1. Waarom je Ni No Kuni Remastered (opnieuw) wilt spelen

Waarom je Ni No Kuni Remastered (opnieuw) wilt spelen

T’is a proper one, en’t it though!

Of je nu voor of tegen remasters bent: sommige games verdienen het gewoon om een nieuw likje verf te krijgen. Ni No Kuni: Wrath of the White Witch is bijvoorbeeld zo’n game. Deze unieke jrpg, die is ontstaan uit een samenwerking tussen Japanse animatiemeesters Studio Ghibli en rpg-veteranen Level-5, wist het hart van menig PS3-bezitter te veroveren. Nu mogen ook PS4-, Switch- en pc-gamers genieten van dit betoverende avontuur. Op de PS4 en pc kan dit zelfs in 4K met verbeterde graphics, terwijl de Switch-versie slechts een draagbare port is. Maar waarom zou je deze game eigenlijk (opnieuw) willen spelen? Wij weten het wel.

Het is een (audio)visueel meesterwerk

Op de PlayStation 3 spatte Ni No Kuni al van je scherm, maar de Remastered-versie doet daar nog een schepje bovenop. De cartooneske grafische stijl leent zich perfect voor hogere resoluties en de geanimeerde tussenfilmpjes van Ghibli lijken niet in te boeten aan scherpte. Kleine details die door de lagere resolutie niet opvielen op de PS3, springen nu juist in het oog. Zo zijn de labels van producten in het kruidenierswinkeltje ineens goed leesbaar en weten we eindelijk hoe het moet voelen om een Ghibli-film in 4K te kijken (waar blijven die UHD-heruitgaven!?). Mocht je geen 4K-tv- of -monitor hebben of een soepelere framerate prefereren, kun je op de PS4 Pro en pc ook kiezen voor 1440p-weergave met een vloeiende 60 frames per seconde, in plaats van 4K en 30fps. Op de normale PS4 draait de game in 1080p en 60fps. Het enige wat nog ontbreekt is de toevoeging van HDR.

Ook qua geluid is Ni No Kuni Remastered een bijzondere ervaring. Wanneer je zonder na te denken het themalied van een game kan neuriën, weet je dat je met een goede soundtrack te maken hebt. Ni No Kuni weet dankzij de magistrale muziek van Studio Ghibli-componist Joe Hisaishi nog altijd onze oren te verblijden met de vele catchy deuntjes die hij het spel heeft geschonken. Van het epische en bombastische lied dat op de wereldkaart speelt, tot de speelse melodieën van The Fairyground – Ni No Kuni is van begin tot eind een muzikaal meesterwerk dat het verdient met een goede speakerset of koptelefoon afgespeeld te worden.

Je hebt het origineel nooit gespeeld

Oké, dit is misschien een inkoppertje, maar we moeten niet vergeten dat Ni No Kuni jarenlang van een exclusiviteitsstatus heeft genoten op de PlayStation 3 en er daardoor heel veel rpg- en Ghibli-liefhebbers zijn die dit pareltje hebben gemist. Nu het spel ook naar de PlayStation 4, Nintendo Switch (al dan niet zonder remaster-sausje) en pc is gebracht, heb je bijna geen excuus meer om het over te slaan. Tenzij je alleen een Xbox One bezit, natuurlijk…

Overigens keert de franchise eigenlijk terug naar een Nintendo-platform, want wist je dat Ni No Kuni oorspronkelijk een Nintendo DS-game is? Het DS-spel werd destijds nooit buiten Japan uitgebracht, maar de vraag vanuit het westen was zo groot, dat de PlayStation 3-remake uiteindelijk toch wet uitgebracht in het Westen. Gelukkig maar, want Ni No Kuni: Wrath of the White Witch was zowel kritisch als commercieel een doorslaand succes. Het was zelfs zo’n gewild spel, dat het lastig was om een exemplaar op de kop te tikken. Ook daarom is het helemaal niet zo gek dat deze game een heruitgave heeft gekregen!

Je vond het vervolg niet leuk

Misschien denk je nu: allemaal leuk en aardig, maar ik heb Ni No Kuni 2: Revenant Kingdom gespeeld en dat vond ik drie keer niks, dus waarom zou ik dit spel wel leuk vinden? Goede vraag! Hoewel beide spellen dezelfde typerende Ghibli-stijl en -soundtrack delen, zijn ze qua gameplay en verhaal bijna niet te vergelijken. Zo zijn de gevechten in het eerste deel half turn-based en half real-time en leunt de game op een soort Pokémon-systeem, waarbij je allerlei wezentjes vangt, laat evolueren en voor je laat vechten. Ook zijn de management- en rts-aspecten van Ni No Kuni 2 niet te bekennen in het eerste deel, dus als je die niet fijn vond, is Ni No Kuni misschien een betere match voor je. En laten we de grootste troef van het origineel niet vergeten: de door Studio Ghibli geanimeerde tussenfilmpjes. Deze voegen ontzettend veel charme toe aan het eerste deel, wat het extra jammer maakt dat de studio niet terugkeerde voor het vervolg.

Het is een hartverwarmende game

Tegenwoordig vliegt de ene na de andere gewelddadige game je om de oren, en ook in de bioscoop of op je favoriete streamingdienst kijken we graag naar drama, tragedie en troosteloze toekomstbeelden. Laat Ni No Kuni nou een enorm vrolijke game zijn, die gegarandeerd je bevroren hart laat ontdooien. Toegegeven, tijdens de eerste paar minuten van de game heb je misschien wat zakdoekjes nodig en voor zo’n lief spelletje worden er wel enorm veel moordpogingen gedaan op een 13-jarig jongetje, maar verder is dit spel zo hartverwarmend als een kop warme soep op een koude winterdag. Ondergetekende werd zelfs zo vrolijk van het spelen van de remaster, dat ze meteen de collectie Ghibli-dvd’s (gefilterd op vrolijkheid) uit de kast heeft getrokken voor een fijn wellness-avondje op de bank.

Mocht je dus op zoek zijn naar wat blijheid in je leven, zonder dat het overloopt van de zoetigheid, dan zit je met Ni No Kuni aan het juiste adres. Voor de dekentjes en warme thee moet je zelf zorgen.

Voor de hilarische Mr. Drippy

Iedereen die Ni No Kuni op de juiste manier heeft gespeeld – namelijk met Engelse voice-overs – kan dit beamen: Mr. Drippy, de geinige fee met een nog geiniger Wels dialect, steelt absoluut de show in deze game. Het zijn niet alleen uitspattingen zoals “Tidy!” en “Core blimey!” die op onze lachspier werken, maar zijn constante, bijna onnavolgbare geratel maakt van ieder dialoog een feest. Sowieso is de Engelse vertaling van Ni No Kuni van uitstekende kwaliteit, iets wat zeker niet onderschat mag worden bij een rpg die je 60 tot 100 uur belooft te vermaken. En net wanneer je denkt gewend te zijn aan Mr. Drippy’s dialect, kom je erachter dat alle feeën in het spel zo praten. Uiteindelijk leidt dit tot misschien wel de meest geniale scène in het hele spel: de stand-up comedyshow van Smiley en Surly.

Of je het origineel gespeeld hebt of niet, er zijn genoeg redenen om Ni No Kuni (nog eens) te beleven! Maar zo zijn er ook redenen om de game niet nog een keer aan te schaffen. Aan de gameplay is bijvoorbeeld niks veranderd (zelfs de trophylijst is hetzelfde gebleven) en als je geen 4K-beeldscherm hebt, is de grafische update op PS4 en pc iets minder indrukwekkend. Desalniettemin is dit een waardige remaster geworden van een tijdloze klassieker, die eigenlijk niet in de verzameling van een jrpg-fanaat mag ontbreken. Zoals Mr. Drippy zou zeggen: t’is a proper one, en’t it though!

Ni No Kuni: Wrath of the White Witch is nu uit voor PlayStation 4 en pc als Remastered-versie en op Nintendo Switch als standaardversie. Voor dit artikel speelden we de game op een PlayStation 4 Pro.

Dit artikel delen

Over de auteur

Alicia Tai Wordt graag meegevoerd naar post-apocalyptische landschappen, betoverende sprookjeswerelden of dystopische steden. Zal niet rusten tot Pikmin 4 is aangekondigd.

Reacties

  • Ik ga hem denk ik voor de Switch halen. Eerst Link's Awakening uitspelen.
  • Geen rpg speler, maar als er een rpg is die mij echt heel vet lijkt is deze het wel. Als ik meer tijd had zou ik hem zeker halen.
  • Draait de game een beetje fatsoenlijk op de Switch? Vind het een geweldige console, maar heb nog nooit zoveel research naar performance moeten doen bij een spelcomputer. Er zijn best wat games die behoorlijk beroerd draaien op dit ding. Nintendo mag haar onderzoek naar kwaliteit van de games die zij toelaten wel eens wat grondiger uitvoeren ; my time at portia draait schandalig slecht, bij Yonder heb ik het idee een bril te moeten dragen omdat het grafisch mega troebel en vaag is en Dragon Quest Builders kakt totaal in wanneer zelf gemaakte werelden te veel detail en inhoud kennen. Stardew Valley kent ditzelfde probleem bij wijlen, ga die game maar eens spelen wanneer het regent op je goed gevulde farm..

    Daarnaast verschijnt er ook veel troep die enkel op de Google Playstore thuishoort, Angry Bunnies serieus? 🤣
  • @benjaminben
    Je denkt nog steeds dat die seal of approval iets betekent? Daarnaast zullen ze al helemaal niet naar framerate kijken, zelfs Link’s Awakening draait niet lekker…
  • @CerandoX.nl

    Niet meer nee, maar zou wel moeten.
  • @benjaminben
    Daar ben ik het mee eens

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren