1. FIFA Street

FIFA Street

Voetballen met elf man op een maagdelijke grasmat voor de ogen van 60.000 toeschouwers? Ja, dat is natuurlijk de droom van elk jongetje. Maar het begint meestal met wat vrienden op een pleintje in de buurt, waar je alleen met trucjes en geschaafde ellebogen wint. Welkom op straat.

FIFA Street benadert het straatvoetbal net zo realistisch als de gewone games het veldvoetbal. Cartooneske graphics en superschoten behoren tot het verleden. De game loopt duidelijk op dezelfde engine als FIFA 12 en daardoor ziet FIFA Street er erg goed uit. Maar FIFA Street is natuurlijk niet simpelweg FIFA 12 op asfalt. Waar op het veld techniek, snelheid en souplesse een wedstrijd kunnen bepalen, is op de straat je stijl belangrijk.

Een man passeren doe je niet zomaar, dat doe je bij voorkeur hooghoudend, door de bal in je nek te leggen of door een één-tweetje te doen met de muur. Hoe mooier, hoe beter en als je tegenstander duizelig tegen de grond gaat, is het helemaal mooi meegenomen. Trucjes maken in FIFA Street is gelukkig een stuk eenvoudiger dan in het echt. De rechter analoge stick is je grootste vriend bij het maken van trucjes, maar een gevorderde virtuele straatvoetballer gebruikt ook de schouderknoppen voor meer extravagante acties. Daardoor is het makkelijk om je eerste trucjes te maken, maar zijn er met wat oefening ladingen aan wonderschone acties op het scherm te toveren. Alles om de tegenstander te passeren, maar vooral ook alles om je tegenstander te vernederen.

Het vernederen van tegenstanders kan in een hele rits modi. In de meest standaard modus bestaan de beide teams uit vier veldspelers en één keeper en wint degene met de meeste goals, maar de spelregels zijn niet altijd hetzelfde. Bij zaalvoetbal bijvoorbeeld zijn er geen muren,waardoor er corners en inworpen worden geïntroduceerd. Tevens worden hier overtredingen bestraft, iets dat op de straat niet het geval is. In Last Man Standing beginnen de teams met gelijke aantallen, maar na elk doelpunt moet de scorende speler het veld verlaten. Het team dat als eerste door zijn spelers heen is, wint.

Favoriet is echter toch wel Panna Rules, waarin teams van twee spelers het tegen elkaar opnemen. Stuur je je tegenstander het bos in met een schijnbeweging of weet je ‘m echt te vernederen met een panna, dan verdien je punten. Deze worden echter pas verzilverd nadat je het net raakt. Schiet de tegenstander eerst raak, dan ben je alle punten kwijt. Duurt het wat langer voordat er wordt gescoord, dan is de kans groot dat beide teams al behoorlijk wat punten hebben verzameld in de 'bank'. Degene die dan scoort, incasseert zijn eigen punten en maakt bovendien de punten van de tegenstander ongedaan. Het kan dus echt altijd nog alle kanten op en niets staat vast tot de laatste seconde. Deze modus leent zich ook perfect om met drie vrienden te spelen, zodat iedereen één speler bestuurt.

Toch is het juist bij Panna Rules dat de game zijn scheurtjes vertoont. Niet alles wordt even goed geregistreerd en dat is juist in deze modus soms cruciaal. Wanneer je geen ‘bewuste’ panna met een trucje maakt, maar door bijvoorbeeld te passen of te schieten, kun je fluiten naar je punten, terwijl op andere momenten de punten uit de lucht lijken te vallen voor een twijfelachtige passeerbeweging. Ook de impact engine, die bij FIFA 12 soms al voor de meest bizarre animaties zorgde, wil nog wel eens roet in het eten gooien. Spelers lijken te struikelen over hun eigen veters of hakken op elkaar in als een stel bezetenen als de bal in de hoek van het speelveldje belandt. Blessures bestaan echter niet in de wereld van FIFA Street, hooguit een geknakt ego.

Zo tactisch als Panna Rules kan zijn, zo weinig tactiek komt er helaas kijken bij de andere modi. Dat komt vooral doordat het niet mogelijk is spelers te wisselen. Op zich draait straatvoetbal natuurlijk om een balletje trappen met de nodige dosis swagger en vooral om lol maken, maar met name in de World Tour/modus, waarin je met een zelf samengestelde amateurploeg furore probeert te maken op lokale toernooien, zou je soms best tijdens een belangrijke wedstrijd een defensieve of juist offensieve wissel willen toepassen. Doordat dit niet mogelijk is, nodigt het ook minder uit om een gebalanceerd, breed team samen te stellen. Dat maakt FIFA Street beduidend minder interessant om in je eentje te spelen. Wel leuk is dat je een vliegende keep kunt benoemen. Dan blijkt toch weer dat dit echt FIFA Street is en dat ‘keeper’ op de straat een triviale titel is.



Dat de game volledig met de straatcultuur in het achterhoofd is ontwikkeld, blijkt ook wel uit de aankleding. Vooral de soundtrack is erg sterk en past perfect bij het hele straat-stijltje. Wat leuk gedaan is, is dat tijdens de wedstrijden enkel de beat van de nummers hoorbaar is en wanneer er gescoord wordt, vloeit de muziek naadloos over in het refrein en worden de speakers even volledig open gedraaid. Ook de spelers ademen de straatstijl uit. Iedereen is gekleed in een polootje, tank top of sweatshirt met daaronder wat gympies en een joggingbroek. Zo wordt dat hele idee van een paar vrienden die een balletje trappen benadrukt en dat is ook eigenlijk het leukste om te doen: met een paar vrienden een balletje trappen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Lars Cornelis Heeft een grote liefde voor grootse virtuele avonturen. Hecht evenveel waarde aan environmental storytelling als aan lore en heeft thuis een kast vol gameboeken en comics. Steekt per saldo waarschijnlijk toch de meeste tijd in de Master League van PES.