1. Waarom ik terug blijf keren naar frustrerende rotgames – Column

Waarom ik terug blijf keren naar frustrerende rotgames – Column

De apenstreken van Super Monkey Ball Banana Blitz

Voor de zoveelste keer donder ik van het smalle richeltje de afgrond in. Ik hou mij in, maar van binnen begin ik langzaam door te draaien. Super Monkey Ball Banana Blitz is de zoveelste game die mij tot waanzin weet te drijven. Een compleet ander spel leerde mij ooit de definitie van dit woord, en het klopt helemaal. In Super Monkey Ball maak ik steeds dezelfde fouten en verwacht ik op een of andere manier toch een ander resultaat.

Ik voel het ook in mijn buik. Een licht gevoel wanneer ik het laatste en meestal ook lastigste stukje van het parcours probeer af te leggen. Het begin ken ik helemaal uit mijn hoofd, maar om bij het gebied te komen waar het lastig wordt heb ik toch enige tijd nodig. Die tijd gebruik ik om mijzelf alvast gek te maken om wat komen gaat. Dat ene laatste stukje dat in het grote geheel eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is, wordt een onmogelijk obstakel door de aanloop ernaartoe.

Super Monkey Bal Banana Blitz HD

Niet eens een goede game

Maar soms lukt het en dan voelt het fantastisch. Mijn aap stuitert in een doorzichtig balletje succesvol over de finishlijn, applaudisseert enthousiast en lanceert zichzelf naar de volgende uitdaging. Mijn overwinning is altijd maar van korte duur in dit soort games.

Het rare is dat ik Super Monkey Ball Banana Blitz niet eens zo’n goede game vind. De heruitgave op pc, Switch en PlayStation 4 doet weinig om mijn mening op dat gebied te wijzigen. De bijzonder matige bewegingsbesturing uit de Wii-versie zit er gelukkig niet meer in, maar nog steeds zijn de eindbazen geen geweldige toevoeging en zijn de levels zelf lang niet zo slim ontworpen als in de eerste twee delen. Nee, Banana Blitz mag je dit najaar best links laten liggen.

Ik ben gek op repetitie

Maar waarom droom ik dan toch over hoe ik de aap door dat ene bijzonder irritante level met een piratenthema krijg? Monkey Ball is zo’n game die lang nadat je gestopt bent met spelen in je hoofd blijft hangen. Nog een keertje proberen, maar dan net even anders. Of als je zoals ik bent gewoon op precies dezelfde manier met exact hetzelfde resultaat.

Banana Blitz HD is voor mij de zoveelste reminder dat ik dol ben op repetitie in games. Steeds iets opnieuw proberen en alsmaar ietsje beter worden is wat mij zo aantrekt in spellen zoals Celeste, Spelunky en in zekere mate ook Super Monkey Ball. Dat ene onmogelijke level, scherm of willekeurig gegenereerde doolhof overwinnen geeft zo’n gigantische kick dat ik het maar al te graag nog een keertje wil proberen.

Celeste

Leren van je fouten

Net zoals in de wereld buiten videogames valt er van een goede mislukking veel te leren. En net zoals in het echt is jezelf verbeteren makkelijker gezegd dan gedaan. Ik weet vrij snel hoe ik het beste een lastig scherm in Celeste moet doorkruizen, maar het daadwerkelijk uitvoeren is een ander verhaal.

Het helpt dat de meeste van dit soort games hier grotendeels omheen zijn gebouwd. Ga je dood in Celeste, dan staat Madeline binnen twee seconden weer klaar om het nog een keer te proberen. In Spelunky doet doodgaan altijd veel pijn omdat je al je kostbare items kwijtraakt, maar je hoeft nooit lang te wachten om het nog een keer te proberen. Het spel vraagt vrijwel onmiddellijk of je nog een poging wilt doen.

Het is het waard

Super Monkey Ball Banana Blitz is daar net wat minder goed in. In secondes zal het waarschijnlijk weinig schelen, maar het voelt als een eeuwigheid voordat je het opnieuw mag proberen nadat je naar beneden bent geknikkerd. De camera moet namelijk eerst nog een paar keer om het level heen draaien en dat duurt net wat te lang.

Ook het feit dat je levens hebt maakt het onnodig langdradig. Wat maakt het uit dat je door al je kansen heen bent als je het onmiddellijk nog een keer mag proberen? Zo’n continue-scherm is een onnodige onderbreking van de actie. Iets wat je echt niet kan gebruiken wanneer je op het punt staat om op exact dezelfde plek van het parcours te vallen tijdens de zoveelste poging om de finish te halen.

Banana Blitz had dus best nog wel wat meer onderdelen van het origineel mogen moderniseren. Het is daarom nou niet bepaald een geweldige port van een game die helemaal terug in 2006 al niet zo geweldig was. Waarom blijf ik dan toch proberen om de achtste wereld van deze HD-remake perfect door te rollen? Ik weet het maar al te goed: de frustratie en repetitie zijn het allemaal waard geweest als ik de aap in de bal eenmaal naar het einde krijg.

Super Monkey Ball: Banana Blitz HD

Dit artikel delen

Over de auteur

Thijs Barnhard Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Laat mij je uitleggen waarom Spelunky, Overwatch, Hollow Knight, Super Mario World en Burnout Paradise de beste games ooit zijn.

Reacties

  • Ik kan me het aller allerlaatste level in Super Mario 3D World herinneren. Volgens mij heb ik nog nooit zo lang geprobeerd om een level te halen… zelfde geldt voor het allerlaatste level in Super Mario Run. Zo vaak geprobeerd en uiteindelijk gelukt. Dat is zo'n goed gevoel!

    Van een heel ander kaliber is die boss die zich op de bodem van de oceaan bevindt in Final Fantasy VII. Die heb ik helaas nooit kunnen verslaan.
  • @Jeroensel

    Oh ja dat eindeloze level uit 3D world was wel pittig.

    Ik herken het steeds maar opnieuw proberen wel. Het moet lukken. Games als cuphead en Celeste hebben me ook tot het uiterste gedreven, maar je weet dat het gaat lukken…. uiteindelijk
  • VVVVVVVVVVV is één van mijn favo frustratie games :) Snap het gevoel.
  • Super Hamsterball was er ook zo een. Maar die was nog wel te doen
  • Rayman Legends. Heb hem pas aangeschaft. Ik hou van platformers als Mario en Donkey Kong. Maar hier zaten toch wel wat ontiegelijk moeilijke levels bij. De snelheid waardoor je steeds weer opnieuw kan beginnen maakte dat ik het toch steeds weer opnieuw probeerde. Nu toch op 100% uitgespeeld, iets wat ik niet vaak doe bij een game vanwege frustratie.
    Dat ellendig lange level in Mario Odyssey waar je steeds opnieuw moet beginnen als je afgaat. Nooit verder gekomen dan wanneer je een lizard wordt en moet vliegen. Ik krijg die besturing maar niet onder de knie…ook aardig wat uren en doorzettingsvermogen in zitten, maar niet genoeg
  • Ja, dat zijn de games waar ik ook een zwak voor heb.

    Een cgi animatie in een spel die langer dan 5 Seconde duurt irriteert mij zo hard dat de game er gelijk uitgaat. Vandaar dat vele aaa games gewoon niet mijn ding zijn. Doe mij maar een spel dat simpel oogt maar ontzettend uitdagend is zoals Celeste.
  • Celeste is voor mij een van de beste games ooit gemaakt. Ik heb via limited run een fysieke versie over laten komen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren