1. Starfox Appreciation Topic

Re: Starfox Appreciation Topic

Ik vind eerlijk gezegd de Snes klassieker nog het best.
De sfeer, het daadwerkelijk dood gaan van je maatjes en de fantastische soundtrack maakte dit tot de beste StarFox-game die ooit geleverd is in mijn ogen.

Ik vond dat ze op de N64 de boel te Muppet achtig maakte. Daarintegen was de gameplay wel beter dan de 16 bitter, maar irriteerde ik me wel meer aan dingen (Slippy's stem bv :@ ). Het is zeker een hele goede game nog steeds, maar ik speel tegenwoordig de snes-versie nog vaak en de N64 versie haast nooit meer.

De Rare StarFox is de naam StarFox totaal niet waard. Meer Banjo in een vossen huidje…

Namco deed het ook niet helemaal goed, maar het is ten minste wel een shooter gebleven.

Nintendo, please make one yourself next generation!!!
  • Ik vind eerlijk gezegd de Snes klassieker nog het best.
    De sfeer, het daadwerkelijk dood gaan van je maatjes en de fantastische soundtrack maakte dit tot de beste StarFox-game die ooit geleverd is in mijn ogen.

    Ik vond dat ze op de N64 de boel te Muppet achtig maakte. Daarintegen was de gameplay wel beter dan de 16 bitter, maar irriteerde ik me wel meer aan dingen (Slippy's stem bv :@ ). Het is zeker een hele goede game nog steeds, maar ik speel tegenwoordig de snes-versie nog vaak en de N64 versie haast nooit meer.

    De Rare StarFox is de naam StarFox totaal niet waard. Meer Banjo in een vossen huidje…

    Namco deed het ook niet helemaal goed, maar het is ten minste wel een shooter gebleven.

    Nintendo, please make one yourself next generation!!!
  • Mijn eerste ervaring met StarFox/StarWing was bij de launch (of net voor? Dat weet ik niet echt zeker meer) van de Europese StarWing. Ook was dit natuurlijk de periode waarin ik de eerste PU in handen kreeg gedrukt, waar waarschijnlijk het idee vandaan kwam om het spel te huren. (de speelgoedwinkel gaf ze gratis weg :lol: )

    In de volgende vakantie (welke? ehm…) hadden we het spel StarFox dan ook gehuurd bij de plaatselijke videotheek (die hadden we toen nog :| ) inclusief de fire converter.
    In eerste instantie wisten we niet echt wat we ervan moesten verwachten, maar op de een of andere manier greep StarFox onze fantasie en adrenaline toch vast. StarFox was het eerste (en enige) spel waarvoor wij (drie koters) al om zes uur naast ons bed stonden om snel te kunnen te gaan gamen. Natuurlijk hadden onze ouders daar helemaal geen zin in en zijn we dus na een half uurtje wachten naar beneden geslopen.

    Je kunt je wel ongeveer voorstellen wat dit voor resultaat opleverde. :P

    En daarna nog eens vechten om wie er mocht gaan spelen ook.

    Uiteindelijk kwam ik op de hardroute nog uit bij Andross, maar was de huurperiode toen helaas ten einde. (en de vakantie). Vele jaren later heb ik het spel (StarWing in dit geval) nog eens geleend en kwam ik er zonder moeite voorbij. (imagine my suprise!)

    Inmiddels bevindt StarWing zich uiteraard in mijn SNES collectie, zoals het hoort. :)
    (voor een spel wat zo duidelijk invloed op mij heeft gehad)



    De N64 kocht ik voor Mario 64 (like duh) en later kreeg ik (samen met mijn broertje) LylatWars met rumblepack voor sinterklaas (ja, niet iedereen is stinkend rijk). Lylatwars was evengoed hip, maar kon desondanks niet dezelfde "vaagheid" overbrengen die StarFox had. (de poppen en 2d plaatjes zullen altijd 'de echte' zijn voor mij)
    Wat Lylatwars bijzonder maakt imo, is dat je een vrije route kunt maken door het stelsel en dat je met goed spelen dus beloont wordt met andere gebieden en gebeurtenissen (die later weer terugkomen :D ). En de Venom defense zone is geweldig om je A-knop zo snel tot pulp te werken. (target is 400, ik zat op een gegeven moment ergens rond de 700 geloof ik)
    Bizar is ook dat je duidelijk kunt terugzien dat de engine deels ook achter OOT zit.


    Toch ben ik na de N64 de interesse in de consoles kwijtgeraakt en ook de Starfox edities op de gamecube heb ik dan ook nog niet gespeeld. Ik moet ook zeggen dat het hele idee van rondlopen met Fox me nooit heeft aangestaan. (bij lylatwars deed je ook alleen maar voor de lol en om mensen met een tank te koeieneren)


    R.I.P. (voorlopig)
  • ik heb starwing de pal versie en ik vind dat de graphics voor die tijd al ferm vooruit waren
  • Lylat wars/Starfox 64 is mijn favoriete N64 game. Een kameraad van me heeft die game gewonnen met PU tip van de maand destijds haha (met een gejatte MK trilogy tip zei ie :P). En ik was best wel onder de indruk van deze game, de hele console kon me nooit zo bekoren maar SF64 wel. Het was ook de eerste keer dat ik iets als een rumblepack zag bij een console.

    Op de SNES had ik later StarFox (usa) en ondanks de verouderde polygon graphics vond ik hem nog best leuk en speelbaar. Ik zat altijd te fantaseren over hoe goed deze game wel niet speelbaar moest zijn met zo'n flightstick want volgens mij leent ie zich daar perfect voor.

    Die op de GC heb ik ook nog gehad en dat vond ik een saai schijtspel, en die nieuwe is volgens mij niet al te veel interessanter. RIP fox idd.
  • ( screen uit 1995 van het nooit gereleasde Starfox 2 )


    ik denk dat de Starfox franchise voorlopig wel als dood mag worden beschouwd, tenzij Nintendo zelf nog eens eens een serieuze poging gaat wagen de starfoxfans te geven wat ze willen.
    Met de Starfoxfranchise onwaardige games Assault en Adventures kan je niet anders dan terugdenken aan het verleden….

    Starfox


    Het eerste wat me aangreep aan de game naast de ambitieuze opgezette graphics/look was het voor mij toen vreemde Japanse sfeertje. Het infiltreren van vijandelijke basissen op te vreemde planeten zorgde echt voor een filmisch gevoel, helemaal in combinatie met de toffe dialogen en de heerlijk gecomponeerde tunes. Een jaar later kwam ik in aanraking met Lylatwars, het alles wat Starfox was maar dan meer uitgediept en nog grootster geregisseerd . De controls waren beduidend soepeler dankzij de heerlijke N64 controller, de gebeurtenissen waren nog verassender en je kreeg soms de mogelijkheid indrukwekkende eindbazen te bevechten in een 3d arena. Elk level kende zn hoogtepunten en vele malen kreeg ik ook- hyper gefocussed natuurlijk op het verbreken van topscores- een enorme kick van dit spel.

    Natuurlijk, de speelduur was beperkt, en de actie voor sommigen misschien te repetitief, maar dat neemt nooit weg dat je in dit spel 1 van je meest indrukwekkende game ervaringen kon(kan?) beleven. Uit de honderduizenden games kan je een bepaald percentagegames die zo'n kippevelverhogendeimpact bij een gamer teweeg kunnen brengen , en dit is er voor mij persoonlijk echt zo 1.

    R.I.P.Fox, en hopen dat ze bij Nintendo ooit weer die inspiratie krijgen voor een vette Starfox!!
  • Ik heb destijds nog een StarWing cap en een demo SNES cartridge gescoord toen ik StarWing kocht op de SNES. :) Ik heb de N64 versie nooit gespeeld, maar Adventures en Assault wel. Adventures was ook een leuke game geweest zonder de StarFox franchise. Assault had toch wel een aantal hele aardige levels, maar het ontbrak helaas gewoon aan variatie. Ik vraag me eerlijk gezegd ook af of het ooit nog wat zal worden met de serie.
  • Ik vind de N64 versie het best, de Gamecube versie Assault was niet goed, maar was beter dan Adventures.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren