1. Academische skills

Re: Academische skills

Hoe lees je bijvoorbeeld een paper? En hoe zorg je dat je alles onthoudt? Een vriend van me tekent een a3 mindmap van ieder stuk dat hij leest, met veel kleur en een paar tekeningen. Dat werkt perfect. Een andere vriend heeft de gave om iets 1x te lezen en dan de inhoud én context te onthouden.
Zelf gebruik ik drie kleuren highlights (geel -> belangrijk, groen -> structuur van de tekst, roze -> term). Tijdens het lezen maak ik aantekeningen van wat relevant is voor mijn huidige project, zodat ik alles later snel terug kan vinden.
Lezen wordt veel makkelijker als je basiskennis goed is. Lees voldoende reviews om te weten wat er bekend is, als er dan nieuwe dingen uitkomen kun je vaak in ene oogwenk zien en in 2 zinnen samenvatten wat er nieuw aan is.

Daar zou ik me eerst op richten. Maar goed, dat werkt in mijn vakgebied (biochemie/toxicologie), als je werkzaam bent in de filosofie is het misschien weer helemaal anders.
Verder ben ik ook wel benieuwd naar schrijfstrategieën. En publicaties. Ik heb tot nu toe 1x meegeschreven in een boekje en dat stelde niet zoveel voor. Het lijkt me leuk om een keer een wat substantiële paper te publiceren en ervaringen uitwisselen met andere schrijvers lijkt me een enorme hulp.
Van mij zijn tot op heden 10 papers gepubliceerd (4 als 1st author, 3 als 2nd author). Er is er nog 1 in revision (1st), 1 gesubmit (1st), en een paar in prep waaronder 1 review (1st).

Ik heb dus inmiddels enige ervaring in het lezen & schrijven van wetenschappelijke papers :)

Wat ik altijd doe, ten eerste, is om bij alle experimenten die ik uitvoer te noteren waarom ik ze doe, wat ik er mee wil onderzoeken en wat de hypothese is. Als je tidjens het experimenteren als paper-focused bezig bent, scheelt dat een slok op een borrel bij het schrijven. Dan is je message een stuk duidelijker.

Verder schrijf ik doorgaans eerst materialen en methoden (peanuts), dan de resultaten. Inleiding kun je knippen en plakken (plus parafraseren) uit reviews en soortgelijke papers. Discussie is het moeilijkst, daarvoor moet je echt een grondige literatuursearch gaan doen. Denk extreem kritisch na over je werk, beschrijf kritiekpunten en vindt vervolgens referenties die die punten afzwakken.

Anyway, zoiets doe ik.
  • Hoe lees je bijvoorbeeld een paper? En hoe zorg je dat je alles onthoudt? Een vriend van me tekent een a3 mindmap van ieder stuk dat hij leest, met veel kleur en een paar tekeningen. Dat werkt perfect. Een andere vriend heeft de gave om iets 1x te lezen en dan de inhoud én context te onthouden.
    Zelf gebruik ik drie kleuren highlights (geel -> belangrijk, groen -> structuur van de tekst, roze -> term). Tijdens het lezen maak ik aantekeningen van wat relevant is voor mijn huidige project, zodat ik alles later snel terug kan vinden.
    Lezen wordt veel makkelijker als je basiskennis goed is. Lees voldoende reviews om te weten wat er bekend is, als er dan nieuwe dingen uitkomen kun je vaak in ene oogwenk zien en in 2 zinnen samenvatten wat er nieuw aan is.

    Daar zou ik me eerst op richten. Maar goed, dat werkt in mijn vakgebied (biochemie/toxicologie), als je werkzaam bent in de filosofie is het misschien weer helemaal anders.
    Verder ben ik ook wel benieuwd naar schrijfstrategieën. En publicaties. Ik heb tot nu toe 1x meegeschreven in een boekje en dat stelde niet zoveel voor. Het lijkt me leuk om een keer een wat substantiële paper te publiceren en ervaringen uitwisselen met andere schrijvers lijkt me een enorme hulp.
    Van mij zijn tot op heden 10 papers gepubliceerd (4 als 1st author, 3 als 2nd author). Er is er nog 1 in revision (1st), 1 gesubmit (1st), en een paar in prep waaronder 1 review (1st).

    Ik heb dus inmiddels enige ervaring in het lezen & schrijven van wetenschappelijke papers :)

    Wat ik altijd doe, ten eerste, is om bij alle experimenten die ik uitvoer te noteren waarom ik ze doe, wat ik er mee wil onderzoeken en wat de hypothese is. Als je tidjens het experimenteren als paper-focused bezig bent, scheelt dat een slok op een borrel bij het schrijven. Dan is je message een stuk duidelijker.

    Verder schrijf ik doorgaans eerst materialen en methoden (peanuts), dan de resultaten. Inleiding kun je knippen en plakken (plus parafraseren) uit reviews en soortgelijke papers. Discussie is het moeilijkst, daarvoor moet je echt een grondige literatuursearch gaan doen. Denk extreem kritisch na over je werk, beschrijf kritiekpunten en vindt vervolgens referenties die die punten afzwakken.

    Anyway, zoiets doe ik.
  • Het is veel belangrijker dat je op de juiste momenten citeert, en de goede studies/personen citeert. Een feeling krijgen voor de autoriteiten op het gebied waarover je schrijft EN het citeren van "bevriende" wetenschappelijke connecties zijn imo van groter belang.

    Het staat dan wel tussen aanhalingstekens, maar je bedoelt dat je vriendjespolitiek erin moet verwerken? Of interpreteer ik dat verkeerd.
  • Dat was ook een beetje wat ik er van verwachtte. Ik vind projectvoorstellen daarom minder een kunst om te schrijven, meer een kunstje.

    Maar het lijkt me wel leuk om te doen later :-)
  • Je hoort idd de lezer ervan te overtuigen dat je belangrijk en relevant onderzoek verricht.

    In een projectvoorstel moet het nog extra worden aangedikt. Ik vind dat niet leuk om te doen, ben er te eerlijk voor om mezelf als een potentieel Nobelprijswinnaar neer te zetten. Dat ben ik absoluut niet.

    Bovendien houd je je zelden aan wat je hebt ingediend. Zolang er maar resultaten en output (papers, evt. prijzen) komen, zijn ze tevreden.

    Het niveau van een projectvoorstel is zo hoog als je zelf de lat legt. Ik schrijf mijn eerste project en ben dus kritisch en grondig. Er staat bijvoorbeeld een professioneel ogend schema in van het mechanisme dat ten grondslag ligt aan mijn centrale hypothese. Dat is niet standaard.

    In een paper kom je niet (makkelijk) weg met onzin, in een projectvoorstel is het onverstandig om een realistische beschouwing te geven. Opblazen, opblazen, opblazen. Je kunt het vergelijken met een sollicitatiebrief.

    In een paper beschrijf je resultaten uit het verleden, die kun je niet zo snle mooier maken dan ze zijn. Die zijn toetsbaar. Verwachte resultaten in de toekomst zijn niet toetsbaar op het moment van lezen. Achteraf wel, maar zoals gezegd, zo lang er output is, gaan ze niet snel morren. Dingen werken vaak niet, that's science, je kunt niet vernieuwend bezig zijn zonder a priori de kans te accepteren dat het niet lukt.
  • Reactie hier was er bij ingeschoten, excuus. Interessant. Idd was ik daar benieuwd naar, in hoeverre je de lezer moet overtuigen etc. Wat het uitgangspunt is bij het schrijven van een paper.
    Dat doen wij in de introductie, daar geven we aan waarom iets relevant en belangrijk is. In de discussie bespreek je de pitfalls, tekortkomingen en onderbouw je waarom die tekortkomingen niet cruciaal zijn. Daarmee loop je vooruit op de reactie van de reviewers.

    Ik heb al eens een full reject gehad omdat de reviewer de statistische benadering, waar ik een nieuwe twist aan had gegeven die ik nog nooit ben tegengekomen in de literatuur, niet begrepen. We hebben toen een protestbrief geschreven aan de editor, waarin we vroegen om een reassessment omdat de reviewer de benadering verkeerd had begrepen. Dat hebben we wat duidelijker weergegeven. 2 weken later kwam er een instant accept <img alt=":D" src="/plugins/sceditor/emoticons/grin.png" />

    Het schrijven van een projectvoorstel, om eigen budget te genereren, is wat ik momenteel doe. Dat werkt weer anders.

    Maar het doel is wel hetzelfde natuurlijk, de lezer overtuigen dat alles wat jij daar opschrijft volledig de waarheid is. Alleen verdoezel je in een projectvoorstel meestal pitfalls e.d. van het voorstel ;-)

    Projectvoorstellen heb ik alleen op amateuristisch (studenten)niveau geschreven en die zijn zo kinderlijk eenvoudig. Maar als ik soms een kijkje in de keuken van bedrijven krijg over hoe een projectvoorstel er in de grote-boze-mensenwereld uitziet, dan verschijnt er soms een ironisch lachje op mijn lippen.

    Zoiets als: Projectvoorstel P bevat quatsch Q en serieuze inhoud I, waarbij geldt dat P = 0.75Q + 0.25I ;-)

    En ik ben daarom dus wel benieuwd wat jij vindt van het niveau van projectvoorstellen. Vind jij dat je daar echt een academische opleiding voor genoten moet hebben, of is het meer onderhevig aan de bedrijfscultuur. Ik weet niet of je over meerdere bedrijven kunt oordelen, of dat je alleen bij je huidige werkgever dit werk gedaan hebt. Maar je hebt er vast wel een mening over :-)
  • Custom methode. Elke instelling, organisatie waar je projectbudget kan aanvragen heeft zijn eigen regels. Template wordt geleverd.
  • Projectvoorstel, welke methode wordt gebruikt? Is dit nog steeds Prince II, of is men over op Agile, of het aloude Ipma?
  • Reactie hier was er bij ingeschoten, excuus. Interessant. Idd was ik daar benieuwd naar, in hoeverre je de lezer moet overtuigen etc. Wat het uitgangspunt is bij het schrijven van een paper.
    Dat doen wij in de introductie, daar geven we aan waarom iets relevant en belangrijk is. In de discussie bespreek je de pitfalls, tekortkomingen en onderbouw je waarom die tekortkomingen niet cruciaal zijn. Daarmee loop je vooruit op de reactie van de reviewers.

    Ik heb al eens een full reject gehad omdat de reviewer de statistische benadering, waar ik een nieuwe twist aan had gegeven die ik nog nooit ben tegengekomen in de literatuur, niet begrepen. We hebben toen een protestbrief geschreven aan de editor, waarin we vroegen om een reassessment omdat de reviewer de benadering verkeerd had begrepen. Dat hebben we wat duidelijker weergegeven. 2 weken later kwam er een instant accept :D

    Het schrijven van een projectvoorstel, om eigen budget te genereren, is wat ik momenteel doe. Dat werkt weer anders.
  • Kun je er wat meer over vertellen? Als je zin hebt hoor. Het is totaal anders dan wat ik doe, daarom is het leuk om te lezen hoe jij een paper schrijft. Oninteressante disciplines zijn er sowieso niet <img alt=":)" src="/plugins/sceditor/emoticons/smile.png" />

    Definieer "meer over vertellen". Ik kan je er heel veel over vertellen, maar of het allemaal even nuttig is ;-) Voor informatica en psychologie ben ik meer bezig met het afronden van mijn theses. Die business/informatica paper is anderhalve maand geleden gereject :( en daar gaan we nu langzaam mee verder. En ik wil je over die paper best wat vertellen:

    Achtergrond: De paper is voortgekomen uit een vak. Waarbij ik met een medestudent de opdracht kreeg om te analyseren hoe in de huidige bedrijfsvoering CIO (Chief Information Officers) en CSO (Chief Security Officers) de veiligheid van hun computernetwerken beoordelen. En of ze daar adequate "measurements" voor hebben. Er zijn enkele, theoretische, wiskundige modellen die vooral de nadruk leggen op ROI (return on investment). Hierin wordt de impact die een slechte beveiliging van een product/proces niet meegenomen. Als voorbeeld is er natuurlijk de o-zo-bekende OV-Chipkaart. Dit product heeft ongekend hoge kosten met zich meegedragen, die bijna allemaal op een slechte beveiliging te schuiven zijn.
    Gelukkig was mijn medestudente wiskundig onderlegd, en zij heeft gekozen om vier wiskundige modellen die gebruikt worden om o.a. ROI te schatten te analyseren. Ik ben aan de slag gegaan met het maken van een soort buisiness case, waarin ik vooral de OV-Chipkaart als voorbeeld gebruik. Met deze case heb ik geprobeerd de behoefte aan aandacht voor beveiliging te benadrukken. Vervolgens hebben we een voorstel gedaan om een parameter die de veiligheid uitdrukt in kosten in de wiskundige modellen te passen

    Het schrijven en submitten: De docenten van het vak waren daverend enthousiast over onze aanpak, aangezien het aardig diepgaand en vernieuwend was voor een 6 ECTS vak. Daardoor geïnspireerd hebben wij aangestuurd op een mogelijke publicatie. Het heeft anderhalf jaar geduurd voordat we die mogelijkheid kregen, omdat een docent van de uni vertrok en de andere erg druk was met eigen onderzoek/onderwijs. Toen we een potentiële conferentie aangeboden kregen, bleek de deadline voor submission een week later te zijn. We hebben heel snel onze paper doorgelezen, wat overbodige informatie geschrapt en toen de paper gesubmit. De reviewers, ondanks gecharmeerd van het idee, waren niet tevreden over de presentatie en opbouw van de paper. De logische structuur ontbrak en ook was de business case niet aansprekend genoeg. Het gevolg een normal reject (-2). Dit kwam overigens omdat één reviewer de hele paper niet begreep, wat deels onze fout ook is, en daarom een -3, strong reject, uitdeelde.

    En nu: Nu hebben we de vertrokken docent bereid gevonden meer business cases aan te leveren en is het zaak om de paper logischer op te bouwen en de lezer (en reviewer) meer "mee te nemen" in onze gedachtengang. Op deze manier moet de lezer zelf tot dezelfde conclusie komen als wij en denken "Maar natuurlijk, zo moet het gedaan worden". Hier gaan we komende maanden aan verder werken.

    Is dit een beetje wat je in gedachten had, of was je geïnteresseerd in andere aspecten van het schrijven, meer het proces misschien?
  • Kun je er wat meer over vertellen? Als je zin hebt hoor. Het is totaal anders dan wat ik doe, daarom is het leuk om te lezen hoe jij een paper schrijft. Oninteressante disciplines zijn er sowieso niet :)
  • Wellicht heb je in de psychologie meer theorieen en in de informatica meer feiten. Het noemen van een theorie/autoriteit kan al voldoende zijn, te laten blijken dat je de opvattingen van de autoriteiten in je vakgebied meeneemt.

    Ik kan me voorstellen dat dat heel anders schrijft.

    Goed punt, over theorie/feiten. Ik denk dat daar een grote kern van waarheid in zit, wat de schrijfstijl erg beïnvloed. En dan probeer ik zijdelings ook nog een paper gericht op de "business practices" te schrijven. Dat is weer wat anders, omdat je daar niet zo zeer theorie of feiten voor moet gebruiken. Maar meer redeneren vanuit een (fictief) bedrijfsperspectief :-)
  • Wellicht heb je in de psychologie meer theorieen en in de informatica meer feiten. Het noemen van een theorie/autoriteit kan al voldoende zijn, te laten blijken dat je de opvattingen van de autoriteiten in je vakgebied meeneemt.

    Ik kan me voorstellen dat dat heel anders schrijft.
  • Ik denk dat jij het hebt over het verschil tussen scriptie en paper. Scriptie en paper zijn nog wel wat anders, bij een scriptie is het zo strikt niet en hoeft het niet echt vernieuwend te zijn.
    Het verschil dat jij aanhaalt tussen scriptie en paper dat klopt. Scriptie is minder strikt dan paper. Maar bij papers is er wel degelijk een verschil per studie, om terug te komen op jouw eerdere opmerking.
    Het is veel belangrijker dat je op de juiste momenten citeert, en de goede studies/personen citeert. Een feeling krijgen voor de autoriteiten op het gebied waarover je schrijft EN het citeren van &quot;bevriende&quot; wetenschappelijke connecties zijn imo van groter belang.
    Het citeren weegt, in mijn nog niet professionele mening, zwaarder in bijv. psychologie. Waar een paper makkelijk 60-80 referenties heeft. Bij informatica zie ik regelmatig papers voorbij komen met 20-30 referenties. Bij psychologie is de "vrijheid" van schrijven kleiner dan bij informatica, waar formulering belangrijker is dan bij psychologie. M.a.w. bij psychologie letten ze meer op de referenties, bij informatica meer op de formulering.
  • @Koekie:
    Tsja, dat waardecertificaat lijkt me simpelweg een certificaat dat aangeeft dat je die cursus hebt gevolgd. Die Academie is onderdeel van de Haagse Hogeschool, een erkend opleidingsinstituut mag ik hopen. Een certificaat is een normaal eindresultaat van een cursus.

    De waarde van dat certificaat hangt dus vooral af van de waarde van de cursus, hoe veel heb je aan wat ej daar leert?
    Helaas verschilt dit ook enorm per studie. Bij mijn Psychologie studie gaat dit inderdaad op. Het gaat meer om wat iedereen al gezegd heeft, dit netjes en braaf herhalen, een kleine twist aan geven, en klaar.
    Bij mijn Technische Informatica wordt echt elke zin, elke woordcombinatie kritisch bekeken. En bij te veel *euhhhht* (rode knop) momenten, komt je paper er niet door, of kun je naar die 7 fluiten.
    Ik probeer nu al een flinke tijd een informatica paper gepubliceerd te krijgen, maar voordat ie ook maar submission ready is…. Pffff… Voor psychologie heb ik iets minder tijd, dus daar geld…. scriptie afronden en dan verder kijken wat er mogelijk is.
    Ook bij ons, in de biologische wetenschappen, bekijken reviewers doorgaans elke zin kritisch. Ik krijg iig altijd gedetailleerd commentaar, over elke formulering kunnen ze vallen.

    Ik denk dat jij het hebt over het verschil tussen scriptie en paper. Scriptie en paper zijn nog wel wat anders, bij een scriptie is het zo strikt niet en hoeft het niet echt vernieuwend te zijn.
  • Waardeloze plek, maar here goes:

    Mijn huidige werkgever geeft mij de mogelijkheid om een opleiding te volgen.
    Deze opleiding (duur 16 maanden + bedrijfsproject van 16 weken) bevat inderdaad nieuwe elementen.
    Het resultaat van de opleiding is echter twijfelachtig, namelijk: &quot;waarde certificaat van de Academie voor Masters &amp; Professional Courses&quot;.

    Het nadeel van bovenstaande opleiding is dat de werknemer (lees: moi) de helft van de opleiding uit eigen zak moet betalen.

    Heeft iemand enig idee wat voor waarde men kan hechten aan een &quot;waarde certificaat van de Academie voor Masters &amp; Professional Courses&quot;?
    Dit is, volgens mij, geen formele erkenning.

    Dat zul je denk ik toch echt moeten checken bij het instituut waar je de opleiding gaat doen. zijn zij gecertificeerd? En zo ja, waarvoor precies? etc.
  • Waardeloze plek, maar here goes:

    Mijn huidige werkgever geeft mij de mogelijkheid om een opleiding te volgen.
    Deze opleiding (duur 16 maanden + bedrijfsproject van 16 weken) bevat inderdaad nieuwe elementen.
    Het resultaat van de opleiding is echter twijfelachtig, namelijk: "waarde certificaat van de Academie voor Masters & Professional Courses".

    Het nadeel van bovenstaande opleiding is dat de werknemer (lees: moi) de helft van de opleiding uit eigen zak moet betalen.

    Heeft iemand enig idee wat voor waarde men kan hechten aan een "waarde certificaat van de Academie voor Masters & Professional Courses"?
    Dit is, volgens mij, geen formele erkenning.
  • Bij de literatuurstijl overheerst bij mij het &quot;who cares?&quot; gevoel erg sterk. In mijn proefschrift heb ik meerdere stijlen gebruikt in verschillende hoofdstukken, ik ga dat niet allemaal aanpassen. Onzinwerk, no-one gives a screw.

    Het is veel belangrijker dat je op de juiste momenten citeert, en de goede studies/personen citeert. Een feeling krijgen voor de autoriteiten op het gebied waarover je schrijft EN het citeren van &quot;bevriende&quot; wetenschappelijke connecties zijn imo van groter belang.

    Helaas verschilt dit ook enorm per studie. Bij mijn Psychologie studie gaat dit inderdaad op. Het gaat meer om wat iedereen al gezegd heeft, dit netjes en braaf herhalen, een kleine twist aan geven, en klaar.
    Bij mijn Technische Informatica wordt echt elke zin, elke woordcombinatie kritisch bekeken. En bij te veel *euhhhht* (rode knop) momenten, komt je paper er niet door, of kun je naar die 7 fluiten.

    Ik probeer nu al een flinke tijd een informatica paper gepubliceerd te krijgen, maar voordat ie ook maar submission ready is…. Pffff… Voor psychologie heb ik iets minder tijd, dus daar geld…. scriptie afronden en dan verder kijken wat er mogelijk is.
  • Als wetenschapper is samenwerking/netwerken heel belangrijk. Elke wetenschapper heeft een netwerk, dat bestaat uit mensen uit groepen waar je in hebt gewerkt en goede connecties daar weer van, mensen van de universiteit waar je aan verbonden bent , mensen die je op congressen bent tegengekomen etc. Degenen in je netwerk doen jou soms ook favours, net als jij hen favours doet. Daar hoort bijvoorbeeld bij dat ze je werk citeren en jij dat van hen. Dat is een stukje erkenning.

    Vanwege het peer review systeem kan vriendjespolitiek van doorslaggevend belang zijn. Maar over het algemeen zijn je vriendjes alleen vriendjes met je als je laat zien capabel en succesvol te zijn, dus zo oneerlijk als het lijkt, is het niet.
  • Bij de literatuurstijl overheerst bij mij het "who cares?" gevoel erg sterk. In mijn proefschrift heb ik meerdere stijlen gebruikt in verschillende hoofdstukken, ik ga dat niet allemaal aanpassen. Onzinwerk, no-one gives a screw.

    Het is veel belangrijker dat je op de juiste momenten citeert, en de goede studies/personen citeert. Een feeling krijgen voor de autoriteiten op het gebied waarover je schrijft EN het citeren van "bevriende" wetenschappelijke connecties zijn imo van groter belang.
  • Dat denk ik dus ook. Nu ik mijn master-thesis aan het schrijven ben krijg ik opeens te horen dat de Chicago-stijl standaard is binnen literatuur en cultuurstudies, terwijl mij altijd de APA-stijl is geleerd.
    ik heb juist geleerd dat de MLA voor literatuurstudies de standaard is. maar ik geloof dat het verder ook niet heel veel uitmaakt welke standaard je gebruikt zolang je maar wel in een paper consequent dezelfde gebruikt



    en nu ben ik snel weer weg uit dit topic ^^D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren