1. Was ik wel klaar voor The Last of Us 2?

Was ik wel klaar voor The Last of Us 2?

Let op! Dit artikel zit bomvol spoilers. Mijn advies: alleen lezen als je The Last of Us en The Last of Us 2 al uit hebt gespeeld.

Twee maanden geleden vroeg ik me af of ik na het uitspelen van The Last of Us al wel direct klaar was voor een nieuw deel. De rauwe intense game liet me met een enigszins leeg gevoel achter. Wilde ik nu direct wel meer van dat? De nieuwsgierigheid in me heeft ervoor gezorgd dat ik toch vrij snel aan de game ben begonnen en afgelopen week speelde ik het uit. Hieronder zal ik met een aantal (overdreven) stellingen mijn mening en gedachten over het spel geven en ik hoop dat jullie lekker mee discussiëren.

The Last of Us 2 is veel gemakkelijker dan het eerste deel
Oké, misschien overdrijf ik een beetje, want ik heb op niveau ‘survivor’ gespeeld en er waren wel degelijk scenes die ik eindeloos opnieuw heb gespeeld. Echter vond ik dat er wel erg veel te vinden was tijdens het spelen en dat je niet echt rekening hoefde te houden met het gebruik van kogels en andere spullen. Natuurlijk moest je niet als een gek om je heen gaan schieten, maar waar het gebruik van een molotov coctail om even snel verder te komen je in het eerste deel nog duur kon komen te staan, is dat nu totaal niet het geval. Ook viel het me op dat er om de haverklap savepoints waren. Overigens vind ik dat de gameplay dankzij wat subtiele wijzigingen en toevoegingen net iets beter dan het eerste deel. Al kent het af en toe wat inkakmomenten tijdens de flashbacks, die er dan wel weer voor zorgen dat het verhaal sterker wordt.
Het gedeelte van Abby is veel vetter dan het gedeelte van Ellie
Als je net als ik zoveel mogelijk spoilers hebt vermeden voor het spelen van The Last of Us 2, wist je misschien ook niet dat je ongeveer de halve game met Abby speelt. Na de ontmoeting tussen Ellie en Abby in Seattle dacht ik: “Waar gaat dit heen? Ik hoef toch niet met het hele stuk met Abby te spelen? Ellie is tof! Ik wil meer van Ellie!”. Echter na een aantal gebeurtenissen was ik om. De stukken die je met Abby speelt zijn super intens.

Wat dacht je bijvoorbeeld van de kampvuurscene, waarin je met Lev en Yara probeert te ontsnappen van de Scars en de geïnfecteerden? Voor mij was dit het absolute hoogtepunt van de game. Het zag er zo fenomenaal uit, het was zo spannend, zo moeilijk en bijna eng. De confrontatie met Tommy op de steiger, de weg naar het ziekenhuis en niet te vergeten de gebeurtenissen onder in de kelder van het ziekenhuis, zullen me ook altijd bij blijven.

Lev is een cool personage
Deze stelling gooi ik er even in, omdat vele mensen zich lijken te storen aan het feit dat Naugthy Dog een agenda zou hebben met betrekking tot geaardheid, geslachten etc. Laten we wel wezen: Naughty Dog heeft wel heel erg bewust heel veel afgeweken van het ‘normale’, wat eigenlijk helemaal niet zo normaal is. Alsof iedereen een gespierde vent, een loodgieter of een rondborstige dame is? Nee, The Last of Us (2) gaat over normale mensen. In dat opzicht vind ik het tof dat Ellie op vrouwen valt, Abby een wat mannelijker uiterlijk heeft en Lev zich meer een jongen als een meisje voelt.
Normaal gesproken ben ik niet altijd blij met dit soort keuzes. Waarom moet er bijvoorbeeld een vrouwelijke variant van Ocean’s Eleven komen (Ocean’s 8) en waarom roept de NS om voor reizigers en zijn we niet meer gewoon dames en heren? En daar heb ik nog steeds mijn gedachten bij, want ik vind dat iedereen wel een beetje incasseringsvermogen mag hebben en niet overal over moet vallen.

Echter, in The Last of Us 2 vind ik, vooral rondom Lev, deze onderwerpen ontzettend sterk overkomen. Op de één of andere manier kon ik het hier gelijk accepteren en kreeg ik er zelfs begrip voor. Lev dealt met problemen waar mensen in de hedendaagse wereld ook mee rondlopen. Alleen wordt het in zijn ‘religie’ absoluut niet geaccepteerd. Spijtig genoeg zijn er plekken in onze echte wereld waar dit soort zaken nog steeds niet geaccepteerd wordt. Ik denk dat Naughty Dog die boodschap wil meegeven.

Echter, was dit nodig voor de game? Niet per sé als je het mij vraagt. Oké, dit was natuurlijk de aanleiding om van de Scars te vluchten, maar het had evengoed een andere reden kunnen zijn. Dankzij de sterke manier van vertellen, ben ik er wel iets meer bewust van geworden dat dit soort onderwerpen in sommige delen van onze wereld nog steeds moeilijk zijn. Het heeft me ook wel een beetje laten zien hoe moeilijk mensen het ermee zouden kunnen hebben. Misschien hebben meerdere gamers hetzelfde ervaren en helpt het iets meer in het kader van acceptatie van eenieder.

Nooit eerder werd een verhaal zo goed verteld, maar het einde was…
Mensen die mijn reacties op de mainpage wel eens hebben gelezen, weten misschien dat ik zelden game om een verhaal te volgen. Vaak ben ik snel afgehaakt en klik ik teksten en filmpjes door. Simpelweg omdat het verhaal me niet grijpt. The Last of Us was hier een bijzondere uitzondering op, maar het tweede deel overtreft dit grandioos.

Het verhaal op zich is niet eens bijster origineel, maar man, wat word je erin gezogen. Toen het einde naderde, wist ik eigenlijk helemaal niet wie ik wilde dat zou ‘winnen’. Je leeft namelijk met iedereen mee en je hebt in bepaalde mate begrip voor de beslissingen van bijna ieder personage. Na uren met Abby gespeeld te hebben, heeft ook zij aan sympathie gewonnen. In het begin moest en zou ze doodgaan, maar als je erachter komt waarom ze Joel vermoordde, dan kan je daar begrip voor opbrengen. Nee, ik wist niet of ik wilde dat Ellie haar uiteindelijk zou vermoorden.
Nadat we op het eind even op het verkeerde been werden gezet en daarna de wraaktocht van Ellie mochten voortzetten, wist ik het nog steeds niet. Verdient Abby om dood te gaan? Verdiend Ellie het? Misschien allebei wel, want ze hebben zoveel slechte dingen gedaan. Ik ben er nog steeds niet over uit. Soms voelt het hele verhaal een beetje zinloos, vanwege de eindjes die ze open hebben gelaten, op andere momenten vindt ik het fijn dat Ellie een einde aan de golf van geweld heeft gemaakt. Anderszijds had Abby het er eigenlijk al bij laten zitten en voelt het laatste hoofdstuk sowieso een beetje zinloos, maar als het in het theater zo al gestopt was, had ik het absoluut niet geaccepteerd. Ja, dat een game je zoveel stof tot nadenken geeft, zegt heel veel over het spel.

Conclusie
Ondanks dat ik al voorbereid was op een zware game, vond ik The Last of Us 2 nog steeds ontzettend heftig. Een opeenstapeling van ellende met wat kleine geluksmomentjes tussendoor en dat ongeveer dertig uur lang. Daar kan je bijna niet klaar voor zijn, maar je moet het wel ervaren, want het is een geweldige en unieke game.

Dit artikel delen

Over de auteur

Luigi1985 Houdt van typische Nintendogames als Super Mario, Metroid en Zelda en speelt ook graag spannende games als Bloodborne, The Last of Us en Resident Evil.

Reacties

  • Is het goed als ik even ga bitchen op de game?

    Ik doe het gewoon…

    Ik heb aan weinig games zo'n goed gevoel overgehouden als de eerste The Last of Us. Deel twee deed me bijna niks.

    De games zijn vergelijkbaar in veel opzichten: prachtige wereld, schitterende verhaalvertelling, goed uitgewerkte personages en gameplay die dik in orde is.

    Voor mij zit HET grote verschil het gemak van het verhaal. Het verhaal van deel één is moeilijk. Daarmee bedoel ik niet dat het lastig te volgens is, maar dat het een verhaal is dat aan alle kanten schuurt. Het staat bol van trauma, verdriet en eenzaamheid. Maar wat ik zo ontzettend en misschien wel ongeëvenaard goed vindt aan dit deel, is dat het al die pijn en al dat verdriet probeert om te zetten naar iets moois. De liefde die je tussen Ellie en Joel ziet ontstaan als dochter en vader is fenomenaal. Hoe subtiel en mooi dat gebracht wordt! Als je de game uitgespeeld heb je dondersgoed door dat de wereld verrot is, maar ook dat daarbinnen nog best mooie dingen zijn te vinden.

    Deel twee is veel gemakkelijker: Abby moet dood. Dat is het. Er hoeft niks overwonnen te worden. Iedereen verdrinkt in zelfmedelijden maar lijkt totaal niet geïnteresseerd om daar iets aan te doen. Ik denk dat ik om die reden Abby ook waaaaaaay cooler vind dan Ellie in deel twee: hoewel zij een totaal onbegrijpelijke agressie laat zien richting Joel om maar een plot te starten, is zij verder in de game degene die een beetje doorkrijgt dat het anders moet en iets mooiers wil maken van de wereld.

    Ellie daarentegen is alleen uit op wraak, tot op het domme toe. Ik vond het totaal niet geloofwaardig. Nou wordt dat op haar PTSD gegooid, maar dat vind ik veel te kort door te bocht.

    Ook de wereld zelf vind ik in deel twee heel makkelijk: alles wil iedereen dood hebben. Er is geen moreel grijs. Er is zwart en nog wat meer zwart. Als je ook de verhalen leest die je kunt verzamelen, dan leer je ook dat dit een wereld is met intens slechte mensen daarbinnen. Mensen die elkaar alleen maar pijn willen doen en niet geïnteresseerd zijn in verbeteren of helpen. Het interesseerde me daarom ook niks wanneer ik iemand doodde.

    Het mooiste voorbeeld daarvan vind ik de momenten dat je iemand genade kunt tonen. Je draait je om en diegene valt je aan. Zo dom en jammer.

    Maar desondanks vind ik het best een aardige game. Zo lang je maar niet te veel nadenkt over het verhaal.
  • @BertdeVries

    Bitchen mag altijd.

    Ik ben het eens met het feit dat bijna alles zwart en zwarter is. Er is in dit deel weinig ruimte voor een lach of voor een mooi moment, maar daarom is de game misschien ook wel uniek. Echter bij personages als Lev, Owen, Dina en later ook Abby en zelfs Ellie laten toch echt wel dingen zien die niet zwart zijn.

    Overigens vind ik de agressie van Abby ook wel enigszins te begrijpen: Joel heeft immers haar vader, die nota bene op het punt stond om misschien wel de wereld te redden, gedood én hij heeft daarnaast tientallen Fireflies afgeknald/omgelegd.

    Het plot komt inderdaad voort uit wraak, maar ik heb een verhaal nooit zo intens beleefd in een game. Zelfs niet in het eerste deel. Maar ik ben het wel met je eens dat de Ellie uit deel één veel toffer was dan hoe ze uiteindelijk geworden is. In deel een was er meer ruimte voor binding met personages in positieve zin. Deel twee was meer een rollercoaster vol geweld.

    Eigenlijk vond ik het een totaal andere ervaring dan het eerste deel, ook al is de gameeplay vrijwel onveranderd gebleven.

    Ik kan ook moeilijk zeggen of ik dit deel beter vindt, want ik ben er gewoon niet uit. Ik had tegen het einde zoiets: ik ga dit echt niet meer spelen. De ervaring was intens, maar ik heb er van genoten, maar zoveel geweld en narigheid hoef ik niet meer. Nu denk ik: het was echt wel een vette game en wat een vette momenten kwamen er voorbij. Ik weet nu al bijna zeker dat, mocht er een PS5-versie komen, ik het niet kan weerstaan.

    Perfect wil ik deze game overigens niet noemen, want er zijn genoeg punten die wat beter hadden gekund, maar het totaalplaatje en de totaalervaring waren voor mij echt uniek.
  • @Luigi1985 Overigens vind ik de agressie van Abby ook wel enigszins te begrijpen: Joel heeft immers haar vader, die nota bene op het punt stond om misschien wel de wereld te redden, gedood én hij heeft daarnaast tientallen Fireflies afgeknald/omgelegd.

    Eens, ik snap de woede. En ik snap tot op een zekere hoogte de wens om Joel te doden. Maar wat ik werkelijk te dom voor woorden vind is dat het zo bruut moest. Dat maakt het voor mij niet alleen tot een dom plotmoment, maar ook dat ik Abby daardoor minder vind. Ik snap wel dat gore hip is en verkoopt, maar het was niet nodig geweest. Abby is verder helemaal niet zo.

    Stel je eens voor dat Abby met een enkel schot Joel had vermoord. En stel je dan voor dat Ellie nog steeds haar rampage had uitgevoerd. Hoe tof zou het dan zijn geweest als ze bij elkaar had gebracht! Dan hadden ze beide goede argumenten gehad om elkaar te haten, maar op een wat meer realistische wijze.

    Dan krijg je het moreel grijs waar je zo veel toffe dingen mee kunt. Waarmee je zoveel soorten gameplay kunt introduceren en belangrijke vragen kunt stellen.
    Maar het soort geweld in de game zorgt er voor dat er alleen maar meer van dat soort geweld is.

    Op zich ook een interessante kijk, maar niet origineel, leuk of diepgaand. En dat vind ik zo zonde voor de vele personages die op zichzelf heel interessant zijn, maar in de wereld vervallen tot simpele soldaten die moorden om het moorden. "omdat het nou eenmaal zo is".

    In het kort: ik vind het een lui verhaal.
  • @BertdeVries

    Hmm interessant. Ja hoe zou het zijn geweest als Abby Joël gewoon gelijk had afgeknald?

    Wat als Abby daarna in bijzijn van Ellie had verteld dat haar vader de chirurg in het ziekenhuis was?

    Was het dan nog steeds een aanleiding voor Ellie geweest om op wraak uit te gaan? Of gaat Ellie brutal omdat Abby Joël helemaal verrot heeft geslagen?

    Ik weet niet of het verhaal daar realistischer van was geworden. Ik vond Abby namelijk best een koele kikker tijdens het verhaal. Een soort plaat voor haar kop totdat haar leven werd gered en dat ze bij Owen ook een soort inzicht kreeg dat het allemaal niet zo hoeft. Daarvoor ging alles gewoon zonder blikken of blozen dood.

    Ik vind het lastig. Nogmaals, het verhaal zelf vind ik ook niet zo bijster origineel etc., maar op de een of andere manier heeft het me gewoon meegesleurd en dat vind ik een de grote kracht van TLOU2 voor mij persoonlijk. Dat is andere games nauwelijks gelukt.
  • @Luigi1985 ik denk dat Naughty Dog zelfs een tripje naar de supermarkt tot een epische toch kan maken. Ze zijn zo goed in (subtiele) verhaalvertelling en worldbuilding!

    Personages zoals Dina vond ik zo onwijs cool! Die scene dat Dina en Ellie die gitaar vinden en Ellie voor Dina een liedje speelt is prachtig. Die blikken die ze elkaar toewerpen, de setting, de muziek: perfect.

    Wat je zegt: stel dat Abby had gezegd wat Joel had gedaan en dat Ellie dan op pad was gegaan op zoek naar Abby en meer te weten was gekomen over Joel en dat de wereld niet zo zwartwit is als men denkt. Dat het meer een verhaal was over: wat is wraak, waarom en wat rechtvaardigt het? Wanneer mag je iemands leven nemen?

    Ik heb het ook al eens op de Discord gezegd. Ik vind dat roepen van namen van vijanden naar andere vijanden een leuke toevoeging, net zoals bij de honden. Maar als iedereen zich gedraagt als een beest, gaat het mij niet voorzichtig maken. Als npc RandomSadist#315 nu ineens Johan heet, blijft het nog steeds een eikel en schiet ik 'm als het even kan gewoon af als hij mij ook wil vermoorden.

    Wat ik nog vergeet te zeggen: leuke tekst!
  • @BertdeVries

    Thanks! Het zijn maar wat van de vele gedachten over deze game die ik in de tekst heb gezet.

    Wat je over die namen zegt, daar ben ik het wel mee eens. Als een hond genaamd Bear mij achterna zit om me te verscheuren en ik kan niet wegkomen, dan krijgt Bear gewoon een kogel door zijn hondenbakkes en zijn baasje ook. Leuke toevoeging, maar ik heb er geen moment meer spijt van gehad wanneer ik iemand met een naam uitgeschakeld heb. Daar zijn het videogames voor he:).
  • Ik vond the last of us 2 waarschijnlijk de game van deze generatie. Grafisch top, verhaal top.. zeer veel lef van de makers achter deze game.
    En de switch in perspectief vind ik fantastisch gedaan. Ik had wel ergens begrip voor de 2 kanten. Natuurlijk zijn er soms impulsieve acties… maar het is een stressvolle wereld waar niets voorspelbaar is. Soms moet je gewoon supersnel handelen om zelf in leven te blijven.
    Technisch voelde deze game echt next gen.
  • @Jowy

    Ik kan me er redelijk in vinden. De games die mij het meest bij zijn gebleven deze generatie zijn TLOU Remasterd, TLOU 2, Bloodborne en Horizon Zero Dawn (op de PlayStation 4 althans. De Switch laat ik even buiten beschouwing).

    Ik denk dat TLOU2 de meest unieke van het rijtje (alhoewel dat TLOU toen ie uitkwam ook wel uniek was) is.
  • @Luigi1985
    Coole games! Voor mij mag rdr2 en god of war daar nog bij
  • @Jowy

    RDR2 niet gespeeld. God of war ben ik vroegtijdig (uurtje of vijf) bij afgehaakt. Ik kwam er niet in op de een of andere manier.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren