1. Geweld in games

Re: Geweld in games

Hier ben ik het niet mee eens, althans bij een groot deel van je tekst. Je hebt op je 18e geen probleem als je altijd geweld in games gespeeld hebt. Elk mens is in staat om een onderscheid te maken tussen wat realiteit is en wat niet. Een videogame is de realiteit niet, je gaat geen gast met een shotgun een paar kogels door z'n maag jagen. Dat doe je in een videogame, maar niet in het echt. Overigens gebruiken veel gamers computergames om hun frustratie weg te werken. Dus over het eerste deel van je tekst ben ik het absoluut niet eens.

Ja, elk mens is in staat om dat onderscheid te maken tussen een spel en niet. Iedereen weet dat je niet ff kan quicksaven voordat je aan je natuurkunde tentamen begint ofzo =) Kon het maar <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
Maar dat zeg ik ook niet. Het onderscheid kan nog wel gemaakt worden, maar de manier waarop dingen opgelost worden is verkeerd. Als jij 10 jaar lang games speelt, waarin je altijd beloond wordt als je geweld gebruikt en geweld altijd oplossing nummer 1 is, dan wordt dat dus echt wel een onderdeel van je gedrag.
De gamer kan dan nog wel het onderscheid maken, maar als hij geen oplossing ziet, grijpt hij naar geweld. Hoeft niet eens bewust te gebeuren ofzo, maar onbewust is dat gewoon er zo ingeslopen dat dat de oplossing dan wel zal zijn.

En over dat frustraties wegwerken. Is wel interessant dat je er over begint. Daar zijn dus verschillende theorieën over. Heb het er bij filosofie nog wel eens over gehad. Als we ver terug in de tijd gaan (<img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />) dan zegt Plato dus juist dat je gedrag nabootst. Alles is nabootsing. En dat kun je slecht ontkennen hoor. Kijk alleen al naar mode, gedragsregels, de hele maatschappij. Iedereen doet iedereen na. En dat hoort gewoon bij de mens. Waarom zou een mens dan niet een computergame nadoen, als hij dat jarenlang vaak ziet. (heet de mimesis-theorie)
En daarnaast heb je nog de theorie van Aristoteles die er juist tegenin gaat door te zeggen dat je juist door de emoties te beleven in een boek/film/game je juist gereinigd wordt van die emoties.

Wat nou klopt weet ik niet precies. Want het is allebei wel logisch, en allebei ongeveer het tegenovergestelde. Ik denk dat je eerder tijdelijk zeg maar 'gereinigd' wordt van die emoties, maar door het zo vaak te zien, je wel eerder die emoties zult hebben.

Hoevaak hoor je wel niet dat een groep mensen bepaalde boeken, muziek nummers of kranten willen verbieden omdat ze volgens hun aanzetten tot haat en geweld.
Ondersteunt dat niet mijn punt dat het dus wel van invloed is?

Overigens, bij hoeveel boeken hoor je dat ze verboden moeten worden omdat mensen er aggressief door zouden worden (dus niet bijv mein kampf, dat is wat anders) en bij hoeveel games hoor je het?
Games zijn gewoon zo veel intensiever dat je er eerder aggressief van wordt.

Filosofie is een wetenschap die je niet serieus moet nemen :P

Ik vind je stukje interessant, maar ik ga nu een erg dom voorbeeld geven die aan jou uitleg paalt. Een kind gaat elke dag gedurende z'n schooltijd naar school (12 jaar). Na die twaalf jaar denkt hij dus ook dat hij een bus is??? :P Het klinkt heel erg dom, maar als jij de vraag stelt waarom zou een mens geen computergame nadoen, welja waarom zou een mens dan geen bus nadoen? Nu goed ik volg je uitleg wel, en het voorbeeld is heel dom, maar goed het is en blijft wel een beetje gissen naar de uitkomst van deze discussie ook, en iedereen zal er wel een andere kijk op hebben (daarom ook dat ik deze discussie gestart ben).
  • Hier ben ik het niet mee eens, althans bij een groot deel van je tekst. Je hebt op je 18e geen probleem als je altijd geweld in games gespeeld hebt. Elk mens is in staat om een onderscheid te maken tussen wat realiteit is en wat niet. Een videogame is de realiteit niet, je gaat geen gast met een shotgun een paar kogels door z'n maag jagen. Dat doe je in een videogame, maar niet in het echt. Overigens gebruiken veel gamers computergames om hun frustratie weg te werken. Dus over het eerste deel van je tekst ben ik het absoluut niet eens.

    Ja, elk mens is in staat om dat onderscheid te maken tussen een spel en niet. Iedereen weet dat je niet ff kan quicksaven voordat je aan je natuurkunde tentamen begint ofzo =) Kon het maar <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
    Maar dat zeg ik ook niet. Het onderscheid kan nog wel gemaakt worden, maar de manier waarop dingen opgelost worden is verkeerd. Als jij 10 jaar lang games speelt, waarin je altijd beloond wordt als je geweld gebruikt en geweld altijd oplossing nummer 1 is, dan wordt dat dus echt wel een onderdeel van je gedrag.
    De gamer kan dan nog wel het onderscheid maken, maar als hij geen oplossing ziet, grijpt hij naar geweld. Hoeft niet eens bewust te gebeuren ofzo, maar onbewust is dat gewoon er zo ingeslopen dat dat de oplossing dan wel zal zijn.

    En over dat frustraties wegwerken. Is wel interessant dat je er over begint. Daar zijn dus verschillende theorieën over. Heb het er bij filosofie nog wel eens over gehad. Als we ver terug in de tijd gaan (<img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />) dan zegt Plato dus juist dat je gedrag nabootst. Alles is nabootsing. En dat kun je slecht ontkennen hoor. Kijk alleen al naar mode, gedragsregels, de hele maatschappij. Iedereen doet iedereen na. En dat hoort gewoon bij de mens. Waarom zou een mens dan niet een computergame nadoen, als hij dat jarenlang vaak ziet. (heet de mimesis-theorie)
    En daarnaast heb je nog de theorie van Aristoteles die er juist tegenin gaat door te zeggen dat je juist door de emoties te beleven in een boek/film/game je juist gereinigd wordt van die emoties.

    Wat nou klopt weet ik niet precies. Want het is allebei wel logisch, en allebei ongeveer het tegenovergestelde. Ik denk dat je eerder tijdelijk zeg maar 'gereinigd' wordt van die emoties, maar door het zo vaak te zien, je wel eerder die emoties zult hebben.

    Hoevaak hoor je wel niet dat een groep mensen bepaalde boeken, muziek nummers of kranten willen verbieden omdat ze volgens hun aanzetten tot haat en geweld.
    Ondersteunt dat niet mijn punt dat het dus wel van invloed is?

    Overigens, bij hoeveel boeken hoor je dat ze verboden moeten worden omdat mensen er aggressief door zouden worden (dus niet bijv mein kampf, dat is wat anders) en bij hoeveel games hoor je het?
    Games zijn gewoon zo veel intensiever dat je er eerder aggressief van wordt.

    Filosofie is een wetenschap die je niet serieus moet nemen :P

    Ik vind je stukje interessant, maar ik ga nu een erg dom voorbeeld geven die aan jou uitleg paalt. Een kind gaat elke dag gedurende z'n schooltijd naar school (12 jaar). Na die twaalf jaar denkt hij dus ook dat hij een bus is??? :P Het klinkt heel erg dom, maar als jij de vraag stelt waarom zou een mens geen computergame nadoen, welja waarom zou een mens dan geen bus nadoen? Nu goed ik volg je uitleg wel, en het voorbeeld is heel dom, maar goed het is en blijft wel een beetje gissen naar de uitkomst van deze discussie ook, en iedereen zal er wel een andere kijk op hebben (daarom ook dat ik deze discussie gestart ben).
  • Volgens mij praten we langs elkaar. <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
    Zou goed kunnen <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />

    Maar je voorbeeld vind ik niet kloppen.
    Ik blijf erbij dat doormiddel van goede opvoeding aggressie etc intoom kan worden gehouden. (Tenzij je kind echt in en in evil is, die heb je)

    Moet je eens een zaterdagavond uitgaan <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" /> Zie je zat aggressie hoor. En ik kan me niet voorstellen dat zo veel mensen zo slecht zijn opgevoed. Het zit natuurlijk ook voor een gedeelte in opvoeding, maar dan kun je ook weer alles daar op afschuiven. Het is een combinatie van de factoren, onder andere opvoeding, maar ook zeker geweld in games speelt mee. Nu ligt dat laatste natuurlijk wel aan de mate waarin er aggressieve games gespeeld worden.

    Filosofie is een wetenschap die je niet serieus moet nemen <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
    Vind ik wel <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />

    Ik vind je stukje interessant, maar ik ga nu een erg dom voorbeeld geven die aan jou uitleg paalt. Een kind gaat elke dag gedurende z'n schooltijd naar school (12 jaar). Na die twaalf jaar denkt hij dus ook dat hij een bus is??? Het klinkt heel erg dom, maar als jij de vraag stelt waarom zou een mens geen computergame nadoen, welja waarom zou een mens dan geen bus nadoen? Nu goed ik volg je uitleg wel, en het voorbeeld is heel dom, maar goed het is en blijft wel een beetje gissen naar de uitkomst van deze discussie ook, en iedereen zal er wel een andere kijk op hebben (daarom ook dat ik deze discussie gestart ben).
    Ik zeg toch ook niet dat het kind denkt dat die een computergame is of in een computergame speelt? Als een kind 12 jaar lang met de bus naar school is gegaan, zal hij later makkelijker de bus pakken dan iemand die nooit met de bus ging. Net als iemand die 12 jaar lang geweld in games heeft gebruikt, zal dan ook in het echt makkelijker geweld gebruiken dan iemand die dat nooit heeft gedaan.

    Ja ik kan me wel voorstellen dat iemand van 8 jaar bijvoorbeeld geen horror spel moet spelen. En eigenlijk kunnen ze die ook niet spelen want die krijgen ze volgens de wet geving niet mee. Maar winkels houden zich daar niet aan maar ook ouders niet sommige ouders kopen toch het spel voor hun dochtertje of zoontje. Maar geweld in spellen een beetje weldenkende gamer met een beetje verstand kan het toch wel onderscheiden van het echte leven.
    Natuurlijk. Je denkt toch ook niet dat het echte leven een game is? Dat denken die mensen echt niet. Maar het probleem is gewoon dat ze zoveel met geweld zijn geconfronteerd (ook al is het digitaal) dat het een soort 2e natuur voor ze wordt ofzo. Dat is weer overdreven gezegd, maar onbewust gaan ze gewoon makkelijker geweld gebruiken. Net als een kind dat je vanaf ze 8e elke dag 4 uur lang alleen maar actiefilms laat zien, die zal ook een stuk aggressiever zijn dan hetzelfde kind wat die tijd niet actiefilms maar romantische comedies heeft gezien ofzo <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />

    De discussie in hoeverre geweld in games toelaatbaar is vind ik op zich niet interessant, de discussie hoe je er voor zorgt dat mensen die niet in aanraking horen te komen met een bepaald niveau van geweld niet aan deze spellen kunnen komen des te meer.
    Het is toch vrij relevant voor de vraag of mensen niet in aanraking mogen komen met een spel en hoe en wie enzo, om dan wel te weten hoeveel iemand beïnvloed wordt door een spel.

    Een ontwikkelaar die een geweldadige game maakt weet dat hij de wind van voren kan verwachten van (vooral amerikaanse) ouderorganisaties. Het probleem ligt echter niet bij het geweld in de games, maar in het feit dat ook kinderen in aanraking komen met geweld in spellen die niet voor hen gemaakt zijn. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt niet bij de ontwikkelaar maar bij degene die toezicht heeft op de kinderen.
    Die ontwikkelaar maakt die game ook voor de publiciteit die je ermee krijgt. Natuurlijk niet alle shooters ofzo, maar Postal bijvoorbeeld zeker wel.

    En ik vind het weer te makkelijk om te zeggen dat de verantwoordelijkheid gewoon maar bij degene ligt die toezicht heeft op de kinderen. Ik vind dat echt niet alleen de ouders verantwoordelijk zijn. Het is ook zeker de verantwoordelijkheid van de distributeur om te zorgen dat jongere kinderen een bepaalde game niet zomaar kunnen krijgen. Ouders zijn nou eenmaal niet altijd bij hun kinderen.

    Excuses had het verkeerd begrepen. Inderdaad je uitleg klinkt logisch. :)
  • Als ze zich gaan verzetten tegen geweldi in games, dan moeten ze ook films, het nieuws, muziek, boeken, kranten en iedere andere vormen van media en communicatie ook aanpaken.
    Vervolgens moet je de menselijke emotie ook aanpakken omdat die ook instaat is om geweldadig te zijn.
    Dus als dat allemaal is aangepakt levene wij in een vredige, autonome , dictatoriële, grijze, saaie wereld
  • Discussie gaat al eeuwen door.
    Boeit het echt hier verbieden dan overal.
    Tja gaat beetje moeilijk met een samenleving die kickt op het leed van anderen.
  • Klopt, internet is echt leip, ik heb gehoord van kinderen van 10 die snuff movies gedowned hadden, en porno met dieren enzo. Is allemaal veel te makkelijk toegankelijk. Ik zou de comp ook altijd in de woonkamer zetten, zodat ik mijn koters in de gaten kan houden tot een bepaalde leeftijd.

    Maar met deze zin:
    het is gewoon naief om te zeggen dat games echt totaal geen invloed hebben en het allemaal maar onzin is.
    Ben ik het helemaal eens. Games hebben wel degelijk invloed op sommige mensen, meer dan muziek en films omdat je in een game het hoofdpersonage "bent", als er iemand onthoofd wordt doe je dat over het algemeen zelf.

    Marcel is kortzichtig als ie beweert dat een fatsoenlijke opvoeding alles oplost en alle rotzooi voorkomt (als ie dat zei, volgens mij wel), het is nogal makkelijk om de ouders de schuld te geven als je kind ontspoort. Nature vs nurture, beiden hebben invloed, soms kun je alleen maar hopen dat je zoon of dochter gene verkeerde vrienden treft. Aan dat soort externe factoren doe je niet zo veel, tsja je kan in een goede buurt gaan wonen, maar daar heeft LANG niet iedereen het geld voor.
  • Er leven miljarden mensen op de wereld, veel daarvan zijn gamers.. En een aantal daarvan kunnen niet omgaan met de dingen die mogelijk zijn in dit soort spellen. Andere gamers die daar wel mee om kunnen gaan zijn hier soms de dupe van.

    Als iemand hier niet mee om kan gaan, dan is dat spijtig, maar het is geen reden dat iets direct in de ban gedaan moet worden.

    Ik zie gamen als entertainment, tijdverdrijf, mijn momenten in m'n eigen fantasiewereld (bij sommige spellen leef je gewoon mee). Maar daar houdt het bij op. De dingen die ik zie in spellen zijn fictief, het is niet echt, zelfs als het ergens op gebaseerd is. (WOII spellen bijv.) Het blijven pixels, polygonen etc.. Gamen is niet iets dat een mens gevaarlijk kan maken voor z'n medemens. Mensen die dat beweren hebben waarschijnlijk zelf nooit de echte betekenis van het gamen geleerd. Want gamen is uiteindelijk puur vermaak.

    Als ze geweld in games gaan verbieden, dan kunnen ze net zo goed de filmindustrie opdoeken. En laat ze dan direct het internet afsluiten…

    Het internet is gevaarlijker voor de mens dan geweld in games en films, maar daar hoor je ze niet zo snel over. Ik heb shit op het internet gezien waarvan m'n maag drie keer omdraaide… en ik ga er vanuit dat ik niet de enigste ben die deze shit heeft gezien.

    Ik denk dat iemand zoals Hilary Clinton er verstandig aan doet om eerst een paar weken zichzelf op te sluiten in een huisje en dan de echte betekenis van het gamen omarmt, namelijk kostelijk vermaak.
  • Die ontwikkelaar maakt die game ook voor de publiciteit die je ermee krijgt. Natuurlijk niet alle shooters ofzo, maar Postal bijvoorbeeld zeker wel.

    En ik vind het weer te makkelijk om te zeggen dat de verantwoordelijkheid gewoon maar bij degene ligt die toezicht heeft op de kinderen. Ik vind dat echt niet alleen de ouders verantwoordelijk zijn. Het is ook zeker de verantwoordelijkheid van de distributeur om te zorgen dat jongere kinderen een bepaalde game niet zomaar kunnen krijgen. Ouders zijn nou eenmaal niet altijd bij hun kinderen.
    Natuurlijk ligt de verantwoordelijkheid niet geheel bij de ouders, maar hij ligt imo in ieder geval niet bij de ontwikkelaars. Ook vind ik dat je als ouder verantwoordelijk bent voor waar je kind mee in aanraking komt. Als er vanuit de distributeur/verkoper geen spellen worden verkocht aan mensen die niet aan de leeftijdsgrens voldoen dan kunnen de ouders er in ieder geval veel meer controle op uit oefenen omdat zij het dan moeten kopen voor hun kinderen.
  • Volgens mij praten we langs elkaar. <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
    Zou goed kunnen :P

    Maar je voorbeeld vind ik niet kloppen.
    Ik blijf erbij dat doormiddel van goede opvoeding aggressie etc intoom kan worden gehouden. (Tenzij je kind echt in en in evil is, die heb je)

    Moet je eens een zaterdagavond uitgaan :P Zie je zat aggressie hoor. En ik kan me niet voorstellen dat zo veel mensen zo slecht zijn opgevoed. Het zit natuurlijk ook voor een gedeelte in opvoeding, maar dan kun je ook weer alles daar op afschuiven. Het is een combinatie van de factoren, onder andere opvoeding, maar ook zeker geweld in games speelt mee. Nu ligt dat laatste natuurlijk wel aan de mate waarin er aggressieve games gespeeld worden.

    Filosofie is een wetenschap die je niet serieus moet nemen <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
    Vind ik wel :P

    Ik vind je stukje interessant, maar ik ga nu een erg dom voorbeeld geven die aan jou uitleg paalt. Een kind gaat elke dag gedurende z'n schooltijd naar school (12 jaar). Na die twaalf jaar denkt hij dus ook dat hij een bus is??? Het klinkt heel erg dom, maar als jij de vraag stelt waarom zou een mens geen computergame nadoen, welja waarom zou een mens dan geen bus nadoen? Nu goed ik volg je uitleg wel, en het voorbeeld is heel dom, maar goed het is en blijft wel een beetje gissen naar de uitkomst van deze discussie ook, en iedereen zal er wel een andere kijk op hebben (daarom ook dat ik deze discussie gestart ben).
    Ik zeg toch ook niet dat het kind denkt dat die een computergame is of in een computergame speelt? Als een kind 12 jaar lang met de bus naar school is gegaan, zal hij later makkelijker de bus pakken dan iemand die nooit met de bus ging. Net als iemand die 12 jaar lang geweld in games heeft gebruikt, zal dan ook in het echt makkelijker geweld gebruiken dan iemand die dat nooit heeft gedaan.

    Ja ik kan me wel voorstellen dat iemand van 8 jaar bijvoorbeeld geen horror spel moet spelen. En eigenlijk kunnen ze die ook niet spelen want die krijgen ze volgens de wet geving niet mee. Maar winkels houden zich daar niet aan maar ook ouders niet sommige ouders kopen toch het spel voor hun dochtertje of zoontje. Maar geweld in spellen een beetje weldenkende gamer met een beetje verstand kan het toch wel onderscheiden van het echte leven.
    Natuurlijk. Je denkt toch ook niet dat het echte leven een game is? Dat denken die mensen echt niet. Maar het probleem is gewoon dat ze zoveel met geweld zijn geconfronteerd (ook al is het digitaal) dat het een soort 2e natuur voor ze wordt ofzo. Dat is weer overdreven gezegd, maar onbewust gaan ze gewoon makkelijker geweld gebruiken. Net als een kind dat je vanaf ze 8e elke dag 4 uur lang alleen maar actiefilms laat zien, die zal ook een stuk aggressiever zijn dan hetzelfde kind wat die tijd niet actiefilms maar romantische comedies heeft gezien ofzo :P

    De discussie in hoeverre geweld in games toelaatbaar is vind ik op zich niet interessant, de discussie hoe je er voor zorgt dat mensen die niet in aanraking horen te komen met een bepaald niveau van geweld niet aan deze spellen kunnen komen des te meer.
    Het is toch vrij relevant voor de vraag of mensen niet in aanraking mogen komen met een spel en hoe en wie enzo, om dan wel te weten hoeveel iemand beïnvloed wordt door een spel.

    Een ontwikkelaar die een geweldadige game maakt weet dat hij de wind van voren kan verwachten van (vooral amerikaanse) ouderorganisaties. Het probleem ligt echter niet bij het geweld in de games, maar in het feit dat ook kinderen in aanraking komen met geweld in spellen die niet voor hen gemaakt zijn. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt niet bij de ontwikkelaar maar bij degene die toezicht heeft op de kinderen.
    Die ontwikkelaar maakt die game ook voor de publiciteit die je ermee krijgt. Natuurlijk niet alle shooters ofzo, maar Postal bijvoorbeeld zeker wel.

    En ik vind het weer te makkelijk om te zeggen dat de verantwoordelijkheid gewoon maar bij degene ligt die toezicht heeft op de kinderen. Ik vind dat echt niet alleen de ouders verantwoordelijk zijn. Het is ook zeker de verantwoordelijkheid van de distributeur om te zorgen dat jongere kinderen een bepaalde game niet zomaar kunnen krijgen. Ouders zijn nou eenmaal niet altijd bij hun kinderen.
  • De discussie in hoeverre geweld in games toelaatbaar is vind ik op zich niet interessant, de discussie hoe je er voor zorgt dat mensen die niet in aanraking horen te komen met een bepaald niveau van geweld niet aan deze spellen kunnen komen des te meer.

    Een ontwikkelaar die een geweldadige game maakt weet dat hij de wind van voren kan verwachten van (vooral amerikaanse) ouderorganisaties. Het probleem ligt echter niet bij het geweld in de games, maar in het feit dat ook kinderen in aanraking komen met geweld in spellen die niet voor hen gemaakt zijn. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt niet bij de ontwikkelaar maar bij degene die toezicht heeft op de kinderen.

    Deze games worden vooral voor de wat oudere (volwassen) gamers gemaakt, echter doordat de game industrie steeds groter is geworden komen ook kinderen in aanraking met deze games door grote reclamecampagnes. Er moet echter wel voor gezorgd worden dat kinderen in principe geen toegang hebben tot deze games, en dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
  • Ja ik kan me wel voorstellen dat iemand van 8 jaar bijvoorbeeld geen horror spel moet spelen. En eigenlijk kunnen ze die ook niet spelen want die krijgen ze volgens de wet geving niet mee. Maar winkels houden zich daar niet aan maar ook ouders niet sommige ouders kopen toch het spel voor hun dochtertje of zoontje. Maar geweld in spellen een beetje weldenkende gamer met een beetje verstand kan het toch wel onderscheiden van het echte leven.

    Maar deze discussies zullen er altijd wezen omdat het nooit verbeterd zal worden en ze moeten toch altijd iets de schuld geven als er wat in de wereld gebeurt. Sommige landen mag bijvoorbeeld een gruwelijk spel niet worden verkocht wat voor mij mening ook weer te overdreven is.

    Er zullen heust wel gamers zijn die misschien niet onderscheid kunnen maken tussen de games en de werkelijkheid maar zullen die eigenlijk dan wel moeten gamen. Want als je geen onderscheid kan maken is eigenlijk geen enkel spel goed voor je.
  • Volgens mij praten we langs elkaar. :P


    Maar je voorbeeld vind ik niet kloppen.
    Ik blijf erbij dat doormiddel van goede opvoeding aggressie etc intoom kan worden gehouden. (Tenzij je kind echt in en in evil is, die heb je)
  • Een tijdje geleden verscheen op Insidegamer ook het nieuws dat Hillary Clinton zich verzette tegen gewelddadige games. Een grotere tijd geleden kregen we ook het bericht over ons heen dat een amerikaans gezin een bepaalde ontwikkelaar (weet nu niet meer juist wie) aanklaagde voor het geweld in hun game.

    Wat vinden jullie hier nou eigenlijk van? Hebben mensen als Hillary Clinton eigenlijk wel het recht om in te gaan tegen de gamebizz? Wat is er aan de hand met gamers die geen onderscheid kunnen maken tussen wat realiteit is en wat niet?

    Als je elk geweld van tv, computer, enz.. moet halen dan schiet er nog een vierde van over, en aangezien games als Resident Evil 4, Grand Theft Auto San Andreas, enz.. toch goed verkopen denk ik dat veel gamers daar niet zo blij mee zouden zijn. Ik heb er ook een column over geschreven, maar ik had nou toch ook graag eens geweten wat jullie hierover te zeggen hebben.
  • Hier ben ik het niet mee eens, althans bij een groot deel van je tekst. Je hebt op je 18e geen probleem als je altijd geweld in games gespeeld hebt. Elk mens is in staat om een onderscheid te maken tussen wat realiteit is en wat niet. Een videogame is de realiteit niet, je gaat geen gast met een shotgun een paar kogels door z'n maag jagen. Dat doe je in een videogame, maar niet in het echt. Overigens gebruiken veel gamers computergames om hun frustratie weg te werken. Dus over het eerste deel van je tekst ben ik het absoluut niet eens.

    Ja, elk mens is in staat om dat onderscheid te maken tussen een spel en niet. Iedereen weet dat je niet ff kan quicksaven voordat je aan je natuurkunde tentamen begint ofzo =) Kon het maar :P
    Maar dat zeg ik ook niet. Het onderscheid kan nog wel gemaakt worden, maar de manier waarop dingen opgelost worden is verkeerd. Als jij 10 jaar lang games speelt, waarin je altijd beloond wordt als je geweld gebruikt en geweld altijd oplossing nummer 1 is, dan wordt dat dus echt wel een onderdeel van je gedrag.
    De gamer kan dan nog wel het onderscheid maken, maar als hij geen oplossing ziet, grijpt hij naar geweld. Hoeft niet eens bewust te gebeuren ofzo, maar onbewust is dat gewoon er zo ingeslopen dat dat de oplossing dan wel zal zijn.

    En over dat frustraties wegwerken. Is wel interessant dat je er over begint. Daar zijn dus verschillende theorieën over. Heb het er bij filosofie nog wel eens over gehad. Als we ver terug in de tijd gaan (:P) dan zegt Plato dus juist dat je gedrag nabootst. Alles is nabootsing. En dat kun je slecht ontkennen hoor. Kijk alleen al naar mode, gedragsregels, de hele maatschappij. Iedereen doet iedereen na. En dat hoort gewoon bij de mens. Waarom zou een mens dan niet een computergame nadoen, als hij dat jarenlang vaak ziet. (heet de mimesis-theorie)
    En daarnaast heb je nog de theorie van Aristoteles die er juist tegenin gaat door te zeggen dat je juist door de emoties te beleven in een boek/film/game je juist gereinigd wordt van die emoties.

    Wat nou klopt weet ik niet precies. Want het is allebei wel logisch, en allebei ongeveer het tegenovergestelde. Ik denk dat je eerder tijdelijk zeg maar 'gereinigd' wordt van die emoties, maar door het zo vaak te zien, je wel eerder die emoties zult hebben.

    Hoevaak hoor je wel niet dat een groep mensen bepaalde boeken, muziek nummers of kranten willen verbieden omdat ze volgens hun aanzetten tot haat en geweld.
    Ondersteunt dat niet mijn punt dat het dus wel van invloed is?

    Overigens, bij hoeveel boeken hoor je dat ze verboden moeten worden omdat mensen er aggressief door zouden worden (dus niet bijv mein kampf, dat is wat anders) en bij hoeveel games hoor je het?
    Games zijn gewoon zo veel intensiever dat je er eerder aggressief van wordt.
  • Als ze zich gaan verzetten tegen geweldi in games, dan moeten ze ook films, het nieuws, muziek, boeken, kranten en iedere andere vormen van media en communicatie ook aanpaken.
    Vervolgens moet je de menselijke emotie ook aanpakken omdat die ook instaat is om geweldadig te zijn.
    Dus als dat allemaal is aangepakt levene wij in een vredige, autonome , dictatoriële, grijze, saaie wereld

    Dat is onzin. Kranten, boeken, muziek? Kom op. In films misschien, maar ook dat is van een andere orde van grote dan games. In games voer je echt zelf de actie uit, en als jij vanaf je 8ste dag in dag uit games speelt waarin alles met geweld wordt opgelost. Dan heb jij op je 18e toch echt wel een probleem hoor. Je bent dan gewoon zo gewend aan het oplossen van dingen met geweld, dat het gewoon normaal voor je is.
    Natuurlijk is dat voorbeeld wel extreem, maar die gevallen zitten er gewoon tussen. En ik denk dat de schuld dan wel meer bij de ouders en dat kind zelf ligt, dan bij de game, maar het is gewoon naief om te zeggen dat games echt totaal geen invloed hebben en het allemaal maar onzin is.

    Hoevaak hoor je wel niet dat een groep mensen bepaalde boeken, muziek nummers of kranten willen verbieden omdat ze volgens hun aanzetten tot haat en geweld.

    voorbeeldje:


    Boeken:

    The Catcher in the Rye van J.D. Sarlinger

    Eén van de meest gebande boeken in de VS.
    Bepaalde groepen beweren namelijk dat het boek aanzet tot geweld onder jongeren.
    Dit komt door dat Mark chapman, moordenaar van John lennon, en Harvey Oswald, vermeende moordenaar van JFK, dit boek hadden gelezen voor hun geweldplegingen.
    Nog steeds wordt dit boek niet uitgeleend in vele Amerikaanse bibliotheken.
    Als het wel wordt aangeboden in de Bib dan moet je een soort screning ondergaan voor je het mag meenemen.
    hij staat zelfs op nummer 2 in de top 50 van de meest gebande boeken van de jaren 90.

    http://www-2.cs.cmu.edu/People/spok/most-banned.html

    Nog een voorbeeldje, Mein Kampf wettelijk mag ie in vele landen niet verkocht worden omdat hij aanzet tot haat en geweld volgens bepaalde mensen.


    Muziek:

    Hoevaak hoor je wel niet dat mensen bepaalde nummers van artiesten willen verbannen omdat ze zo genaamd tot geweld aansturen.
    Kijk naar Eminem, Marylin Manson, Metallica, praktisch iedere gangsta rap nummer.

    Kranten:

    Vroeger tijdens de Wereld oorlogen werden weet ik veel hoeveel kranten verboden omdat ze aanzetten tot geweld tegen de gevestigde orde.
    Nogsteeds worden vele kranten verboden om deze redenen en moeten ze ondergronds te werk gaan.


  • Wat vinden jullie trouwens van de uitspraak:

    "Mijn kind ging het slechte pad op door het spelen van gewelddadige games "

    Ik vind het een slecht excuus voor het feit dat je je kind niet op de juiste manier hebt kunnen opvoeden en hem niet in de hand hebt kunnen houden.
    Mijn ouders hebben mij zo opgevoed dat ik een prima onderscheid kan maken tussen games (films, of wat dan ook) en de realiteit.
    In mijn ogen doe je dat door geweld te doseren; er beetje bij beetje kennis mee laten maken dus.
  • Als ze zich gaan verzetten tegen geweldi in games, dan moeten ze ook films, het nieuws, muziek, boeken, kranten en iedere andere vormen van media en communicatie ook aanpaken.
    Vervolgens moet je de menselijke emotie ook aanpakken omdat die ook instaat is om geweldadig te zijn.
    Dus als dat allemaal is aangepakt levene wij in een vredige, autonome , dictatoriële, grijze, saaie wereld

    Dat is onzin. Kranten, boeken, muziek? Kom op. In films misschien, maar ook dat is van een andere orde van grote dan games. In games voer je echt zelf de actie uit, en als jij vanaf je 8ste dag in dag uit games speelt waarin alles met geweld wordt opgelost. Dan heb jij op je 18e toch echt wel een probleem hoor. Je bent dan gewoon zo gewend aan het oplossen van dingen met geweld, dat het gewoon normaal voor je is.
    Natuurlijk is dat voorbeeld wel extreem, maar die gevallen zitten er gewoon tussen. En ik denk dat de schuld dan wel meer bij de ouders en dat kind zelf ligt, dan bij de game, maar het is gewoon naief om te zeggen dat games echt totaal geen invloed hebben en het allemaal maar onzin is.

    Hier ben ik het niet mee eens, althans bij een groot deel van je tekst. Je hebt op je 18e geen probleem als je altijd geweld in games gespeeld hebt. Elk mens is in staat om een onderscheid te maken tussen wat realiteit is en wat niet. Een videogame is de realiteit niet, je gaat geen gast met een shotgun een paar kogels door z'n maag jagen. Dat doe je in een videogame, maar niet in het echt. Overigens gebruiken veel gamers computergames om hun frustratie weg te werken. Dus over het eerste deel van je tekst ben ik het absoluut niet eens. Dat de schuld bij de ouders grotendeels ligt is echter wel correct, dat heb ik in m'n column ook meerdere malen aangehaald. Er staat duidelijk ook een leeftijdsbeperking op (wij kijken er dan wel niet naar, ouders zouden het wel moeten doen).
  • Als ze zich gaan verzetten tegen geweldi in games, dan moeten ze ook films, het nieuws, muziek, boeken, kranten en iedere andere vormen van media en communicatie ook aanpaken.
    Vervolgens moet je de menselijke emotie ook aanpakken omdat die ook instaat is om geweldadig te zijn.
    Dus als dat allemaal is aangepakt levene wij in een vredige, autonome , dictatoriële, grijze, saaie wereld

    Dat is onzin. Kranten, boeken, muziek? Kom op. In films misschien, maar ook dat is van een andere orde van grote dan games. In games voer je echt zelf de actie uit, en als jij vanaf je 8ste dag in dag uit games speelt waarin alles met geweld wordt opgelost. Dan heb jij op je 18e toch echt wel een probleem hoor. Je bent dan gewoon zo gewend aan het oplossen van dingen met geweld, dat het gewoon normaal voor je is.
    Natuurlijk is dat voorbeeld wel extreem, maar die gevallen zitten er gewoon tussen. En ik denk dat de schuld dan wel meer bij de ouders en dat kind zelf ligt, dan bij de game, maar het is gewoon naief om te zeggen dat games echt totaal geen invloed hebben en het allemaal maar onzin is.
  • Als ze zich gaan verzetten tegen geweldi in games, dan moeten ze ook films, het nieuws, muziek, boeken, kranten en iedere andere vormen van media en communicatie ook aanpaken.
    Vervolgens moet je de menselijke emotie ook aanpakken omdat die ook instaat is om geweldadig te zijn.
    Dus als dat allemaal is aangepakt levene wij in een vredige, autonome , dictatoriële, grijze, saaie wereld

    Wat vinden jullie trouwens van de uitspraak:

    " Mijn kind ging het slechte pad op door het spelen van gewelddadige games "

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren