1. Forum
  2. Albumtopic IV

Re: Albumtopic IV

hmm ik moet even wat dingen gaan inhalen, ik ben een weekje op vakantie gegaan en ze hadden daar geen internet :P
  • hmm ik moet even wat dingen gaan inhalen, ik ben een weekje op vakantie gegaan en ze hadden daar geen internet :P
  • Gewoon verder met lijstje B toch die kreeg meeste stemmen na deze lijst…
  • Ik heb het op dit moment ongekend druk, dus ik de laatste dagen geen tijd gehad om überhaupt naar muziek te luisteren. Als het aan mij ligt gaan we over een à twee weken verder.
  • Aangezien het lijstje is afgelopen, wat is het plan? Een nieuw lijstje selecteren/albums indienen? (ik weet nog wel een)
  • King Crimson - In the Court of the Crimson King

    Ik moet eerlijk bekennen dat ik hier nog nooit eerder van had gehoord, terwijl tijdens het zoeken naar informatie toch wel naar boven kwam dat het een behoorlijk invloedrijke band is. Leuk om het zo dan toch tegen te komen, met name als het zo'n tof album betreft. Want het is gewoon verdomd goed. Heerlijke uptempo jazz/funk van Schizoid Man, om vervolgt te worden het rustige Epitaph en I Talk To The Wind. Fantastische atmosfeer tijdens het luisteren, verveelt amper en weinig herhalend. Dan komt Moonchild en wordt toch wel het uiterste van je gevergd, want het experimentele stuk is niet gemakkelijk om naar te luisteren. De eerste keer eigenlijk direct afgezet, inmiddels bevalt het prima op de achtergrond en stoor me er niet meer aan. Het wordt bij mij in elk geval beter per luisterbeurt. Op het eind The Court, een passend einde voor het album. Het ene moment rustig en introvert, om dan weer eruit te springen. Behoorlijk onder de indruk.

    9/10
  • Zoals ik al zei in mijn introductie zitten er veel experimentele en jazzy elementen op het album. De tweede helft van Moonchild is als het ware improvisationele, experimentele jazz.
  • Mwa, moet eerlijk zeggen dat ik buiten het eerste en laatste nummer het hele album juist heel relaxed vind luisteren. Vooral die fluit zorgt daarvoor. Een beetje instrumentaal gedoe geeft me nou niet het idee dat het voorgaande nu extra geniaal is op zich.

    Misschien hadden ze zoiets van hé shit, we hebben maar een nummer van 2 minuten. als prog band kan dat niet en probeerden ze er maar wat achteraan te plakken zonder idee ofzo.
  • Altijd maar dat gezeur over Moonchild. :lol:

    Eerst pakte Moonchild me ook niet zo, maar ik ben het gaan waarderen. Het is gewoon het chill-out momentje van de plaat. Howel het wel een beetje langdradig kan worden. In de 2009 remaster (waarvan ik ook een link heb geplaatst in het topic) staat Moonchild er ook twee keer op: de full version en een verkorte versie van negen minuten die Fripp op de plaats heeft gedaan van het oorspronkelijke nummer.

    Voor het vormen van een volledig gevoel over het oorspronkelijke album heb ik aangeraden de volledige versie te nemen, maar persoonlijk vind ik de 9 minute edit beter. Die is veel minder drawn out dan het origineel en ik raad het ook zeker aan om die te beluisteren :)
  • Ik luister nu King Crimson en ben echt zwaar onder de indruk.

    Ik was totaal verrast door het eerste nummer, wat enorm chaotisch is met ruige stem. In het tweede nummer is het juist rustig met een hele mooie stem. Het derde nummer begint ook rustig. Echt heerlijk. Als het zo doorgaat wordt het bij de eerste luisterbeurt meteen een 9 ofzo, en dat doe ik niet snel.

    Edit:

    Waarom duurt Moonchild 10 minuten te lang? Totaal onnodig en haalt de plaat voor mij toch een stuk naar beneden.

    21st Schizoid Man is erg goed. Daarna waan ik me in een schattig JRPG dorpje tot 3.00 van Moonchild. Daarna zet ik hem op pauze of zet ik voor de rest andere muziek op om ondertussen te luisteren en met The Court of the Crimson King kom ik aan bij het paleis van de final boss.

    Maar waarom Moonchild? Zonder dat had ik waarschijnlijk weer een 5 * op musicmeter bij kunnen schrijven. Nu twijfel ik zelfs tussen 4 en 4,5.
  • Leven mensen, leven! (en ja, eigen contributie niet geweldig hoog :( )

    Goed.

    Thelonious Monk - Monk's Dream
    Er zijn maar weinig albums waarbij je achterover kan leunen en gewoon kan wegdrijven op de muziek. Monk's Dream is daar een van. Ik ben zelf absoluut een fan van 'instrumentele' muziek, en zeker bij dit album waarbij toch veel hetzelfde klinkt maar dan toch subtiel anders is kan ik dat absoluut waarderen. Nu is het probleem, zoals ik dat vaker bij jazz styles heb, dat het soms gaat vervelen. Nu ligt dat met name aan de stemming, en dat is dan weinig te wijten aan de muziek zelf. Desalniettemin, een uitstekend album, dat ik zeker nog wel een aantal keer op zal zetten.

    8.5/10

    King Crimson komt morgen/overmogen.
  • King Crimson - In the Court of the Crimson King


    Is niet echt mijn soort muziek maar toch vind ik het wel leuk. Het album heeft weinig nummers maar de nummers zijn wel lang. De titelsong In the Court of the Crimson King vind ik het beste nummer. Het is muziek die lekker sixtie's klinkt. Al met al vond ik het leuk maar het is niet muziek die ik vaak zal opzetten.

    7
  • Het eerste nummer van King Crimson is wel erg herkenbaar. Kanye West heeft op zijn laatste album daar een sample uit gehaald _O_

    Tof album tot dus ver :)

    EDIT

    Ik denk ik lees vandaag ook maar even Jeroen's introductie en daar stond het al in :'D
  • Crap, dit is er een beetje bij ingeschoten, dus vandaar dit enigszins afgeraffelde verhaal. Anyway, ik vond Monk awesome. Heerlijke jazz die her en der naar Bebop neigt, maar toch relaxed blijft. Veel Bebop is redelijk opgefokt (wat niet slecht is), waardoor het niet erg rustig is. Dit album behoud die rust, terwijl het toch de uitbundigheid van Bebop weet te behouden. Gewoonweg heerlijk.

    10-
  • Thelonious Monk - Monk's Dream

    Een goed album. Jazz is in principe niet echt mijn ding, maar dit heeft me wel redelijk kunnen bekoren. Af en toe lekker catchy (dat woord gebruik ik echt teveel in dit topic), maar soms ook wel een beetje langdradig. Ik kreeg vaak wel het gevoel dat het meer als achtergrondmuziek functioneerde dan dat ik er geconcentreerd naar luisterde.

    7.5/10
  • ik zal morgen even een stukje plaatsen over 't album

    fijn dat jullie het in (meer of mindere mate) een tof album vonden :) ik kan de kritiek wel begrijpen dat 't een lange zit is, dat merk ik zelf ook vaak genoeg bij het luisteren van jazz albums.
  • Thelonious Monk - Monk's Dream

    Waar moet ik beginnen? Na het eerste nummer is het al briljante tour die Thelonious Monk je meebrengt in de wereld van jazz. En jazz op zijn tijd is altijd tof. Vooral als je een van de legendarische artiesten uit de jazz wereld luistert dan voel ik dat zeker bij de ervaring. Het is er ook echt een van wereldklasse, de muziek is heerlijk. De piano, de saxofoon en de relaxte sfeer die daarbij voortkomt. Het enige minpunt op deze plaat is dat je even die mood moet omzetten en dat Thelonious Monk een discography heeft om U tegen te zetten, je niet zeker weet of het nou beter, slechter of gelijk blijft.

    Bright Mississippi , Blues Five Spot en Monk's Dream zijn de toppers van dit album, andere nummers en takes mogen er ook zijn.

    10-
  • @ Limoenlichtje: Nummer 1 van je album kan ik niet afspelen met Itunes, Quicktime en Windows Media Player niet.
    Oh…

    En wat nou als je deze link gebruikt om het album te downloaden?

    Let op: Hier staan meer nummers op dan de vijf op de oorspronkelijke release, als je deze link gebruikt moet je de nummers 1, 2, 3, 5 en 6 meetellen voor je review (nummer 6 is de volledige versie van nummer 4 (Moonchild), die is ingekort door Fripp voor de remaster).
  • @ Limoenlichtje: Nummer 1 van je album kan ik niet afspelen met Itunes, Quicktime en Windows Media Player niet.
  • Thelonious Monk

    Zeker geen verkeerd album. Klinkt allemaal lekker. Alleen doordat de nummers zo lang zijn wordt het gewoon een herhaling van het zelfde riedeltje voor mij. En ook sommige nummers klinken op een gegeven allemaal een beetje het zelfde. Ik vond het dan ook lastig om het hele album in één zit door te luisteren. Maar ondanks dat het voor mij op een gegeven punt saai wordt is het wel mooie muziek.

    7/10
  • Thelonious Monk:

    Ik krijg na drie nummers het gevoel dat ik iets anders moet opzetten. Toen ik begon vond ik het wel ok, maar na een tijdje heb ik het wel gehoord. Ik denk dat dit beter werkt als je gewoon wat jazz muziek in een map zet en daar de shuffle overheen gooit, alleen gebruik ik dat zelf vrijwel nooit.

    Blue Bolivar Blues viel me wel positief op, maar ik heb over het algemeen ook meer met blues dan (dit soort) jazz.

    Ik kan het moeilijk slecht noemen en dat is het ook niet, maar voor mijn gevoel lijkt het allemaal toch wel heel erg op elkaar. Het is niet lullig bedoeld naar de muzikanten, maar dit vind ik echt achtergrondmuziek voor een late avond. Niet te hard, maar gewoon ondertussen terwijl mensen discussies voeren. In dat geval let je er ook veel minder op en zal de indruk ook wel beter zijn. Ik kan hier moeilijker echt intens naar luisteren, hoewel de afzonderlijke nummers vast wel goed zijn. De interesse gaat gewoon weg na verloop van tijd.

    Het dissonante in het pianospel kan ik wel waarderen. Ik gebruik dat zelf ook wel eens, alleen niet zo vaardig. :P

    Als ik een cijfer zou moeten geven zou dat op 'puur luisteren' een 6 worden en als achtergrondmuziek rond de 8.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren