1. Forum
  2. Het China discussieplatform

Re: Het China discussieplatform

Zeker als economische grootmacht. En ook al politiek grootmacht zal de rest van de wereld steeds meer rekening moeten houden met Chinese belangen. Alleen China is er niet op uit om zoals de Verenigde Staten of de rest van het Westen politieagent te spelen over andere soevereine staten buiten zijn eigen grenzen.

Technologisch zullen ze nog niet echt kunnen meedraaien, maar ze zijn hard op weg om een kennis economie te worden.

Bronnen? China een kenniseconomie lijkt me met de huidige stand van zaken zeker een overdrijving, om het maar zwak uit te drukken. Voor zover ik weet werkt de helft van de bevolking in de landbouw en zijn ze verder vooral bezig met het fabriceren van voornamelijk in het Westen bedachte en ontworpen producten.

Beetje flauw om zulke dingen te roepen terwijl het nog een ONTWIKKELINGSLAND is. Boeren trekken steeds vaker naar de steden en ook de overheid is zich ervan bewust dat ze niet teveel kunnen leunen op buitenlandse export. De binnenlandse consumptie zal sterk groeien en ook zal China dus meer richting een kenniseconomie groeien.

Bronnen zijn er genoeg.

http://www.chinadaily.com.cn/china/2011 ... 630926.htm

Natuurlijk is het geen garantie dat zij in de toekomst geen ander buitenlands beleid zullen gaan toepassen. Maar China zit er niet op te wachten moraalridder van de wereld te worden. Ze zien hoeveel het de Westerse wereld kost en wat het ze oplevert. Ze denken op dit moment maar aan één ding. Hun eigen ontwikkeling. En dat kun je ze niet kwalijk nemen.

Waarom zou China geen politieagentje spelen?

Omdat het China meer oplevert als ze zich niet bemoeien met ander landen dan wanneer ze dat wel gaan doen.


Hoe kom je daarbij?

Ze kunnen het zich niet veroorloven niet hard te werken. Het is een presteermaatschappij. Jammer genoeg kost dat een hoop mensen hun gezondheid of zelfs hun leven.

Ik doel voornamelijk op de verschillen tussen rijk en arm in het land zelf, niet dat "de staat" profiteert van de bevolking. Er is een rijke elite in China (die dan waarschijnlijk wel voornamelijk bestaat uit CCP partijbonzen, de ironie) die geld verdient over de ruggen van de overige Chinezen. Zo ernstig dat het van mij "uitbuiting" genoemd mag worden.

Klopt, maar jaarlijks komen er ook weer miljoenen mensen uit de armoede. Je kunt van een ontwikkelingsland niet verwachten dat ze meteen het welvaartsniveau van een gemiddeld Westers land krijgen. Corruptie is onder de rijke partijbazen ook een erg groot probleem, en dit wordt ook hard aangepakt. Vele hebben erdoor de doodstraf gekregen, zelf hoog geplaatste ambtenaren. Maar natuurlijk lopen de dingen nog erg scheef, maar dat gaat nog wel veranderen.

O RLY?

Ja, dat is een groot probleem. Maar er is grote verspreiding van kennis gaande in China. Je kunt er alles zeggen, zolang het maar niet over politiek gaat. Dat is inderdaad een aantasting op je vrijheid, maar het grote gedeelte van de Chinezen zit er niet zo mee, zolang zij maar een goed leven op kunnen bouwen.

In Nederland (of elk ander welgeordend Westers land) kan elke boerenlul doordringen tot de top van de samenleving. In China is dit vrijwel onmogelijk. Een groot gedeelte van de bevolking leeft onder de armoedegrens en zal dus geen opleiding kunnen betalen. Het gevolg: de armen blijven arm, de rijken blijven rijk. De machtelozen blijven machteloos, de machtigen machtig.

Oke. Dat is inderdaad een verschil.

Economisch duidelijk niet (en de rascommunisten zullen ook ontkennen dat China ooit communistisch, of kommunistisch, was…), politiek gezien wel: er is één autocratische partij, geen vrijheid van meningsuiting, geen vrijheid van godsdienst, geen vrijheid van pers.

Ook dat is een probleem inderdaad. Hopelijk komt er een versoepeling in dat beleid, maar ik vrees dat zoiets nog wel eens lang zou kunnen duren.
  • Zeker als economische grootmacht. En ook al politiek grootmacht zal de rest van de wereld steeds meer rekening moeten houden met Chinese belangen. Alleen China is er niet op uit om zoals de Verenigde Staten of de rest van het Westen politieagent te spelen over andere soevereine staten buiten zijn eigen grenzen.

    Technologisch zullen ze nog niet echt kunnen meedraaien, maar ze zijn hard op weg om een kennis economie te worden.

    Bronnen? China een kenniseconomie lijkt me met de huidige stand van zaken zeker een overdrijving, om het maar zwak uit te drukken. Voor zover ik weet werkt de helft van de bevolking in de landbouw en zijn ze verder vooral bezig met het fabriceren van voornamelijk in het Westen bedachte en ontworpen producten.

    Beetje flauw om zulke dingen te roepen terwijl het nog een ONTWIKKELINGSLAND is. Boeren trekken steeds vaker naar de steden en ook de overheid is zich ervan bewust dat ze niet teveel kunnen leunen op buitenlandse export. De binnenlandse consumptie zal sterk groeien en ook zal China dus meer richting een kenniseconomie groeien.

    Bronnen zijn er genoeg.

    http://www.chinadaily.com.cn/china/2011 ... 630926.htm

    Natuurlijk is het geen garantie dat zij in de toekomst geen ander buitenlands beleid zullen gaan toepassen. Maar China zit er niet op te wachten moraalridder van de wereld te worden. Ze zien hoeveel het de Westerse wereld kost en wat het ze oplevert. Ze denken op dit moment maar aan één ding. Hun eigen ontwikkeling. En dat kun je ze niet kwalijk nemen.

    Waarom zou China geen politieagentje spelen?

    Omdat het China meer oplevert als ze zich niet bemoeien met ander landen dan wanneer ze dat wel gaan doen.


    Hoe kom je daarbij?

    Ze kunnen het zich niet veroorloven niet hard te werken. Het is een presteermaatschappij. Jammer genoeg kost dat een hoop mensen hun gezondheid of zelfs hun leven.

    Ik doel voornamelijk op de verschillen tussen rijk en arm in het land zelf, niet dat "de staat" profiteert van de bevolking. Er is een rijke elite in China (die dan waarschijnlijk wel voornamelijk bestaat uit CCP partijbonzen, de ironie) die geld verdient over de ruggen van de overige Chinezen. Zo ernstig dat het van mij "uitbuiting" genoemd mag worden.

    Klopt, maar jaarlijks komen er ook weer miljoenen mensen uit de armoede. Je kunt van een ontwikkelingsland niet verwachten dat ze meteen het welvaartsniveau van een gemiddeld Westers land krijgen. Corruptie is onder de rijke partijbazen ook een erg groot probleem, en dit wordt ook hard aangepakt. Vele hebben erdoor de doodstraf gekregen, zelf hoog geplaatste ambtenaren. Maar natuurlijk lopen de dingen nog erg scheef, maar dat gaat nog wel veranderen.

    O RLY?

    Ja, dat is een groot probleem. Maar er is grote verspreiding van kennis gaande in China. Je kunt er alles zeggen, zolang het maar niet over politiek gaat. Dat is inderdaad een aantasting op je vrijheid, maar het grote gedeelte van de Chinezen zit er niet zo mee, zolang zij maar een goed leven op kunnen bouwen.

    In Nederland (of elk ander welgeordend Westers land) kan elke boerenlul doordringen tot de top van de samenleving. In China is dit vrijwel onmogelijk. Een groot gedeelte van de bevolking leeft onder de armoedegrens en zal dus geen opleiding kunnen betalen. Het gevolg: de armen blijven arm, de rijken blijven rijk. De machtelozen blijven machteloos, de machtigen machtig.

    Oke. Dat is inderdaad een verschil.

    Economisch duidelijk niet (en de rascommunisten zullen ook ontkennen dat China ooit communistisch, of kommunistisch, was…), politiek gezien wel: er is één autocratische partij, geen vrijheid van meningsuiting, geen vrijheid van godsdienst, geen vrijheid van pers.

    Ook dat is een probleem inderdaad. Hopelijk komt er een versoepeling in dat beleid, maar ik vrees dat zoiets nog wel eens lang zou kunnen duren.
  • Nee, je probeert van mensen-rechten nu iets te maken wat ze niet zijn, een instinct of een "gut feeling" of iets dergelijks.¨- Feit is dat mensenrechten een op regels gebaseerd systeem is waarvan bepaalde mensen denken dat die moeten gelden voor eenieder die door kan gaan als mens, that's it. Nogmaals, ze zijn niet "inherent" aan ons mens-zijn, dat is naast onjuist ook gewoon naïef om te denken.

    Die laatste alinea negeer ik maar aangezien die te belachelijk voor woorden is en eigenlijk gewoon ronduit misselijkmakend en dom.
    Dat is eigenlijk wel iets wat het is. Een gevoel van rechtvaardigheid dat aan ieder mens toebehoort.

    Waarom is die laatste alinea "te belachelijk voor woorden, misselijkmakend en dom"? Probeer eens niet zo vooringenomen en arrogant in een discussie te stappen en stel jezelf de volgende vragen af.

    Welk recht hebben de Joden binnen de Duitse staat onder Hitler gehad om te leven? Welk recht hebben de homosexuelen in Iran om hun sexualiteit te uiten? Welk recht zouden arme verhongerende Somaliërs hebben op ons voedsel? Deze vragen kun je niet anders beantwoorden dan op de een of andere manier met het concept van mensenrechten te spelen.

    Als je vragen beantwoord met de term mensenrechten erken je ook dat deze inherent zijn aan het mens zijn. De UVRM bestond ten tijde van de holocaust niet, en de bepalingen waren ook niet opgenomen in de Duitse wet van die tijd. Hoe de Joden toch het "mensenrecht" op leven hebben verkregen? Doordat het mensen zijn. Je hebt de rechten ookal zijn ze niet geïnstitutionaliseerd.

    Dat jij bij de term mensenrechten waarschijnlijk het lijstje van de UVRM in je hoofd hebt, met belachelijke dingen als bijvoorbeeld het recht om te genieten van kunst en cultuur, doet geen recht aan de term als geheel. Zoals eerder gezegd: de codificatie en classificatie zijn dan wel rommelig, zelfs slecht te noemen. Dit doet niet af aan het feit dát er mensenrechten zijn.

    Dat ik zo reageer heeft niets met arrogantie of vooringenomenheid te maken, maar juist met het besef dat ik, net als jij en ieder ander, enkel een mens ben, klaar. Dat we daadwerkelijk denken dat we rechten kunnen ontlenen aan ons zijn zou te belachelijk voor woorden zijn. Dat we rechten hoog houden is weer iets totaal anders, en dát is waar jij op doelt. Dat jij meer maakt van die rechten dan dat ze eigenlijk zijn, toevallig omdat jij, ik, of anderen vinden dat dat zo zou moeten zijn maakt niet dat dat dan ook maar logisch voortvloeit aan ons mens-zijn. In die zin ben jij degene die een arrogante en in ieder geval een misplaatste positie inneemt in deze discussie. Want als het het geval was zoals jij zegt waren we duizenden jaren geleden al een hoge civilisatie en zouden we bijvoorbeeld geen middeleeuwen gekend hebben, om maar iets te noemen. Of zou er sowieso geen holocaust zijn.
    Juist doordat het geen absolute rechten zijn maakt dat ze ook niet globaal nageleefd worden.
    Mensen rechten zijn bedacht en in grote lijnen een geroest vehikel van de westerse maatschappij. Dat maakt niet dat ze slecht zijn, integendeel. Maar het maakt wel dat bijvoorbeeld jij ze aanneemt als een feit, als iets wat aanwezig is, wat niet het geval is.
    Jij kijkt hier wederom naar de naleving en classificatie van de rechten.

    Ik zeg niet wat dan precies mensenrechten zijn, enkel dát ze er zijn en hóe mensen ze verkrijgen. Als voorbeeld gebruik ik dan bijvoorbeeld het recht op leven (Holocaust + Somalië) of het recht op bepaalde vrijheden (zoals de homosexuelen in Iran) omdat deze vrij basaal zijn. Volgens de UVRM zou het recht op het genieten van kunst en cultuur ook een mensenrecht zijn. Dit is imo te belachelijk voor woorden, maar zoals eerder gesteld: dit argument ziet op de codificatie van mensenrechten, niet op het bestaan ervan of het verkrijgen ervan.

    Mensenrechten zíjn ook daadwerkelijk "iets hogers" dan gewone "wetten" en binnen de rechtspraktijk heel reëel. Kijk bijvoorbeeld eens naar de Neurenbergprocessen: er was geen enkele wets- of verdragsbepaling die de gedragingen waarvoor men terecht stond strafbaar stelden. De verdachten zijn dus volledig veroordeeld op basis van het natuurrecht (de voorloper van de mensenrechten). Hoe dat kon zonder dat die rechten golden binnen de Duitse instituties? Omdat men slechts mens hoefde te zijn om een beroep te doen op deze rechten.

    Even een korte edit erbij: met dat ik eerder zei dat mensenrechten meer filosofisch als juridisch moeten worden bekeken bedoel ik dat er geen concrete lijst mensenrechten bestaat, maar eerder concepten over wat voor rechten aan mensen toe behoren te komen. Dit om verwarring te voorkomen met alinea hiervoor.
  • Ik weet wat je bedoelt met mensenrechten en nee, ik denk aan iets heel anders dan datgene waarvan jij denkt dat dat mijn positie is. Het is een dergelijke doxosofistische houding die jij inneemt die maakt dat we staan te kijken van andere opvattingen en opinies omtrent ons mens-zijn (en waarbij het zeker niet ondenkbaar is dat deze houding ons vanzelf wel vernietigd want "never change a winning team" kent geen kleurrijker en tevens treuriger voorbeeld dan de westerse mens).

    Nogmaals, er zijn geen mensenrechten, er is enkel het menselijk construct mensenrechten, datgene waar jij in gelooft. Binnen datzelfde construct kon bijvoorbeeld ook nazi-Duitsland ontstaan, zijn we tegenwoordig van mening dat "alles maar gezegd moet kunnen wordeen" en nemen we een positie in de wereld in met oogkleppen ter zelfbescherming, om maar eens een paar voorbeelden te noemen. Over 100 jaar denken we er weer heel anders over, wat maakt dat we nu al kunnen zeggen dat die rechten niet absoluut en onveranderbaar zijn. De mens is even veranderlijk als zijn omgeving en het idee dat de mens daar zogenaamd vat op zou kunnen krijgen door wetmatigheid toe te kennen aan deze wereld met een simplistisch construct als mensenrechten? We kunnen niet eens bewijzen dat deze bestaan (wat immers wel zou moeten, immers, ze worden aangehaald om ons handelen te verklaren dan wel te vergoeilijken) maar zouden vervolgens wel ons handelen in deze wereld mede bepalen? Kom nou, zo simpel steekt de wereld helaas niet in elkaar.

    Edit: zo teruglezend ben ik idd misschien wat arrogant en agressief aan het discussieren, mijn excuses. Dat neemt niet weg dat ik wel denk dat het zo zit <img alt=":P" src="/plugins/sceditor/emoticons/tongue.png" />
    Nouja, laten we het maar op een "gepassioneerde" discussiehouding houden :P

    Als ik het goed begrijp zijn dit, kort samengevat jouw hoofdargumenten om niet te geloven in het concept mensenrechten.

    1) Het is door een door de mens bedacht concept.
    2) Er wordt niet altijd gehandeld naar het concept mensenrechten (ofwel: ze worden geschonden).
    3) De maatschappij verandert constant dus de opvatting over mensenrechten zouden ook wel veranderen.

    Correct?


    @Stijn. Volgens mij is 7threst bezig met een Samuel Huntington visie (mensenrechten zijn een concept van het westen om de rest van de wereld te onderdrukken. Per cultuur wisselen de opvattingen en ze zitten in de rest van de wereld niet te wachten op "ons westers gezeik";), ik zit meer in de John Rawls hoek(de huidige codificatie is niet goed, er zijn te veel dingen die momenteel de term "mensenrecht" krijgen, maar er zijn enkele onveranderlijke basale rechten die wel recht hebben op de term mensenrecht).

    Of je hebt het overe andere filosofen gehad natuurlijk :P.
  • Man, ik moet echt een keer aantekeningen gaan maken tijdens colleges :P Heb een paar maanden terug een college gehad van een paar filosofen die het precies hierover hadden, maar ben helemaal kwijt hoe het ook alweer precies zat… jammer.
  • Ik weet wat je bedoelt met mensenrechten en nee, ik denk aan iets heel anders dan datgene waarvan jij denkt dat dat mijn positie is. Het is een dergelijke doxosofistische houding die jij inneemt die maakt dat we staan te kijken van andere opvattingen en opinies omtrent ons mens-zijn (en waarbij het zeker niet ondenkbaar is dat deze houding ons vanzelf wel vernietigd want "never change a winning team" kent geen kleurrijker en tevens treuriger voorbeeld dan de westerse mens).

    Nogmaals, er zijn geen mensenrechten, er is enkel het menselijk construct mensenrechten, datgene waar jij in gelooft. Binnen datzelfde construct kon bijvoorbeeld ook nazi-Duitsland ontstaan, zijn we tegenwoordig van mening dat "alles maar gezegd moet kunnen wordeen" en nemen we een positie in de wereld in met oogkleppen ter zelfbescherming, om maar eens een paar voorbeelden te noemen. Over 100 jaar denken we er weer heel anders over, wat maakt dat we nu al kunnen zeggen dat die rechten niet absoluut en onveranderbaar zijn. De mens is even veranderlijk als zijn omgeving en het idee dat de mens daar zogenaamd vat op zou kunnen krijgen door wetmatigheid toe te kennen aan deze wereld met een simplistisch construct als mensenrechten? We kunnen niet eens bewijzen dat deze bestaan (wat immers wel zou moeten, immers, ze worden aangehaald om ons handelen te verklaren dan wel te vergoeilijken) maar zouden vervolgens wel ons handelen in deze wereld mede bepalen? Kom nou, zo simpel steekt de wereld helaas niet in elkaar.

    Edit: zo teruglezend ben ik idd misschien wat arrogant en agressief aan het discussieren, mijn excuses. Dat neemt niet weg dat ik wel denk dat het zo zit :P
  • Nee, je probeert van mensen-rechten nu iets te maken wat ze niet zijn, een instinct of een &quot;gut feeling&quot; of iets dergelijks.¨- Feit is dat mensenrechten een op regels gebaseerd systeem is waarvan bepaalde mensen denken dat die moeten gelden voor eenieder die door kan gaan als mens, that's it. Nogmaals, ze zijn niet &quot;inherent&quot; aan ons mens-zijn, dat is naast onjuist ook gewoon naïef om te denken.

    Die laatste alinea negeer ik maar aangezien die te belachelijk voor woorden is en eigenlijk gewoon ronduit misselijkmakend en dom.
    Dat is eigenlijk wel iets wat het is. Een gevoel van rechtvaardigheid dat aan ieder mens toebehoort.

    Waarom is die laatste alinea &quot;te belachelijk voor woorden, misselijkmakend en dom&quot;? Probeer eens niet zo vooringenomen en arrogant in een discussie te stappen en stel jezelf de volgende vragen af.

    Welk recht hebben de Joden binnen de Duitse staat onder Hitler gehad om te leven? Welk recht hebben de homosexuelen in Iran om hun sexualiteit te uiten? Welk recht zouden arme verhongerende Somaliërs hebben op ons voedsel? Deze vragen kun je niet anders beantwoorden dan op de een of andere manier met het concept van mensenrechten te spelen.

    Als je vragen beantwoord met de term mensenrechten erken je ook dat deze inherent zijn aan het mens zijn. De UVRM bestond ten tijde van de holocaust niet, en de bepalingen waren ook niet opgenomen in de Duitse wet van die tijd. Hoe de Joden toch het &quot;mensenrecht&quot; op leven hebben verkregen? Doordat het mensen zijn. Je hebt de rechten ookal zijn ze niet geïnstitutionaliseerd.

    Dat jij bij de term mensenrechten waarschijnlijk het lijstje van de UVRM in je hoofd hebt, met belachelijke dingen als bijvoorbeeld het recht om te genieten van kunst en cultuur, doet geen recht aan de term als geheel. Zoals eerder gezegd: de codificatie en classificatie zijn dan wel rommelig, zelfs slecht te noemen. Dit doet niet af aan het feit dát er mensenrechten zijn.

    Dat ik zo reageer heeft niets met arrogantie of vooringenomenheid te maken, maar juist met het besef dat ik, net als jij en ieder ander, enkel een mens ben, klaar. Dat we daadwerkelijk denken dat we rechten kunnen ontlenen aan ons zijn zou te belachelijk voor woorden zijn. Dat we rechten hoog houden is weer iets totaal anders, en dát is waar jij op doelt. Dat jij meer maakt van die rechten dan dat ze eigenlijk zijn, toevallig omdat jij, ik, of anderen vinden dat dat zo zou moeten zijn maakt niet dat dat dan ook maar logisch voortvloeit aan ons mens-zijn. In die zin ben jij degene die een arrogante en in ieder geval een misplaatste positie inneemt in deze discussie. Want als het het geval was zoals jij zegt waren we duizenden jaren geleden al een hoge civilisatie en zouden we bijvoorbeeld geen middeleeuwen gekend hebben, om maar iets te noemen. Of zou er sowieso geen holocaust zijn.
    Juist doordat het geen absolute rechten zijn maakt dat ze ook niet globaal nageleefd worden. Mensen rechten zijn bedacht en in grote lijnen een geroest vehikel van de westerse maatschappij. Dat maakt niet dat ze slecht zijn, integendeel. Maar het maakt wel dat bijvoorbeeld jij ze aanneemt als een feit, als iets wat aanwezig is, wat niet het geval is.
  • Nee, je probeert van mensen-rechten nu iets te maken wat ze niet zijn, een instinct of een &quot;gut feeling&quot; of iets dergelijks.¨- Feit is dat mensenrechten een op regels gebaseerd systeem is waarvan bepaalde mensen denken dat die moeten gelden voor eenieder die door kan gaan als mens, that's it. Nogmaals, ze zijn niet &quot;inherent&quot; aan ons mens-zijn, dat is naast onjuist ook gewoon naïef om te denken.

    Die laatste alinea negeer ik maar aangezien die te belachelijk voor woorden is en eigenlijk gewoon ronduit misselijkmakend en dom.
    Dat is eigenlijk wel iets wat het is. Een gevoel van rechtvaardigheid dat aan ieder mens toebehoort.

    Waarom is die laatste alinea "te belachelijk voor woorden, misselijkmakend en dom"? Probeer eens niet zo vooringenomen en arrogant in een discussie te stappen en stel jezelf de volgende vragen af.

    Welk recht hebben de Joden binnen de Duitse staat onder Hitler gehad om te leven? Welk recht hebben de homosexuelen in Iran om hun sexualiteit te uiten? Welk recht zouden arme verhongerende Somaliërs hebben op ons voedsel? Deze vragen kun je niet anders beantwoorden dan op de een of andere manier met het concept van mensenrechten te spelen.

    Als je vragen beantwoord met de term mensenrechten erken je ook dat deze inherent zijn aan het mens zijn. De UVRM bestond ten tijde van de holocaust niet, en de bepalingen waren ook niet opgenomen in de Duitse wet van die tijd. Hoe de Joden toch het "mensenrecht" op leven hebben verkregen? Doordat het mensen zijn. Je hebt de rechten ookal zijn ze niet geïnstitutionaliseerd.

    Dat jij bij de term mensenrechten waarschijnlijk het lijstje van de UVRM in je hoofd hebt, met belachelijke dingen als bijvoorbeeld het recht om te genieten van kunst en cultuur, doet geen recht aan de term als geheel. Zoals eerder gezegd: de codificatie en classificatie zijn dan wel rommelig, zelfs slecht te noemen. Dit doet niet af aan het feit dát er mensenrechten zijn.
  • Nee, je probeert van mensen-rechten nu iets te maken wat ze niet zijn, een instinct of een "gut feeling" of iets dergelijks. Feit is dat mensenrechten een op regels gebaseerd systeem is waarvan bepaalde mensen denken dat die moeten gelden voor eenieder die door kan gaan als mens, that's it. Nogmaals, ze zijn niet "inherent" aan ons mens-zijn, dat is naast onjuist ook gewoon naïef om te denken.

    Die laatste alinea negeer ik maar aangezien die te belachelijk voor woorden is en eigenlijk gewoon ronduit misselijkmakend en dom.
  • Daarnaast hebben wij van het westen het idee dat democratie en mensenrechten het recept is voor ons succes. De rest van de wereld zou dit ook moeten overnemen om net zo succesvol te worden. Als we kijken naar andere landen die succesvol of minder succesvol zijn, dan klopt deze stelling niet. Een land als de Filipijnen deed het onder een dictator slecht. Nu hebben ze een democratie en doen ze het niet veel beter. Singapore kent een strak, autoritair bewind maar wel een van de succesvolste van de wereld.
    Mensenrechten draaien niet om het verkrijgen van een succesvolle maatschappij. Ze zijn inherent aan het mens zijn, in wat voor maatschappij je ook leeft.

    Onzin. Dat is dus wat we hier in het westen graag denken. Het heet echter niet voor niets een recht en is dus ook iets wat je kwijt kan raken. Daarnaast verschillen mensenrechten van maatschappij tot maatschappij, en zelfs van persoon tot persoon.
    Volgens mij snap je dan het concept van mensenrechten niet. Mensenrechten onderscheiden zich juist van andere rechten doordat ze niet verkregen hoeven worden en dat ze niet overdraagbaar zijn. Ze zijn inherent aan het mens zijn, universeel, absoluut en onveranderlijk, ze kunnen dus niet ingeperkt worden.

    Mensenrechten verschillen niet van maatschappij tot maatschappij, en zeker niet van persoon tot persoon. De term &quot;mensenrecht&quot; wordt alleen te pas en te onpas gebruikt. Wat heeft iemand in Somalië aan de vrijheid van meningsuiting (wat algemeen als mensenrecht wordt beschouwd) als hij zijn gezin niet kan voeden?

    Dat er in andere culturen andere opvattingen bestaan over wat een mensenrecht zou moeten zijn doet niet af aan het feit dát ze bestaan. Er bestaat gewoon onduidelijkheid over de classificatie van bepaalde rechten als mensenrecht.

    Mensenrechten zijn overigens eerder filosofische concepten dan een juridische werkelijkheid, haal die twee niet door elkaar.



    Sorry, maar jij begrijpt het concept mensenrechten duidelijk niet. Het is iets wat bedacht is door de mens, meer niet. Het is niet &quot;inherent aan de mens&quot;, integendeel zelfs, het staat compleet los van het mens-zijn. Het is overigens ook helemaal geen filosofisch concept. Dat zou je er misschien van kunnen maken maar dan heb je het over wat ons mens-zijn maakt, en niet over wat onze rechten als mens-zijn zijn.

    Je zegt het zelf al, dat ze in andere culturen anders zijn maakt al dat er helemaal niet over een feitelijk recht die &quot;inherent&quot; is gesproken kan worden aangezien mensenrechten van regio tot regio verschillen. Dat je dan ook nog met droge ogen durft te beweren dat ze absoluut, onveranderlijk en universeel zijn is dan ook een lachertje.

    Ik zou overigens willen dat het wel zo was aangezien ik een groot voorstander ben van mensenrechten maar om zoiets te claimen als zijnde inherent aan ons mens-zijn? Nee.
    De regionale verschillen komen door het misbruik van de term mensenrecht. In de 2e, maar vooral de 3e generatie zijn ze compleet doorgeslagen en daardoor hebben mensenrechten hun waarde verloren.

    Dat het een "door de mens bedacht concept" is doet niet af aan het feit dat ze bestaan. Al het recht is dan immers door de mens bedacht. Dat ze niet overal worden erkend, nageleefd en dat er geen eenduidig beeld bestaat over wat nou precies wel en geen mensenrecht is is een compleet andere discussie.

    Wat een mensenrecht een mensenrecht maakt is dat zelfs de mensen in een "failed-state" zoals bijvoorbeeld Somalië aanspraak kunnen maken op de rechten omdat ze niet geïnstitutionaliseerd hoeven worden. Ook de mensen in onderdrukte samenlevingen kunnen aanspraak maken op mensenrechten, omdat ze niet afgenomen kunnen worden.

    Het concept van mensenrechten stamt echt uit de oertijd van de rechtsfilosofie (toen werd het voornamelijk "natuurrecht" genoemd, een term die je vast wel kent).

    Als je beweert dat mensenrechten niet universeel zijn keur je in feite het systematisch uitroeien van de Joden in de Tweede Wereldoorlog (want Kosjer onder de toenmalige Duitse wet), het ophangen van homosexuelen in Iran (want zit helemaal snor onder de Iraanse wet) en het laten verhongeren van Somaliër (want het is immers een failed state, dus geen instituties, dus geen rechten) goed.
  • China staat op klappen omdat ze die jaarlijkse economische groei niet in stand kunnen houden. Nu al gaat dit kunstmatig en dat levert nu al problemen op.

    Zie bijvoorbeeld:
    http://www.youtube.com/watch?v=rPILhiTJv7E

    Die bubbel gaat klappen, de vraag is wanneer…..
  • Daarnaast hebben wij van het westen het idee dat democratie en mensenrechten het recept is voor ons succes. De rest van de wereld zou dit ook moeten overnemen om net zo succesvol te worden. Als we kijken naar andere landen die succesvol of minder succesvol zijn, dan klopt deze stelling niet. Een land als de Filipijnen deed het onder een dictator slecht. Nu hebben ze een democratie en doen ze het niet veel beter. Singapore kent een strak, autoritair bewind maar wel een van de succesvolste van de wereld.
    Mensenrechten draaien niet om het verkrijgen van een succesvolle maatschappij. Ze zijn inherent aan het mens zijn, in wat voor maatschappij je ook leeft.

    Onzin. Dat is dus wat we hier in het westen graag denken. Het heet echter niet voor niets een recht en is dus ook iets wat je kwijt kan raken. Daarnaast verschillen mensenrechten van maatschappij tot maatschappij, en zelfs van persoon tot persoon.
    Volgens mij snap je dan het concept van mensenrechten niet. Mensenrechten onderscheiden zich juist van andere rechten doordat ze niet verkregen hoeven worden en dat ze niet overdraagbaar zijn. Ze zijn inherent aan het mens zijn, universeel, absoluut en onveranderlijk, ze kunnen dus niet ingeperkt worden.

    Mensenrechten verschillen niet van maatschappij tot maatschappij, en zeker niet van persoon tot persoon. De term &quot;mensenrecht&quot; wordt alleen te pas en te onpas gebruikt. Wat heeft iemand in Somalië aan de vrijheid van meningsuiting (wat algemeen als mensenrecht wordt beschouwd) als hij zijn gezin niet kan voeden?

    Dat er in andere culturen andere opvattingen bestaan over wat een mensenrecht zou moeten zijn doet niet af aan het feit dát ze bestaan. Er bestaat gewoon onduidelijkheid over de classificatie van bepaalde rechten als mensenrecht.

    Mensenrechten zijn overigens eerder filosofische concepten dan een juridische werkelijkheid, haal die twee niet door elkaar.



    Sorry, maar jij begrijpt het concept mensenrechten duidelijk niet. Het is iets wat bedacht is door de mens, meer niet. Het is niet "inherent aan de mens", integendeel zelfs, het staat compleet los van het mens-zijn. Het is overigens ook helemaal geen filosofisch concept. Dat zou je er misschien van kunnen maken maar dan heb je het over wat ons mens-zijn maakt, en niet over wat onze rechten als mens-zijn zijn.

    Je zegt het zelf al, dat ze in andere culturen anders zijn maakt al dat er helemaal niet over een feitelijk recht die "inherent" is gesproken kan worden aangezien mensenrechten van regio tot regio verschillen. Dat je dan ook nog met droge ogen durft te beweren dat ze absoluut, onveranderlijk en universeel zijn is dan ook een lachertje.

    Ik zou overigens willen dat het wel zo was aangezien ik een groot voorstander ben van mensenrechten maar om zoiets te claimen als zijnde inherent aan ons mens-zijn? Nee.
  • Ik denk dat China stagneert, maar goed dat is net zo onzeker als de groei van China. Over 100 jaar ga ik dus helemaal niet spreken.

    China is niet communistisch idd, maar wel erg socialistisch.
  • Daarnaast hebben wij van het westen het idee dat democratie en mensenrechten het recept is voor ons succes. De rest van de wereld zou dit ook moeten overnemen om net zo succesvol te worden. Als we kijken naar andere landen die succesvol of minder succesvol zijn, dan klopt deze stelling niet. Een land als de Filipijnen deed het onder een dictator slecht. Nu hebben ze een democratie en doen ze het niet veel beter. Singapore kent een strak, autoritair bewind maar wel een van de succesvolste van de wereld.
    Mensenrechten draaien niet om het verkrijgen van een succesvolle maatschappij. Ze zijn inherent aan het mens zijn, in wat voor maatschappij je ook leeft.

    Onzin. Dat is dus wat we hier in het westen graag denken. Het heet echter niet voor niets een recht en is dus ook iets wat je kwijt kan raken. Daarnaast verschillen mensenrechten van maatschappij tot maatschappij, en zelfs van persoon tot persoon.
    Volgens mij snap je dan het concept van mensenrechten niet. Mensenrechten onderscheiden zich juist van andere rechten doordat ze niet verkregen hoeven worden en dat ze niet overdraagbaar zijn. Ze zijn inherent aan het mens zijn, universeel, absoluut en onveranderlijk, ze kunnen dus niet ingeperkt worden.

    Mensenrechten verschillen niet van maatschappij tot maatschappij, en zeker niet van persoon tot persoon. De term "mensenrecht" wordt alleen te pas en te onpas gebruikt. Wat heeft iemand in Somalië aan de vrijheid van meningsuiting (wat algemeen als mensenrecht wordt beschouwd) als hij zijn gezin niet kan voeden?

    Dat er in andere culturen andere opvattingen bestaan over wat een mensenrecht zou moeten zijn doet niet af aan het feit dát ze bestaan. Er bestaat gewoon onduidelijkheid over de classificatie van bepaalde rechten als mensenrecht.

    Mensenrechten zijn overigens eerder filosofische concepten dan een juridische werkelijkheid, haal die twee niet door elkaar.
  • Daarnaast hebben wij van het westen het idee dat democratie en mensenrechten het recept is voor ons succes. De rest van de wereld zou dit ook moeten overnemen om net zo succesvol te worden. Als we kijken naar andere landen die succesvol of minder succesvol zijn, dan klopt deze stelling niet. Een land als de Filipijnen deed het onder een dictator slecht. Nu hebben ze een democratie en doen ze het niet veel beter. Singapore kent een strak, autoritair bewind maar wel een van de succesvolste van de wereld.
    Mensenrechten draaien niet om het verkrijgen van een succesvolle maatschappij. Ze zijn inherent aan het mens zijn, in wat voor maatschappij je ook leeft.

    Onzin. Dat is dus wat we hier in het westen graag denken. Het heet echter niet voor niets een recht en is dus ook iets wat je kwijt kan raken. Daarnaast verschillen mensenrechten van maatschappij tot maatschappij, en zelfs van persoon tot persoon.
  • Daarnaast hebben wij van het westen het idee dat democratie en mensenrechten het recept is voor ons succes. De rest van de wereld zou dit ook moeten overnemen om net zo succesvol te worden. Als we kijken naar andere landen die succesvol of minder succesvol zijn, dan klopt deze stelling niet. Een land als de Filipijnen deed het onder een dictator slecht. Nu hebben ze een democratie en doen ze het niet veel beter. Singapore kent een strak, autoritair bewind maar wel een van de succesvolste van de wereld.
    Mensenrechten draaien niet om het verkrijgen van een succesvolle maatschappij. Ze zijn inherent aan het mens zijn, in wat voor maatschappij je ook leeft.
  • Maargoed, mijns inziens zou het al een stuk schelen als ze van dat fopcommunisme afstappen en gewoon een open democratische samenleving worden. Met alle grondstoffen en investeringen die ze nu hebben (zelfs in Coca Cola, communisme? roflmao) hebben ze zeker de potentie om een welvarende maatschappij te vormen.
    De geschiedenis leert ons dat je nooit in een klap een democratie met het vrije woord moet instellen. Kijk maar naar Rusland. China is nog lang geen democratie maar ze zetten wel grote stappen richting de democratie. Ik vind dat ze dat verstandig doen. Overigens is China geen autoritaire staat ofzo. Het zit nog niet op het niveau van het westen uiteraard maar je mag wel voorzichtig kritiek uitoefenen op het bestuur. Je ziet ook regelmatig demonstraties in China. In een land als Birma zou dat nooit kunnen.

    Daarnaast hebben wij van het westen het idee dat democratie en mensenrechten het recept is voor ons succes. De rest van de wereld zou dit ook moeten overnemen om net zo succesvol te worden. Als we kijken naar andere landen die succesvol of minder succesvol zijn, dan klopt deze stelling niet. Een land als de Filipijnen deed het onder een dictator slecht. Nu hebben ze een democratie en doen ze het niet veel beter. Singapore kent een strak, autoritair bewind maar wel een van de succesvolste van de wereld.

    Ik ben benieuw hoe het met Libië en Syrië gaat aflopen. In dat soort landen wordt de cultuur nog gedomineerd door stammen. Als er geen wolf meer is zal er chaos ontstaan. Kadaffi en Assad zijn geen lievertjes meer, maar zal het beter worden als zulke autoritaire leiders plaats moeten maken? Als Assad valt, dan is bijvoorbeeld de kans groot dat de Christenen van dat land vervolgd zullen worden.

    China staat op klappen omdat ze die jaarlijkse economische groei niet in stand kunnen houden. Nu al gaat dit kunstmatig en dat levert nu al problemen op.

    Zie bijvoorbeeld:
    http://www.youtube.com/watch?v=rPILhiTJv7E

    Die bubbel gaat klappen, de vraag is wanneer…..
    Dat werd ook gedacht over de Aziatische tijgers. In 1997 stortte de economieën van die landen in maar de groei heeft zich weer hersteld.
  • China staat op klappen omdat ze die jaarlijkse economische groei niet in stand kunnen houden. Nu al gaat dit kunstmatig en dat levert nu al problemen op.

    Zie bijvoorbeeld:
    http://www.youtube.com/watch?v=rPILhiTJv7E

    Die bubbel gaat klappen, de vraag is wanneer…..
    Volgens mij staat de hele westerse wereld op klappen, denk omdat we in een tijd leven waarin we bezeten zijn van economische groei, op een wereld met eindige voorzieningen gaat dat natuurlijk een keer fout, zeker op de manier hoe wij ermee omgaan
  • Bronnen zijn er genoeg.

    http://www.chinadaily.com.cn/china/2011 ... 630926.htm

    en het leuke is nu, dat toen ik naar die website ging ik het volgende bericht van mijn firewall kreeg :'D:

    Lol :P


    Maargoed, mijns inziens zou het al een stuk schelen als ze van dat fopcommunisme afstappen en gewoon een open democratische samenleving worden. Met alle grondstoffen en investeringen die ze nu hebben (zelfs in Coca Cola, communisme? roflmao) hebben ze zeker de potentie om een welvarende maatschappij te vormen.

    Het heeft totaal geen zin om het huidige China te vergelijken met het Communisme van Marx, Lenin of Mao. Want eigenlijks is het Communisme allang vervangen door het Chinees pragmatisme na het overlijden van Mao Zedong. Wel zien ze Mao nog als held, maar zijn ze het lang niet allemaal eens over zijn gedachtegoed.

    Democratie laat de motor alleen nog maar stroever lopen. En alle “succesvolle” democratieën hebben nu grote schulden en problemen met immigratie en andere problemen die ze moeilijk aan kunnen pakken. Dus misschien is een eenpartijstelsel niet eens zo slecht, je moet alleen zorgen dat de partij goed regeert. Want zo denken ze ook in China, het volk moet zo min mogelijk redenen hebben om in opstand te komen tegen de heersende staat, en daarom willen ze dat de welvaart steeds meer verspreid wordt en dat men dus tevreden is.

    Als het een autocratische, communistische partij is die aan de macht is :'D. Het is geen dictatuur, &quot;de partij&quot; heeft de leiding (just like sovjet union), niet zozeer één persoon.

    De macht ligt inderdaad niet bij één enkele persoon, maar bij het Permanente Comité van de Communistische Partij van China. Deze groep bestaat uit 9 man. En het grappige is er is een Democratisch mechanische nodig om vervolgens tot actie over te gaan. Deze mannen hebben allen een achterban in de partij en moeten daarom ook compromissen sluiten, echter zal dit altijd binnen de partij zelf blijven.
  • Economisch duidelijk niet (en de rascommunisten zullen ook ontkennen dat China ooit communistisch, of kommunistisch, was…), politiek gezien wel: er is één autocratische partij, geen vrijheid van meningsuiting, geen vrijheid van godsdienst, geen vrijheid van pers.

    Dat definieert communisme niet. Jij hebt het over een dictatuur.
    Als het een autocratische, communistische partij is die aan de macht is :'D. Het is geen dictatuur, "de partij" heeft de leiding (just like sovjet union), niet zozeer één persoon.
  • Bronnen zijn er genoeg.

    http://www.chinadaily.com.cn/china/2011 ... 630926.htm

    en het leuke is nu, dat toen ik naar die website ging ik het volgende bericht van mijn firewall kreeg :'D:

    Net zo corrupt en crimineel als de VS.

    Maargoed, mijns inziens zou het al een stuk schelen als ze van dat fopcommunisme afstappen en gewoon een open democratische samenleving worden. Met alle grondstoffen en investeringen die ze nu hebben (zelfs in Coca Cola, communisme? roflmao) hebben ze zeker de potentie om een welvarende maatschappij te vormen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren