1. Forum
  2. De aarde als reddingsvlot

Re: De aarde als reddingsvlot

Nee, geboortebeperking…

[size=0]En dan vooral onder 40plussers om die opvatting door te trekken hihi[/size]
  • Nee, geboortebeperking…

    [size=0]En dan vooral onder 40plussers om die opvatting door te trekken hihi[/size]
  • Je eerste zin: dat bedoel ik dus. Lees het nog eens door ;)

    Paradox.
  • Leeftijd en gezondheid zouden belangrijkste factoren zijn, dit hangt redelijk samen met elkaar. Maar degene met de grootste overlevingskans zouden op het vlot moeten.

    In de praktijk? Recht van de sterkste. Als ik in die situatie zou komen en ik ben er van overtuigd dat ik sterker ben dan 4 anderen zorg ik ervoor dat ze van dat vlot getrapt worden bij voorkeur nog 1 of 2 meer, dan heeft de rest genoeg water en voedsel.
  • In mijn ogen zou leeftijd het meest rechtvaardig zijn. Elk mens is in principe gelijk, groot/klein, zwart/wit, intelligent/dom. Leeftijd heeft daar niks mee te maken, maar is gewoon een onbetwistbaar feit. Je zou het zo kunnen zien dat jongeren meer recht hebben om te leven omdat die minder tijd hebben gehad op aarde, voor zover er sprake is van recht.
  • Ohja dat was ik nog vergeten te melden: het draait niet om de praktijk, maar om de vraag wat ethisch gezien de meest juist oplossing zou zijn. Op basis van welke eigenschappen van mensen wordt de een boven een ander verkozen?
  • Mischien steen papier schaar?

    Hmm dit is inderdaad een hele lastige situatie waar ik idd niet in wil zitten. ik zou gewoon met 6 man op het vlot gaan zitten en dan 4 man achter het vlot laten zwemmen en het vlot duwen en dan omstebeurt afwisselen met zwemmen. De zwemmers kunnen in iedergeval het vlot vast houden en zo ben je dus sneller bij de kust en daardoor je het eten eerlijker verdelen :'D
    En dan natuurlijk wel hopen dat Pieter van de Hoogenband 1 van de drenkelingen is
  • Interessante stelling, ik kan me herinneren dat ik dit bij de paar lessen filosofie die ik heb gehad ook te horen kreeg.

    Het is heel lastig om te bedenken waar je op moet oordelen, ik denk dat ik in de eerste plaats geen verschil zou maken tussen geslacht, of huidskleur. Maar als er familie van mij tussen zou staan en een aantal onbekenden, dan laat ik de familie eerst op het vlot. Dat kun je egoïstisch noemen, maar als ik niet voor de familie kies, dan ben ik eigenlijk omgekeerd-egoïstisch, wat ook moreel verwerpelijk is.

    Kijken we naar bijvoorbeeld hoe mensen geleefd hebben, dan zou ik wel degelijk onderscheid maken tussen criminelen en niet criminelen. Misschien niet juist, maar het is wel een soort gevoel dat je erbij hebt. Ik moest hier ook denken aan die scène uit the Dark Knight en ikzelf zou de mensen met een strafblad eerder achterlaten dan de mensen zonder.

    En dan als laatste, als ik voor de onmenselijke keuze zou staan om zes van de tien personen op dat vlot toe te laten, en niemand is een kennis van mij, of heeft een strafblad, dan zou ik kijken naar wie het sterkst/slimst is. Het klinkt heel hard, maar ik zou iemand die alleen het vmbo heeft afgerond eerder achterlaten dan iemand die een universitaire studie heeft gedaan. Het is ook niet eerlijk, maar je moet ergens op oordelen.

    Laten we het er op houden dat ik hoop deze keus nooit te hoeven maken. :P
  • De tweede vraag is, indien er wordt besloten dat het ethisch verantwoord is om bepaalde mensen op het vlot te plaatsen en anderen niet, welk systeem er gehanteerd dient te worden om te bepalen wie wel en wie niet.
    Vanuit Christelijk perspectief, moeten degene op het vlot worden geplaatst die zichzelf niet op het vlot zouden plaatsen. De egoisten knikker je er af. Maar wie knikkert ze er af?

    En hoe egoïstisch is degene die ze eraf knikkert op zijn beurt? Immers kun je zeggen dat diegene die bepaalt dat anderen niet op vlot mogen zitten vanwege reden x of reden y ook zijn eigen moraal aan het uitvoeren is op alle vlotzitters.
  • De tweede vraag is, indien er wordt besloten dat het ethisch verantwoord is om bepaalde mensen op het vlot te plaatsen en anderen niet, welk systeem er gehanteerd dient te worden om te bepalen wie wel en wie niet.
    Vanuit Christelijk perspectief, moeten degene op het vlot worden geplaatst die zichzelf niet op het vlot zouden plaatsen. De egoisten knikker je er af. Maar wie knikkert ze er af?
  • Als je je vlot in plaats van de Aarde nou de Hemel noemt heb je al een heleboel meningen in ieder geval ;)

    In het praktijk voorbeeld van het vlot geldt denk ik het recht van de sterkste.

    In het hypotetische voorbeeld van de Aarde denk ik dat er voor iedereen een einde aan komt door gebrek aan slagvaardigheid in de besluitvoerming.
  • Oh en wat betreft dit
    Om het geheel ietwat complexer te maken lijkt het mij interessant om het vlot te zien als metafoor voor de Aarde: de grondstoffen zijn immers ook beperkt en daarmee is er een bepaald "maximum" aantal mensen dat hiervan kan leven. Ik wil niet suggereren dat dat nu het geval zou zijn, of in de nabije toekomst, maar vanuit deze benadering kun je je afvragen of de huidige verdeling van de grondstoffen ethisch gezien verantwoord is.
    No shit dat we ethisch gezien slecht bezig zijn met onze aarde. Maar mensen willen gewoon wat ze krijgen kunnen en het liefst nog meer. Wat we zouden moeten doen is onze meest dierbare grondstoffen opsparen en alleen in de meest noodzakelijke situaties gebruiken, terwijl we doorzoeken naar vernieuwbare energiebronnen etc.
    Goed idee, vind je ook niet?
    Dat betekent wel dat je geen computers, iPods en auto's meer mag kopen.
    Slecht idee, vind je ook niet?

    De zal de situatie die ik op het oog heb proberen iets beter te omschrijven.

    De maximum productiecapaciteit van de Aarde is bereikt: de meest efficiënte opbrengst per vierkante meter. Deze wordt besteedt aan de meest efficiënte, basale voeding. Kortom: het is niet mogelijk om méér voedsel te produceren. De wereldbevolking is zo groot gegroeid dat er niet voldoende voeding is om elke mond te voeden. Dergelijke Malthusiaanse catastrofes zien we veel terug in de geschiedenis, voor deze situatie dienen we uit te gaan van een globale Malthusiaanse catastrofe. Tevens dient het marktmechanisme buiten beschouwing te worden gelaten (behalve als je dit natuurlijk de meest ethische manier van verdeling vindt): welke manier is ethisch gezien het meest verantwoord?
  • laat ze verdrinken en pak het vlot voor jezelf zodat je jezelf vol kan nommen terwijl je de relaxed naar de kust toe peddelt

    Lees de openingspost nog eens en reageer even serieus.
    Oké.
    Ik zou sowieso mijzelf redden, want zo zit de mens nou eenmaal in elkaar, en verder zou ik proberen een selectie te maken van de mensen waarvan ik vind dat ze het verdienen om te overleven. In het geval dat ik de mensen waarmee ik haast verdrink goed ken, dan kan ik makkelijk bepalen welke mensen het aardigst, slimst, gezondst zijn: kortom een aanwinst voor hun omgeving. Ik bedoel, kom op, ethiek mag naar de klere als dat betekent dat ik iemand die ik haat moet redden omdat hij misschien nog een belangrijk leven voor zich heeft.


    In het geval dat ik de drenkelingen niet ken, ga ik toch snel bepalen op hoe lang en wat voor een leven ze nog voor zich hebben. Een oudere, gehandicapte, doodzieke of mentaal niet helemaal gezonde zou ik dus laten stikken. Ik heb volle respect voor dit soort mensen maar in zo'n geval als deze kan ik niet anders doen dan voor de mensen gaan die gezond en jong zijn en nog een mooi leven voor zich hebben. Vrouwen en kinderen voor geld voor mij alleen wat betreft die laatste: ik zou geen onderscheid maken tussen geslacht.

    Ohja dat was ik nog vergeten te melden: het draait niet om de praktijk, maar om de vraag wat ethisch gezien de meest juist oplossing zou zijn. Op basis van welke eigenschappen van mensen wordt de een boven een ander verkozen?
  • Doet me denken aan The Dark Knight met die twee boten. To be honest, als ik bij de 'foutloze' burgers zou horen, zou ik ook weigeren op die knop te drukken. 'Bloed aan de handen hebben' is, hoe naïef dit in zo'n situatie wellicht ook lijken moge, wel hetgeen wat koste wat het kost voorkomen moet worden.

    Then again: weet nooit hoe ik zal reageren op het moment dat zoiets daadwerkelijk gebeurt.
  • Er zijn toch vast wel situaties te bedenken waarin zelfs de meest neutrale persoon duidelijk zijn keus zal maken. Stel je bijvoorbeeld een boot vol veroordeelde pedofielen (om eens even iets te noemen) voor, met zes bewakers, zijn de bewakers (in het geval dat zij hardwerkende ouders zonder strafrechtelijk verleden zijn) dan verzekerd van een plek op het vlot? Een boot met zes familieleden en een hoop onbekenden?

    Om het daadwerkelijk maken van een keus (en zo de één voor één laten sterven methode van Dariee onder spanning te zetten) te stimuleren lijkt het me beter een voorbeeld dat Singer zelf aanhaalt te gebruiken:

    Stel je een spoorrails voor waarop iemand vastgebonden zit en er dendert een trein op af. De trein is niet te stoppen, en je hebt niet genoeg tijd om de persoon los te maken. De enige oplossing om persoon A te redden is door de wissel over te halen waardoor de trein op een ander stuk spoor over persoon B zal rijden.

    Welke eigenschappen van beide personen of bijkomende omstandigheden (bijvoorbeeld 3 personen ipv persoon A) zouden van invloed zijn op de keuze om al dan niet de wissel over te halen?
  • Ik zou altijd naar manieren zoeken buiten deze eisen om, om maar niet te hoeven oordelen over wie je laat sterven. Het is dat het vlot een metafoor is, maar anders zou ik in shifts mensen ernaast laten zwemmen of de gok nemen dat je een boot tegenkomt etc. Met andere woorden: liever één voor één de helft laten sterven van de honger of uit moeheid laten verdrinken - en dan uiteindelijk met de overgeblevenen op het lijk teren van één van de slachtoffers - dan vanaf moment één al meteen mensen ter dood te veroordelen.

    Want ja, meer en minder waardevol? Zijn eigenlijk geen objectieve gronden voor. Of in ieder geval niet zaken die buiten context bepaald kunnen worden en zelfs als die er zijn, is het niet een beslissing die je zomaar neemt. Zal zelf dan ook waarschijnlijk één van de eersten zijn die van zo'n vlot gedenderd wordt, naar ik vrees, want kan het mezelf niet verkopen dat ik eigenhandig anderen overboord smijt 'omdat ik vind dat ze minder waard zijn dan ik'.

    Overigens, als we het over de aarde hebben en haar grondstoffen: verduurzaming en normverlaging. Het gaat iets kosten - zeker wie nu het meest profiteert van de huidige situatie - maar dat zijn wel middelen die het doel heiligen waardoor iedereen kan overleven. Wat dat betreft staat 'eerlijke verdeling' bovenaan het lijstje.
  • laat ze verdrinken en pak het vlot voor jezelf zodat je jezelf vol kan nommen terwijl je de relaxed naar de kust toe peddelt

    Lees de openingspost nog eens en reageer even serieus.
  • Hoe zou je die opvatting door trekken naar de Aarde aan zijn bevolkingsmaximum? Ouderen euthaniseren?
  • Leeftijd en gezondheid zouden belangrijkste factoren zijn, dit hangt redelijk samen met elkaar. Maar degene met de grootste overlevingskans zouden op het vlot moeten.

    Wie zou er op mogen?

    Iemand met meer kans om te overleven maar nog 1 jaar te leven, of iemand met minder kans om te overleven maar met nog 25 jaar te leven.
  • Na het lezen van wat werk van Peter Singer denk ik de laatste tijd regelmatig na over ethiek. Wat me het meest intrigeert is de vraag of je het belang van bepaalde mensen boven dat van anderen moet laten prevaleren.

    Een relatief standaard voorbeeld hiervan is het idee van een reddingsvlot met een capaciteit om een aantal mensen op open zee te laten overleven en naar veiligheid te brengen. Laten we voor het gemak uitgaan van een maximumcapaciteit van zes mensen: meer mensen op het vlot, en het vlot zinkt, en het aanwezige voedsel en water is voldoende om zes mensen in leven te houden tot ze de kust hebben bereikt, zodra er met meer dan zes mensen moet worden gedeeld zal iedereen van de honger en dorst omkomen. Voor deze casus gaan we uit van tien drenkelingen, er zijn dus vier plaatsen tekort op het vlot.

    De eerste vraag is natuurlijk of het überhaupt ethisch verantwoord is om keuzes te maken wie er in zo'n geval gered wordt of niet. Valt er rationeel een keuze te maken om de een boven de ander te verkiezen, of geldt er wie het eerst komt wie het eerst maalt? Of moet er op puur geluk lootjes worden getrokken (ervan uitgaande dat daarvoor de gelegenheid is op open zee :P)? Of dient er gewoon geprobeerd te worden om met zijn tienen op het vlot te overleven met de waarschijnlijkheid dat iedereen zal sterven?

    De tweede vraag is, indien er wordt besloten dat het ethisch verantwoord is om bepaalde mensen op het vlot te plaatsen en anderen niet, welk systeem er gehanteerd dient te worden om te bepalen wie wel en wie niet. Moeten de zwaksten op het vlot geplaatst worden omdat de fysiek sterkeren buiten het vlot een grotere overlevingskans zouden hebben dan de zwakkeren in die situatie? Dienen de intelligentere mensen op het vlot geplaatst te worden? De rijken? De jonge mensen omdat ze nog een heel leven voor zich hebben? De mensen zonder strafblad?

    Om het geheel ietwat complexer te maken lijkt het mij interessant om het vlot te zien als metafoor voor de Aarde: de grondstoffen zijn immers ook beperkt en daarmee is er een bepaald "maximum" aantal mensen dat hiervan kan leven. Ik wil niet suggereren dat dat nu het geval zou zijn, of in de nabije toekomst, maar vanuit deze benadering kun je je afvragen of de huidige verdeling van de grondstoffen ethisch gezien verantwoord is.

    Ik hoop hiermee mensen te prikkelen om na te denken over hoe zij het onderscheid maken tussen meer- en minder waardevolle mensen (indien mensen uberhaupt geloven dat zoiets bestaat).

    Op een later moment zal ik zelf mijn visie weergeven, ik ben in beginsel vooral benieuwd naar de opvattingen van anderen.

    Het draait dus niet om de praktijk, of wat jij in zo'n situatie zou doen. Beschouw jezelf als buitenstaander die in zo'n situatie beslist wat er gebeurt.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren