1. The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe

The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe

Kerst staat weer voor de deur, en mensen die in deze periode naar de bioscoop willen, kunnen kiezen uit een aantal topfilms dit jaar. Harry Potter and the Goblet of Fire draait al weer een tijdje, en afgelopen week gingen de films King Kong en The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch, and the Wardrobe in première. Van de eerste twee films is al een spel verschenen, van welke King Kong vooral indruk wist te maken. Maar nu is het de beurt aan The Chronicles of Narnia om als spel te verschijnen op de consoles en handhelds. Ik was prettig verrast door de film, dus laten we eens kijken of het spel dezelfde ervaring weet neer te zetten…

Zoals elk licentiespel volgt ook The Chronicles of Narnia het verhaal van de film, die op zijn beurt weer een verfilming is van het boek van de Engelse auteur C.S. Lewis. Voor de mensen die het boek niet kennen en de film niet gezien hebben, even een korte inleiding: Peter, Susan, Edmund en Lucy Pevensy worden door hun moeder weggestuurd uit London, dat onder aanval ligt van de Duitsers. Ze komen terecht bij een alleenstaande professor met een enorm landhuis. Bij toeval ontdekken ze dat een mysterieuze kleerkast de poort is naar het magische koninkrijk Narnia. In Narnia ontmoeten ze allerlei bijzondere wezens die hen vertellen dat ze deel uitmaken van ‘de profetie’ en dat ze het koninkrijk zullen verlossen van de kwaadaardige ijskoningin Jadis, die al honderd jaar met ijzeren (ijzige?) grip over het koninkrijk heerst. Aan jou de taak de kinderen te begeleiden in het grootse avontuur dat ze te wachten staat.

Bombastische overwinnings-melodie

Ik denk dat ik voor de verandering maar eens begin met het audiovisuele aspect. De omgevingen van Narnia zijn mooi weergegeven en de character-models zien er redelijk uit. Er zitten bovendien beelden uit de film in het spel verwerkt. Tijdens deze filmpjes springt het beeld ineens over in de ingame-engine, wat ik best knap gedaan vind. Wat wel jammer is, is dat de camera altijd op een vaste plek staat. Ik denk dat de makers dit gedaan hebben om van sommige scènes een mooi filmisch shot te maken maar de keerzijde hiervan is dat je soms niet meer goed ziet wie je bestuurt of wat je doet. Geluidstechnisch heb ik er een gemixt gevoel aan overgehouden. Je hebt aan het begin van het spel de keuze tussen Franse of Nederlandse stemmen, dus dan is de keuze snel gemaakt. Maar helaas weten de Nederlandse stemacteurs wederom niet te overtuigen. Echt oorsplijtend is het niet, maar voor de Engelse versie wisten ze de officiële acteurs te strikken, dus het is jammer om te weten wat je mist.

Gelukkig maakt de muziek een hele hoop goed. De geweldige orkestrale soundtrack, van niemand minder dan Metal Gear Solid-componist Harry Gregson Williams, klinkt geweldig en is ook op zijn plaats bij de epische omvang van een verhaal als dat van Narnia. Het geeft een bijzonder goed gevoel als het orkest een bombastische overwinnings-melodie speelt nadat je weer een doel bereikt hebt.

Varierende personages

Overigens maakt de muziek een spel niet, het moet ook leuk zijn om te spelen. Gelukkig is ontwikkelaar Traveller’s Tales daar grotendeels in geslaagd. The Chronicles of Narnia zou je kunnen omschrijven als een action-adventure met RPG-elementen. Je bestuurt één van de vier kinderen en met een simpele druk op de L1-knop schakel je over naar het volgende personage. Elk personage heeft zijn eigen specialiteiten. Zo is Peter de krachtigste van het stel, kan Lucy vijanden op lange afstand aanpakken met sneeuwballen of pijl en boog, is Edmund lenig genoeg om in bomen te klimmen en kan de kleine Lucy door gaten kruipen om op onbereikbare plekken te komen. Bovendien zijn er ook nog teamaanvallen, die twee kinderen samen uit kunnen voeren. Zo kan Peter Edmund oppakken om hem vervolgens in de rondte te slingeren en zo grote schade bij de vijand aanrichten. De aanvallen zijn, vooral in het begin van het spel, vrij divers en het spel zal je soms ook dwingen om deze aanvallen te combineren in sommige situaties. Deze teamaanvallen komen zeker van pas als je een vriend uitnodigt, en het spel samen gaat spelen in de coöperatieve modus.

Een voorbeeldje

Op een gegeven moment worden de kinderen omsingeld door wolven. Met een stok mep je er als Peter een paar neer, maar al snel kom je erachter dat de groep wolven zich telkens blijft aanvullen. Je moet het probleem bij de oorzaak aanpakken, en de grotten waar de wolven vandaan komen dicht gooien. Eerst selecteer je Susan en met je pijl en boog schiet je een houten constructie bovenop een berg omver. Hierdoor vallen de stenen die erop lagen naar beneden, vóór het gat van een grot. Vervolgens laat je Peter en Edmund samenwerken om een grote draaiaanval uit te voeren op een stenen pilaar, die voor een tweede grot valt. Met Lucy kruip je ten slotte door een gat om een kleine twee meter hoger op een richel weer te verschijnen. Op deze richel mep je wat stenen omver en dan mag je zelf raden wat voor effect dit heeft.

Het zijn dit soort ‘puzzels’ die het spel een leuke twist geven.

Kort

In de loop van het spel verzamel je munten, waarmee je weer nieuwe aanvallen kunt unlocken voor de Pevensies. Bovendien valt er in de verscheidene levels een hoop te verkennen. Zo kan je bonussen vinden en geheime standbeelden activeren. Dit zorgt ervoor dat het spel wat meer replayvalue heeft, aangezien het spel best kort is. En daarmee heb ik dan ook het grootste minpunt gezegd. Het spel is in tien uur nog wel uit te spelen, en dat lukte mij op de gemiddelde moeilijkheidsgraad. Een trend die ik de laatste tijd jammer genoeg bij veel games waarneem.

Dit artikel delen

Over de auteur