1. Forum
  2. Verborgen pareltjes

Re: Verborgen pareltjes

PM, Petor ;).
  • PM, Petor ;).
  • Of gewoon 'Hidden Gems' zoals de meeste van jullie ze wellicht kennen ;).

    Iedereen is bekend met Mario's, Sonics, Zelda's, Street Fighters, Tetrissen, Metroids en Final Fantasy's van weleer. Dat is ook volledig terecht. Deze games hebben een enorme impact gehad op hoe videogames zich ontwikkeld hebben en hebben voor vele mooie herinneringen gezorgd.

    Echter, iedereen heeft wel een aantal games die minder in de spotlight stonden destijds waar die nog met plezier aan terugdenkt. Dit zijn games die ondergesneeuwd raakten omdat ze weinig marketing kregen, slecht verkrijgbaar waren of uitkwamen samen met dat ene spel dat iedereen moest hebben.

    Deel hier jouw ervaringen met die games, waar jij heel veel plezier aan hebt beleefd maar destijds voor het grote publiek onbekend waren. Vertel er ook bij wat jij zo goed vond aan die game en waarom het destijds meer aandacht verdiende. Doe eens gek, en doe er een paar screenshots bij! Wellicht kunnen we elkaar inspireren om wat vergeten klassiekers nieuw leven in te blazen :).

    Uiteraard zal ik zelf beginnen.

    Ristar (Sega MegaDrive)
    Ontwikkelaar: Sega
    Releasejaar: 1995

    Gameplay beelden

    Ristar had de pech dat het pas laat in de levenscyclus van de 16-bit consoles was uitgebracht. Dit was een generatie waar je doodgegooid werd met generieke platform games (zo'n beetje nu met het FPS genre) dat het heel moeilijk was om op te vallen tussen alle Aero's en Bubsy's als je naam geen Mario, Yoshi, Sonic of Donkey Kong was. Dat was verdomd jammer, want Ristar was een puike game met hoge productiewaarden die daadwerkelijk een nieuwe draai aan het compleet uitgemolken genre gaf.

    In Ristar bestuur je, (dun-dun-dun) Ristar, een stervormig personage dat zich een weg moet banen door een aantal levels zoals je dat duizend keer gezien hebt in het eind van de jaren '80 en begin jaren '90. Ristar heeft echter niet de power-ups van Mario, heeft niet de snelheid van Sonic en mist ook de brute kracht van Donkey Kong. Wat Ristar wel heeft zijn twee uitrekbare armen waarmee hij ogenschijnlijk alles op het scherm mee kan vastgrijpen. Op deze manier versla je vijanden (door ze een keiharde kopstoten te geven), slinger je tussen bomen, kun je net dat randje waar je normaliter niet bij kunt grijpen en lanceer je jezelf van handig geplaatste turnapparatuur.

    Dit alles zorgt voor een hele frisse en leuke gameplay. Combineer dit met goede controls en een uitstekende audiovisuele presentatie en je hebt een geweldige platformer die je als fan van het genre gewoon gespeeld *moet* hebben.
  • Dit spel was zo fucking geniaal. Imo zwaar ondergewaardeerd.

  • Planescape Torment
    Ontwikkelaar: Black Isle
    Releasejaar: 1999


    Planescape Torment is een game waar veel gamers wel van gehoord hebben, maar slechts enkelen hebben het daadwerkelijk doorgespeeld. Op zich is dat ook niet zo heel gek, want het is niet de meest toegankelijke RPG en zal daarom menigeen afgeschrokken hebben. De mensen die echter even door de zure appel hebben heen gebeten zijn vrijwel allemaal lyrisch.

    In dit spel vervul je de rol van… tja… Dat weet je zelf eigenlijk niet. Het spel begint op het moment dat je personage (die voor het gemak maar even The Nameless One wordt genoemd door het spel) in een mortuarium en je hebt geen enkel idee hoe je daar gekomen bent, waarom je daar bent, wie je bent… Kortom, dat zal een behoorlijk feestje geweest zijn de dag ervoor. Nu klinkt dit natuurlijk als een enorm stereotype inleiding voor een RPG, maar al snel blijkt dat Planescape Torment alles behalve stereotypisch is.

    Naarmate je op zoek gaat naar antwoorden kom je hier en daar wat onvriendelijke types tegen en leg je binnen de kortste keren het loodje… om binnen enkele uren weer wakker te worden in het mortuarium met niet veel meer dan een knallende koppijn en een paar lelijke littekens. Je blijkt dus onsterfelijk te zijn! Het wordt steeds raarder en raarder, en de wereld en de personages om je heen maken het ook allemaal niet makkelijker. Het hele verhaal van het spel draait om het terugwinnen van je geheugen, het mysterie ontrafelen waarom je onsterfelijk bent en de vele, vele andere vragen die je gedurende het spel tegenkomt.

    Dit is natuurlijk heel wat anders dan het 'uitverkoren-jochie-moet-de-wereld-redden-van-een-obscuur-kwaad'-verhaal waar je al tientallen jaren mee doodgegooid wordt in het genre. Ook de wereld om je heen en de personages die je ontmoet zijn alles behalve standaard en dit maakt Planescape Torment een heerlijk frisse ervaring. Die personages zijn ook allemaal enorm diep uitgewerkt en hebben bergen dialogen. Dit zorgt ervoor dat je je echt kunt inleven in de wereld van Planescape.

    Het is echter wel vrij taai om dit allemaal in te nemen, want vrijwel alles wordt aan de speler gepresenteerd door middel van tekst en de grafische weergave en interface was bij de release al vrij ouderwets. Dat laatste euvel is tegenwoordig overigens prima op te lossen met een paar mods. Als je hier echter overheen kunt komen, gaat er een enorme wereld voor je open. Sterker nog, een multiversum aangezien je zoveel verschillende werelden en dimensies aandoet.

    Planescape Torment is voor mij een van de beste (zo niet DE beste) PC games aller tijden. Ik moet er wel bij zeggen dat de echte waardering een stuk later in mijn leven kwam, omdat dit spel bij release toch even iets te veel was voor mijn 14-jarige testosteron-aangedreven hersenen (veel tekst, focus op het verhaal in plaats van gevechten… no thanks, GEEF ME EEN GEWEER!). Gelukkig worden de meeste van ons wel wat wijzer en geduldiger met de jaren, waardoor het een stuk makkelijker is om te genieten van een meesterwerk als dit.
  • Mario Kart 64 (Rainbow Road :r)

    Sodeju, inderdaad wat een rukbaan was dat. Eindeloos lang en overal hoge randen om de heen… Daar was echt geen ene klote aan. Hij werd pas leuk in F-Zero X :lol:.

    Oh als je de eerste afdaling afsneed viel het wel mee hoelang die baan was! hehe.

    Haha, inderdaad… Een beetje een Wuhu Mountain Loop verhaal ja :')
  • He grappig, die heb ik een paar maanden geleden nog voor een euro of 5 gekocht na er een heel positief stuk over te hebben gelezen in de Retro Gamer. Prachtige game inderdaad. Graphics zijn ook heel vet voor de GBA!

  • Astro Boy: Omega Factor. Misschien wel de beste GBA game ooit gemaakt, en sowieso een platformer met een verhalend element van dergelijke klasse dat het 90% van alle RPG's voor schut zet. Prachtige twists zaten erin zeg. Goede muziek ook. Heerlijk pittige gameplay. Echt Treasure op zijn best.

    Beste licentiegame ooit.

    Speel deze game als je kunt <3
  • Mario Kart 64 (Rainbow Road :r)

    Sodeju, inderdaad wat een rukbaan was dat. Eindeloos lang en overal hoge randen om de heen… Daar was echt geen ene klote aan. Hij werd pas leuk in F-Zero X :lol:.

    Oh als je de eerste afdaling afsneed viel het wel mee hoelang die baan was! hehe.
  • Mario Kart 64 (Rainbow Road :r)

    Sodeju, inderdaad wat een rukbaan was dat. Eindeloos lang en overal hoge randen om de heen… Daar was echt geen ene klote aan. Hij werd pas leuk in F-Zero X :lol:.
  • Ja die heb ik ook veel gespeeld, heb er echt veel plezier aan gehad. We speelden vroeger altijd Mario Kart 64 (Rainbow Road :r), Gauntlet en International Superstar Soccer Deluxe (Snes) op vrijdagmiddag, vette shit man!
  • wie kent gauntlet legend voor de n64 ik heb er veel plezier aan gehad.

    Niet gespeeld, misschien kan je er wat meer over vertellen?

    het is zo lang geleden het is een hack n slash, adventure game van midway het leuke was dat je met 4 spelers op avontuur kon gaan!!! en dat vond ik zo leuk met 3 andere vrienden de strijd aan gaan en elkaar helpen. ieder character had zijn eige speciale aanval.
    Je kon kiezen voor een warrior, magier en nog een paar andere soort.

    En waren verschillende werelden bijv: vuur, water en sneeuw.
  • Cosmo's Cosmic Adventure (1992, PC)


    Toen ik klein was vond ik Bubsy geweldig. De muziek en de graphics maakten me vrolijk en Bubsy zelf vond ik COOL. Als ik nu over de game lees wordt ie redelijk zwaar afgekraakt. Hetzelfde zie ik met Cosmo op de PC. Cosmo is een 2D platformer die niet heel goed wordt gereviewed. Het zal allemaal wel, want mijn gevoel over de game is onuitwisbaar. Ik en mijn broertje speelden m bij ons stiefzusje toen de game net uit was. We hadden zelf thuis geen (spel)computers dus dat maakte ons dubbel zo geobserdeerd als we het bij iemand anders konden spelen, met tot gevolg soms schaamteloze bezoekjes bij 'vriendjes' waar we voornamelijk wilden spelen omdat ze een Megadrive hadden staan….haha. Maar dat terzijde.

    Cosmo. We vonden de graphics geweldig! Kijk naar de screen, het ziet er kleurrijk en lekker pixelig krokant uit. Voor de rest was het een wat ik nu 'een stereotype 1992 platformer' zou noemen. Kleurrijk beestje als hoofdpersoon, vijanden op hun hoofd springen, trampolines en duizenden te verzamelen dingetjes…het recept is bekend. Maar voor mij en mijn broertje is praten en denken aan deze game een hele fijne reis terug naar een tijd waar we veel niet meer van weten. Maar wat we weten is genoeg om een dikke grijns op onze gezichten te doen verschijnen!

    Invasion of The Mutant Space Bats Of doom (PC)


    In een eerder stukje had ik het al over Chuck Yeagers Air Combat. Een ander spel wat onze zwart-wit pc nog trok was IOTMSBOD. Het is een simpele game. Je hebt 80 korte stages (na een seconde of 20 ben je erdoorheen) waarin je belaagd wordt door van links naar rechts zwenkende en van boven naar beneden vallende aliens die je allemaal een vervroegd ruimtereizigersgraf wensen. Vanaf stage 11 wordt het lastig en krijg je te maken met hittezoekende raketten en andere meer dodelijke projectielen en beesten. Ondanks de simpelheid van het spel was het behoorlijk moeilijk en uitgespeeld hebben we het dan ook nooit. Ook de graphics waren simpel, behalve het introverhaaltje: we hadden nog nooit zoiets gevanceerds gezien op de computer!! Hier zie:


    Het zijn niet perse 'pareltjes' die ik hier terughaal maar ik kan het niet laten ze toch even de aandacht te geven! :)
  • Precies… Dat is een beetje de bedoeling van dit topic: de meeste games die genoemd worden zijn niet aangeslagen bij het grote publiek, dus de kans is groot dat ook veel lui van InsideGamer de game niet hebben gespeeld. Een beetje uitleg over het spel en het delen van je herinneringen kunnen geen kwaad. Sterker nog, dat was mijn idee voor dit hele topic :).
  • wie kent gauntlet legend voor de n64 ik heb er veel plezier aan gehad.

    Niet gespeeld, misschien kan je er wat meer over vertellen?
  • wie kent gauntlet legend voor de n64 ik heb er veel plezier aan gehad.
  • Dat is wel vrij ironisch, ja :lol:.
  • Die van de NES is de beste imo. Houdt de charme van de GB-game maar heeft een betere zicht op het speelveld. Demon's Crest vond ik door de overworld altijd een beetje Gargoyle's Quest meets Final Fantasy VI :lol:

    Grappig dat Gargoyle's Quest I, II en Demon's Crest uiteindelijk leuker blijken te zijn dan Ghost's n Goblins :lol:
  • Gargoyle's Quest II voor de NES en Demon Crest voor de SNES mogen er ook zeker wezen!
  • Dit spel was zo fucking geniaal. Imo zwaar ondergewaardeerd.

    Gekocht via de 3DS VC, verrassend genoeg zeer speelbaar 21 jaar later.
  • Bubsy heb ik ook veel gespeeld. Die game heeft wel een speciaal plekje in mijn hart. Maar praat me niet van Bubsy 3D :(

    Anyways, geef mij maar Little Big Adventure 1 en 2, en Toonstruck.

    Die eerste 2 staan nu gelukkig op gog.com en de laatste kan door een update in ScummVM weer gespeeld worden, yaay!

    En natuurlijk Toejam and Earl 1. Good old times :D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren