenstrijdigheid.

2. Vaas Montenegro (Far 3)

Ik heb getwijfeld over een gedeelte eerste plek, maar uiteindelijk belandt Vaas uit Far Cry 3 toch op de tweede plek. De openingsscène waarin Vaas Montenegro één van zijn sterkste monologen op ons afvuurt (“down here, hermano… you hit the ground”), is misschien wel mijn favoriete Far Cry-scène ooit. De piratenleider speelt je zorgeloze vakantiefilmpjes voor je neus af, terwijl je samen met je broer opgesloten zit in een kooi. Boem, je vakantie is afgelopen!

Michael Mando speelt de rol van de psychotische Vaas waanzinnig goed. Van de donkere make-up rondom zijn ogen tot zijn hanenkam en van zijn manier van bewegen tot zijn opgefokte stem. De combinatie van onvoorspelbaarheid en roekeloosheid maakt hem eng, maar interessant. Tel daar zijn legendarische monologen bij op, en je hebt een winnaar. Uiteraard werd Vaas tijdens de release ook bij iedere marketingcampagne gebruikt. Elke gamer kent de iconische gameposter waarop Vaas je met zijn donkere ogen vanaf het idyllische Rook Island aanstaart. Je zou bijna vergeten dat hij helemaal niet de hoofdantagonist van Far Cry 3 is…

En dat is ergens toch wel gek. Natuurlijk, Vaas is veel te roekeloos om het eiland in zijn eentje te onderdrukken, dus verhaaltechnisch is het logisch dat hij iemand boven zich heeft staan. Jammer is het wel, want op de helft van de Far Cry 3-campagne moeten we al afscheid van hem nemen. Vaas werkt voor Hoyt Volker, een machtige mensensmokkelaar en drugshandelaar. Van hem herinner ik mij eigenlijk alleen dat hij zijn werknemers angst inboezemt en dat hij liefhebber is van klassieke muziek. Hij maakt dan ook veel minder indruk dan de onstabiele Vaas.

1. Joseph Seed en zijn familie (Far Cry 5)

Natuurlijk is Joseph Seed de hoofdantagonist van Far Cry 5, maar zijn rol zou lang niet zo sterk zijn als hij niet werd bijgestaan door zijn broeders John en Jacob en zus Faith. In Far Cry 5 komt Joseph met zijn familie en volgelingen naar Hope County, Montana, om zich samen met hen voor te bereiden op het gevreesde einde van de wereld. Het duurt niet lang voordat de familie het gebied overneemt en Jacob, Joseph en Faith elk een eigen regio onder hun hoede nemen.

Wat vind ik deze familie tof! Het begint al met het feit dat ieder personage zijn of haar eigen taak heeft. Voormalig militair Jacob traint de volgelingen van Edens Gate om zijn mensen te beschermen en zijn ervaringen hebben hem ijskoud en meedogenloos gemaakt. Jongste broertje John Seed gebruikt zijn vlotte babbel en manipulatietechnieken om middelen voor Edens Gate bij elkaar te roven. Daarnaast doopt hij nieuwe volgelingen en is hij vooral erg op zoek naar Joseph’s goedkeuring. Zus Faith is de koningin van de Bliss, een hallucinerende drug die ervoor zorgt dat volgelingen verdoofd en zonder angsten de Apocalyps tegemoet gaat en daarnaast als hersenloze zombies doen wat zij hen opdraagt. Met haar schoonheid, leugens en onschuldige uiterlijk verleidt ze spelers om in haar ideeën mee te gaan. De verschillen tussen deze personages houden het spel lekker afwisselend.

Joseph Seed wordt gespeeld door Greg Bryk, een acteur die me de rillingen geeft wanneer hij me doordringend aanstaart vanachter zijn felgekleurde zonnebril. Wanneer hij op zijn kalme maar zelfverzekerde manier spreekt, wil ik hem geloven en voel ik me bijna één van zijn volgelingen. Hypnotiserend gewoon!

Maar het belangrijkste vind ik misschien wel het feit dat de familie Seed niet perse uit is op macht, zoals de meeste andere Far Cry-slechteriken. Joseph beweert dat God hem heeft ingefluisterd dat de wereld zal vergaan. Dit geloof zit zo diep, dat hij ervoor zorgt dat niets hem in de weg staat om zich voor te kunnen bereiden op De Dag des Oordeels. Natuurlijk praat ik daarmee zijn gruweldaden niet goed… maar in zijn ogen probeert hij mensen alleen maar te beschermen voor wat er komen gaat. Tegelijkertijd zorgt hij voor veel pijn en verdriet en juist die tegenstelling maakt hem voor mij het meest realistische en boeiende personage in de Far Cry-reeks.

Dit artikel delen

Over de auteur

Claire Meulemeesters De freelance schrijver voor InsideGamer die standaard huilt tijdens emotionele, interactive storytelling games. Van Detroit: Become Human tot Outlast en van Life is Strange tot Far Cry: Ik speel alles op mijn trouwe PS4. Tracer main met een zwak voor Samuel Drake uit Uncharted 4.

Reacties

  • Vaas by far.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren