1. Overwaardering Metroid Prime

Re: Overwaardering Metroid Prime

En dit was de stuk waar ik op wachte. Thanks TCO.

Nou daar sta je dan, in de geringe minderheid die het spel niet metroid waardig vinden. Ikzelf ook vind nog altijd de beste metroid spel "Super Metroid". Reden hiervoor is dezelfde redenen die jij geeft. Gameplay en sfeer.

Nu over naar de transitie.

Bijzonder geslaagd, met name de metroid sfeer dat subliem is geimplenteerd. In deze versie heb je veel meer te maken met de metroids dan in "Super Metroid" en "Metroid". Veel meer insight wordt gegeven over hoe de pirates werken en welke doelen ze hebben, en hoe ze de metroids hiervoor willen toepassen. Dus het heeft heel veel met de voorgaande delen te maken. Wel wat minder is de persoonlijke ontwikkeling van Samus, die je wel bij andere delen zag.

Een shooter is een shooter en een 2d scrolling adventure blijft een 2d scrolling adventure. Wat retro hier heeft neergezet getuigt van rijke inzicht en kwaliteit.
Mijn eerste reacties waren niet zoals die van jou, namelijk deze: "Huh komt metroid ook op de cube". Daarna toen ik de beelden zag en reacties las, wist ik meteen dat het goed zou komen.

-Waarom vindt Dragon blade dit zo'n meesterlijk spel dan?

Sfeer. Deze pakt je op moment dat je vlucht uit de space station tot aan prime(eindbaas). Heel veel simpele dingen dragen hierbij aan, de logboeken waarin achtergrond verhalen worden gegeven en ook clues voor het verloop van het spel.
B.v. de logboek waarin de pirates de morph ball wouden nabootsen(wat niet lukte), heel subtiel en doeltreffend.
Hoe de gezicht van samus gereflecteerd wordt op haar visor in de gevechten met de spirits(niet alleen daar). Die angst in haar ogen spreekt encyclopedia delen.
De manier waarop alle wezens geintroduceerd worden en ook de informatie wordt gegeven.
De muziek en tonen die je een traan laat wegpinken als je voor het eerst je tank upgrade pakt. En hoe een o zo maar simpel moment van stilte, na een doorloping van de "Lab", je hartslag weer laten kloppen/of juist minder.
De claustrofobisch werkende ruimtes helpen eraan mee(angst), en de rustige omgevingen die naar een save station leidde laten je ontspannen. Maar dit is altijd typerend geweest voor een metroid spel, en nu weer ook.

-Om het sfeer goed te laten werken moet je wel direct thuisvoelen in het spel, en daar helpen de controls mee.

De gamecube controller wordt optimaal benut en voelt intuitief aan(standaard bij nintendo spellen).
Leercurve is er, zoals bij alle andere spellen, maar als ik iemand het spel liet spelen zag ik hem het meteen oppikken(met wat uitleg).

Dat lock-on wat door vele gezien werd als een versimpeling van de gameplay, die argument verwachte ik al. Meer dan logisch en ook de argumenten dat ze beter een dual analog control scheme hadden kunnen gebruiken kan ik me in vinden.
Feit is dat het spel nu is zoals die er is en dat de controls geweldig aanvoelen. Had het spel beter kunnen zijn door een FPS(scheme) te zijn, MP3 zal de antwoord geven.

-De plaats waarin het verhaal zich afspeelt is natuurlijk een belangrijke factor bij metroid spellen(elke spel dan ook).

Tallon 4 is als setting uitermate goed gebruikt en de rijke historie die erover geschreven wordt blijft je niet gespaard. De map functie is overzichtelijk en snel te doorlopen, de 3d layout is in de trend van de vorige delen waarin alles in 2d werd getoond.
De omgevingen zijn zoals je die kunt verwachten in de metroid universum, rijk aan diversiteit.
Met name de layout van de maps/levels waar niets misplaats is en alles ten gunste is van de gameplay. Het laat je zien hoe goed Retro zijn werk gedaan heeft.

De rijke cast aan personages spelen een heel groot rol bij de ervaring. Waarom zijn de pirates zo, wat bezielt hun in hemelsnaam. Waarom vallen de spirits mij aan. Hebben zij het tenslotte niet over mij in al die verhalen.
De info die je over alle mogelijke wezens en bosses verzamelt.

Eindbazen die elk een herrinering achterlaten, en ook helpen voor het verdere verloop van het spel. De terugkeer van een zekere "vriend" waarvan je je al op het begin verheugde hem nog een keer te zien.

Het verslaan van bazen is nooit een simpele opdracht geweest en nu ook weer niet. De lock-on helpt je hierbij omdat het fungeert als de manier waarop je in 2d metroid spellen schiet. Is zijn zwakke plek b.v. de linkerschouder, dan richtte je in de 2d spellen schuin naar boven en met een sprongetje achterna(om het goed te plaatsen) met een schot.
Dit is weer het geval hier. Locken, aanvallen ontwijken en als er ruimte is voor een aanval een rocket afvuren.

-Het backtracken is wederom terug maar dit keer heeft het extra dimensie gekregen(duh 3d).

Hints worden achtergelaten(canister enz) om je te laten zien dat je hier nog moet terugkomen. Later als je de double jump verkrijgt weet je meteen waar je moet zijn, de extra liften die strategisch geplaatst zijn helpen je om er snel bij te komen. Dit geeft, met dat wat meer vuurkracht, je zelfvertrouwen om gehakt te maken van de wezens die je het eerder moeilik maakte.
Dit is wat het spel zo goed maakt in de transitie van 2d naar 3d, niets van de charme is verloren gegaan.

Of het een moeilijke spel is, niet altijd. Makkelijk, allesbehalve.
Maar dat was ook nooit de doel van een metroid spel. Challenge is er zeker, maar het gaat hier om het spel en het verhaal doorlopen. Gameplay ervaren en vooral een leuke tijd doorbrengen.

Welke label je ook maar plakt op dit spel, het maakt het spel niet beter of slechter op. Wil je het spel aan iemand uitleggen, zijn de woorden avontuur en actie meer dan voldoende.

Het spel werd niet eens gehyped zoals jij het voortbrengt, niet zoals een andere spel(olah). Of dit de schuld van marketing is????

Maar het spel heeft/had genoeg om daadwerkelijk gehyped te mogen worden.
  • En dit was de stuk waar ik op wachte. Thanks TCO.

    Nou daar sta je dan, in de geringe minderheid die het spel niet metroid waardig vinden. Ikzelf ook vind nog altijd de beste metroid spel "Super Metroid". Reden hiervoor is dezelfde redenen die jij geeft. Gameplay en sfeer.

    Nu over naar de transitie.

    Bijzonder geslaagd, met name de metroid sfeer dat subliem is geimplenteerd. In deze versie heb je veel meer te maken met de metroids dan in "Super Metroid" en "Metroid". Veel meer insight wordt gegeven over hoe de pirates werken en welke doelen ze hebben, en hoe ze de metroids hiervoor willen toepassen. Dus het heeft heel veel met de voorgaande delen te maken. Wel wat minder is de persoonlijke ontwikkeling van Samus, die je wel bij andere delen zag.

    Een shooter is een shooter en een 2d scrolling adventure blijft een 2d scrolling adventure. Wat retro hier heeft neergezet getuigt van rijke inzicht en kwaliteit.
    Mijn eerste reacties waren niet zoals die van jou, namelijk deze: "Huh komt metroid ook op de cube". Daarna toen ik de beelden zag en reacties las, wist ik meteen dat het goed zou komen.

    -Waarom vindt Dragon blade dit zo'n meesterlijk spel dan?

    Sfeer. Deze pakt je op moment dat je vlucht uit de space station tot aan prime(eindbaas). Heel veel simpele dingen dragen hierbij aan, de logboeken waarin achtergrond verhalen worden gegeven en ook clues voor het verloop van het spel.
    B.v. de logboek waarin de pirates de morph ball wouden nabootsen(wat niet lukte), heel subtiel en doeltreffend.
    Hoe de gezicht van samus gereflecteerd wordt op haar visor in de gevechten met de spirits(niet alleen daar). Die angst in haar ogen spreekt encyclopedia delen.
    De manier waarop alle wezens geintroduceerd worden en ook de informatie wordt gegeven.
    De muziek en tonen die je een traan laat wegpinken als je voor het eerst je tank upgrade pakt. En hoe een o zo maar simpel moment van stilte, na een doorloping van de "Lab", je hartslag weer laten kloppen/of juist minder.
    De claustrofobisch werkende ruimtes helpen eraan mee(angst), en de rustige omgevingen die naar een save station leidde laten je ontspannen. Maar dit is altijd typerend geweest voor een metroid spel, en nu weer ook.

    -Om het sfeer goed te laten werken moet je wel direct thuisvoelen in het spel, en daar helpen de controls mee.

    De gamecube controller wordt optimaal benut en voelt intuitief aan(standaard bij nintendo spellen).
    Leercurve is er, zoals bij alle andere spellen, maar als ik iemand het spel liet spelen zag ik hem het meteen oppikken(met wat uitleg).

    Dat lock-on wat door vele gezien werd als een versimpeling van de gameplay, die argument verwachte ik al. Meer dan logisch en ook de argumenten dat ze beter een dual analog control scheme hadden kunnen gebruiken kan ik me in vinden.
    Feit is dat het spel nu is zoals die er is en dat de controls geweldig aanvoelen. Had het spel beter kunnen zijn door een FPS(scheme) te zijn, MP3 zal de antwoord geven.

    -De plaats waarin het verhaal zich afspeelt is natuurlijk een belangrijke factor bij metroid spellen(elke spel dan ook).

    Tallon 4 is als setting uitermate goed gebruikt en de rijke historie die erover geschreven wordt blijft je niet gespaard. De map functie is overzichtelijk en snel te doorlopen, de 3d layout is in de trend van de vorige delen waarin alles in 2d werd getoond.
    De omgevingen zijn zoals je die kunt verwachten in de metroid universum, rijk aan diversiteit.
    Met name de layout van de maps/levels waar niets misplaats is en alles ten gunste is van de gameplay. Het laat je zien hoe goed Retro zijn werk gedaan heeft.

    De rijke cast aan personages spelen een heel groot rol bij de ervaring. Waarom zijn de pirates zo, wat bezielt hun in hemelsnaam. Waarom vallen de spirits mij aan. Hebben zij het tenslotte niet over mij in al die verhalen.
    De info die je over alle mogelijke wezens en bosses verzamelt.

    Eindbazen die elk een herrinering achterlaten, en ook helpen voor het verdere verloop van het spel. De terugkeer van een zekere "vriend" waarvan je je al op het begin verheugde hem nog een keer te zien.

    Het verslaan van bazen is nooit een simpele opdracht geweest en nu ook weer niet. De lock-on helpt je hierbij omdat het fungeert als de manier waarop je in 2d metroid spellen schiet. Is zijn zwakke plek b.v. de linkerschouder, dan richtte je in de 2d spellen schuin naar boven en met een sprongetje achterna(om het goed te plaatsen) met een schot.
    Dit is weer het geval hier. Locken, aanvallen ontwijken en als er ruimte is voor een aanval een rocket afvuren.

    -Het backtracken is wederom terug maar dit keer heeft het extra dimensie gekregen(duh 3d).

    Hints worden achtergelaten(canister enz) om je te laten zien dat je hier nog moet terugkomen. Later als je de double jump verkrijgt weet je meteen waar je moet zijn, de extra liften die strategisch geplaatst zijn helpen je om er snel bij te komen. Dit geeft, met dat wat meer vuurkracht, je zelfvertrouwen om gehakt te maken van de wezens die je het eerder moeilik maakte.
    Dit is wat het spel zo goed maakt in de transitie van 2d naar 3d, niets van de charme is verloren gegaan.

    Of het een moeilijke spel is, niet altijd. Makkelijk, allesbehalve.
    Maar dat was ook nooit de doel van een metroid spel. Challenge is er zeker, maar het gaat hier om het spel en het verhaal doorlopen. Gameplay ervaren en vooral een leuke tijd doorbrengen.

    Welke label je ook maar plakt op dit spel, het maakt het spel niet beter of slechter op. Wil je het spel aan iemand uitleggen, zijn de woorden avontuur en actie meer dan voldoende.

    Het spel werd niet eens gehyped zoals jij het voortbrengt, niet zoals een andere spel(olah). Of dit de schuld van marketing is????

    Maar het spel heeft/had genoeg om daadwerkelijk gehyped te mogen worden.
  • Metroid Prime is een van de betere Cube titels.
  • Overwaardering? Metroid Prime? Sorry hoor, is echt onzin.

    En ik ga het niet uitleggen ook. Sommige zaken hoeven nu eenmaal niet met argumenten uitgelegd te worden. Dit doet alleen maar afbreuk aan het feit.
  • Ik weet zo even geen strategie maar OMG jij kont hunter metroids tegem?!
    Die ben ik een keer tegen gekomen bij prime maar daarna niet meer.
    1de metroids zijn zichtbaar zonder x ray visor dacht ik twee.
    2als je weet hoe je de Phazon beam moet krijgen zijn die metroids van een schot dood.
    3De metroid prime kun je opsporen door telkens van visor te wisslen totdt je hem hebt gevonden.
    4als je geen phazon beam wil verspillen helpt het ook om een powerbomb te leggen.

    Dat zijn de enige tips die ik je kan geven.Sucses!
  • Kan iemand me helpen, in metroid prime deel 1 ben ik bij de laatste baas genaamd metroid prime, de eerste vorm is best gemakkelijk, maar de 2de vorm is erg moeilijk vanaf de metroids verschijnen, ik kan deze nauwelijks zien op Xray visor, en vooral de hunter metroids storen me, kan iemand een tactiek zegge,
  • Ik heb zelf alleen Metroid Prime gespeelt uit de serie (ben aan Super Metroid begonnen maar kon daar niet echt inkomen). Ik zal geen argumenten noemen waarom ik het niet met je eens ben, die zijn toch allemaal al genoemd. Maar wel denk ik dat je téveel kijkt op nostalgie. Zelda Ocarina of Time, Mario 64 en Metroid Prime zijn allemaal spellen in dezelfde serie maar dan in 3d. Dit geeft bijna altijd wel een andere feel, maar dat is toch geen argument om het spel niet goed te vinden. :S
    Zo hebben ze geprobeerd Sonic 2d naar 3d over te zetten. Dat is niet goed gelukt IMO, maar dat reken ik niet af aan de "andere sfeer" die het spel heeft. Het is als spel gewoon, op de race levels na, niet geslaagd.

    Metroid Prime daarentegen, slaagt als stand alone spel (zonder de naam Metroid er ff bij te denken) absoluut! Dan is het toch alleen maar goed als de naam Metroid daar aan gehangen wordt? In gevallen als "Metroid Pinball" vind ik het dan wel weer de puurste onzin.

    (Waarom slaagt dit topic er zo goed in een discussie op gang te brengen en stond mijn beruchte "overwaardering Halo" topic al op pagina 3 vol met spam? 8|
  • Niet genoeg, ik kan me meestal wel vinden in reviews van gamespot/ign. Maar deze game ligt al jaren stof te happen hier thuis.
  • Gamerankings houdt van elke game (vanaf de N64-PS1 generatie) alle Amerikaanse reviews bij en maakt er een gemiddelde van. De vijf best scorende games zijn:

    1. The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64, 98,1%)
    2. Soul Calibur (DC, 96,7%)
    3. Super Mario 64 (N64, 96,3%)
    4. Metroid Prime (GC, 96,1%)
    5. Resident Evil 4 (GC, 96,1%)

    Zegt meer dan genoeg
  • omschrijven worden als ketters vervloekt door de trouwe schare aanhangers die het spel heeft.

    'schare hoeveelheid aanhangers' mijn reet… en ben het eigenlijk ook totaal niet met je eens… Overwaardering? Omdat toevallig 1 persoon dat vindt, maar 98% van de rest niet? :S
  • Metroid Prime komt in het rijtje beste games ooit bij mij. Hoe kun je een game als Metroid Prime overschatten als dit (no shit) één van de moeilijkste games ooit is. Het is uitdaging, en misschien ligt het aan mijn persoonlijke smaak, maar uitdaging maakt een spel goed voor mij. Ik wil dat het spel mij uitdaagt, dat het zo moeilijk is dat het gewoon bijna niet te doen is, dat het spel als het ware naar je schreeuwt: ''Godverdomme Lau, je kent er geen fuck van, kom op dan''. Dat heeft Metroid Prime wat geen enkel ander spel heeft.

    Iedereen die Metroid Prime heeft gespeeld herrinerd zich ongetwijfeld de Omega Pirate. Grootste, meest doordachte, en in mijn ogen de beste eindbaas ooit gemaakt. Ik lieg niet als ik zeg dat ik tegen die eindbaas meer dan dertig keer heb moeten vechten. Ik heb geploeterd, met bloed, zweet en tranen, totdat ik erachter kwam hoe ik hem moest verslaan. En toen deed ik er nog 30 keer over om hem eindelijk neer te krijgen. Dat zijn punten waarop een spel alles van je vraagt. En Metroid Prime, heeft dit net als zijn voorgangers, meer dan welk ander spel dan ook imo.

    ik heb het even gespeeld

    Metroid moet je ook niet ''even'' spelen… -_-

    Als ik het niet leuk vind speel ik niet door….
  • Imo is Metroid Prime het beste spel van deze generatie en ook het beste deel in de Metroid reeks. Kanttekening hierbij is wel dat Metroid Prime het eerste Metroid spel was dat ik speelde. Hierdoor heb ik nooit problemen gehad met de overzetting van 2D naar 3D aangezien ik de 2D versies nooit gespeelt had. Nu op dit moment heb ik op Metroid 1 en 2 na alle Metroid spellen (meerdere malen) uitgespeelt.

    Wat mij opviel toen ik begon met spelen van Metroid Prime was de spelwereld. Nog nooit had ik zulke levende werelden in een spel gezien. Alle details klopte gewoon. Dit kwam met name door de beestjes die je in iedere wereld tegen kwam, waaraan te zien was dat er ernorm veel aandacht aan was besteed. Dit zorgt samen met de "oude" Metroid gameplay en de geweldige muziek voor een geweldige sfeer tijdens het spelen.

    Iemand in dit topic had al een aanmerking gemaakt op de bedienings "problemen" van Metroid Prime. Hiermee ben ik het volledig eens. Om de oude manier van spelen van Metroid spellen te behouden is een lock on systeem een ideale oplossing. Hierdoor wordt het mogelijk om bij bazen tactiek uit stippelen, om ze te verslaan. Het spel wordt er echter niet te makkelijk door. In het begin van het spel zijn de tegenstanders nog wel te verslaan door er op te locken en er op los te vuren, later in het spel zullen steeds meer tegenstanders ook een bepaalde tactiek vereisen om verslagen te worden.

    En over scannen gesproken, deze methode van spelen en zoeken naar extra's was ook al in Super Metroid aanwezig. Wel in mindere mate, maar toch liep je iedere kamer waar je dacht waar een powerup verborgen lag, geheel te scannen.

    Ik vind het jammer dat ik Metroid Prime "slechts" 2x heb uitgespeelt, ik hoop het nog een keer te kunnen doen in de nabije toekomst. Want, zoals gezegt, imo is het beste spel van deze generatie en een van de beste spellen ooit.
  • Ik snap je verhaal. Ik heb metroid prime nog niet geod genoeg gespeeld. Van wat ik heb gespeeld merkte ik het volgende:
    - Het speelt soepel en is redelijk geod uitgedacht
    - het spel ademt sfeer uit
    - Net geen shooter, net geen adventure

    Nadeel is echter dat ik het nu niet meer wil oppakken… Dit betekent dat de magische touch wel zeker aanwezig was, maar niet voldoende was om mij te boeien.

    Tof spel dus, maar geen megatopper ala zelda oid.
    Dat heb ik nou ook met Metroid Prime, ik vind het een goed spel, maar het kan me gewoon niet lokken om door te spelen :S
  • Metroid prime moest de zelda OOT worden voor de cube. De overzetting van 2d naar 3d is perfect niks op aan te merken. Ook de keuze om metroid first person in plaats van 3dr person te maken vind ik een goeie. Graphics van de twee metroid prime games behoren tot een van de beste voor de cube. Geluid is subliem maar de gameplay is helaas niet echt mij ding. Misschien komt het doordat je op buitenaards wezens moet schieten enzo. ik knal liever mensen neer :p. maar das maar een mening. Na genoeg is metroid prime perfect alleen de gameplay trek me niet zo aan (backtracking en het constant scannen van dingen).
  • Nou, dat beginbetoog had het helemaal over zich heen hangen:

    "deze game is kut want de 2d versie was beter"

    Dat is denk ik toch waar het voor je is misgegaan. Nostalgie is leuk en aardig, maar je moet natuurlijk niet een totaal andere gameopzet gaan gebruiken als gietvorm voor een volgend spel in die franchise. (ik zeg express niet serie)

    Ja, de NES heb ik allemaal nét moeten mislopen maar dat heb ik later allemaal meer dan genoeg ingehaald. Toch heb ik Super Metroid op de SNES zelf nooit gehad. (de videowalktrough die ik als ventje zag maakte me wel erg lekker ervoor, maar dat was ook zo met AlttP, Secret of mana, etc.) Ook die heb ik pas weer later gespeeld.

    Nou is het wat lullig om een mening te veroordelen als je niet dezelfde achtergrond hebt, maar ik denk toch dat Metroid Prime een van de betere titels in op deze generatie. (TWW was idd écht overschat, maar dat was ook meer een experiment -meer verhaal- dan een echte titel). In sterke tegenstelling tot sommige, speelt de NGC controller met deze opzet voor mij juist perfect. Ik heb bij een shooter helemaal geen zin om continue om mijn as te moeten draaien om een tegenstander te vinden. (dit zou voor veel mensen herkenbaar moeten zijn bij een specifieke N64 titel die ik op het einde zal noemen) Het lock-on systeem verhelpt dat al voldoende. Het wisselen tussen vijanden gaat voor mij persoonlijk ook snel genoeg. Het backtracken is weliswaar wat saai, maar hoort er blijkbaar bij. (en MP is NIET de eerste FPS die dit heeft!) De patronen van de tegenstanders zijn weliswaar ook simpel, maar die van de vorige versies waren dat net zo goed -zo niet nog simpeler-. De sfeer in het spel is verder uitstekend, maar je creërt deze voor het grootste deel zelf. Wat ook het commentaar is op Morrowind. (FP-RPG? :P) Wel is de uitwerking van de Bosses samen met het perspectief vanuit de visor compleet uitgewerkt en dat kun je niet anders dan waarderen. (technisch en gameplaymatig gezien is daar niks mis mee)

    De gameplay is verder toch vrijwel identiek aan de vorige delen, al is het wel vanuit een andere perspectief. Zeker de herkenbaarheid van objecten wordt ervaren als een pluspunt. (net als in FF…)

    Wat dat betreft heb je (de uitverkorene) wel gelijk in de benaming van het genre. In termen van klassieke indeling is "First Person Adventure" natuurlijk lariekoek. (alhoewel ik die term ook wel eens zelf heb gebruikt, dus 'guity as charged') Het is immers geen Myst of andere échte First Person Adventure. (niet verwarren met 'point en click-adventure', want daarbij staat de camera vast in een externe 'persoon') De manier waarop de speler vooruitkomt is weliswaar dat van een adventure, maar eigenlijk deed je in Doom ook al objecten verzamelen en teruglopen om verder te komen. Het enige verschil is dat bij MP er meer nadruk op ligt en je nog extra's kunt vinden. Feitelijk liggen FPS en adventure-elementen als methode van voortgang sinds het begin van het genre dicht op elkaar.
    Het licht er maar net aan of je een genre kiest op basis van de interface (FPS) of op basis van de voortgangsmethode. (Adventure met een FPS interface)
    Ik vind de laatste een betere benoeming, maar ik accepteer beide.

    Maar om die andere titel eens te noemen die al jaren voor MP back-tracken met nieuw verworven items had: Turok 2 (seeds of evil).


    Het enige echt reële commentaar is naar mijn mening dat het verhaal moest worden verdraait om deze serie tot stand te brengen, maar anderzijds: wie lette er nou bij een 8- of 16-bit spel echt op het verhaal? Dan zou je iedere Zelda-titel eigenlijk ook verkracht moeten noemen, want de consistentie is daarin ver te zoeken.

    Ook niet onbelangrijk trouwens is het moment waarop een spel verschijnt. Bij de release van MP (NGC) stonden we even droog op het gebied van -goede- FPS's. Bij Turok 2 (N64, PC) was dat niet het geval (en de game deed het ook wat minder in vergelijking), terwijl veel elementen verder identiek zijn tussen de twee titels. (en ongetwijfeld nog andere titels)
  • A-mor-bis? You're kidding, right? Amorbis vond ik persoonlijk de simpelste baas uit de hele Metroid Prime serie, die zandworm was fokking simpel imo. Haal je namen door elkaar ofzo :P?

    Chykka bood al een stuk meer uitdaging (en hij duurde ook lang), Quadraxis was echt mega-indrukwekkend en op zichzelf al een grote legpuzzel, Emperor Ing was fuggin' moeilijk en de laatste Dark Samus was ook geen eitje. De landen zelf waren ook een stuk gevaarlijker dankzij de afgronden, giftige Dark World en grotere hoeveelheid ongedierte. En dan heb je verder nog 'tussenbaasjes' als Spider Guardian en Alpha Blogg (burn in hell, kutbeest!). Dus ja, deel twee is moeilijker :D.
  • Het is ook niet nieuw, er zijn ook heel veel mensen die de feel van SM64 en OoT niet zo goed/leuk vinden als die van hun 2D tegenhangers. Bij OoT vond ik dat nog wel meevallen, maar SM64 was gewoon heel anders, qua feel. Het is denk ik ook onmogelijk om dat precies over te zetten naar 3D, er wordt denk ik meer voor een soortgelijke ervaring gezocht, een benadering of andere versie van het 2D gevoel.

    En wat de Revolution gaat brengen? Ik ben benieuwd <img alt=":)" src="/plugins/sceditor/emoticons/smile.png" />

    Haha inderdaad :) meestal ligt het aan de 'feel' zoals jij het zegt. Toen ik Mario 64 speelde heb ik mezelf officieel tot gamer betiteld, dus voor mij is de 'feel' in díe game juist ongeëvenaard.

    Er speelt altijd wat nostalgie mee, en vooral die ene game waardoor jij de eerste keer in aanraking komt met gamen of een bepaald genre, tja, die game heeft voor jou wat speciaals, maar er zal helaas nooit een opvolger komen die precies dezelfde 'feel' heeft. Eigenlijk is dit wel een goede zaak, maar soms zet je je ertegen af omdat je zo graag die ene ervaring van toen nog eens wilt meemaken.

    Wellicht dat we met de Revo weer zulke vergeet-nooit-meer-momenten mogen meemaken.
  • Het is ook niet nieuw, er zijn ook heel veel mensen die de feel van SM64 en OoT niet zo goed/leuk vinden als die van hun 2D tegenhangers. Bij OoT vond ik dat nog wel meevallen, maar SM64 was gewoon heel anders, qua feel. Het is denk ik ook onmogelijk om dat precies over te zetten naar 3D, er wordt denk ik meer voor een soortgelijke ervaring gezocht, een benadering of andere versie van het 2D gevoel.

    En wat de Revolution gaat brengen? Ik ben benieuwd :)
  • Wie zo graag de oude gameplay van vroeger wil terugzien, wen er maar aan want met de Rev gaat geen enkele franchise van Nintendo nog hetzelfde zijn.
  • Het is Metroid Prime, niet Metroid… Denk daar maar eens over na.
    Hadden de makers daar niet beter over na kunnen denken??

    Ilan ik denk juist dat jij nooit 2D Metroids hebt gespeeld als je niks "mist", ik heb vanmiddag dat ik thuis kwam meteen Return of Samus even gedaan om te kijken of ik het toch fout had (had het in mijn pauze op het werk geschreven) en blijf bij mijn mening <img alt=";)" src="/plugins/sceditor/emoticons/wink.png" />

    Ach, of je Prime een waardig vervolg vind op de oude Metroids is iets persoonlijks. Sommige mensen zullen vinden dat het te veel aan de oude principes vasthoudt, anderen zien er juist te weinig in terug van 'vroeger'. Ik vind de overzetting naar 3d zelf wel geslaagd, Metroid Prime is voor mij een waardig vervolg op het übergeweldige Super Metroid.

    Mensen die de oude metroids niet hebben gespeeld, kunnen Prime natuurlijk als een op zichzelf staande game beoordelen. Maar niet alle mensen die de oude games wél hebben gespeeld, vinden Prime kut, en dat wilde ik maar ff kwijt :)
  • Het is Metroid Prime, niet Metroid… Denk daar maar eens over na.
    Hadden de makers daar niet beter over na kunnen denken??

    Ilan ik denk juist dat jij nooit 2D Metroids hebt gespeeld als je niks "mist", ik heb vanmiddag dat ik thuis kwam meteen Return of Samus even gedaan om te kijken of ik het toch fout had (had het in mijn pauze op het werk geschreven) en blijf bij mijn mening ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren