1. Wanneer hebben ouders de schuld?

Re: Wanneer hebben ouders de schuld?

Het zal inderdaad verschillen per persoon. Maar toch hebben de meeste 16-jarigen nog geen flauw idee waar ze mee bezig zijn. Vaak nemen ze meningen over van anderen en in de meeste gevallen is de individualiteit ver te zoeken (voor de 16-jarigen, kijk maar eens op school rond, iedere persoon daar is in een groep onder te verdelen). Kun je 16-jarigen dan wel verantwoordelijk houden voor hun daden?

Ik denk dat het een veel te grijs gebied is om er een norm voor te stellen. Het zal per geval bekeken moeten worden. Wat is de context waarin het vergrijp heeft plaats gevonden. Hoe erg is het geval (is er een flesje bacardi breezer gejat of hebben de personen in kwestie een stoeptegel van een viaduct op een auto gekwakt of een hondje opgehangen aan een hek?). Wat waren de gevolgen van het vergrijp.

Ik vind dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen daden, tuurlijk, maar de ouders zijn verantwoordelijk voor het bijbrengen van verantwoordelijkheidsgevoel. Ik weet uit persoonlijke ervaring dat zelfs de meeste fucked-up jongere (m.a.w. iemand die uit het meeste warme nest komt, maar toch onspoort) met de goede opvoeding genoeg verantwoordelijkheidsgevoel heeft om niemand dusdanig kwaad te doen dat het ernstige gevolgen voor die persoon heeft (dood, verminking, emotioneel leed, etc). Dus kun je ouders van kinderen die stoeptegels op auto's gooien en hondjes ophangen van invalide mensen zeker mede-verantwoordelijk houden voor de daden van hun kinderen. Je mag daarbij echter niet de kinderen vrijpleiten.

Ik heb nooit hondjes opgehangen of stoeptegels van viaducten afgegooid. Ik heb nog nooit andermans auto bekrast of zelfs nog maar een fiets gejat in een zatte bui. Waarom niet? Omdat mijn ouders mij hebben geleerd andermans bezit net als hun eigenaar in hun waarde te laten. Als je je kind dat niet leert dan ben je zeker mede-verantwoordelijk voor de daden van je kind.

(Overigens kun je een 30-jarige kinderverkrachter dan weer niet vrijplijten vanwege een slechte jeugd, maar daar gaat het in dit topic dan ook niet om.)
  • Het zal inderdaad verschillen per persoon. Maar toch hebben de meeste 16-jarigen nog geen flauw idee waar ze mee bezig zijn. Vaak nemen ze meningen over van anderen en in de meeste gevallen is de individualiteit ver te zoeken (voor de 16-jarigen, kijk maar eens op school rond, iedere persoon daar is in een groep onder te verdelen). Kun je 16-jarigen dan wel verantwoordelijk houden voor hun daden?

    Ik denk dat het een veel te grijs gebied is om er een norm voor te stellen. Het zal per geval bekeken moeten worden. Wat is de context waarin het vergrijp heeft plaats gevonden. Hoe erg is het geval (is er een flesje bacardi breezer gejat of hebben de personen in kwestie een stoeptegel van een viaduct op een auto gekwakt of een hondje opgehangen aan een hek?). Wat waren de gevolgen van het vergrijp.

    Ik vind dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen daden, tuurlijk, maar de ouders zijn verantwoordelijk voor het bijbrengen van verantwoordelijkheidsgevoel. Ik weet uit persoonlijke ervaring dat zelfs de meeste fucked-up jongere (m.a.w. iemand die uit het meeste warme nest komt, maar toch onspoort) met de goede opvoeding genoeg verantwoordelijkheidsgevoel heeft om niemand dusdanig kwaad te doen dat het ernstige gevolgen voor die persoon heeft (dood, verminking, emotioneel leed, etc). Dus kun je ouders van kinderen die stoeptegels op auto's gooien en hondjes ophangen van invalide mensen zeker mede-verantwoordelijk houden voor de daden van hun kinderen. Je mag daarbij echter niet de kinderen vrijpleiten.

    Ik heb nooit hondjes opgehangen of stoeptegels van viaducten afgegooid. Ik heb nog nooit andermans auto bekrast of zelfs nog maar een fiets gejat in een zatte bui. Waarom niet? Omdat mijn ouders mij hebben geleerd andermans bezit net als hun eigenaar in hun waarde te laten. Als je je kind dat niet leert dan ben je zeker mede-verantwoordelijk voor de daden van je kind.

    (Overigens kun je een 30-jarige kinderverkrachter dan weer niet vrijplijten vanwege een slechte jeugd, maar daar gaat het in dit topic dan ook niet om.)
  • Op je 16e denk je dat je weet wat je doet, maar je hebt geen idee.

    Dat zal wel redelijk verschillen per persoon denk je ook niet? Maar je hebt wel gelijk in dat het voor iedereen 'n fatsoenlijke leeftijd moet zijn om verantwoordelijk gesteld te worden… hm. Vanaf de 83 dan maar?:p
  • Op je 16e denk je dat je weet wat je doet, maar je hebt geen idee.
  • Je krijgt toch vanaf je 14e maatschappijleer? En dan begin je ook met nadenken over wat wel kan en wat niet kan, en je krijgt te maken met de eerste grotere problemen. Ik vind dat 'n hele mooie leeftijd om de schuld niet meer bij de ouders te leggen. 16 vind ik al veel te laat, ik had op m'n 16e al 'n hele tijd zoiets van. Pap, mam, houd je bek en laat mij zelf kiezen wat ik doe. En dat zullen de meesten wel hebben op hun 16e. Daarom vind ik er 14 'n mooie leeftijd voor.
  • ik denk dat ouders helemaal geen verantwoordelijkheid moeten afleggen voor hun kinderen. Als die kinderen iets fout doen is het hun eigen schuld en hoeven de ouders er niets aan te kunnen doen…

    Dat was natuurlijk sarcastisch bedoeld… -_-'
  • Hoezo is 16 oud? Op je 16e mag je bier drinken, roken, scooter rijden… als de overheid je in staat acht dat te kunnen, mag je op die leeftijd toch ook wel verantwoordelijkheidsgevoel hebben…
  • Nou, je hebt wel gelijk dat 10/12 te jong is, maar ik vind 16 ook weer een beetje oud.
  • Nou, ik ben zowieso een voorstander van verantwoordelijkheid voor daden, ik vind dat dat verlaagt moet worden naar een leeftijd waarop kinderen verantwoordelijkehidsgevoel horen te krijgen, dus zo rond de 10/12 jaar.

    Ben het deels met je eens.
    Maar 10/12 jaar vind ik echt te jong.
    Dat zijn juist begin jaren van je hormonale wereld oorlogen.
    Ik denk zelf dat je vanaf 15 a 16 verantwoordelijk gehouden kan worden voor alles wat je doet.
    Ouders zijn je hele leven verantwoordelijk voor je, maar vanaf een jaar of 16 mag ik toch hopen dat je één of ander verantwoordings gevoel hebt ontwikkeld.
  • Nou, ik ben zowieso een voorstander van verantwoordelijkheid voor daden, ik vind dat dat verlaagt moet worden naar een leeftijd waarop kinderen verantwoordelijkehidsgevoel horen te krijgen, dus zo rond de 10/12 jaar.
  • Ik dacht dat in Islamitische gezinnen de jongeren nog juist veel respect voor de ouders hebben
  • En ouders de schuld geven? Ik ken geen ouder die een kind aanleert mensen te mishandelen, te overvallen of iets in die trant. Zij zijn hier zelf verantwoordelijk voor. Als mensen dit door games zouden doen, ligt de verantwoordelijkheid ook bij hen zelf, of de mensen die hun opvoeden(behalve als ze nog minderjarig zijn), dan kun je de schuld nog aan de ouders geven… maar moeten die dan gestraft worden voor de daden van hun zoon? Misschien kunnen zij er wel helemaal niks aan doen…
    In islamitische gezinnen bijvoorbeeld(nee, ik ben geen racist en dit bedoel ik ook niet racistisch), voedt de moeder de kinderen op, en papa verdient het geld. Helaas hebben die jongens geen respect voor mama(krijgen ze nou eenmaal niet aangeleerd) en draaien de rollen zelfs om–> Zoon commandeert moeder. Dan ligt toch echt de schuld bij de zoon. Mama kan er niks aan doen, zoon kiest voor zichzelf, en maakt de verkeerde beslissing. KLote voor(en van) hem, maar hij heeft het dan toch allemaal aan zichzelf te danken…

    Ff een quotje van mijzelf uit het offtopic forum.

    Wanneer geven we ouders de schuld van een misdaad die hun zoon/dochter heeft begaan? Wanneer het kind zelf? En wanneer is het nou de schuld van iets anders, bijv. games, politieke overtuigingen, geloofsdiensten of cultuur? Moet men zich in het geval van het laatste aanpassen aan de regels van de samenleving, of mag cultuur/ godsdienst oid een excuus zijn voor (lichte) misdrijven?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren